Shloka 10
Ādi Parva, Adhyāya 68 — Sarvadamana’s Childhood and Śakuntalā’s Claim at Court
कालवर्षी च पर्जन्य: सस्यानि रसवन्ति च । सर्वरत्नसमृद्धा च मही पशुमती तथा,मेघ समयपर पानी बरसाता और अनाज रसयुक्त होते थे। पृथ्वी सब प्रकारके रत्नोंसे सम्पन्न तथा पशु-धनसे परिपूर्ण थी
kālavarṣī ca parjanyaḥ sasyāni rasavanti ca | sarvaratnasamṛddhā ca mahī paśumatī tathā ||
វៃសម្បាយនៈបានពោលថា៖ នៅកាលនោះ ភ្លៀងធ្លាក់តាមរដូវត្រឹមត្រូវ ហើយដំណាំក៏ពេញដោយរសជាតិ និងជាតិទឹក។ ផែនដីសម្បូរទៅដោយរតនៈគ្រប់ប្រភេទ ហើយក៏ពេញលេញដោយគោ-ក្របី និងសត្វចិញ្ចឹម—សញ្ញានៃអាណាចក្រដែលមានសណ្ដាប់ធ្នាប់ ដែលសេចក្តីសម្បូរបែបតាមមកក្រោយការគ្រប់គ្រងត្រឹមត្រូវ និងសមធម៌ជាមួយធម៌។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse links moral and political order with ecological and economic well-being: timely rains, thriving crops, and abundant resources are presented as outward signs of a realm aligned with dharma and proper governance.
Vaiśampāyana describes an ideal condition of the land: rains arrive in season, agriculture flourishes, and the earth is rich in treasures and livestock—setting a backdrop of prosperity and stability.