Shloka 10
Jarītā-Śārṅgaka-saṃvādaḥ — The Dialogue of Jaritā and the Śārṅgaka Chicks
Fire-escape deliberation
न तु केवलदैवेन प्रजा भावेन रेमिरे । यद् बभूव मनःकान्तं कर्मणा स चकार तत्
na tu kevaladaivena prajā bhāvena remire | yad babhūva manaḥkāntaṃ karmaṇā sa cakāra tat |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ប្រជាជនមិនបានរីករាយតែដោយវាសនាឬសំណាងល្អប៉ុណ្ណោះទេ; ពួកគេរីករាយពីក្នុងចិត្ត។ អ្វីណាដែលចិត្តពួកគេចូលចិត្ត ព្រះមហាក្សត្រក៏ធ្វើឲ្យសម្រេចដោយសកម្មភាព។ ដូច្នេះ សេចក្តីពេញចិត្តរបស់ពួកគេមិនមែនមានតែពីការការពារតាមកាតព្វកិច្ចរបស់ស្តេចទេ ប៉ុន្តែពីការជឿទុកចិត្ត និងសេចក្តីស្រឡាញ់ស្មោះស្តាប់ចំពោះព្រះអង្គផងដែរ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Public welfare is not secured by 'fortune' alone; it arises from a ruler’s deliberate, ethical action that aligns governance with the genuine needs and well-being of the people, thereby earning their trust and devotion.
The narrator describes the subjects’ happiness under the king: they are not merely passively content due to circumstances, but actively delighted because the king fulfills what is dear to them through concrete deeds, which generates loyalty and devotion.