Shloka 37
देवसत्रे मृत्युनिरोधः, पूर्वेन्द्राणां मानुषावतरणम्, द्रौपदी-वरकथनम्
Suspension of Death at the Devasatra; Former Indras’ Human Descent; Draupadī’s Boon Etiology
तांस्तथावादिन: सर्वान् प्रसमीक्ष्य क्षिती श्वरान् । अथान्यान् पुरुषांश्षापि कृत्वा तत् कर्म संयुगे
tāṁs tathāvādinaḥ sarvān prasmīkṣya kṣitīśvarān | athānyān puruṣāṁś cāpi kṛtvā tat karma saṁyuge ||
វៃសម្បាយណៈបាននិយាយថា៖ ពេលបានឃើញស្តេចទាំងអស់នោះនិយាយដូច្នោះ ហើយបានដោះស្រាយជាមួយមនុស្សផ្សេងៗទៀតដោយអនុវត្តកិច្ចការនោះនៅកណ្ដាលការប៉ះទង្គិចនៃសង្គ្រាម និទានបានបញ្ជាក់ថា ពាក្យសាធារណៈ និងសកម្មភាពលើសមរភូមិ រួមគ្នាបង្កើតកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងការវិនិច្ឆ័យផ្លូវធម៌ក្នុងជម្លោះរបស់រាជវង្ស។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of both speech and action in a royal-war context: what leaders say publicly and what they do in battle together determine honor, accountability, and how their conduct is assessed.
Vaiśampāyana describes a scene where kings are speaking in a particular manner; the observer notes their words, and then the account moves to decisive action in battle—‘that deed’ being carried out against other men amid the fighting.