देवसत्रे मृत्युनिरोधः, पूर्वेन्द्राणां मानुषावतरणम्, द्रौपदी-वरकथनम्
Suspension of Death at the Devasatra; Former Indras’ Human Descent; Draupadī’s Boon Etiology
को हि राधासुतं कर्ण शक्तो योधयितुं रणे । अन्यत्र रामाद् द्रोणाद् वा पाण्डवाद् वा किरीटिन:,“परशुराम, द्रोण अथवा पाण्डुनन्दन अर्जुनके सिवा दूसरा ऐसा कौन है, जो युद्धमें राधानन्दन कर्णका सामना कर सके
vaiśampāyana uvāca | ko hi rādhāsutaṃ karṇaṃ śaktaḥ yodhayituṃ raṇe | anyatra rāmād droṇād vā pāṇḍavād vā kirīṭinaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបានមានពាក្យថា៖ «តើអ្នកណាអាចប្រឈមមុខប្រយុទ្ធនឹងករណៈ កូនរបស់រាធា ក្នុងសមរភូមិបាន—ក្រៅពីរាមៈ (បរហ្សុរាម) ឬទ្រូណៈ ឬអរជុន បណ្ឌវៈ អ្នកពាក់មកុដ?» ពាក្យនេះលើកសរសើរអំណាចសង្គ្រាមដ៏គួរឱ្យខ្លាចរបស់ករណៈ ហើយក៏បញ្ជាក់ថា មានតែអ្នកលើសលប់ក្នុងសិល្បៈយុទ្ធ និងធម៌វិន័យប៉ុណ្ណោះ ទើបអាចទប់ទល់កម្លាំងនោះដោយមិនធ្លាក់ចូលទៅក្នុងអំពើហិង្សាឥតគោលការណ៍។
वैशम्पायन उवाच
Extraordinary power in war is rare and must be met by equally disciplined excellence; the verse frames true martial superiority as something recognized by standards (Paraśurāma, Droṇa, Arjuna) rather than by boast, implying an ethical hierarchy of capability within kṣatriya-dharma.
Vaiśampāyana highlights Karṇa’s near-unmatched strength by asking rhetorically who could face him in battle, then naming only three exceptions—Paraśurāma, Droṇa, and Arjuna—thereby elevating Karṇa’s stature while situating him among the greatest warriors.