Shloka 2
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
स चेदिविषयं रम्यं वसु: पौरवनन्दन: । इन्द्रोपदेशाज्जग्राह रमणीयं महीपति:,पौरवनन्दन राजा उपरिचर वसुने इन्द्रके कहनेसे अत्यन्त रमणीय चेदिदेशका राज्य स्वीकार किया था
sa cediviṣayaṃ ramyaṃ vasuḥ pauravanandanaḥ | indropadeśāj jagrāha ramaṇīyaṃ mahīpatiḥ ||
វៃសម្បាយនៈបានមានពាក្យថា៖ «វសុ» អ្នកជាកិត្តិយសនៃវង្សបោរវៈ បានទទួលយកនគរចេទីដ៏ស្រស់ស្អាត—រាជ្យដ៏រីករាយល្អប្រសើរ—តាមព្រះឥន្ទ្រប្រាប់បង្គាប់។ អត្ថន័យនេះបង្ហាញថា ការឡើងកាន់រាជ្យរបស់ទ្រង់ មិនមែនដោយលោភលន់ ឬការឈ្នះសង្គ្រាមប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាការទទួលភារកិច្ចក្រោមការណែនាំដ៏ទេវតា ដើម្បីសុខុមាលភាពនៃដែនដី។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse suggests that rightful kingship is ideally grounded in dharmic legitimacy and higher counsel: a ruler assumes responsibility for a realm not merely by desire, but in accordance with guidance that symbolizes cosmic order and duty.
Vaiśampāyana narrates that King Vasu, famed as a Paurava descendant, took charge of the beautiful Cedi realm because Indra instructed him to do so—introducing Vasu’s connection to Cedi and the divine sanction behind his rule.