Shloka 39
Ādi Parva, Adhyāya 47 — Janamejaya’s Sarpa-satra: Vow, Preparation, and the Onset of the Serpent Offering
सम्प्रयोगो भवेन्नायं मम मोघस्त्वया द्विज । ज्ञातीनां हितमिच्छन्ती भगवंस्त्वां प्रसादये,“ब्रह्मन] आपसे जो मेरा सम्बन्ध हुआ, वह व्यर्थ नहीं जाना चाहिये। भगवन्! अपने बान्धवजनोंका हित चाहती हुई मैं आपसे प्रसन्न होनेकी प्रार्थना करती हूँ
samprayogo bhavennāyaṁ mama moghas tvayā dvija | jñātīnāṁ hitam icchantī bhagavaṁs tvāṁ prasādaye ||
តក្កសកៈ បាននិយាយថា៖ «សូមកុំឲ្យការភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងរវាងអ្នក និងខ្ញុំ ក្លាយជារឿងឥតប្រយោជន៍ឡើយ ឱ ព្រហ្មណ៍ (ទ្វិជ)។ ដោយប្រាថ្នាសុខសាន្ត និងប្រយោជន៍ដល់ញាតិវង្សរបស់ខ្ញុំ ឱ ព្រះគ្រូដ៏គួរគោរព ខ្ញុំសូមអង្វរឲ្យទទួលព្រះហឫទ័យមេត្តាព្រះអង្គ»។
तक्षक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a pragmatic ethical appeal: relationships and encounters should not be wasted, and one may seek another’s goodwill by framing a request as serving the welfare of one’s community or kin.
Takṣaka addresses a Brahmin respectfully, urging that their meeting not be in vain and asking to be granted favor, presenting the request as motivated by concern for the well-being of Takṣaka’s relatives.