Adhyaya 1

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे एकपञ्चाशो ऽध्यायः उपरिविभागः ऋषय ऊचुः भवता कथितः सम्यक् सर्गः स्वायंभुवस्ततः / ब्रह्माण्डस्यास्य विस्तारो मन्वन्तरविनिश्चयः

ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីកូರ್ಮបុរាណ» ក្នុងសំហិតា៦ពាន់ស្លោក ក្នុងភាគបុរ្វៈ ជំពូកទី៥១ (បញ្ចប់)។ ឥឡូវចាប់ផ្តើមភាគឧបរិ។ ព្រះឥសីទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ «ដោយព្រះអង្គ បានពណ៌នាការបង្កើតចាប់ពីស្វាយម្ភូវមនុយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ហើយការពង្រីកនៃព្រហ្មាណ្ឌនេះ ព្រមទាំងការកំណត់អំពីមន្វន្តរាទាំងឡាយ»។

Verse 2

तत्रेश्वरेश्वरो देवो वर्णिभिर्धर्मतत्परैः / ज्ञानयोगरतैर्नित्यमाराध्यः कथितस्त्वया

នៅទីនោះ ព្រះអង្គបានប្រកាសថា ព្រះទេវៈជាព្រះអម្ចាស់លើអម្ចាស់ទាំងអស់ គួរត្រូវបានបូជានមស្ការជានិច្ច ដោយអ្នកក្នុងវណ្ណៈទាំងបួនដែលស្មោះត្រង់ចំពោះធម៌ និងដោយអ្នកដែលឧស្សាហ៍នៅក្នុងយោគៈនៃជ្ញាន។

Verse 3

तद्वदाशेषसंसारदुः खनाशमनुत्तमम् / ज्ञानं ब्रह्मैकविषयं येन पश्येम तत्परम्

ដូចគ្នានេះ សូមបង្រៀនយើងអំពីជ្ញានដ៏អតុល្យ ដែលបំផ្លាញទុក្ខទាំងអស់នៃសំសារ—ជ្ញានដែលមានព្រហ្មន់ជាវត្ថុតែមួយ—ដោយវា យើងអាចឃើញដោយផ្ទាល់នូវសច្ចៈដ៏អធិឧត្តម។

Verse 4

त्वं हि नारायणात्साक्षात् कृष्णद्वैपायनात् प्रभो / अवाप्ताखिलविज्ञानस्तत्त्वां पृच्छामहे पुनः

ឱ ព្រះអម្ចាស់! ព្រះអង្គស្ថិតក្នុងខ្សែបន្តផ្ទាល់ពី នារាយណៈ និងពី ក្រឹષ્ણទ្វៃបាយន (វ្យាស)។ ដោយបានទទួលជ្ញានគ្រប់យ៉ាងរួចហើយ យើងសូមសួរព្រះអង្គម្ដងទៀតអំពីតត្ត្វៈដ៏ខ្ពស់បំផុត។

Verse 5

श्रुत्वा मुनीनां तद् वाक्यं कृष्णद्वैपायनं प्रभुम् / सूतः पौराणिकः स्मृत्वा भाषितुं ह्युपचक्रमे

ពេលបានស្តាប់ពាក្យសំណូមពររបស់ព្រះឥសីទាំងឡាយ សូតៈ អ្នកនិទានបុរាណ បានរំលឹកដល់ព្រះអម្ចាស់ដ៏គួរគោរព ក្រឹષ્ણទ្វៃបាយន (វ្យាស) ហើយបន្ទាប់មកចាប់ផ្តើមនិយាយ។

Verse 6

अथास्मिन्नन्तरे व्यासः कृष्णद्वैपायनः स्वयम् / आजगाम मुनिश्रेष्ठा यत्र सत्रं समासते

នៅក្នុងកាលនោះឯង វ្យាសៈ ក្រឹષ્ણទ្វៃបាយនៈ ដោយខ្លួនឯង បានមកដល់ទីនោះ ឱ មុនីដ៏ប្រសើរ ជាទីដែលព្រះឥសីទាំងឡាយកំពុងប្រជុំគ្នានៅក្នុងសត្រៈ (ពិធីយញ្ញយូរអង្វែង)។

Verse 7

तं दृष्ट्वा वेदविद्वांसं कालमेघसमद्युतिम् / व्यासं कमलपत्राक्षं प्रणेमुर्द्विजपुङ्गवाः

ពេលឃើញវ្យាសៈ អ្នកប្រាជ្ញក្នុងវេទៈ មានពន្លឺដូចពពកភ្លៀងខ្មៅ និងមានភ្នែកដូចស្លឹកផ្កាឈូក ពួកទ្វិជៈដ៏ឧត្តមបានកោតគោរព ក្រាបបង្គំចំពោះទ្រង់។

Verse 8

पपात दण्डवद् भूमौ दृष्ट्वासौ रोमहर्षणः / प्रदक्षिणीकृत्य गुरुं प्राञ्जलिः पार्श्वगो ऽभवत्

រោមហರ್ಷណៈ ពេលឃើញទ្រង់ ក៏ដួលលើដីដូចដំបង ដោយការក្រាបបង្គំទាំងខ្លួន។ បន្ទាប់ពីដើរវង់ជុំវិញគ្រូ (ប្រទក្សិណា) គាត់ឈរនៅជិតខាង ដោយដៃប្រណម្យ។

Verse 9

पृष्टास्ते ऽनामयं विप्राः शौनकाद्या महामुनिम् / समाश्वास्यासनं तस्मै तद्योग्यं समकल्पयन्

ពួកព្រាហ្មណៈមុនីទាំងនោះ—សៅនកៈ និងអ្នកដទៃ—បានសួរអំពីសុខសាន្តរបស់មហាមុនី។ បន្ទាប់មក ពួកគេបានលួងលោមទ្រង់ ហើយរៀបចំអាសនៈសមរម្យសម្រាប់ទ្រង់។

Verse 10

अथैतानब्रवीद् वाक्यं पराशरसुतः प्रभुः / कच्चिन्न तपसो हानिः स्वाध्यायस्य श्रुतस्य च

បន្ទាប់មក ព្រះអម្ចាស់ បុត្ររបស់បរាសរៈ (វ្យាសៈ) បានមានព្រះវាចាដល់ពួកគេថា៖ «តើការតបស្យា ការស្វាធ្យាយ (សិក្សាវេទៈដោយខ្លួនឯង) និងចំណេះដឹងសក្ការៈដែលបានស្តាប់រៀន មិនបានថយចុះទេឬ?»

Verse 11

ततः स सूतः स्वगुरुं प्रणम्याह महामुनिम् / ज्ञानं तद् ब्रह्मविषयं मुनीनां वक्तुमर्हसि

បន្ទាប់មក សូតៈ បានក្រាបបង្គំគ្រូរបស់ខ្លួន គឺមហាមុនី ហើយនិយាយថា៖ «ព្រះអង្គសមគួរប្រាប់ដល់ពួកមុនី នូវចំណេះដឹងដែលមានព្រហ្ម (Brahman) ជាវត្ថុ»។

Verse 12

इमे हि मुनयः शान्तास्तापसा धर्मतत्पराः / शुश्रूषा जायते चैषां वक्तुमर्हसि तत्त्वतः

ព្រោះមុនីទាំងនេះ ស្ងប់ស្ងាត់ មានតបស្យា និងឧស្សាហ៍ក្នុងធម៌; ហើយក្នុងពួកគេ ក៏កើតមានចិត្តប្រាថ្នាស្តាប់ និងបម្រើដោយស្មោះ។ ដូច្នេះ សូមព្រះអង្គបង្រៀនសច្ចៈដល់ពួកគេ តាមដែលវាជាក់ស្តែង។

Verse 13

ज्ञानं विमुक्तिदं दिव्यं यन्मे साक्षात् त्वयोदितम् / मुनीनां व्याहृतं पूर्वं विष्णुना कूर्मरूपिणा

ចំណេះដឹងដ៏ទេវីយ៍ ដែលផ្តល់ការរំដោះ—ដែលព្រះអង្គបាននិយាយដោយផ្ទាល់ដល់ខ្ញុំ—មុននេះ វិស្ណុផ្ទាល់ ក្នុងរូបកូរមៈ (អណ្តើក) បានប្រកាសដល់ពួកមុនី។

Verse 14

श्रुत्वा सूतस्य वचनं मुनिः सत्यवतीसुतः / प्रणम्य शिरसा रुद्रं वचः प्राह सुखावहम्

ពេលបានស្តាប់ពាក្យសូតៈ មុនី កូនប្រុសសត្យវតី បានក្រាបបង្គំរុទ្រៈដោយក្បាល ហើយបន្ទាប់មកបាននិយាយពាក្យដែលនាំមកសុខសាន្ត និងសេចក្តីសុខស្រួល។

Verse 15

व्यास उवाच वक्ष्ये देवो महादेवः पृष्टो योगीश्वरैः पुरा / सनत्कुमारप्रमुखैः स्वयं यत्समभाषत

វ្យាសៈបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំនឹងប្រកាសអំពីអ្វីដែលព្រះអម្ចាស់ មហាទេវៈ ត្រូវបានសួរពីមុនដោយអធិរាជយោគៈ—សនត្កុមារ និងអ្នកដទៃ—ហើយព្រះអង្គបាននិយាយដោយព្រះអង្គផ្ទាល់»។

Verse 16

सनत्कुमारः सनकस्तथैव च सनन्दनः / अङ्गिरा रुद्रसहितो भृगुः परमधर्मवित्

សនត್ಕុមារ សនក និងសនន្ទន; អង្គិរាស រួមជាមួយ រុទ្រ; និងភ្រឹគុ—អ្នកដឹងធម៌ដ៏ខ្ពស់បំផុត—ក៏មានវត្តមាន។

Verse 17

कणादः कपिलो योगी वामदेवो महामुनिः / शुक्रो वसिष्ठो भगवान् सर्वे संयतमानसाः

កណាទ កបិលយោគី វាមទេវ មហាមុនិ; សុក្រនិងព្រះវសិષ્ઠ—ទាំងអស់—មានចិត្តស្ងប់ សម្របសម្រួលដោយសំយម។

Verse 18

परस्परं विचार्यैते संशयाविष्टचेतसः / तप्तवन्तस्तपो घोरं पुण्ये बदरिकाश्रमे

ពួកគេពិចារណាគ្នាទៅវិញទៅមក ដោយចិត្តជាប់សង្ស័យ; ហើយបានអនុវត្តតបៈដ៏កាចសាហាវ នៅអាស្រមបុណ្យបដារីកា។

Verse 19

अपश्यंस्ते महायोगमृषिं धर्मसुतं शुचिम् / नारायणमनाद्यन्तं नरेण सहितं तदा

បន្ទាប់មក ពួកគេបានឃើញមហាយោគីឥសី បុត្រធម៌ដ៏បរិសុទ្ធ—នារាយណៈ អនាទិអនន្ត—នៅជាមួយ នរ។

Verse 20

संस्तूय विविधैः स्तोत्रैः सर्वे वेदसमुद्भवैः / प्रणेमुर्भक्तिसंयुक्ता योगिनो योगवित्तमम्

ពួកគេទាំងអស់ សរសើរព្រះអង្គដោយស្តូត្រច្រើនប្រភេទ កើតពីវេទ; ហើយយោគីទាំងនោះ ពោរពេញដោយភក្តី បានក្រាបបង្គំចំពោះអ្នកដឹងយោគៈដ៏ល្អឥតខ្ចោះ។

Verse 21

विज्ञाय वाञ्छितं तेषां भगवानपि सर्ववित् / प्राह गम्भीरया वाचा किमर्थं तप्यते तपः

ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានព្រះភាគ ជាអ្នកដឹងគ្រប់យ៉ាង បានជ្រាបបំណងរបស់ពួកគេ ហើយមានព្រះវាចាដ៏ជ្រៅថា៖ «តើការធ្វើតបៈនេះ ដើម្បីគោលបំណងអ្វី?»

Verse 22

अब्रुवन् हृष्टमनसो विश्वात्मानं सनातनम् / साक्षान्नारायणं देवमागतं सिद्धिसूचकम्

ពួកគេមានចិត្តរីករាយលើកឡើង ហើយទូលទៅកាន់ព្រះវិញ្ញាណអស់កល្បជានិច្ច នៃសកលលោក—ព្រះនារាយណៈផ្ទាល់ ជាព្រះអម្ចាស់ដ៏ទេវៈ—ដែលបានមកដល់ ជាសញ្ញា និងការធានានៃសិទ្ធិផល។

Verse 23

वयं संशयमापन्नाः सर्वे वै ब्रह्मवादिनः / भवन्तमेकं शरणं प्रपन्नाः पुरुषोत्तमम्

យើងទាំងអស់គ្នា ជាអ្នកបកស្រាយព្រះព្រហ្ម បានធ្លាក់ចូលក្នុងសង្ស័យ។ ដូច្នេះ យើងបានសុំជ្រកកោនតែព្រះអង្គតែមួយ ឱ ពុរុសោត្តមៈ បុគ្គលដ៏អធិឧត្តម។

Verse 24

त्वं हि तद् वेत्थ परमं सर्वज्ञो भगवानृषिः / नारायणः स्वयं साक्षात् पुराणो ऽव्यक्तपूरुषः

ព្រះអង្គពិតជាជ្រាបនូវសច្ចៈដ៏អធិឧត្តមនោះ ព្រោះព្រះអង្គជាព្រះឥសីដ៏ទេវៈ អ្នកដឹងគ្រប់យ៉ាង។ ព្រះអង្គគឺព្រះនារាយណៈផ្ទាល់ បង្ហាញដោយផ្ទាល់—ព្រះបុរាណ អ្នកបុគ្គលអវ្យក្តៈ។

Verse 25

नह्यन्यो विद्यते वेत्ता त्वामृते परमेश्वर / शुश्रूषास्माकमखिलं संशयं छेत्तुमर्हसि

ឱ បរមេឝ្វរៈ គ្មានអ្នកដឹងពិតប្រាកដផ្សេងទៀតឡើយ លើកលែងតែព្រះអង្គ។ ព្រោះយើងប្រាថ្នាស្តាប់ និងបម្រើ សូមព្រះអង្គកាត់ផ្តាច់សង្ស័យទាំងអស់របស់យើងឲ្យអស់សព្វគ្រប់។

Verse 26

किं कारणमिदं कृत्स्नं को ऽनुसंसरते सदा / कश्चिदात्मा च का मुक्तिः संसारः किंनिमित्तकः

អ្វីជាមូលហេតុនៃសកលលោកទាំងមូលនេះ? នរណាដែលតែងតែចម្លងកំណើតជានិច្ច? តើមានអាត្មា (Ātman) ពិតប្រាកដឬ? ហើយមុក្ខ (ការរំដោះ) ជាអ្វី? សំសារ កើតឡើងដោយហេតុអ្វី?

Verse 27

कः संसारयतीशानः को वा सर्वं प्रपश्यति / किं तत् परतरं ब्रह्म सर्वं नो वक्तुमर्हसि

នរណាជា ឥសានៈ (Īśāna) ដែលបញ្ចូលសត្វលោកឲ្យចូលក្នុងវដ្តសំសារ? ហើយនរណាដែលឃើញទាំងអស់? តើព្រះព្រហ្ម (Brahman) ដ៏លើសលប់ ដែលគ្មានអ្វីខ្ពស់ជាងនោះ ជាអ្វី? សូមព្រះអង្គប្រាប់យើងទាំងអស់។

Verse 28

एवमुक्ते तु मुनयः प्रापश्यन् पुरुषोत्तमम् / विहाय तापसं रूपं संस्थितं स्वेन तेजसा

ពេលពាក្យនេះត្រូវបាននិយាយហើយ ព្រះមុនីទាំងឡាយបានឃើញ ពុរសោត្តម (Supreme Person)។ ព្រះអង្គបានបោះបង់រូបរាងអ្នកតបស្យា ហើយឈរបង្ហាញខ្លួនដោយពន្លឺរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់។

Verse 29

विभ्राजमानं विमलं प्रभामण्डलमण्डितम् / श्रीवत्सवक्षसं देवं तप्तजाम्बूनदप्रभम्

ព្រះអង្គភ្លឺចែងចាំង សុទ្ធស្អាត ឆ្លុះបញ្ចាំងដោយវង់ពន្លឺដ៏រុងរឿង; ព្រះទេវតាមានសញ្ញា «ស្រីវត្ស» លើទ្រូង ហើយភ្លឺដូចមាសជាំបូនដៈ (Jāmbūnada) ដែលកំពុងក្តៅ។

Verse 30

शङ्खचक्रगदापाणिं शार्ङ्गहस्तं श्रियावृतम् / न दृष्टस्तत्क्षणादेव नरस्तस्यैव तेजसा

ព្រះអង្គកាន់ស័ង្ខ ចក្រ និងគទា ក្នុងព្រះហស្ត; កាន់ធ្នូ «សារង្គ» ហើយត្រូវបានព័ទ្ធជុំវិញដោយ ស្រី (លក្ខ្មី)។ មនុស្សមិនអាចមើលឃើញព្រះអង្គបានទេ; នៅភ្លាមនោះគេត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយពន្លឺដ៏ខ្លាំងក្លារបស់ព្រះអម្ចាស់តែមួយនោះ។

Verse 31

तदन्तरे महादेवः शशाङ्काङ्कितशेखरः / प्रसादाभिमुखो रुद्रः प्रादुरासीन्महेश्वरः

នៅចន្លោះនោះ ព្រះមហាទេវៈ រុទ្រៈ មហេស្វរៈ ដែលមានព្រះចន្ទសម្គាល់លើកំពូលសិរ្ស បានបង្ហាញព្រះអង្គ ដោយបែរមុខមកដោយព្រះគុណប្រសាទ។

Verse 32

निरीक्ष्य ते जगन्नाथं त्रिनेत्रं चन्द्रभूषणम् / तुष्टुवुर्हृष्टमनसो भक्त्या तं परमेश्वरम्

ពួកគេបានឃើញព្រះជគន្នាថ ព្រះត្រីនេត្រ មានព្រះចន្ទជាអលង្ការ ហើយចិត្តរីករាយ បានសរសើរព្រះបរមេស្វរៈនោះដោយភក្តី។

Verse 33

जयेश्वर महादेव जय भूतपते शिव / जयाशेषमुनीशान तपसाभिप्रपूजित

ជ័យជំនះដល់ព្រះអេស្វរៈ មហាទេវៈ! ជ័យជំនះដល់ព្រះសិវៈ ព្រះបូតបតិ អម្ចាស់សត្វសព្វ! ជ័យជំនះដល់អម្ចាស់មុនីទាំងអស់ ដែលត្រូវបានគោរពបូជាដោយតបស។

Verse 34

सहस्रमूर्ते विश्वात्मन् जगद्यन्त्रप्रवर्तक / जयानन्त जगज्जन्मत्राणसंहारकारण

ឱ ព្រះមានព្រះរូបពាន់ ឱ វិស្វាត្មន ព្រះវិញ្ញាណនៃសកលលោក ឱ អ្នកបញ្ចេញចលនាយន្តការនៃលោក—ជ័យជំនះដល់ព្រះអនន្ត អ្នកជាមូលហេតុនៃកំណើត ការពារ និងការលាយបាត់នៃលោក។

Verse 35

सहस्रचरणेशान शंभो योगीन्द्रवन्दित / जयाम्बिकापते देव नमस्ते परमेश्वर

ឱ អម្ចាស់មានជើងពាន់ ឱ អីសាន ឱ សម្ភូ ដែលត្រូវបានយោគីឧត្តមគោរព! ឱ ព្រះទេវៈ អម្ចាស់នៃជយាម្បិកា—សូមនមស្ការ ដល់ព្រះបរមេស្វរៈ។

Verse 36

संस्तुतो भगवानीशस्त्र्यम्बको भक्तवत्सलः / समालिङ्ग्य हृषीकेशं प्राह गम्भीरया गिरा

ព្រះអម្ចាស់ដ៏ព្រះពរ—ឥស្វរ ត្រ្យម្បកា មានភ្នែកបី អ្នកស្រឡាញ់អ្នកបូជា—ត្រូវបានសរសើរ ហើយបានអោបហ្រឹសីកេឝៈ រួចមានព្រះវាចាដ៏ជ្រាលជ្រៅ។

Verse 37

किमर्थं पुण्डरीकाक्ष मुनीन्द्रा ब्रह्मवादिनः / इमं समागता देशं किं वा कार्यं मयाच्युत

ឱ ព្រះអង្គមានភ្នែកដូចផ្កាឈូក! ហេតុអ្វីបានជាមុនីឧត្តមទាំងនេះ អ្នកបកស្រាយព្រះព្រហ្ម មកដល់ទីនេះ? ហើយឱ អច្យុត! កិច្ចការអ្វីឲ្យខ្ញុំបំពេញ?

Verse 38

आकर्ण्य भगवद्वाक्यं देवदेवो जनार्दनः / प्राह देवो महादेवं प्रसादाभिमुखं स्थितम्

ព្រះជនារទនៈ ព្រះដ៏ជាព្រះនៃទេវទាំងឡាយ បានស្តាប់ព្រះវាចារបស់ព្រះអម្ចាស់ហើយ ក៏មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់មហាទេវៈ ដែលឈរមុខទ្រង់ដោយព្រះមុខប្រសన్న។

Verse 39

इमे हि मुनयो देव तापसाः क्षीणकल्मषाः / अभ्यागता मां शरणं सम्यग्दर्शनकाङ्क्षिणः

ឱ ព្រះអម្ចាស់! មុនីទាំងនេះជាតាបសៈ បាបមលសាបសូន្យហើយ បានមករកខ្ញុំជាសរណៈ ដោយប្រាថ្នាចង់ឃើញសច្ចទស្សនៈដ៏ត្រឹមត្រូវ។

Verse 40

यदि प्रसन्नो भगवान् मुनीनां भावितात्मनाम् / सन्निधौ मम तज्ज्ञानं दिव्यं वक्तुमिहार्हसि

បើព្រះអម្ចាស់ប្រសন্নចំពោះមុនីទាំងនោះ ដែលចិត្តបានបណ្តុះបណ្តាល និងសុទ្ធសាធ នោះនៅមុខខ្ញុំផ្ទាល់ ទ្រង់សមគួរនឹងប្រកាសចំណេះដឹងទេវីយ៍នោះនៅទីនេះ។

Verse 41

त्वं हि वेत्थ स्वमात्मानं न ह्यन्यो विद्यते शिव / ततस्त्वमात्मनात्मानं मुनीन्द्रेभ्यः प्रदर्शय

ឱ ព្រះសិវៈ អ្នកតែមួយគត់ដែលដឹងអាត្មានៃខ្លួនយ៉ាងពិតប្រាកដ ព្រោះគ្មានអ្នកដទៃអាចដឹងដោយឡែកបានទេ។ ដូច្នេះ សូមដោយអាត្មារបស់អ្នកផ្ទាល់ បង្ហាញអាត្មា ដល់មហាមុនីទាំងឡាយ។

Verse 42

एवमुक्त्वा हृषीकेशः प्रोवाच मुनिपुङ्गवान् / प्रदर्शयन् योगसिद्धिं निरीक्ष्य वृषभध्वजम्

ព្រះហ្រឹសីកេឝៈ បានមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះហើយ ទ្រង់បានប្រាប់ដល់មហាមុនីដ៏ឧត្តម។ ហើយទ្រង់សម្លឹងទៅកាន់ វೃಷភធ្វជៈ (ព្រះសិវៈ ដែលមានទង់គោ) ទ្រង់បានបង្ហាញសិទ្ធិយោគដ៏សម្រេច។

Verse 43

संदर्शनान्महेशस्य शङ्करस्याथ शूलिनः / कृतार्थं स्वयमात्मानं ज्ञातुमर्हथ तत्त्वतः

ដោយតែបានឃើញមហេឝៈ—សង្ករៈ ព្រះសូលិនៈ អ្នកកាន់ត្រីសូល—អ្នកទាំងឡាយក៏បានសម្រេចគោលបំណង។ ដូច្នេះ អ្នកគួរតែដឹងអាត្មានៃខ្លួនឯងដោយសច្ចៈ តាមសភាពពិត។

Verse 44

प्रष्टुमर्हथ विश्वेशं प्रत्यक्षं पुरतः स्थितम् / ममैव सन्निधावेष यथावद् वक्तुमीश्वरः

អ្នកទាំងឡាយសមគួរនឹងសួរព្រះវិશ્વេឝៈ ព្រះអម្ចាស់នៃសកលលោក ដែលឈរបង្ហាញច្បាស់នៅមុខអ្នក។ នៅក្នុងវត្តមានរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់ ព្រះអម្ចាស់នេះអាចមានព្រះបន្ទូលប្រាប់អ្នកបានត្រឹមត្រូវ និងតាមលំដាប់។

Verse 45

निशम्य विष्णुवचनं प्रणम्य वृषभध्वजम् / सनत्कुमारप्रमुखाः पृच्छन्ति स्म महेश्वरम्

ពេលបានស្តាប់ព្រះវចនៈរបស់ព្រះវិស្ណុ ហើយបានក្រាបបង្គំចំពោះ វृषភធ្វជៈ (ព្រះសិវៈ ទង់គោ) សនត្កុមារ និងមហាមុនីដទៃទៀត ក៏បានចាប់ផ្តើមសួរព្រះមហេឝ్వర។

Verse 46

अथास्मिन्नन्तरे दिव्यमासनं विमलं शिवम् / किमप्यचिन्त्यं गगनादीश्वरार्हं समुद्बभौ

នៅក្នុងចន្លោះនោះ ក៏មានអាសនៈទេវីយៈមួយ កើតឡើង—ស្អាតបរិសុទ្ធ ជាមង្គល និងមានភាពបរិសុទ្ធដូចព្រះសិវៈ; ជារឿងមិនអាចគិតដល់ សមគួរដល់ព្រះអម្ចាស់នៃមេឃ ហើយបញ្ចេញពន្លឺរុងរឿង។

Verse 47

तत्राससाद योगात्मा विष्णुना सह विश्वकृत् / तेजसा पूरयन् विश्वं भाति देवो महेश्वरः

នៅទីនោះ មហេស្វរៈ—អ្នកបង្កើតសកល និងជាព្រលឹងនៃយោគៈ—បានអង្គុយជាមួយព្រះវិષ્ણុ; ហើយដោយតេជៈរុងរឿងរបស់ទ្រង់ បំពេញពិភពលោកទាំងមូល ព្រះអម្ចាស់ទេវៈបានភ្លឺចែងចាំង។

Verse 48

तं ते देवादिदेवेशं शङ्करं ब्रह्मवादिनः / विभ्राजमानं विमले तस्मिन् ददृशुरासने

បន្ទាប់មក ពួកអ្នកបកស្រាយព្រះព្រហ្ម (ប្រាហ្មវាទិន) បានឃើញព្រះសង្ករ—ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា និងជាទេវតានៃទេវតា—កំពុងរុងរឿងភ្លឺចែងចាំង អង្គុយលើអាសនៈស្អាតបរិសុទ្ធនោះ។

Verse 49

यं प्रपश्यन्तियोगस्थाः स्वात्मन्यात्मानमीश्वरमा / अनन्यतेजसं शान्तं शिवं ददृशिरे किल

ដោយឈរជាប់ក្នុងយោគៈ ពួកគេឃើញនៅក្នុងអាត្មានរបស់ខ្លួន អាត្មាននោះជាព្រះអម្ចាស់—មានតេជៈមិនមានអ្វីស្មើ ស្ងប់ស្ងាត់ និងជាមង្គល; ពិតប្រាកដ ពួកគេបានឃើញទ្រង់ជាព្រះសិវៈ។

Verse 50

यतः प्रसूतिर्भूतानां यत्रैतत् प्रविलीयते / तमासनस्थं भूतानामीशं ददृशिरे किल

ទ្រង់ជាអ្នកដែលកំណើតនៃសត្វទាំងអស់កើតចេញពីទ្រង់ ហើយនៅក្នុងទ្រង់ សកលលោកនេះរលាយបាត់; ពួកគេពិតប្រាកដបានឃើញទ្រង់—ព្រះអម្ចាស់នៃភាវៈទាំងឡាយ—អង្គុយលើអាសនៈក្នុងសមាធិយោគៈ។

Verse 51

यदन्तरा सर्वमेतद् यतो ऽभिन्नमिदं जगत् / स वासुदेवमासीनं तमीशं ददृशुः किल

ព្រះអង្គដែលសព្វវត្ថុទាំងអស់ស្ថិតនៅក្នុងព្រះអង្គ ហើយលោកនេះមិនបែកចេញពីព្រះអង្គឡើយ—ពួកគេបានឃើញព្រះវាសុទេវៈ អង្គុយស្ថិតនៅទីនោះ ជាព្រះអីស្វរៈនោះឯង។

Verse 52

प्रोवाच पृष्टो भगवान् मुनीनां परमेश्वरः / निरीक्ष्य पुण्डरीकाक्षं स्वात्मयोगमनुत्तमम्

ព្រះភគវាន ជាព្រះបរមេឥશ્વរៈ នៃមហាមុនីទាំងឡាយ ត្រូវបានសួរ ហើយបានមានព្រះវាចា ដោយបានពិចារណាព្រះបុណ្ឌរីកាក្សៈ (ព្រះមានភ្នែកដូចផ្កាឈូក) និងយោគៈដ៏អតុល្យនៃអាត្មានខ្ពស់បំផុត។

Verse 53

तच्छृणुध्वं यथान्यायमुच्यमानं मयानघाः / प्रशान्तमानसाः सर्वे ज्ञानमीश्वरभाषितम्

ដូច្នេះ សូមស្តាប់ឲ្យបានត្រឹមត្រូវ តាមវិធីសមរម្យ នូវធម៌ដែលខ្ញុំកំពុងនិយាយនេះ ឱ អ្នកគ្មានបាបទាំងឡាយ។ សូមអ្នកទាំងអស់មានចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ ស្តាប់ចំណេះដឹងដែលព្រះអីស្វរៈបានប្រកាស។