Shloka 17
पाण्डोः प्रव्रज्या-व्रतवर्णनम् | Pāṇḍu’s Resolve for Renunciation and Forest Discipline
दत्त्वा स भगिनीं वीरो यथा च परिच्छदम् । पुनरायात् स्वनगरं भीष्मेण प्रतिपूजित:,वीरवर शकुनिने अपनी बहिनका विवाह करके यथायोग्य दहेज दिया। बदलेमें भीष्मजीने भी उनका बड़ा सम्मान किया। तत्पश्चात् वे अपनी राजधानीको लौट आये
dattvā sa bhaginīṃ vīro yathā ca paricchadam | punarāyāt svanagaraṃ bhīṣmeṇa pratipūjitaḥ ||
បន្ទាប់ពីបានប្រគល់ប្អូនស្រីជាភរិយា វីរបុរសនោះក៏បានផ្តល់អំណោយអាពាហ៍ពិពាហ៍ និងទ្រព្យដណ្ដឹងតាមប្រពៃណីឲ្យសមគួរ។ ហើយដោយបានទទួលការគោរពសមរម្យពីភីស្មៈ គាត់ក៏ត្រឡប់ទៅរាជធានីរបស់ខ្លួនវិញ—បង្ហាញចរិតធម៌នៃសម្ព័ន្ធភាព ការទទួលភ្ញៀវ និងភាពសមរម្យ ដែលគ្រប់គ្រងអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់រាជវង្ស។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic reciprocity in royal conduct: marriage alliances require proper gifts according to custom, and the receiving party must respond with honour and respectful hospitality.
A heroic prince gives his sister in marriage and provides the appropriate marriage gifts; Bhīṣma honours him in return, after which the prince departs and returns to his own capital.