Shloka 15
Droṇa–Drupada Saṃvāda and Droṇa’s Reception at the Kuru Court (द्रोण-द्रुपद-संवादः; कुरुनगरप्रवेशः)
ब्राह्मणस्य वचस्तथ्यं तस्य कालोडयमागत:ः । अनुज्ञाता त्वया देवमाह्दयेयमहं नृप । तेन मन्त्रेण राजर्षे यथास्यान्नौ प्रजा हिता,“उस ब्राह्मणकी बात सत्य ही होगी। उसके उपयोगका यह अवसर आ गया है। महाराज! आपकी आज्ञा होनेपर मैं उस मन्त्रद्वारा किसी देवताका आवाहन कर सकती हूँ। जिससे राजर्षे! हम दोनोंके लिये हितकर संतान प्राप्त हो
vaiśampāyana uvāca |
brāhmaṇasya vacas tathyaṃ tasya kālo 'yam āgataḥ |
anujñātā tvayā devam āhvayeyam ahaṃ nṛpa |
tena mantreṇa rājarṣe yathā syān nau prajā hitā ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ពាក្យរបស់ព្រះព្រាហ្មណ៍នោះពិតប្រាកដ; ឥឡូវពេលវេលាសមស្របបានមកដល់ហើយ។ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ បើទ្រង់អនុញ្ញាត ខ្ញុំអាចអាវាហនទេវតាមួយដោយមន្តនោះ។ ឱ ព្រះរាជឥសី សូមឲ្យមន្តនោះបង្កើតកូនចៅដែលជាប្រយោជន៍ដល់យើងទាំងពីរ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes trust in truthful counsel (the Brahmin’s statement), the importance of proper timing (kāla), and ethical procedure through seeking the king’s permission before undertaking a powerful ritual act aimed at the welfare of the family line.
A woman (speaking through Vaiśampāyana’s narration) tells the king that the Brahmin’s earlier words have become relevant now, and that—if the king grants consent—she can use a specific mantra to invoke a deity so that they may obtain beneficial offspring.