Shloka 12
Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
शंंगी तेजसे प्रज्यलित-सा हो रहा था। उसने शीघ्र ही हाथमें जल लेकर तुम्हारे पिताको लक्ष्य करके रोषपूर्वक यह बात कही--'जिसने मेरे निरपराध पितापर मरा साँप डाल दिया है
iṭy uktvā prayayau tatra pitā yatrāsya so 'bhavat | dṛṣṭvā ca pitaram tasmai taṃ śāpaṃ pratyavedayat ||
ដោយតេជៈដ៏ភ្លឺចែងចាំង គាត់ដូចជាកំពុងឆេះឡើង។ គាត់យកទឹកក្នុងដៃយ៉ាងរហ័ស ហើយបាញ់ភ្នែកទៅកាន់ឪពុករបស់អ្នក ដោយកំហឹងបាននិយាយថា៖ «អ្នកណាដែលបានដាក់ពស់ស្លាប់លើឪពុកខ្ញុំដែលគ្មានទោស នោះមនុស្សបាបនោះ បន្ទាប់ពីប្រាំពីរយប់ចាប់ពីថ្ងៃនេះ តក្កសក នាគពិសដ៏តេជៈខ្លាំង ដែលត្រូវបានជំរុញដោយអំណាចពាក្យរបស់ខ្ញុំ នឹងខឹងហើយដុតគេដោយភ្លើងពិសរបស់វា។ ចូរមើលអំណាចតបៈរបស់ខ្ញុំ!»។ និយាយដូច្នេះហើយ ក្មេងនោះបានទៅកាន់ទីកន្លែងដែលឪពុកគាត់អង្គុយ។ ពេលឃើញឪពុក គាត់បានប្រាប់អំពីបណ្តាសាដែលគាត់បានដាក់លើព្រះមហាក្សត្រ—ថាតក្កសក នាគដ៏តេជៈខ្លាំង នឹងត្រូវអំណាចពាក្យរបស់គាត់ជំរុញឲ្យដុតព្រះមហាក្សត្រដោយភ្លើងពិស បន្ទាប់ពីប្រាំពីរយប់។
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The episode underscores the ethical danger of uncontrolled anger and the weight of speech: a powerful utterance (śāpa) can set irreversible consequences in motion, so restraint and discernment are essential even when one feels wronged.
After pronouncing a curse against the king—foretelling death by Takṣaka after seven nights—the boy goes to where his father is seated and informs him of the curse he has issued.