Shloka 25
अध्याय ३४ — एलापत्रस्योपदेशः
Elāpatra’s Counsel on the Nāgas’ Deliverance
ततः सुपर्ण: परमप्रहर्षवान् विह्ृृत्य मात्रा सह तत्र कानने | भुजड़भक्ष: परमार्चित: खगै- रहीनकीर्तिविनितामनन्दयत्,उस दिनसे सुन्दर पंखवाले गरुड अत्यन्त प्रसन्न हो अपनी माताके साथ रहकर वहाँ वनमें इच्छानुसार घूमने-फिरने लगे। वे सर्पोंको खाते और पक्षियोंसे सादर सम्मानित होकर अपनी उज्ज्वल कीर्ति चारों ओर फैलाते हुए माता विनताको आनन्द देने लगे
tataḥ suparṇaḥ paramapraharṣavān vihṛtya mātrā saha tatra kānane | bhujaṅgabhakṣaḥ paramārcitaḥ khagaiḥ rahīnākīrtivinītām ānandayat ||
បន្ទាប់មក សុបណ៌ (គរុឌៈ) ដែលពោរពេញដោយសេចក្តីរីករាយដ៏អស្ចារ្យ បានរស់នៅក្នុងព្រៃនោះជាមួយមាតារបស់ខ្លួន ហើយដើរលេងទៅមកតាមចិត្តប្រាថ្នា។ គាត់ស៊ីនាគជាអាហារ ទទួលការគោរពសរសើរពីបក្សីទាំងឡាយ ហើយផ្សព្វផ្សាយកេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏បរិសុទ្ធឥតមោទនភាពទៅគ្រប់ទិស ដើម្បីធ្វើឲ្យវិនតា មាតារបស់គាត់ មានអំណរ។
शक्र उवाच
Educational Q&A
A son’s strength and rightful renown can restore a parent’s joy and dignity; the verse also affirms a creature’s svabhāva (natural role)—Garuḍa as the serpent-eater—within the broader moral order.
After the preceding events, Garuḍa lives happily in a forest with his mother Vinatā, roaming freely; he preys on serpents, receives honor from other birds, and his spotless fame spreads, bringing Vinatā happiness.