Shloka 4
Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
सख्यु: सकाशात् पितरं पित्रा ते धर्षितं पुरा । मृतं सर्प समासक्तं स्थाणुभूतस्य तस्य तम्,एक दिन उसने आचार्यदेवके समीप जाकर पूजा की और उनकी आज्ञा ले वह घरको लौटा। उसी समय शृंगी ऋषिने अपने एक सहपाठी मित्रके मुखसे तुम्हारे पिताद्वारा अपने पिताके तिरस्कृत होनेकी बात सुनी। राजसिंह! शृंगीको यह मालूम हुआ कि मेरे पिता काठकी भाँति चुपचाप बैठे थे और उनके कंधेपर मृतक साँप डाल दिया गया। वे अब भी उस सर्पको अपने कंधेपर रखे हुए हैं। यद्यपि उन्होंने कोई अपराध नहीं किया था। वे मुनिश्रेष्ठ तपस्वी, जितेन्द्रिय, विशुद्धात्मा, कर्मनिष्ठ, अद्भुत शक्तिशाली, तपस्याद्वारा कान्तिमान् शरीरवाले, अपने अंगोंको संयममें रखनेवाले, सदाचारी, शुभवक्ता, निश्चल भावसे स्थित, लोभरहित, क्षुद्रताशून्य (गम्भीर), दोषदृष्टिसे रहित, वृद्ध, मौनव्रतावलम्बी तथा सम्पूर्ण प्राणियोंको आश्रय देनेवाले थे, तो भी आपके पिता परीक्षित्ने उनका तिरस्कार किया
sakhyuḥ sakāśāt pitaraṃ pitrā te dharṣitaṃ purā | mṛtaṃ sarpa-samāsaktaṃ sthāṇu-bhūtasya tasya tam ||
ជនមេជ័យមានព្រះបន្ទូលថា៖ ស្រឹង្គី (Śṛṅgī) បានឮពីមិត្តរួមសិក្សាម្នាក់ថា កាលពីមុន បិតារបស់អ្នកបានប្រមាថបិតារបស់គាត់។ គាត់បានដឹងថា ខណៈដែលមុនីអង្គុយស្ងៀមស្ងាត់ដូចសសរឈើ—មិនរវល់អ្វី—បិតារបស់អ្នកបានដាក់ពស់ស្លាប់លើស្មារបស់គាត់ ហើយមុនីនោះនៅតែពាក់ពស់នោះលើស្មា ទោះបីគាត់មិនបានប្រព្រឹត្តកំហុសអ្វីឡើយ។
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
Disrespect toward a blameless ascetic—especially one practicing restraint and silence—constitutes adharma and can trigger grave consequences; power must be governed by self-control and reverence for spiritual discipline.
Janamejaya recounts how Śṛṅgī learned from a fellow student that King Parīkṣit had insulted Śṛṅgī’s father by placing a dead snake on the sage’s shoulder while the sage sat motionless and silent, despite being innocent of any wrongdoing.