Shloka 31
वैशम्पायन उवाच इत्युक्त्वा पाण्डव: क्रुद्धों गन्धर्वाय मुमोच ह । प्रदीप्तमस्त्रमाग्नेयं ददाहास्य रथं तु तत्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! ऐसा कहकर पाण्डुनन्दन अर्जुनने कुपित हो गन्धर्वपर वह प्रज्वलित आग्नेय अस्त्र चला दिया। उस अस्त्रने गन्धर्वके रथको जलाकर भस्म कर दिया। वह रथहीन गन्धर्व व्याकुल हो गया और अस्त्रके तेजसे मूढ होकर नीचे मुँह किये गिरने लगा। महाबली अर्जुनने उसके फ़ूलकी मालाओंसे सुशोभित केश पकड़ लिये और घसीटकर अपने भाइयोंके पास ले आये। अस्त्रके आघातसे वह गन्धर्व अचेत हो गया था
vaiśampāyana uvāca | ity uktvā pāṇḍavaḥ kruddho gandharvāya mumoca ha | pradīptam astram āgneyam dadāhāsya rathaṃ tu tat |
វៃសម្បាយនបាននិយាយថា៖ «ពោលដូច្នោះហើយ បណ្ឌវ អర్జុន ក៏ខឹងក្រោធ បាញ់អាវុធអគ្នេយ៍ដ៏ភ្លើងឆេះចាំងទៅលើគន្ធર્વ។ អាវុធភ្លើងនោះបានដុតរទេះរបស់គន្ធર્વឲ្យក្លាយជាផេះ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger can intensify violence and lead to disproportionate use of power. Even when one has the capacity to subdue an adversary, dharmic restraint and measured force are implied ideals; wrath tends to push action toward escalation.
After speaking, Arjuna becomes angry and releases the blazing Agneya weapon at the Gandharva, which burns the Gandharva’s chariot to ashes, leaving the opponent suddenly disadvantaged and overwhelmed.