Shloka 32
Ādi Parva, Adhyāya 115 — Mādri’s request; invocation of the Aśvins; birth and naming of the Pāṇḍavas
अयं त्वनन्तरस्तस्मादपि राजा भविष्यति । एतदू विन्रूत मे तथ्यं यदत्र भविता ध्रुवम्,“किंतु उनके बाद मेरा यह पुत्र ही ज्येष्ठ है। क्या यह भी राजा बन सकेगा? इस बातपर विचार करके आपलोग ठीक-ठीक बतायें। जो बात अवश्य होनेवाली है, उसे स्पष्ट कहें"
ayaṁ tv anantaras tasmād api rājā bhaviṣyati | etad ū vinrūta me tathyaṁ yad atra bhavitā dhruvam ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ប៉ុន្តែអ្នកនេះ ទោះជាមកបន្ទាប់ពីព្រះអង្គក៏ដោយ ក៏នឹងបានក្លាយជាព្រះមហាក្សត្រដែរ។ សូមប្រាប់ខ្ញុំដោយសេចក្តីពិត និងដោយភាពប្រាកដ—ក្រោយពិចារណាឲ្យល្អ—ថា នៅទីនេះ អ្វីជាការដែលត្រូវកើតឡើងជាច្បាស់; ចូរនិយាយឲ្យច្បាស់អំពីអ្វីដែលមិនអាចជៀសវាងបាន»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds responsible speech and counsel in matters of rulership: one should state the truth (tathyam) and what is certain (dhruvam), not merely what is pleasing, especially when decisions about kingship and succession are at stake.
A question is being pressed about whether a later-born successor can become king. The speaker urges the listeners/advisers to deliberate and then report the inevitable outcome clearly and truthfully.