Shloka 18
Adhyāya 125: Raṅga-pradarśana — Arjuna’s Entry and Astric Demonstration (रङ्गप्रदर्शनम्)
रक्ष्यमाणो मया नित्यं वीर: सततमात्मवान् । कथं त्वामत्यतिक्रान्त: शापं जानन् वनौकस:
rakṣyamāṇo mayā nityaṃ vīraḥ satatam ātmavān | kathaṃ tvām atyatikrāntaḥ śāpaṃ jānan vanaukasaḥ |
នាងគុនទីបានពោលថា៖ «មាទ្រីអើយ! ខ្ញុំបានការពារព្រះមហាក្សត្រវីរបុរស អ្នកមានចិត្តគ្រប់គ្រងខ្លួនឯង នេះជានិច្ច។ តើហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គ—ទោះដឹងអំពីបណ្តាសារបស់ឥសីអ្នកស្នាក់នៅព្រៃ—នៅតែហួសហេតុ ហើយបង្ខំរួមស្នេហាជាមួយអ្នក?»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even the disciplined can fall when desire overrides discernment; knowingly crossing a moral boundary (especially under a known curse) highlights the Mahābhārata’s emphasis on self-restraint and accountability for foreseeable consequences.
The speaker questions how the king, despite being continually guarded and aware of a forest-sage’s curse, still transgressed and engaged in forceful union with Mādrī—setting up the ethical and causal tension that the curse will inevitably bear fruit.