Shloka 57
Śakuntalā-Janma-Nāmakaraṇa (Birth and Naming of Śakuntalā) | शकुन्तला-जन्म-नामकरणम्
उलूकान् सुषुवे काकी श्येनी श्येनान् व्यजायत । भासी भासानजनयद् गृध्रांश्रैव जनाधिप,जनेश्वर! काकीने उल्लुओं और श्येनीने बाजोंको जन्म दिया; भासीने मुर्गों तथा गीधोंको उत्पन्न किया
vaiśampāyana uvāca |
ulūkān suṣuve kākī śyenī śyenān vyajāyata |
bhāsī bhāsān ajanayad gṛdhrāṁś caiva janādhipa, janeśvara ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ក្អែកស្រីបានបង្កើតកូនជាពួកអ៊ូលូក (សត្វទីទុយ) ហើយស្ទាំងស្រីបានបង្កើតកូនជាពួកស្ទាំង។ រីឯភាសី បានបង្កើតបក្សីភាសា ហើយក៏បង្កើតពួកអក្សរ (សត្វកន្ទុយ) ផងដែរ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃមនុស្ស ឱ អធិបតីនៃប្រជាជន។ ដូច្នេះហើយ វង្សកំណើតនៃបក្សីទាំងនេះត្រូវបានរៀបរាប់ បង្ហាញថា ធម្មជាតិ និងភារកិច្ចខុសៗគ្នា កើតឡើងតាមប្រភពកំណើតរបស់ខ្លួន។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores a traditional idea of ordered origins: different beings arise from specific lineages, and their distinct natures are understood through their birth and kind. It functions more as etiological narration than as a direct moral injunction.
Vaiśampāyana is listing births/lineages among birds: the she-crow bears owls, the she-hawk bears hawks, and the bhāsī produces bhāsa-birds and vultures, addressing the listener as a ruler (janādhipa/janeśvara).