Shloka 52
और्वोपाख्यानम्
Aurva Episode: Restoration of Sight and Restraint of World-Destructive Anger
वज्पाणित्रह्यिण: स्यात् क्षत्रं वज़रथं स्मृतम् । वैश्या वै दानवज्ाक्ष कर्मवज़ा यवीयस:,(अग्निमें आहुति देनेके कारण) ब्राह्मणका दाहिना हाथ वच्ञ है। क्षत्रियका रथ वज् है। वैश्यलोग जो दान करते हैं, वह भी वज्र है और शूद्रलोग जो सेवाकार्य करते हैं, उसे भी वज्र ही समझना चाहिये
vajrapāṇir brāhmaṇaḥ syāt kṣatraṃ vajrarathaṃ smṛtam | vaiśyā vai dānavajrākhyāḥ karmavajrā yavīyasaḥ ||
គន្ធರ್ವបានប្រកាសថា វណ្ណៈនីមួយៗមាន “វជ្រ” របស់ខ្លួន—កម្លាំង និងកាតព្វកិច្ចដ៏ពិសេស។ វជ្ររបស់ព្រាហ្មណ៍គឺដៃស្តាំដែលបានបរិសុទ្ធដោយការថ្វាយអាហុតិ; វជ្ររបស់ក្សត្រិយៈគឺរថសង្គ្រាម; វជ្ររបស់វៃស្យៈគឺការផ្តល់ទាន និងសប្បុរសធម៌; ហើយវជ្ររបស់សូទ្រៈគឺការបម្រើ និងការងារសេវាកម្ម។ គោលធម៌គឺថា អំណាចពិតមិនមែនមានតែអាវុធទេ ប៉ុន្តែជាការអនុវត្តកាតព្វកិច្ចត្រឹមត្រូវដោយវិន័យ ដោយគ្មានអួតអាង និងដោយទំនួលខុសត្រូវ ដែលគាំទ្រពិភពលោក។
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that ‘strength’ (vajra) is not one-dimensional: each social role has a proper form of power grounded in its dharma—ritual authority for Brahmins, protective force for Kshatriyas, generosity and economic support for Vaishyas, and sustaining service through work for Shudras.
A Gandharva is speaking and characterizing the four social orders by their defining capacities, presenting a normative view of how society is upheld when each group performs its appointed function.