Shloka 2
द्रौपदी-स्वयंवर-प्रारम्भः
Commencement of Draupadī’s Svayaṃvara
स कदाचिद् वन राजा मृगयां निर्ययौ पुरात् मृगान् विध्यन् वराहांश्व चचार रिपुमर्दन:,एक दिन वे नगरसे निकलकर वनमें हिंसक पशुओंको मारनेके लिये गये। वहाँ वे रिपुमर्दन नरेश वराहों और अन्य हिंसक पशुओंको मारते हुए इधर-उधर विचरने लगे
sa kadācid vana-rājā mṛgayāṃ niryayau purāt | mṛgān vidhyan varāhāṃś ca cacāra ripu-mardanaḥ ||
ម្តងមួយ ព្រះរាជាដែលគង់នៅនគរជិតព្រៃ បានចេញពីទីក្រុងទៅប្រមាញ់។ ព្រះអង្គបាញ់សត្វព្រៃ ដូចជាជ្រូកព្រៃ និងសត្វព្រៃផ្សេងៗ ហើយព្រះអង្គ—អ្នកបំបាក់សត្រូវ—បានដើរល្បាតទៅមកក្នុងព្រៃ ដោយជ្រួលជ្រាបក្នុងការតាមប្រមាញ់ និងអំពើហិង្សានៃការប្រមាញ់។
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse frames hunting as a royal pastime tied to prowess (“crusher of foes”), while implicitly foregrounding the ethical tension of violence for sport versus restraint; it sets up consequences that often follow when rulers act under impulse in the forest setting.
A king leaves his city and enters the forest on a hunt, killing game such as boars and roaming about; this action functions as the narrative trigger for the ensuing encounter described by the Gandharva.