Shloka 39
Vasiṣṭhasya śokaḥ, Vipāśā–Śatadrū-nāmākaraṇam, Kalmāṣapādasya bhaya-prasaṅgaḥ (Ādi Parva 167)
ब्राह्मण उवाच एवमुक््त्वा तु याजेन हुते हविषि संस्कृते । उत्तस्थौ पावकात् तस्मात् कुमारो देवसंनिभ:,ब्राह्मण कहता है--यों कहकर याजने उस संस्कारयुक्त हविष्यकी आहुति ज्यों ही अग्निमें डाली, त्यों ही उस अग्निसे देवताके समान तेजस्वी एक कुमार प्रकट हुआ
brāhmaṇa uvāca | evam uktvā tu yājena hute haviṣi saṁskṛte | uttasthau pāvakāt tasmāt kumāro devasaṁnibhaḥ ||
ព្រាហ្មណ៍បាននិយាយថា៖ «ពេលយាជៈនិយាយដូច្នោះហើយ ទើបយាជៈបានដាក់អាហារបូជាដែលបានធ្វើសំស្ការ (សូត្រមន្ត) រួចចូលទៅក្នុងភ្លើង។ ភ្លាមៗនោះ ពីអណ្តាតភ្លើងដដែល បានលេចចេញកុមារម្នាក់ មានពន្លឺរុងរឿង ដូចទេវតា»។
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dharmic idea that properly performed, consecrated ritual action (saṁskṛta-havis in yajña) can become a channel for auspicious, even extraordinary outcomes—here symbolized by a divine-like manifestation from the fire.
After the Brāhmaṇa’s words, Yāja makes an offering of the prepared oblation into the fire; immediately, a radiant boy, godlike in appearance, emerges from the flames.