Shloka 10
आदि पर्व — जातुगृह-प्रसङ्गः: विदुरप्रेषित-खनकस्य सूचना तथा पलायन-मार्ग-निर्माणम्
Adi Parva 135: The Miner’s Warning and Construction of the Escape Passage
ततः सर्वस्य रज्गस्य समुत्पिउजलको<5भवत् | प्रावाद्यन्त च वाद्यानि सशड्खानि समन्ततः,फिर तो समूचे रंगमण्डपमें हर्षोल्लास छा गया। सब ओर भाँति-भाँतिके बाजे और शंख बजने लगे
tataḥ sarvasya raṅgasya samutpiñjalako 'bhavat | prāvādyanta ca vādyāni saśaṅkhāni samantataḥ ||
បន្ទាប់មក សាលាប្រកួតទាំងមូលត្រូវបានពោរពេញដោយសេចក្តីរីករាយអស់កម្លាំង។ គ្រប់ទិសទាំងឡាយ សូរស័ព្ទឧបករណ៍តន្ត្រីនានាត្រូវបានវាយបន្លឺ ហើយស័ង្ខក៏ត្រូវបានផ្លុំឡើងជុំវិញ—ជាសញ្ញាខាងក្រៅនៃសេចក្តីអំណរ និងពិធីមង្គលក្នុងសភា។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how communal joy and auspicious ritual sound (instruments and conches) mark significant public moments; it reflects the cultural ethic that collective celebration is expressed through orderly, auspicious signs rather than private emotion alone.
Vaiśampāyana describes a sudden wave of excitement spreading through the entire arena, as instruments and conch-shells are sounded from all directions, indicating a major, publicly celebrated turn in the event.