Shloka 19
Jarītā-Śārṅgaka-saṃvādaḥ — The Dialogue of Jaritā and the Śārṅgaka Chicks
Fire-escape deliberation
भक्ष्यैरभोज्यैश्न पेयैश्व रसवद्धिर्महा धनै: । माल्यैश्न विविधैर्गन्धैर्युक्त वाष्णेयपार्थयो:
bhakṣyair abhojyaiś ca peyaiś ca rasavaddhir mahādhanaiḥ | mālyaiś ca vividhair gandhair yuktaṃ vāsṇeyapārthayoḥ ||
វៃសម្បាយនៈបានមានពាក្យថា៖ ក្នុងអន្តៈបុរៈរបស់វាសុទេវ ក្រឹષ્ણ និងបಾರ್ಥ (អរជុន) មានការរៀបចំសម្បូរបែបដោយអាហារឆ្ងាញ់ និងម្ហូបដែលបានចម្អិនរួច ភេសជ្ជៈមានរសជាតិថ្លៃថ្នូរ ទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មហាសាលា ព្រមទាំងកម្រងផ្កាចម្រុះ និងគ្រឿងក្រអូបនានា។ ពេលទៅដល់ទីកម្សាន្តដ៏រីករាយលើច្រាំងយមុនា ស្ត្រីក្នុងរាជវាំងបានចូលទៅក្នុងសាលាកម្សាន្តដែលតុបតែងដោយរតនៈស្រស់ស្អាត ហើយម្នាក់ៗតាមចំណង់ចំណូលចិត្ត បានចាប់ផ្តើមលេងទឹក—ជារូបភាពនៃសេចក្តីរុងរឿងរាជសម្បត្តិ និងការកម្សាន្តដ៏ល្អិតល្អន់ មិនមែនជាភាពប្រយុទ្ធឡើយ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ordered prosperity of a righteous royal household: abundance is paired with refinement (garlands, perfumes, tasteful recreation). Ethically, it frames enjoyment as culturally regulated and harmonious, not indulgence that disrupts duty.
After reaching a pleasure-ground by the Yamunā, the women of Kṛṣṇa and Arjuna’s household enter the play-pavilions with supplies—foods, rich drinks, garlands, and perfumes—and begin water-sport according to their preferences.