Shloka 50
Śārṅgakānāṃ Avināśaḥ (Why the Śārṅga Birds Were Spared) | शार्ङ्गकानामविनाशः
सुवर्णशतकण्ठीनामरोमाणां स्वलंकृताम् । परिचर्यासु दक्षाणां प्रददौ पुष्करेक्षण:,स्नान, पान और उत्सवमें जिनका उपयोग किया गया था, जो वय:प्राप्त थीं, जिनके वेष सुन्दर और कान्ति मनोहर थी, जिन्होंने सोनेके सौ-सौ मणियोंकी कण्ठियाँ पहन रखी थीं, जिनके शरीरमें रोमावलियाँ नहीं प्रकट हुई थीं, जो वस्त्राभूषणोंसे अलंकृत तथा सेवाके काममें पूर्ण दक्ष थीं, ऐसी एक हजार गौरवर्णा कन्याएँ भी कमलनयन भगवान् श्रीकृष्णने भेंट कीं
suvarṇaśatakaṇṭhīnām aromāṇāṃ svalāṅkṛtām | paricaryāsu dakṣāṇāṃ pradadau puṣkarekṣaṇaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ពុស្ករេក្សណៈ—អ្នកមានភ្នែកដូចផ្កាឈូក—បានប្រគេនកញ្ញាទាំងនោះ ដែលពាក់ខ្សែកមាសមានគ្រាប់មាសមួយរយ រូបកាយរលោងស្អាត តុបតែងល្អឥតខ្ចោះ ហើយឆ្លាតវៃក្នុងការបម្រើ និងការថែទាំ ក្នុងពិធីងូតទឹក ការផឹក និងពិធីបុណ្យ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the royal practice of dāna (ceremonial gifting) as a means of honoring guests and consolidating prestige; ethically, it invites reflection on how social customs can conflict with the ideal of respecting individual dignity within dharma.
Vaiśampāyana narrates that the lotus-eyed figure bestows richly adorned, service-skilled maidens as part of a formal presentation of gifts associated with hospitality and celebration.