Shloka 12
आह्वानमन्त्रप्रयोगः — Kuntī’s Invocations and the Birth-Portents of the Pāṇḍavas
अथ पारशवीं कन्यां देवकस्य महीपते: । रूपयौवनसम्पन्नां स शुश्रावापगासुत:,एक समय गंगानन्दन भीष्मजीने सुना कि राजा देवकके यहाँ एक कन्या है, जो शूद्रजातीय स्त्रीके गर्भसे ब्राह्मणद्वारा उत्पन्न की गयी है। वह सुन्दर रूप और युवावस्थासे सम्पन्न है
atha pāraśavīṁ kanyāṁ devakasya mahīpateḥ | rūpayauvanasampannāṁ sa śuśrāvāpagāsutaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក ព្រះបុត្រនៃទន្លេ (ភីស្ម) បានឮថា ព្រះមហាក្សត្រ ទេវក មានកញ្ញាម្នាក់មានដើមកំណើត “បារាសវី” ដែលពេញលេញដោយសម្រស់ និងយុវវ័យ។ ដំណឹងនោះបានលើកឡើងពីកំណើតចម្រុះរបស់នាង ខណៈដែលសរសើរគុណសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួន ដើម្បីបង្កើតភាពតានតឹងធម៌រវាងស្ថានភាពតាមកំណើត និងគុណតម្លៃតាមសេចក្តីប្រព្រឹត្ត។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds a recurring Mahābhārata concern: society often judges people by birth categories, yet the narrative also draws attention to personal qualities (beauty, youth, suitability). This tension invites reflection on dharma as a balance between social norms and individual merit.
Vaiśampāyana reports that Bhīṣma (son of Gaṅgā) learns of a maiden in King Devaka’s household described as pāraśavī and exceptionally beautiful and youthful—information that functions as a lead-in to ensuing matrimonial or political developments.