Shloka 67
धृतराष्ट्र–दुर्योधन संवादः
Vāraṇāvata-vivāsana-nīti: Dhṛtarāṣṭra and Duryodhana’s Policy Dialogue
प्रतिगृहा तु तत्सवव कृतास्त्रो द्विजसत्तम: | प्रियं सखायं सुप्रीतो जगाम द्रुपदं प्रति,वह सब ग्रहण करके द्विजश्रेष्ठ द्रोण अस्त्र-विद्याके पूरे पण्डित हो गये और अत्यन्त प्रसन्न हो अपने प्रिय सखा ट्रपदके पास गये
pratigṛhya tu tat sarvaṁ kṛtāstro dvijasattamaḥ | priyaṁ sakhāyaṁ suprīto jagāma drupadaṁ prati ||
ក្រោយទទួលយកអ្វីៗទាំងអស់នោះ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ ដ្រូណៈ បានក្លាយជាអ្នកជំនាញពេញលេញក្នុងវិជ្ជាអាវុធ។ ដោយចិត្តរីករាយយ៉ាងខ្លាំង គាត់បានចេញដំណើរទៅជួបមិត្តស្និទ្ធជាទីស្រឡាញ់របស់គាត់ គឺ ដ្រុបដៈ។
राम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the completion of disciplined learning (mastery of astravidyā) and the ethical weight of relationships: friendship and gratitude can shape later choices, and unmet expectations in such bonds can become sources of conflict affecting dharma.
Droṇa, having fully mastered weapon-science after receiving instruction, feels delighted and goes to his dear friend Drupada, setting up the later tension between their earlier friendship and Drupada’s royal status and pride.