Shloka 39
भीमस्य जलान्वेषणं तथा वनविश्रान्तिः
Bhīma’s Search for Water and the Forest Halt
तद् युद्धमभवद् घोर सुमहाद्भुतदर्शनम् । सिंहनादस्वनं श्रुत्वा नामृष्पतत् पाकशासनि:,वह युद्ध अत्यन्त भयानक और देखनेमें बड़ा ही अद्भुत था। शत्रुओंका सिंहनाद सुनकर इन्द्रकुमार अर्जुन उसे सहन न कर सके
tad yuddham abhavad ghoraṁ sumahādbhutadarśanam | siṁhanādasvanaṁ śrutvā nāmṛṣyata pākaśāsaniḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ សង្គ្រាមនោះក្លាយជាសាហាវគួរភ័យខ្លាច ហើយទិដ្ឋភាពវិសេសអស្ចារ្យលើសលប់។ ពេលឮសំឡេងគំហុកដូចសីហនាទរបស់សត្រូវ អర్జុន—ព្រះរាជបុត្ររបស់ឥន្ទ្រា អ្នកបង្ក្រាបបាកៈ—មិនអាចអត់ធ្មត់បានទេ ព្រោះវិញ្ញាណយុទ្ធជនរបស់គាត់មិនអនុញ្ញាតឲ្យទទួលការប្រកួតប្រជែងនោះដោយមិនឆ្លើយតបឡើយ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethic of not shrinking from a rightful challenge: a warrior is expected to meet intimidation (the foes’ lion-roar) with steadfast courage and readiness to act, especially when honor and duty are at stake.
The narrator describes a fierce and astonishing battle-scene. The enemies raise a lion-like roar, and Arjuna—identified through Indra’s epithet—cannot bear the provocation, implying his immediate resolve to respond in combat.