Adhyaya 5
Āśauca, Daśāha Piṇḍa-Rites, Vṛṣotsarga, Sāpiṇḍīkaraṇa, and the Yama-mārga (Path to Yama)
បន្តពិធីបុណ្យសពក្នុង Preta-kalpa ព្រះក្រឹṣṇa ប្រាប់ Garuḍa អំពីការប្រព្រឹត្តបន្ទាប់ពីដុតសព ការចូលផ្ទះវិញ និងច្បាប់ āśauca ១០យប់សម្រាប់សាច់ញាតិ sapiṇḍa រួមទាំងករណីអសុចដោយកំណើត និងវ័យកុមារដំបូង។ បន្ទាប់មកកំណត់កម្មវិធី daśāha៖ piṇḍa រៀងរាល់ថ្ងៃ (ភាពបរិសុទ្ធ ទីតាំង សម្ភារៈ) និង dāna រៀងរាល់ថ្ងៃតាមមាត្រ añjali ហើយពិធីបញ្ចប់ថ្ងៃទី១០ (ងូត ទម្លាក់សម្លៀកបំពាក់/កាត់សក់ និងសញ្ញាបរិសុទ្ធតាម varṇa)។ ពន្យល់ការចែកបូជាដើម្បីចិញ្ចឹម preta និងបំពេញចិត្តភ្នាក់ងារ Yama និងរបៀបសាងសង់រាងកាយល្អិតតាម piṇḍa ជាបន្តបន្ទាប់។ បន្ទាប់ណែនាំពិធី ṣoḍaśī/មធ្យម និងទទូច vṛṣotsarga ជាចម្បងជុំវិញថ្ងៃទី១១ បន្តដោយអំណោយ និងបរិភោគ brāhmaṇa។ បន្ទាប់មក sāpiṇḍīkaraṇa តាមភាជនៈ ekoddiṣṭa ដើម្បីផ្ទេរទៅស្ថានភាព Pitṛ មានជម្រើសពេលវេលា និងករណីពិសេស (ពិធីប្តី–ប្រពន្ធ)។ ចុងក្រោយបម្លែងទៅទស្សនៈអន្តរភព៖ ដំណើរបង្ខំរបស់ preta ក្រោមអ្នកបម្រើ Yama ចម្ងាយ និងពេលធ្វើដំណើរ ស្ថានីយ៍/ទីក្រុង ១៦ និងការឆ្លង Vaitaraṇī ពាក់ព័ន្ធ go-dāna បញ្ចប់ដោយការមើលឃើញ Yama និងការកំណត់វាសនា ដើម្បីបើកចំហការពិភាក្សាបន្ទាប់អំពីការវិនិច្ឆ័យកម្ម និងលោកក្រោយស្លាប់។
Shlokas
Verse 1
नाम चतुर्थो ऽध्यायः श्रीकृष्ण उवाच / एवं दग्ध्वा नरं प्रेतं स्नात्वा कृत्वा तिलोदकम् / अग्रतः स्त्रीजनो गच्छेद्व्रजेयुः पृष्ठतो नराः
ព្រះក្រឹષ્ણដ៏មានព្រះភាគបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីដុតសពបុរសដែលក្លាយជាព្រេត (វិញ្ញាណចាកចេញ) ហើយងូតទឹក និងថ្វាយទឹកល្ង (tilodaka) រួច ស្ត្រីទាំងឡាយគួរដើរទៅមុខ ហើយបុរសទាំងឡាយតាមពីក្រោយ។
Verse 2
प्राशयेन्निम्बपत्राणि रुदन्तो नामपूर्वकम् / विधातव्यं चाचमनं पाषाणोपरि संस्थिते
ឲ្យអ្នកកំពុងសោកសៅ បំបៅស្លឹកនឹម ដោយយំ ហើយហៅឈ្មោះគាត់ជាមុន; អង្គុយលើថ្ម ហើយធ្វើពិធីអាចមនៈ (ស្រូបទឹកបរិសុទ្ធ) ផងដែរ។
Verse 3
ते प्रविश्य गृहं सर्वे सुताद्याश्च सपिण्डकाः / भवेयुर्दशरात्रं वै यत आशौचकं खग
ឱ បក្សីគរុឌា! ពេលកូនៗ និងសាច់ញាតិជិតស្និទ្ធទាំងអស់ (សពិន្ឌ) ចូលទៅក្នុងផ្ទះ នោះពួកគេត្រូវទទួលអាសោចកៈ—ភាពមិនបរិសុទ្ធតាមពិធី—រយៈដប់យប់; នេះជាច្បាប់។
Verse 4
क्रीतलब्धाशनाः सर्वे स्वपेयुस्ते पृथक्पृथक् / अक्षारलवणान्नाः स्युर्निमज्जेयुश्च ते त्र्यहम्
ពួកគេទាំងអស់ ត្រូវទទួលអាហារដោយការទិញប៉ុណ្ណោះ ហើយគេងដាច់ដោយឡែកម្នាក់ៗ។ អាហាររបស់ពួកគេ គ្មានជាតិអាល់កាលី និងគ្មានអំបិល ហើយពួកគេត្រូវលិចក្នុងទឹករយៈបីថ្ងៃ។
Verse 5
अमांसभोजनाश्चाधः शयीरन्ब्रह्मचारिणः / परस्परं न संस्पृष्टा दानाध्ययनवर्जिताः
អ្នកដែលរស់ដូចព្រហ្មចារី—មិនបរិភោគសាច់ និងគេងលើដី—តែគ្មានការរួមស្និទ្ធជាមួយគ្នា ហើយខ្វះទាន និងការសិក្សាព្រះវេដៈ—ពួកគេនឹងទទួលផលតាមសភាពរបស់ខ្លួនក្រោយស្លាប់។
Verse 6
मलिनाश्चाधोमुखाश्च दीना भोगविवर्जिताः / अङ्गसंवाहनं केशमार्जनं वर्जयन्ति ते
ពួកគេនៅស្អុយកខ្វក់ និងមុខចុះក្រោម ទុក្ខលំបាក ហើយខ្វះការរីករាយទាំងអស់; ពួកគេបោះបង់ការលួងលោមរាងកាយ ដូចជាម៉ាស្សាអវយវៈ និងការសិត ឬរៀបចំសក់។
Verse 7
मृन्मये पत्रजे वापि भुञ्जीरंस्ते च भाजने / उवासन्तु ते कुर्युरेकाहमथ वा त्र्यहम्
សូមឲ្យពួកគេបរិភោគពីភាជន៍ដីឥដ្ឋ ឬពីចានធ្វើពីស្លឹក; ហើយសូមឲ្យពួកគេស្នាក់នៅទីនោះ ដើម្បីអនុវត្តវ្រតៈមួយថ្ងៃ ឬបីថ្ងៃ។
Verse 8
गरुड उवाच / आशौचिन इति प्रोक्तमाशौचस्य च वै प्रभो / लक्षणं किं कियत्कालं भाव्यं वा तद्युतैर्नरैः
គរុឌៈបានទូលថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់, ស្ថានភាពដែលហៅថា ‘អាសោច’ (ភាពមិនបរិសុទ្ធតាមពិធី) ត្រូវបានពន្យល់ហើយ។ សញ្ញាសម្គាល់របស់វាជាអ្វី? វាបន្តយូរប៉ុន្មាន? ហើយមនុស្សដែលត្រូវប៉ះពាល់ដោយវា គួរអនុវត្តអ្វីខ្លះ?»
Verse 9
शृकृष्ण उवाच / अपनोद्यन्त्विदं कालादिभिराशु निषेधकृत् / पिण्डाध्ययनदानादेः पुङ्गतो ऽतिशयो हि तत्
ព្រះស្រីក្រឹષ્ણបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ សូមឲ្យឧបសគ្គនេះត្រូវបានបណ្តេញចេញឲ្យរហ័ស ដោយការកំណត់ពេលវេលាត្រឹមត្រូវ និងវិធីផ្សេងៗដែលជាការទប់ស្កាត់ភ្លាមៗ។ ពិតប្រាកដណាស់ បុណ្យផលពីការថ្វាយបិណ្ឌ ការសូត្រឬសិក្សាគម្ពីរ ការធ្វើទាន និងពិធីសាសនាដទៃទៀត មានអานุភាពលើសលប់សម្រាប់ការនោះ។
Verse 10
दशाहं शावमाशौचं सपिण्डेषु विधीयते / जनने ऽप्येवमेव स्यान्निपुणं शुद्धिमिच्छताम्
ក្នុងចំណោមសពិន្ឌៈ (សាច់ញាតិជិត) កំណត់អាសោចដោយសារស្លាប់ គឺដប់ថ្ងៃ។ ហើយក្នុងករណីកំណើតក៏ដូចគ្នា—សម្រាប់អ្នកដែលប្រាថ្នាបរិសុទ្ធភាពឲ្យបានត្រឹមត្រូវ និងពេញលេញ។
Verse 11
जन्मन्येकोदकानान्तुत्रिरात्राच्छुद्धिरिष्यते / शावस्य शेषाच्छुध्यन्ति त्र्यहादुदकदायिनः
ក្នុងករណីកំណើត សម្រាប់អ្នកដែលរួមទឹកតែមួយ (សមគ្រួសារ/រួមបាយទឹក) ការបរិសុទ្ធត្រូវបានកំណត់ក្រោយបីយប់។ ដូចគ្នានេះ អ្នកដែលថ្វាយទឹក (ឧទក) នឹងបានបរិសុទ្ធក្រោយបីថ្ងៃ ពីអាសោចដែលនៅសល់ពាក់ព័ន្ធនឹងសព។
Verse 12
आदन्तजननत्सद्य आ चौलान्नैशिकी स्मृता / त्रिरात्रमा व्रतादेशाद्दशरात्रमतः परम्
ចាប់ពីកំណើតកុមារ រហូតដល់ធ្មេញផុស ហើយម្ដងទៀតរហូតដល់ពិធីកោរសក់ (ចូដាករណ) គេរំលឹកថា អាសោចៈមានត្រឹមមួយយប់។ តាមបទបញ្ញត្តិសាស្ត្រ វាមានបីយប់; លើសពីនោះ គេចាត់ថា ដល់ដប់យប់។
Verse 13
आशौचं ते समाख्यातं संक्षेपात्प्रकृतं ब्रुवे / जलं त्रिदिवमाकाशे स्थाप्यं क्षीरञ्च मृन्मये
អាសោចៈនេះ ខ្ញុំបានប្រាប់អ្នករួចហើយ; ឥឡូវខ្ញុំនឹងនិយាយដោយសង្ខេបអំពីវិធីប្រតិបត្តិប្រពៃណី៖ គួរដាក់ទឹកនៅកន្លែងខ្ពស់ក្រោមមេឃបើកចំហ ហើយដាក់ទឹកដោះគោក្នុងភាជន៍ដីឥដ្ឋ។
Verse 14
अत्र स्नाहि पिबात्रेति मन्त्रेणानेन काश्यप / काष्ठत्रये गुणैर्बद्धे प्रीत्यै रात्रौ चतुष्पथे
«នៅទីនេះ ចូរងូត; នៅទីនេះ ចូរផឹក»—ដោយមន្ត្រនេះ ឱ កាស្យបៈ ការបូជាត្រូវធ្វើនៅចំណុចផ្លូវបួនយប់មិញ ដើម្បីបន្ធូរព្រលឹងនានា នៅពេលឈើបីដុំត្រូវចងជាមួយខ្សែ។
Verse 15
प्रथमे ऽह्नि तृतीये वा सप्तमे नवमे तथा / अस्थिसंचयनं कार्यं दिने तद्गोत्रजैः सह
នៅថ្ងៃទីមួយ ឬថ្ងៃទីបី ថ្ងៃទីប្រាំពីរ ឬថ្ងៃទីប្រាំបួន ការប្រមូលឆ្អឹង (បន្ទាប់ពីដុតសព) គួរធ្វើនៅថ្ងៃនោះ ដោយរួមជាមួយសាច់ញាតិគោត្រ (gotra) ដូចគ្នា។
Verse 16
तदूर्ध्वमङ्गसंस्पर्शः सपिण्डानां विधीयते / योग्याः सर्वक्रियाणां च समानसलिलास्तथा
បន្ទាប់ពីដំណាក់កាលនោះ ការប៉ះពាល់រាងកាយត្រូវបានអនុញ្ញាតក្នុងចំណោមសាច់ញាតិសបិណ្ឌ (sapinda)។ ពួកគេក៏ត្រូវបានចាត់ថា សមស្របសម្រាប់ពិធីទាំងអស់ ហើយដូចគ្នានឹងអ្នកដែលចែករំលែកការបូជាទឹក (udaka) ដែរ។
Verse 17
प्रेतपिण्डं बहिर्दद्याद्दर्भमात्रविवर्जितम् / प्रागुदीच्यां चरुं कृत्वा स्नात्वा प्रयतमानसः
ដោយចិត្តមានវិន័យ បន្ទាប់ពីងូតទឹក គួរដាក់បិណ្ឌសម្រាប់ព្រេតនៅខាងក្រៅ ដោយមិនដាក់ស្មៅដರ್ಭៈសូម្បីតែមួយសន្លឹក; ហើយត្រៀមចារុ (បាយពិធី) ដោយបែរមុខទៅទិសកើត ឬទិសជើង រួចបន្តពិធី។
Verse 18
भूमावसंस्कृतानां च संस्कृतानां कुशेषु च / नवभिर्दिवसैः पिण्डान्नव दद्यात्समाहितः
សម្រាប់គ្រឿងបូជាដែលមិនទាន់បានសំអាតតាមពិធី គួរដាក់លើដីទទេ; តែសម្រាប់អ្វីដែលបានសំស្ការ (សំអាតបរិសុទ្ធ) ត្រូវដាក់លើស្មៅកុសៈ។ ដោយចិត្តសមាធិ គួរបូជាបិណ្ឌ៩ ក្នុងរយៈពេល៩ថ្ងៃ។
Verse 19
दशमं पिण्डमुत्सृज्य रात्रिशेषे शुचिर्भवेत् / असगोत्रः सगोत्रो वा यदि स्त्री यति वा पुमान्
បន្ទាប់ពីដាក់បិណ្ឌទីដប់រួច គួររក្សាខ្លួនឲ្យបរិសុទ្ធក្នុងអំឡុងយប់ដែលនៅសល់—មិនថាជាអ្នកមិនសហគោត្រ ឬសហគោត្រ មិនថាស្ត្រី យតិ (អ្នកបួស) ឬបុរសក៏ដោយ។
Verse 20
प्रथमे ऽहनि यो दद्यात्स दशाहं समापयेत् / शालिना सक्तुभिर्वापि शाकैर्वाप्यथ निर्वपेत्
អ្នកណាដែលបូជានៅថ្ងៃដំបូង គេបានបញ្ចប់ពិធីដសាហៈ (ពិធី១០ថ្ងៃ)។ គេអាចបូជាដោយអង្ករ ឬដោយម្សៅស្រូវលីង (សក្តុ) ឬក៏អាចដាក់បន្លែឆ្អិនជាគ្រឿងបូជាបានដែរ។
Verse 21
प्रथमे ऽहनि यद्द्रव्यं तदेव स्याद्दशाहिकम् / यावदाशौचमेकैकस्याञ्जलेर्दानमुच्यते
គ្រឿងបូជាណាដែលបានឲ្យនៅថ្ងៃដំបូង នោះត្រូវប្រើដដែលសម្រាប់ពិធីដសាហិក (ពិធី១០ថ្ងៃ)។ រហូតដល់អាសោច (រយៈពេលមិនបរិសុទ្ធតាមពិធី) បញ្ចប់ ការឲ្យដែលបានកំណត់គឺការបរិច្ចាគរាល់ថ្ងៃ—រាល់ថ្ងៃឲ្យតាមមាត្រមួយអញ្ជលិ (ដៃទាំងពីរច្របាច់ជាផ្ទាំង)។
Verse 22
यद्वा यस्मिन्दिने दानं तस्मिंस्तद्दिनसंख्यया / दशाहे ऽञ्जलयः पक्षिन्पञ्चाशदन्तिमे
ឬម្យ៉ាងទៀត ឱ បក្សី (គរុឌ)៖ នៅថ្ងៃណាដែលបានធ្វើទាន (dāna) ថ្ងៃនោះត្រូវរាប់ជាថ្ងៃនោះតាមចំនួន; ក្នុងពិធីដប់ថ្ងៃ មានការបូជាទឹកជាអញ្ជលីរៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយនៅថ្ងៃចុងក្រោយមានចំនួនហាសិប។
Verse 23
द्विवृद्ध्या वा भवेत्पक्षिन्नञ्जलीनां शतं पुनः / यदाहि त्र्यहमाशौचं तदा वाञ्जलयो दश
ឱ បក្សី (គរុឌ)៖ បើបង្កើនចំនួនជាពីរដង នោះការបូជាអញ្ជលីអាចឡើងដល់មួយរយម្តងទៀត។ តែបើមានអសោច (aśauca) បីថ្ងៃ នោះមានអញ្ជលីដប់។
Verse 24
त्रयो ऽञ्जलय एवं तु प्रथमे ऽहनिवै तदा / चत्वारस्तु द्वितीये ऽह्नि तृतीये स्युस्त्रयस्तथा
ដូច្នេះ នៅថ្ងៃដំបូង ត្រូវបូជាអញ្ជលីបី; នៅថ្ងៃទីពីរ បួន; ហើយនៅថ្ងៃទីបី ក៏បីដូចគ្នា។
Verse 25
शताञ्जलि यदा पक्षिन्नाद्ये त्रिंशत्तदाहनि / चत्वारिंशद्द्वितीये ऽह्नि त्रिंशदह्नि तृतीयके
ឱ បក្សី (គរុឌ)៖ នៅពេលកំណត់ជាមួយរយអញ្ជលី—ថ្ងៃដំបូងមានសាមសិប; ថ្ងៃទីពីរមានសែសិប; និងថ្ងៃទីបីមានសាមសិប។
Verse 26
एवं जलस्याञ्जलयो विभाज्याः पक्षयोर्द्वयोः / सर्वेषु पितृकार्येषु पुत्रो मुक्यो ऽधिकारवान्
ដូច្នេះ អញ្ជលីទឹក (ជាទឹកបូជាដល់បិតា) ត្រូវបែងចែកតាមពីរបក្ស; ហើយក្នុងពិធីទាំងអស់សម្រាប់បិត្រកម្ម កូនប្រុសជាអ្នកសំខាន់ដែលមានសិទ្ធិអធិការ។
Verse 27
पिण्डप्रसेकस्तूष्णीञ्च पुष्पधूपादिकं तथा / दशमे ऽहनि सम्प्राप्ते स्नानं ग्रामाद्वहिश्चरेत्
ការបូជា «ពិណ្ឌ» ត្រូវធ្វើដោយស្ងៀមស្ងាត់ ព្រមទាំងផ្កា ធូប និងអ្វីៗដទៃទៀត។ ពេលដល់ថ្ងៃទីដប់ គួរចេញក្រៅភូមិ ហើយធ្វើពិធីងូតសម្អាតតាមព្រះធម៌។
Verse 28
तत्र त्याज्यानि वासांसि केशश्मश्रुनखानि च / विप्रः शुध्यत्यपः स्पृष्ट्वा क्षत्त्रियो वाहनं तथा
នៅទីនោះ ត្រូវបោះចោលសម្លៀកបំពាក់ ហើយកាត់ចោលសក់ ពុកមាត់-មូស្តាស និងក្រចកផងដែរ។ ព្រះព្រាហ្មណ៍សុទ្ធដោយប៉ះទឹក ហើយក្សត្រីយ៍ក៏សុទ្ធដូចគ្នា ដោយប៉ះ ឬថែទាំយានជំនិះរបស់ខ្លួន។
Verse 29
वैश्यः प्रतोदं रश्मीन्वा शूद्रो यष्टिं कृतक्रियः / मृतादल्पवयोभिश्च सपिण्डैः परिवापनम्
សម្រាប់វៃស្យៈ គ្រឿងកំណត់គឺដំបងជំរុញ ឬខ្សែបញ្ជា; សម្រាប់សូទ្រៈ គឺឈើច្រត់—ទាំងនេះត្រូវថ្វាយបន្ទាប់ពីពិធីបានបំពេញត្រឹមត្រូវ។ ហើយបើអ្នកស្លាប់មានអាយុតិចណាស់ ពិធីបិទបាំង/ដើរវង់តាមក្បួន ត្រូវអនុវត្តដោយសពិណ្ឌៈ (ញាតិជិតដែលចែករំលែកបិណ្ឌបុព្វបុរស)។
Verse 30
कार्यन्तु षोडशी षड्भिः पिण्डैर्दशभिरैव च / प्रथमा मलिना ह्येतैरादशाहं मृतेर्भवेत्
ពិធី «សោដសី» នៃថ្ងៃទីដប់ប្រាំមួយ ត្រូវធ្វើដោយពិណ្ឌប្រាំមួយ ហើយក៏មានលំដាប់ដោយពិណ្ឌដប់ផងដែរ។ ដោយពិណ្ឌ/ការថ្វាយទាំងនេះ ពិធីដំបូងបំបាត់មលិនភាព; ដូច្នេះ រយៈពេលដប់ថ្ងៃបន្ទាប់ពីមរណៈ (អាទសាហ) ត្រូវបានបំពេញ។
Verse 31
दिनानि दश यान्षिण्डान्कुर्वन्त्यत्र सुतादयः / प्रत्यहं ते विभज्यन्ते चतुर्भागैः खगोत्तम
អស់រយៈពេលដប់ថ្ងៃ កូនប្រុស និងញាតិដទៃទៀត រៀបចំពិណ្ឌនៅទីនេះ។ ហើយរាល់ថ្ងៃ—ឱ ខ្គោត្តម (គរុដា) អ្នកល្អបំផុតក្នុងចំណោមបក្សី—ពិណ្ឌទាំងនោះត្រូវបែងចែកជាបួនភាគ។
Verse 32
भागद्वयेन देहः स्यात्तृतीयेन यमानुगाः / तृप्यन्ति हि चतुर्थेन स्वयमप्युपजीवति
ដោយភាគពីរ នៃបិណ្ឌទាន ព្រះកាយរបស់ព្រេតត្រូវបានគាំទ្រ; ដោយភាគទីបី អ្នកបម្រើព្រះយម ត្រូវបានបំពេញចិត្ត; ដោយភាគទីបួន គាត់ឯងក៏រស់បន្ត ដោយអាស្រ័យលើវា។
Verse 33
अहोरात्रैस्तु नवभिर्देहो निष्पत्तिमाप्नुयात् / शिरस्त्वाद्येन पिण्डेन प्रेतस्य क्रियते तथा
ក្នុងរយៈពេល៩ថ្ងៃនិង៩យប់ កាយសૂક્ષ្ម ទទួលបានការបង្កើតពេញលេញ។ ដូច្នេះ ក្បាលរបស់ព្រេត ត្រូវបានបង្កើតដោយបិណ្ឌទានដំបូង។
Verse 34
द्वितीयेन तु कर्णाक्षिनासिकं तु समासतः / गलांसभुजवक्षश्च तृतीयेन तथा क्रमात्
ដោយបិណ្ឌទានទីពីរ ត្រចៀក ភ្នែក និងច្រមុះ ត្រូវបានបង្កើតដោយសង្ខេប; ហើយដោយទីបី តាមលំដាប់ ក ត плечា ដៃ និងទ្រូង ក៏ត្រូវបានបង្កើតដូចគ្នា។
Verse 35
चतुर्थेन च पिण्डेन नाभिलिङ्गगुदं तथा / जानुजङ्घं तथा पादौ पञ्चमेन तु सर्वदा
ដោយបិណ្ឌទានទីបួន ផ្ចិត អង្គបន្តពូជ និងរន្ធគូថ ត្រូវបានបង្កើត; ហើយដោយទីប្រាំ ជង្គង់ កំភួនជើង និងជើងទាំងពីរ តែងតែត្រូវបានបង្កើត។
Verse 36
सर्वमर्माणि षष्ठेन सप्तमेन तु नाडयः / दन्तलोमान्यष्टमेन वीर्यन्तु नवमेन च
ដោយទីប្រាំមួយ មរមៈ (ចំណុចជីវិត) ទាំងអស់ ត្រូវបានបង្កើត; ដោយទីប្រាំពីរ នាឌី (ខ្សែចរន្តសૂक्ष្ម) កើតឡើង។ ដោយទីប្រាំបី ធ្មេញ និងរោមកាយ លេចឡើង; ហើយដោយទីប្រាំបួន វីរយៈ (កម្លាំងបន្តពូជ) ត្រូវបានបង្កើតមាំមួន។
Verse 37
दशमेन तु पूर्णत्वं तृप्तता क्षुद्विपर्ययः / मध्यमां षोडशीं वच्मि वैनतेय शृणुष्व मे
ដោយពិធីទីដប់ នឹងបានពេញលេញ មានសេចក្តីពេញចិត្ត ហើយភាពឃ្លានត្រូវតែត្រឡប់វិញ។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងពន្យល់អំពីពិធីទីដប់ប្រាំមួយ ដែលជាពិធីកណ្ដាល; ឱ វૈនតេយ (គរុឌ) សូមស្តាប់ខ្ញុំ។
Verse 38
विष्णवादिविष्णुपर्यन्तान्येकादश तथा खग / श्राद्धानि पञ्च देवानामित्येषां मध्यषीडशी
ឱ ខគ (គរុឌ) មានពិធីស្រាទ្ធ ១១ ប្រភេទ ចាប់ពីពិធីសម្រាប់ព្រះវិṣṇុ ហើយបញ្ចប់ដោយពិធីសម្រាប់ព្រះវិṣṇុ; ហើយមានស្រាទ្ធ ៥ សម្រាប់ទេវតាទាំងប្រាំ។ ដូច្នេះ នៅកណ្ដាល សរុបបាន ១៦។
Verse 39
निमित्तं दुर्मतिं कृत्वा यदि नारायणो बलिः / एकादशाहे कर्तव्यो वृषोत्सर्गो ऽपि तत्र वै
បើដោយគំនិតខុស យកនិមិត្តមិនត្រឹមត្រូវ ហើយធ្វើបលិ (ការថ្វាយ) សម្រាប់នារាយណៈ នោះនៅថ្ងៃទីដប់មួយ ត្រូវធ្វើពិធីវृषોત្សರ್ಗ (លែង/ឧទ្ទិសគោឈ្មោល) នៅទីនោះផងដែរ ដោយពិតប្រាកដ។
Verse 40
एकादशाहे प्रेतस्य यस्यात्सृज्येत नो वृषः / प्रेतत्वं सुस्थिरं तस्य दत्तैः श्राद्धशतैरपि
បើនៅថ្ងៃទីដប់មួយ មិនបានធ្វើពិធី ‘វೃಷ’ (វृषોત្សರ್ಗ) សម្រាប់ព្រេត (វិញ្ញាណអ្នកស្លាប់) នោះសភាពព្រេតរបស់គាត់ នឹងជាប់មាំយ៉ាងខ្លាំង ដល់ថ្នាក់ថា ទោះថ្វាយស្រាទ្ធរាប់រយក្រោយមក ក៏មិនងាយលុបបំបាត់បាន។
Verse 41
अकृत्वा यद्वृषोत्सर्गं कृतं वै पिण्डपातनम् / निष्फलं सकलं विद्यात्प्रमीताय न तद्भवेत्
បើមិនបានធ្វើវृषोत្សರ್ಗជាមុន ទោះបានធ្វើពិធីបោះពិណ្ឌ (បិណ្ឌបាតន) ក៏គួរដឹងថា ទាំងអស់នោះក្លាយជាឥតផល; វាមិនអាចផ្តល់ប្រយោជន៍ពិតប្រាកដដល់អ្នកស្លាប់បានទេ។
Verse 42
वृषोत्सर्गादृते नान्यत्किञ्चिदस्ति महीतले / पुत्रः पत्न्यथ दौहित्रः पिता वा दुहिताथ वा
លើផែនដីនេះ ក្រៅពីពិធីលែងគោឈ្មោល (វ្រឹṣોત្សರ್ಗ) មិនមានអ្វីផ្សេងទៀតមានអានុភាពដូច្នោះទេ—មិនថាប្រព្រឹត្តដោយកូនប្រុស ប្រពន្ធ ចៅប្រុសតាមកូនស្រី ឪពុក ឬកូនស្រីក៏ដោយ។
Verse 43
मृतादनन्तरं तस्य ध्रुवं कार्यो वृषोत्सवः / चतुर्वत्सतरीयुक्तो यस्योत्सृज्येत वा वृषः
ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីមនុស្សម្នាក់ស្លាប់ ត្រូវប្រកបពិធី “ពិធីបុណ្យគោឈ្មោល” (វ្រឹṣોત្សវ) ដោយប្រាកដ; ហើយត្រូវលែងគោឈ្មោលអាយុបួនឆ្នាំ ដើម្បីឧទ្ទិសនាមដល់អ្នកស្លាប់។
Verse 44
अलङ्कृतो विधानेन प्रेतत्वं तस्य नो भवेत् / एकादशे ऽह्नि सम्प्राप्ते वृषालाभो भवेद्यदि
បើអ្នកស្លាប់ត្រូវបានគោរពតាមពិធីដែលបានកំណត់ដោយត្រឹមត្រូវ នោះគាត់មិនធ្លាក់ចូលស្ថានភាព “ព្រេត” (វិញ្ញាណរំខាន) ទេ។ ហើយបើដល់ថ្ងៃទីដប់មួយ មានការទទួលបាន/រកបានគោឈ្មោល នោះពិធីក៏បានបំពេញតាមលក្ខណៈនោះ។
Verse 45
दर्भैः पिष्टैस्तु सम्पाद्य तं वृषं मोचयेद्वुधः / वृषोत्सर्जनवेलायां वृषाभाव (लाभ) कथञ्चन
អ្នកប្រាជ្ញ ត្រូវរៀបចំពិធីដោយដើមដರ್ಭៈ និងម្សៅតាមវិធីកំណត់ ហើយលែងគោឈ្មោលនោះ។ នៅពេលលែងគោឈ្មោល (វ្រឹṣોત្សರ್ಗ) មិនគួរឲ្យខ្វះគោឈ្មោលឡើយ—ត្រូវខិតខំរកឲ្យបានដោយមធ្យោបាយណាមួយ។
Verse 46
मृत्तिकाभिस्तु दर्भैर्वा वृषं कृत्वा विमोचयेत् / यदिष्टं जीवतस्तस्य दद्यादेकादशे ऽहनि
ដោយប្រើដុំដីឥដ្ឋ ឬស្មៅដರ್ಭៈ ត្រូវបង្កើតរូបគោឈ្មោល ហើយលែងវា។ ហើយនៅថ្ងៃទីដប់មួយ ត្រូវឧទ្ទិសអំណោយណាដែលអ្នកស្លាប់ស្រឡាញ់នៅពេលមានជីវិត។
Verse 47
मृतमुद्दिश्य दातव्यं शय्याधेन्वादिकं तथा / विप्रान्बहून् भोजयीत प्रेतस्य क्षुद्विशान्तये
ដោយនឹកដល់អ្នកស្លាប់ គួរធ្វើទានដូចជា គ្រែ និងគោ ជាដើម ហើយគួរអញ្ជើញព្រះព្រាហ្មណ៍ជាច្រើនឲ្យទទួលភោជន៍ ដើម្បីបន្ធូរភាពឃ្លានរបស់ព្រេត។
Verse 48
तृतीयां षोडशीं वच्मि वैनतेय शृणुष्व ताम् / द्वादश प्रतिमास्यानि आद्यं षाण्मासिकं तथा
ឱ វៃនតេយៈ (គរុឌ) សូមស្តាប់៖ ឥឡូវនេះខ្ញុំនឹងពណ៌នាពិធីទីបី គឺពិធីនៅថ្ងៃទីដប់ប្រាំមួយ; បន្ទាប់មកត្រូវអនុវត្តពិធីប្រចាំខែទាំងដប់ពីរ ដោយចាប់ផ្តើមពីពិធីកន្លះឆ្នាំផងដែរ។
Verse 49
सपिण्डीकरणं चैव तृतीया षोडशी मता / द्वादशाहे त्रिपक्षे च षण्मासे मासिके ऽब्दिके
ពិធីសបិណ្ឌីករណៈ ក៏ត្រូវបានកំណត់ថា អាចធ្វើនៅថ្ងៃទីបី ឬថ្ងៃទីដប់ប្រាំមួយ។ ក៏អាចធ្វើនៅថ្ងៃទីដប់ពីរ បន្ទាប់ពីកន្លះខែ នៅខែទីប្រាំមួយ ក្នុងពិធីប្រចាំខែ ឬក្នុងពិធីប្រចាំឆ្នាំផងដែរ។
Verse 50
तृतीयां षोडशीमेनां वदन्ति मतभेदतः / यस्यैता नि न दत्तानि प्रेतश्राद्धानि षोडश
ដោយសារមតិខុសគ្នា អ្នកខ្លះហៅសំណុំនេះថា «ទីបី» ខណៈអ្នកខ្លះហៅថា «ទីដប់ប្រាំមួយ»។ ចំពោះអ្នកដែលមិនបានប្រគេនពិធីស្រាទ្ធៈសម្រាប់ព្រេតទាំងដប់ប្រាំមួយនេះ កិច្ចករណីតាមធម៌មិនទាន់បំពេញ។
Verse 51
पिशाचत्वं स्थिरं तस्य दत्तैः श्राद्धशतैरपि / एकादशे द्वादशे वा दिने आद्यं प्रकीर्तितम्
ទោះបីធ្វើពិធីស្រាទ្ធៈរាប់រយដងសម្រាប់គាត់ក៏ដោយ សភាពជាពិសាចរបស់គាត់នៅតែជាប់លាប់។ ពិធីដំបូងត្រូវបានប្រកាសថា គឺនៅថ្ងៃទីដប់មួយ ឬមិនដូច្នោះទេ នៅថ្ងៃទីដប់ពីរ។
Verse 52
मासादौ प्रतिमासञ्च शुद्धं मृततिथौ खग / एकेनाह्ना त्रिभिर्वापि हीनेषु विनतासुत
ឱ ខគៈ (គរុឌា) នៅដើមខែ ហើយរៀងរាល់ខែ ត្រូវធ្វើពិធីដោយភាពបរិសុទ្ធ នៅថ្ងៃតិថិ៍គម្រប់មរណៈ។ ឱ កូនវិនតា បើលក្ខខណ្ឌខ្វះខាត ក៏អាចបំពេញក្នុងមួយថ្ងៃ ឬយ៉ាងច្រើនបីថ្ងៃ។
Verse 53
मासषण्मासवर्षेषु त्रिपक्षेषु भवन्ति हि / श्राद्धान्यथस्यात्सापिण्ड्यं पूर्णे वर्षे तदर्धके
ពិធីស្រាទ្ធ ត្រូវធ្វើនៅរៀងរាល់ខែ រៀងរាល់កន្លះឆ្នាំ រៀងរាល់ឆ្នាំ ហើយក៏នៅចន្លោះបីបក្ខ (បីពាក់កណ្តាលខែ) ផងដែរ។ បន្ទាប់មក ត្រូវធ្វើសាពិណ្ឌីករណៈ ដើម្បីភ្ជាប់អ្នកស្លាប់ចូលក្នុងជួរបុព្វបុរស—នៅពេលគម្រប់មួយឆ្នាំពេញ ឬនៅពាក់កណ្តាលរយៈពេលនោះ។
Verse 54
त्रिपक्षे ऽभ्युदये वापि द्वादशाहे ऽथ वा नृणाम् / आनन्त्यात्कुलधर्माणां पुंसाञ्चैवायुषः क्षयात्
សម្រាប់មនុស្ស ពិធីអាចធ្វើនៅថ្ងៃទីដប់បី ឬនៅឱកាសមង្គល (អភ្យុទយ) ឬក៏នៅថ្ងៃទីដប់ពីរ—ព្រោះធម៌នៃវង្សកុលមិនមានទីបញ្ចប់ ហើយព្រោះអាយុជីវិតមនុស្សកំពុងថយចុះ។
Verse 55
अस्थिरत्वाच्छरीरस्य द्वादशाहे प्रशस्यते / सपिण्डीकरणेष्वेवं विधिं पक्षीन्द्र मे शृणु
ព្រោះរាងកាយមិនស្ថិតស្ថេរបន្ទាប់ពីមរណៈ រយៈពេលដប់ពីរថ្ងៃត្រូវបានសរសើរថាសមរម្យ។ ដូច្នេះ ឱ ព្រះមហាក្សត្រនៃបក្សី សូមស្តាប់ខ្ញុំ ខណៈខ្ញុំពន្យល់វិធីនេះសម្រាប់ពិធីសាពិណ្ឌីករណៈ។
Verse 56
एकोद्दिष्टविधानेन कार्यं तदपि काश्यप / तिलगन्धोदकैर्युक्तं कुर्यात्पात्रचतुष्टयम्
ឱ កាស្យបៈ នោះផងដែរ ត្រូវធ្វើតាមវិធីឯកោទ្ទិષ્ટៈ; គួររៀបចំភាជន៍ពិធីចំនួនបួន ដោយដាក់គ្រាប់ល្ង និងទឹកក្រអូប (ទឹកមានក្លិន)។
Verse 57
पात्रं प्रेतस्य तत्रैकं पित्र्यं पात्रत्रयं तथा / सेचयेत्पितृपात्रेषु प्रेतपात्रं खग त्रिषु
នៅទីនោះ ត្រូវដាក់ភាជនមួយសម្រាប់ព្រេត (អ្នកទើបស្លាប់) ហើយដាក់ភាជនបីសម្រាប់បិត្ឫ (បុព្វបុរស) ដូចគ្នា។ ឱ បក្សី (គរុឌ) គួរចាក់ទានពីភាជនព្រេត ទៅក្នុងភាជនបីដែលសម្រាប់បិត្ឫ។
Verse 58
चतुरो निर्वपेत्पिण्डान्पूर्वन्तेषु समापयेत् / ततः प्रभृति वै प्रेतः पितृसामान्यमश्नुते
គួរបូជាពិណ្ឌា (បាល់អង្ករ) ចំនួនបួន ហើយបញ្ចប់ពិធីតាមចំណុចបញ្ចប់ដ៏សមរម្យដែលបានកំណត់មុន។ ចាប់ពីពេលនោះទៅ ព្រេតពិតប្រាកដ ទទួលស្ថានភាពរួមជាមួយបិត្ឫ (បុព្វបុរស)។
Verse 59
ततः पितृत्वमापन्ने तस्मिन्प्रेते खगेश्वर / श्राद्धधर्मैरशेषैस्तु तत्पूर्वानर्चयेत्पितॄन्
បន្ទាប់មក ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃបក្សី (គរុឌ) នៅពេលព្រេតនោះបានឈានដល់ស្ថានភាពជាបិត្ឫ (បុព្វបុរស) គួរធ្វើបូជានិងគោរពបិត្ឫដែលមុនគេ ដោយធ្វើពិធីស្រាទ្ធទាំងអស់តាមធម៌ដែលបានកំណត់ ដោយមិនខកខាន។
Verse 60
एकचित्यारोहणे च एकाह्नि मरणे तथा / सापिण्ड्यन्तु स्त्रिया नास्ति मृते भर्तुः स्त्रियो भवेत्
បើស្ត្រីឡើងលើចិត្យាដូចគ្នា (ចូលរួមលើចង្ក្រានបូជាសពជាមួយប្តី) ឬបើនាងស្លាប់ក្នុងមួយថ្ងៃតែមួយ (បន្ទាប់ពីគាត់) នោះសម្រាប់នាង មិនមានពិធីសាពិណ្ឌីករណៈទេ។ ពេលប្តីស្លាប់ នាងត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុងចំណោមស្ត្រីរបស់គាត់ (ក្នុងការរាប់គណនាពិធីក្រោយស្លាប់)។
Verse 61
पाकैक्यमथ कालैक्यं कर्त्रैक्यञ्च भवेत्खग / श्राद्धादौ सह दाहे च पतिपत्न्योर्न संशयः
ឱ ខគ (គរុឌ) គួរឲ្យមានឯកភាពក្នុងការចម្អិន ឯកភាពក្នុងពេលវេលា និងឯកភាពរបស់អ្នកធ្វើពិធី។ ហើយក្នុងពិធីស្រាទ្ធ និងពិធីពាក់ព័ន្ធទាំងឡាយ ព្រមទាំងក្នុងការដុតសព ប្តីប្រពន្ធត្រូវបានចាត់ទុកថាពាក់ព័ន្ធរួមគ្នា—មិនមានសង្ស័យឡើយ។
Verse 62
भर्तुर्मृततिथेरन्यतिथौ चितिमथारुहेत् / तांमृताहनि तु सम्प्राप्ते पृथक् पिण्डेन योजयेत्
បើភរិយាឡើងលើចិតិ (ចង្ក្រានបូជាសព) នៅថ្ងៃផ្សេងពីថ្ងៃមរណតិថិរបស់ស្វាមី នោះពេលថ្ងៃមរណៈរបស់ស្វាមីមកដល់ ត្រូវភ្ជាប់ពិធីជាមួយគាត់ដោយបូជាពិណ្ឌ (piṇḍa) ដាច់ដោយឡែក។
Verse 63
प्रत्यब्दञ्च युगपत्तु समापयेत्
ហើយពិធីប្រចាំឆ្នាំក៏ត្រូវបញ្ចប់ដែរ—ពិតប្រាកដ ត្រូវបញ្ចប់ឲ្យទាន់ពេល មិនឲ្យពន្យារពេលឡើយ។
Verse 64
यस्य संवत्सरादर्वाक् सपिण्डीकरणं भवेत् / मासिकञ्चोदकुम्भञ्च देयं तस्यापि वत्सरम्
ចំពោះអ្នកណាដែលបានធ្វើពិធីសពិណ្ឌីករណ (sapiṇḍīkaraṇa) មុនគ្រប់មួយឆ្នាំ ការបូជាស្រាទ្ធប្រចាំខែ និងការផ្តល់ក្រឡុកទឹក (udakumbha) ក៏ត្រូវធ្វើឲ្យគ្រប់មួយឆ្នាំសម្រាប់គាត់ដែរ។
Verse 65
नवश्राद्धं सपिण्डत्वं श्राद्धान्यपि च षोडश / एकेनैव तु कार्याणि संविभक्तधनेष्वपि
ស្រាទ្ធទាំង៩ ពិធីសពិណ្ឌីករណ (sapiṇḍīkaraṇa) និងពិធីស្រាទ្ធផ្សេងៗទៀតចំនួន១៦—ទោះបីទ្រព្យសម្បត្តិក្នុងគ្រួសារត្រូវបានបែងចែកហើយក៏ដោយ—ត្រូវឲ្យមនុស្សតែម្នាក់ធ្វើតែម្នាក់ឯង។
Verse 66
पितामहीभिः सापिण्ड्यं तथा मातामहैः सह / उक्तं भर्त्रापि सापिण्ड्यं स्त्रिया वेषयभेदतः
បានបញ្ជាក់ថា មានទំនាក់ទំនងសពិណ្ឌ (sapinda) ជាមួយជីដូនខាងឪពុក និងដូចគ្នានេះជាមួយជីតាខាងម្តាយ; ហើយសម្រាប់ស្ត្រី ក៏បានបង្រៀនថា មានទំនាក់ទំនងសពិណ្ឌជាមួយស្វាមីផងដែរ អាស្រ័យលើភាពខុសគ្នានៃស្ថានភាពគ្រួសារ/អាពាហ៍ពិពាហ៍របស់នាង។
Verse 67
नवश्राद्धस्य ते कालं वक्ष्यामि शृणु काश्यप / मरणाह्नि मृतिस्थाने श्राद्धं पक्षिन्प्रकल्पयेत्
ខ្ញុំនឹងប្រាប់អំពីពេលវេលាដ៏ត្រឹមត្រូវសម្រាប់ «នវ-ស្រាទ្ធ» ទាំង៩—សូមស្តាប់ ឱ កាស្យប។ នៅថ្ងៃស្លាប់នោះឯង នៅកន្លែងដែលការស្លាប់កើតឡើង គួរធ្វើស្រាទ្ធដោយគោរព ឱ បក្សី (គរុឌ)។
Verse 68
द्वितीयञ्च ततो मार्गे विश्रामो यत्र कारितः / ततः सञ्चयनस्थाने तृतीयं श्राद्धमुच्यते
បន្ទាប់មក ស្រាទ្ធទី២ គួរធ្វើនៅកន្លែងសម្រាកដែលបានរៀបចំតាមផ្លូវ។ បន្ទាប់ពីនោះ នៅកន្លែង «សញ្ចយន» (ការប្រមូលសំណល់) គេហៅថា ស្រាទ្ធទី៣ ត្រូវធ្វើ។
Verse 69
पञ्चमे सप्तमे तद्वदष्टमे नवमे तथा / दशमैकादशे चैव नव श्राद्धानि वै खग
នៅថ្ងៃទី៥ និងថ្ងៃទី៧ ដូចគ្នានេះ នៅថ្ងៃទី៨ និងថ្ងៃទី៩ ហើយក៏នៅថ្ងៃទី១០ និងថ្ងៃទី១១ផង—ដូច្នេះ ឱ បក្សី (គរុឌ) មានពិធីស្រាទ្ធចំនួន៩ ត្រូវធ្វើ។
Verse 70
श्राद्धानि नव चैतानि तृतीया षोडशी स्मृता / एकोद्दिष्टविधानेन कार्याणि मनुजैस्तथा
ស្រាទ្ធទាំង៩ នេះហើយ; ហើយថ្ងៃទី៣ និងថ្ងៃទី១៦ ក៏ត្រូវបានបញ្ជាក់ផងដែរ។ មនុស្សគួរធ្វើវាទាំងនេះតាមវិធី «ឯកោទ្ទិષ્ટ» ដែលឧទ្ទិសចំពោះអ្នកស្លាប់តែម្នាក់។
Verse 71
प्रथमे ऽह्नि तृतीये वा पञ्चमे सप्तमे तथा / नवमैकादशे चैव नवश्राद्धं प्रकीर्तितम्
នៅថ្ងៃដំបូង ឬនៅថ្ងៃទី៣ នៅថ្ងៃទី៥ និងថ្ងៃទី៧ ដូចគ្នានេះ នៅថ្ងៃទី៩ និងថ្ងៃទី១១ផង—ទាំងនេះត្រូវបានប្រកាសថា ជា «នវ-ស្រាទ្ធ» (ស្រាទ្ធទាំង៩) សម្រាប់អ្នកស្លាប់។
Verse 72
उच्यन्ते षडिमानीह नव स्युरपि यागेतः / उक्तानि ते मया तानि ऋषीणां मतभेदतः
នៅទីនេះ គេបានបញ្ជាក់ថា មានប្រាំមួយ; ប៉ុន្តែតាមវិធីយជ្ញា វាអាចមានដល់ទៅប្រាំបួនផងដែរ។ ខ្ញុំបានពន្យល់វាទាំងនោះដល់អ្នក តាមភាពខុសគ្នានៃមតិរបស់ព្រះឥសី។
Verse 73
रूढिपक्षो ममाभीष्टो योगः कैश्चिदिहेष्यते / आद्ये द्वितीये दातव्यस्तथैवैकं पवित्रकम्
វិធីប្រពៃណីគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំយល់ព្រម; នេះជាវិន័យដែលមនុស្សខ្លះទទួលយកនៅទីនេះ។ ក្នុងការអនុវត្តទីមួយ និងទីពីរ គួរផ្តល់ទានតាមកំណត់; ហើយគួរផ្តល់ចិញ្ចៀនគុសៈបរិសុទ្ធមួយផងដែរ។
Verse 74
प्रेताय पिण्डो दातव्यो भुक्तवत्सु द्विजातिषु / प्रश्रस्तत्राभिरण्येति यजमानद्विजन्मना
គួរផ្តល់បិណ្ឌ (អំណោយអង្ករសម្រាប់ពិធីសព) ដល់ព្រេតា នៅមុខទ្វិជៈដែលបានបរិភោគរួច និងពេញចិត្ត។ បន្ទាប់មក យជមានៈដែលជាទ្វិជៈ គួរប្រកាសមន្ត្រសុភមង្គលថា «praśasta-tatra-abhi-raṇya»។
Verse 75
अक्षय्यममुकस्येति वक्तव्यं विरतौ तथा / एकोद्दिष्टं मे निबोध चेत्थमावत्सरं स्मृतम्
នៅពិធីបញ្ចប់ផងដែរ គួរនិយាយថា «សូមឲ្យវាមិនចេះអស់សម្រាប់អមុកៈ (អ្នកស្លាប់នោះ)»។ ឥឡូវ ចូរស្តាប់ពីខ្ញុំអំពី អេកោទ្ទិષ્ટ (Ekoddiṣṭa); ដោយរបៀបនេះ ពិធីស្រាទ្ធប្រចាំឆ្នាំ (āvatsara) ត្រូវបានកំណត់។
Verse 76
सपिण्डीकरणादूर्ध्वं यानि श्राद्धानि षोडश / एकोद्दिष्टविधानेन चरेद्वा पार्वणादृते
បន្ទាប់ពីពិធីសបិណ្ឌីករណ (sapiṇḍīkaraṇa) រួច ពិធីស្រាទ្ធទាំងដប់ប្រាំមួយដែលបន្តមក គួរធ្វើតាមវិធីអេកោទ្ទិષ્ટ (ekoddiṣṭa) ដោយមិនប្រើវិធីបារវណ (pārvaṇa)។
Verse 77
प्रत्यब्दं यो यथा कुर्यात्तथा कुर्यात्स तान्यपि / एकादशे द्वादशे ऽह्नि प्रेतो भुङ्क्ते दिनद्वयम्
ពិធីប្រចាំឆ្នាំណាដែលមនុស្សធ្វើដោយរបៀបណា ការបូជានោះទៅដល់វិញ្ញាណអ្នកស្លាប់តាមរបៀបដូចគ្នា។ នៅថ្ងៃទីដប់មួយ និងថ្ងៃទីដប់ពីរ ព្រេត (វិញ្ញាណអ្នកលាចាក) ទទួលទានបូជាអស់រយៈពេលពីរថ្ងៃ។
Verse 78
योषितः पुरुषस्यापि पिण्डं प्रेतेति निर्वपेत् / सापिण्ड्ये तु कृते तस्य प्रेतशब्दो निवर्तते
ស្ត្រីក៏គួរបូជាពិណ្ឌ (piṇḍa) សម្រាប់បុរស ដោយហៅគាត់ថា «ព្រេត»។ ប៉ុន្តែពេលពិធីសាពិណ្ឌ្យ (sāpiṇḍya) បានបញ្ចប់ សព្ទ «ព្រេត» សម្រាប់គាត់ក៏ផុតបាត់ទៅ។
Verse 79
दीपदानं प्रकर्तव्यमावर्षन्तु गृहाद्बहिः / अन्नं दीपो जलं वस्त्रमन्यद्वादीयते च यत्
គួរធ្វើទានប្រទីបជាចាំបាច់ ហើយដាក់ប្រទីបនៅក្រៅផ្ទះឲ្យភ្លឺឆ្លងរាត្រី។ អាហារ ប្រទីប ទឹក សម្លៀកបំពាក់ និងអ្វីផ្សេងទៀតដែលសមរម្យ ក៏គួរធ្វើទានផងដែរ។
Verse 80
तृप्तिदं प्रेतशब्देन सपिण्डीकरणावधि / अब्दकृत्यं मयोक्तन्ते समासाद्विनतासुत
ឱ កូនវិនតា (Garuda) ខ្ញុំបានពន្យល់ជាសង្ខេបអំពីពិធីប្រចាំឆ្នាំ (abda-kṛtya) ដែលផ្តល់សេចក្តីពេញចិត្តដល់អ្នកលាចាក—ពិធីដែលធ្វើសម្រាប់អ្នកដែលហៅថា «ព្រេត»—រហូតដល់ពិធីសាពិណ្ឌីករណ (sapiṇḍīkaraṇa)។
Verse 81
वैवस्वतगृहे यानं यथा तत्तु निबोधमेः / त्रयोदशे ऽह्नि श्रवणाकर्मणोनन्तरन्तु सः
ចូរយល់ពីខ្ញុំអំពីដំណើរទៅកាន់គេហដ្ឋានវៃវស្វត (យម) ថាវាប្រព្រឹត្តដូចម្តេច។ ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីពិធីស្រាវណ (śrāvaṇa) នៅថ្ងៃទីដប់បី វិញ្ញាណនោះ (អ្នកលាចាក) ក៏ធ្វើដំណើរទៅមុខបន្ត។
Verse 82
त्वग्गृहीताहिवत्तार्क्ष्य गृहीतो यमकिङ्करैः / तस्मिन्मार्गे व्रजत्येको गृहीत इव मर्कटः
ឱ តារក្ស្យ (គរុដា) ពេលត្រូវអ្នកបម្រើយមកាន់ចាប់ គាត់ដើរតាមផ្លូវនោះតែម្នាក់ឯង—ត្រូវអូសដូចពស់ដែលចាប់ត្រឹមស្បែក ដូចស្វាដែលត្រូវកាន់ជាប់។
Verse 83
वाय्वग्रसारिवद्रूपं देहमन्यत्प्रपद्यते / तत्पिण्डजं पातनार्थमन्यत्तु पितृसम्भवम्
គាត់ទទួលយករាងកាយមួយទៀត—ស្រាលល្អិត និងលឿនដូចខ្យល់ដ៏មុខគេ—ហើយចូលទៅកាន់សភាពកំណើតថ្មី។ រាងកាយមួយកើតពីបិណ្ឌ (piṇḍa) ដើម្បីឲ្យអាចដឹកនាំទៅមុខ ខណៈរាងកាយមួយទៀតកើតពីបិត្រិ (Pitṛs)។
Verse 84
तत्प्रमाणवयो ऽवस्थासंस्थानां प्रग्भवो यथा / षडशीति सहस्राणि योजनानां प्रमाणतः
ដូច្នោះដែរ មាត្រា អាយុ ស្ថានភាព និងទម្រង់ (នៃលោកនោះ) គួរយល់តាមលំដាប់កំណើតរបស់វា; ទំហំរបស់វា តាមមាត្រា គេនិយាយថា មាន ៨៦,០០០ យោជនៈ។
Verse 85
अध्वान्तरालिको ज्ञेयो यममानुषलोकयोः / साधिकार्धक्रोशयुतं योजनानां शतद्वयम्
ចូរដឹងថា ចម្ងាយកណ្ដាលផ្លូវ រវាងលោកយម និងលោកមនុស្ស មាន ២០០ យោជនៈ ហើយបន្ថែមទៀត កន្លះ ក្រូស (krośa)។
Verse 86
चत्वारिं शत्तथा सप्त प्रत्यहं याति तत्र सः / अष्टाचत्वारिंशता च त्रैंशता दिवसैरिति
នៅទីនោះ គាត់ (ព្រេតា) ធ្វើដំណើរ ៤៧ យោជនៈ រៀងរាល់ថ្ងៃ; ដូច្នេះ ក្នុង ៣៨ ថ្ងៃ ការធ្វើដំណើរនោះបានបញ្ចប់។
Verse 87
वैवस्वतपुरं याति कृष्यमाणो यमानुगैः / एवं क्रमेण यातब्ये मार्गे पापरतैस्तु यत्
ត្រូវបានអូសទាញដោយអ្នកបម្រើរបស់យមៈ អ្នកមានបាបទៅដល់ទីក្រុងវៃវស្វត (អាណាចក្ររបស់យមៈ)។ ដូច្នេះ តាមលំដាប់ជំហានៗ ផ្លូវដែលត្រូវឆ្លងកាត់ នឹងត្រូវបានជួបប្រទះដោយអ្នកដែលជាប់ចិត្តក្នុងអំពើបាប។
Verse 88
जायते सप्रपञ्चं तच्छृणु त्वमरुणानुज / त्रयोदशदिने दत्तः पाशैर्बद्ध्वातिदारुणैः
រឿងនេះកើតមានឡើងដោយលម្អិត—សូមស្តាប់ ឱ ប្អូនប្រុសរបស់អរុណៈ។ នៅថ្ងៃទីដប់បី គេប្រគល់គាត់ទៅ ដោយចងបង្ខំជាប់នឹងខ្សែព្រ័ត្រដ៏គួរឱ្យខ្លាចយ៉ាងក្រៃលែង។
Verse 89
यमस्याङ्कुशहस्तो वै भृकुटीकुटिलाननः / दण्डप्रहारसम्भ्रान्तः कृष्यते दक्षिणां दिशम्
ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកបម្រើមុខក្រអឺតមុខស្រងូតស្រងាត់ កាន់អង្គុសរបស់យមៈ ហើយដោយភ័យស្លន់ស្លោពីការវាយដោយដំបង គេអូសទាញទៅទិសខាងត្បូង។
Verse 90
कुशकण्टकवल्मीकशङ्कुपाषाणकर्कशे / तथा प्रदीप्तज्वलने क्वचिच्छ्वभ्रशतोत्कटे
ផ្លូវនោះរឹងរ៉ៃ ដោយមានមុលស្មៅកុសៈមុតៗ ពំនូកស្រមោច មែកចាក់ និងថ្មច្រេះច្រាំង; កន្លែងខ្លះឆេះរលោងដោយភ្លើងដ៏សាហាវ ហើយកន្លែងខ្លះគួរឱ្យខ្លាចដោយរណ្តៅ និងជ្រោះរាប់រយ។
Verse 91
प्रदीप्तादित्यतप्ते च दह्यमानः सदंशके / कृष्यते यमदूतैश्च शिवावन्नादभीषणैः
នៅតំបន់ដែលត្រូវថ្ងៃក្តៅឆេះដោយព្រះអាទិត្យភ្លឺចែងចាំង សត្វនោះឆេះរងទុក្ខមធ្យមសត្វខាំចឹក; ហើយត្រូវបានអូសទាញដោយទូតយមៈ ដែលគួរឱ្យភ័យខ្លាចដោយសម្លេងហៅអាក្រក់មិនមង្គលរបស់ពួកគេ។
Verse 92
प्रयातिः दारुणे मार्गे पापकर्मा यमालये / कलेवरे दह्यमाने महान्तं क्षयमृच्छति
អ្នកប្រព្រឹត្តអំពើបាបចាកចេញតាមផ្លូវដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចទៅកាន់លំនៅរបស់ព្រះយមរាជ ហើយនៅពេលដែលរាងកាយកំពុងត្រូវបានដុតបំផ្លាញ គាត់ធ្លាក់ទៅក្នុងសេចក្តីវិនាស និងទុក្ខវេទនាដ៏ធំធេង។
Verse 93
भक्ष्यमाणे तथैवाङ्गे भिद्यमाने च दारुणम् / छिद्यमाने चिरतरं जन्तुर्दुः खमवाप्नुते
នៅពេលដែលអវយវៈត្រូវបានគេស៊ី នៅពេលដែលពួកវាត្រូវបានបំបែកចេញពីគ្នាយ៉ាងឃោរឃៅ ហើយនៅពេលដែលពួកវាត្រូវបានកាត់ និងហែកអស់រយៈពេលជាយូរ សត្វដែលមានរូបកាយធ្លាក់ចូលទៅក្នុងទុក្ខវេទនាដ៏ខ្លាំងក្លា។
Verse 94
स्वेन कर्मवि पाकेन देहान्तरगतो ऽपि सन् / पुराणि षोडशामुष्मन्मार्गे तानि च मे शृणु
ទោះបីជាព្រលឹងបានឆ្លងទៅកាន់រាងកាយមួយផ្សេងទៀតដោយសារតែការទុំនៃកម្មរបស់ខ្លួនក៏ដោយ ក៏មានទីក្រុងចំនួនដប់ប្រាំមួយនៅលើផ្លូវនៃបរលោកនេះដែរ ចូរស្ដាប់អំពីពួកវាពីខ្ញុំ។
Verse 95
याम्यं सौरिपुरं नगेद्वभवनं गन्धर्वशैलागमौ क्रौञ्चं क्रूरपुरं विचित्रभवनं बह्वापदं दुः खदम् / नानाक्रन्दपुरं सुतप्तभवनं रौद्रं पयोवर्षणं शीताढ्यं बहुभीतिषोडशपुराण्येतान्यदृष्टनि ते
យាម្យៈ, សៅរិបុរៈ, នគេទ្វភវនៈ, គន្ធវ៌សៃលៈ, អាគមៈ, ក្រៅញ្ចៈ, ក្រូរៈបុរៈ, វិចិត្រភវនៈ, ពហ្វាបទៈ, ទុក្ខទៈ, នានាក្រន្ទបុរៈ, សុតប្តភវនៈ, រៅទ្រៈ, បយោវស៌នៈ, សីតាឍ្យៈ និង ពហុភីតិ — ទីក្រុងទាំងដប់ប្រាំមួយនេះ អ្នកមិនធ្លាប់បានឃើញទេ។
Verse 96
तत्र याम्य पुरं गच्छन्पुत्रपुत्रेति च ब्रुवन् / हाहेति क्रन्दते नित्यं स्वकृतं दुष्कृतं स्मरन्
នៅទីនោះ ខណៈពេលដែលទៅកាន់ទីក្រុងរបស់ព្រះយមរាជ គាត់នៅតែបន្តស្រែកហៅថា "ឱកូនប្រុស ឱចៅប្រុស" ហើយយំសោកឥតឈប់ឈរ ដោយស្រែកថា "ឱ! ឱ!" ដោយចងចាំនូវអំពើអាក្រក់ដែលខ្លួនបានធ្វើ។
Verse 97
अष्टादशोदिने तार्क्ष्य तत्पुर प्राप्नुयादसौ / पुष्पभद्रा नदी यत्र न्यग्रोधः प्रियदर्शनः
ឱ តារក្ស្យ (គរុដា) នៅថ្ងៃទីដប់ប្រាំបី គាត់ទៅដល់ទីក្រុងនោះ; នៅទីនោះមានទន្លេ ពុស្បភទ្រា ហើយមានដើមន្យគ្រធ (ដើមពោធិ៍/ប៉ាន្យាន) ស្រស់ស្អាតគួរឲ្យទស្សនា។
Verse 98
विश्रामेच्छां करोत्यत्र कारयन्ति न ते भटाः / क्षितौ दत्तं सुतैस्तस्य स्नेहाद्वा कृपया तथा
នៅទីនេះ ទោះបីគាត់ប្រាថ្នាចង់សម្រាក ក៏ពួកភតា (យាម) មិនអនុញ្ញាតឲ្យសម្រាកឡើយ; មានតែអ្វីដែលកូនៗបានបរិច្ចាគនៅលើផែនដី—ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ ឬដោយមេត្តាករុណា—ទើបក្លាយជាអាហារប្រយោជន៍ដល់គាត់នៅទីនោះ។
Verse 99
मासिकं पिण्डमश्नाति ततः सौरिपुरं व्रजेत् / व्रजन्नेवं प्रलपते मुद्गराहतिपीडितः
គាត់បរិភោគបិណ្ឌប្រចាំខែ; បន្ទាប់មកគាត់ធ្វើដំណើរទៅកាន់ សោរីបុរ។ ខណៈកំពុងទៅ ដោយរងទុក្ខពីការវាយដោយមុទ្គរ (ញញួរ) គាត់ស្រែករំលែកទុក្ខយ៉ាងនេះ។
Verse 100
जलाशयो नैव कृतो मया तदा मनुष्यतृप्त्यै पशुपक्षितृप्तय / गोतृप्तिहेतोर्न च गोचरः कृतः शरीर हे निस्तर यत्त्वया कृतम्
«ក្នុងជីវិតនោះ ខ្ញុំមិនបានសាងអាងទឹកសម្រាប់បំពេញចិត្តមនុស្សទេ មិនសម្រាប់សត្វនិងបក្សីឲ្យស្រេកស្រាលដែរ។ ខ្ញុំក៏មិនបានរៀបចំវាលស្មៅសម្រាប់ចិញ្ចឹមគោឡើយ។ ឱ រាងកាយអើយ ចូរនាំខ្ញុំឆ្លងផុត—តើកុសលអ្វីដែលអ្នកធ្លាប់បានធ្វើ?»
Verse 101
तत्र नाम्ना तु राजासौ जङ्गमः कामरूपधृक् / भयात् तद्दर्शनाज्जाताद्भुङ्क्ते पिण्डं स शङ्कितः
នៅទីនោះ មានអធិរាជមួយឈ្មោះ ជង្គមៈ អាចបម្លែងរូបរាងបានតាមចិត្ត។ ពេលឃើញគាត់ ក៏កើតភ័យខ្លាច; អ្នកស្លាប់នោះ ដោយចិត្តសង្ស័យ និងភ្ញាក់ផ្អើល បរិភោគបិណ្ឌនោះ។
Verse 102
त्रिपक्षे जलसंयुक्तं क्षितौ दत्तं ततो व्रजेत् / व्रजन्नेवं प्रलपते खड्गाघातप्रपीडितः
បន្ទាប់ពីបីពាក់កណ្តាលខែ (ត្រីបក្ស) បានធ្វើបូជាដាក់លើដីជាមួយទឹករួចហើយ គួរចាកចេញទៅ។ ខណៈដើរទៅ គេយំរំលែកដូច្នេះ ដោយរងទុក្ខដូចជាត្រូវកាំបិតកាប់។
Verse 103
न नित्यदानं न गवाह्निकं कृतं पुस्तं च दत्तं न हि वेदशास्त्रयोः / पुराणदृष्टो न हि सेवितो ऽध्वा शरीर हे निस्तर यत्त्वया कृतम्
«មិនបានធ្វើទានប្រចាំថ្ងៃ មិនបានធ្វើកិច្ចប្រចាំថ្ងៃដូចជាការគោរពគោ មិនបានបរិច្ចាគសៀវភៅធម៌ឡើយ; វេដ និងសាស្ត្រ មិនបានសិក្សា។ ផ្លូវដែលបុរាណបង្ហាញ មិនបានដើរតាម។ ឱរាងកាយអើយ—ឥឡូវសូមនាំខ្ញុំឆ្លងផុត; អ្វីដែលអ្នកបានធ្វើ ដើម្បីសង្គ្រោះយើង?»
Verse 104
नगेन्द्रनगरं गत्वा भुक्त्वा चान्नं तथाविधम् / मासि द्वितीये यद्दत्तं बान्धवैस्तु ततो व्रजेत्
បានទៅដល់នគរនាគេន្ទ្រ (Nagendra-nagara) ហើយបានបរិភោគអាហារបែបនោះរួច ព្រេតនោះក៏បន្តដំណើរទៅមុខ—ដោយអាស្រ័យលើអ្វីដែលសាច់ញាតិបានបូជានៅខែទីពីរ។
Verse 105
व्रजन्नेवं प्रलपते कृपाणत्सरुताडितः / पराधानमभूत्सर्वंमम मूर्खशिरोमणेः
ខណៈត្រូវបង្ខំឲ្យដើរទៅ ដោយត្រូវកាំបិត និងដំបងវាយ គេយំរំលែកដូច្នេះ៖ «អស់ទាំងនេះក្លាយជាកំហុសរបស់ខ្ញុំឯង—អាលាស! ខ្ញុំជាគ្រឿងអលង្ការលើកំពូលនៃមនុស្សល្ងង់»។
Verse 106
महता पुण्ययोगेन मानुष्यं लब्धवानहम् / तृतीये मासि सम्प्राप्ते गन्धर्वनगरे शुभम्
ដោយសារការរួមបញ្ចូលនៃបុណ្យកុសលដ៏មហិមា ខ្ញុំបានទទួលសភាពជាមនុស្ស។ ហើយពេលខែទីបីមកដល់ ខ្ញុំបានទៅដល់នគរគន្ធರ್ವដ៏មង្គល។
Verse 107
तृतीयमासिकं पिण्डं तत्र भुक्त्वा ब्रजत्यसौ / व्रजन्नेवं विलपते तदग्रेणाहतः पथि
នៅទីនោះ បន្ទាប់ពីបានទទួលទានបិណ្ឌប្រចាំខែទីបីរួច វិញ្ញាណនោះក៏ធ្វើដំណើរទៅមុខ។ ខណៈកំពុងទៅ វារអ៊ូរទុក្ខយ៉ាងនេះ ដោយត្រូវអ្នកនៅមុខវាយប្រហារនៅលើផ្លូវ។
Verse 108
मया न दत्तं न हुतं हुताशने तपो न तप्तं हिमशैलगह्वरे / न सेवितं गाङ्गमहो महाजलं शरीर हे निस्तर यत्त्वया कृतम्
ខ្ញុំមិនបានបរិច្ចាគទាន មិនបានបូជាហូត្រក្នុងភ្លើងបរិសុទ្ធ; មិនបានធ្វើតបស្យានៅក្នុងរូងភ្នំព្រិល; មិនបានស្វែងរកសេចក្តីពឹងផ្អែកសូម្បីតែទឹកធំដ៏គួរគោរពនៃគង្គា។ ឱ រាងកាយអើយ សូមនាំខ្ញុំឆ្លងកាត់—អ្វីដែលបានធ្វើ ក៏បានធ្វើតាមរយៈអ្នក។
Verse 109
तुर्ये शैलागमं मासि प्राप्नुयात्तत्र वर्षणम् / तस्योपरि भवेत्पक्षिन्पाषाणानां निरन्तरम्
នៅខែទីបួន គេឈានដល់តំបន់ភ្នំ; នៅទីនោះ មានភ្លៀងនៃទុក្ខវេទនាប្រទះឃើញ។ លើក្បាលវា ឱ បក្សី (គរុឌ) អើយ មានភ្លៀងថ្មធ្លាក់មិនឈប់ឈរ។
Verse 110
चतुर्थमासिकं श्राद्धं भुक्त्वा तत्र प्रसर्पति / स पतन्नेव विलपन्पाषाणाद्यतिपीडितः
នៅទីនោះ បន្ទាប់ពីបានទទួលទានស្រាទ្ធ (śrāddha) ប្រចាំខែទីបួនរួច វារអិលលូនទៅមុខ។ វាធ្លាក់ម្តងហើយម្តងទៀត ហើយយំសោក ដោយរងទុក្ខយ៉ាងខ្លាំងពីថ្ម និងអ្វីៗដទៃទៀត។
Verse 111
न ज्ञानमार्गो न च योगमार्गो न कर्ममार्गो न च भक्तिमार्गः / न साधुसङ्गात्किमपि श्रुतं मया शरीर हे निस्तर यत्त्वया कृतम्
ខ្ញុំមិនបានដើរតាមផ្លូវនៃចំណេះដឹង មិនបានដើរតាមផ្លូវយោគៈ មិនបានដើរតាមផ្លូវកម្មកិច្ច មិនបានដើរតាមផ្លូវភក្តិ (សេចក្តីស្រឡាញ់បូជា) ទេ។ ខ្ញុំក៏មិនបានស្តាប់អ្វីពីសង្គមសាធុជនឡើយ។ ឱ រាងកាយអើយ អ្នកតែម្នាក់ឯងត្រូវនាំខ្ញុំឆ្លងកាត់—តាមអ្វីដែលអ្នកបានធ្វើ។
Verse 112
ततः क्रूरपुर मासि पञ्चमे याति काश्यप / भुवि दत्तं पिण्डजलं भुक्त्वा क्रूरपुरं व्रजेत्
បពិត្រកាស្យបៈ ក្នុងខែទីប្រាំ វិញ្ញាណក្ខន្ធនឹងទៅដល់ក្រុងក្រូរៈបុរី។ បន្ទាប់ពីទទួលយកដុំបាយនិងទឹកដែលគេឧទ្ទិសជូននៅលើផែនដីហើយ វាក៏បន្តដំណើរទៅកាន់ក្រុងក្រូរៈបុរីនោះ។
Verse 113
व्रजन्नेवं विलपते पट्टिशैः पातितः पथि / हा मातर्हापितर्भ्रातः सुता हा हा मम स्त्रियः
ពេលកំពុងធ្វើដំណើរទាំងខ្សึกខ្សួលបែបនេះ គេត្រូវបានវាយប្រហារតាមផ្លូវដោយអាវុធដ៏មុតស្រួច។ គេស្រែកទ្រហောយំថា "ឱម៉ែ! ឱឪ! ឱបងប្អូន! ឱកូន! ឱប្រពន្ធអើយ!" ដោយក្តីឈឺចាប់ក្រៃលែង។
Verse 114
युष्माभिर्नोपदिष्टो ऽहमवस्थां प्राप्त ईदृशीम् / एवं लालप्यमानं ते यमदूता वदन्तिहि
"ខ្ញុំមិនត្រូវបានពួកអ្នកណែនាំផ្លូវធម៌ទេ ទើបខ្ញុំធ្លាក់ខ្លួនក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ"។ នៅពេលដែលគេកំពុងត្អូញត្អែរបែបនេះ ពួកយមទូតក៏ពោលទៅកាន់គេ។
Verse 115
क्व माता क्व पिता मूढ क्व जाया क्व सुतः सुहृत् / स्वकर्मोपार्जिते भुङ्क्ष्वं मूर्ख याताश्चिरं पथि
នែអាល្ងង់! តើឪពុកម្តាយឯងនៅឯណា? តើប្រពន្ធ កូន និងមិត្តភក្តិឯងនៅឯណា? ពេលនេះឯងបានចេញដំណើរលើផ្លូវដ៏វែងឆ្ងាយហើយ ឯងត្រូវតែទទួលរងនូវផលកម្មដែលឯងបានសាងដោយខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះ។
Verse 116
जानासि शम्बलमलं बलमध्वगानां नो ऽशम्बलः प्रयतते परलोकगत्यै / गन्तव्यमस्ति तव निश्चितमेव तेन मार्गेण येन न भवेत् क्रयविक्रयो ऽपि
ឯងដឹងហើយថាស្បៀងអាហារគឺជាកម្លាំងសម្រាប់អ្នកធ្វើដំណើរ ប៉ុន្តែអ្នកដែលគ្មានស្បៀងនៅតែព្យាយាមទៅកាន់បរលោក។ ឯងច្បាស់ជាត្រូវធ្វើដំណើរតាមផ្លូវនោះ ដែលជាផ្លូវមិនមានការទិញឬលក់អ្វីឡើយ។
Verse 117
ऊनषाण्मासिके क्रौञ्चे भुक्त्वा पिण्डन्तु सोदकम् / घटीमात्रन्तु विश्रम्य विचित्रनगरं व्रजेत्
នៅស្ថានីយ៍ឈ្មោះ ក្រោញ្ច ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងពិធីបូជាមុនគម្រប់ប្រាំមួយខែ បន្ទាប់ពីទទួលទានបិណ្ឌ (piṇḍa) ជាមួយទឹក សពវិញ្ញាណសម្រាកតែរយៈពេលមួយឃដិ (ghaṭī) ប៉ុណ្ណោះ ហើយបន្តដំណើរទៅកាន់ទីក្រុង វិចិត្រនគរ។
Verse 118
व्रजन्नेवं विलपते शूलाग्रेण विदारितः
ដំណើរទៅមុខដូច្នេះ គាត់យំសោកបែបនេះ—រាងកាយត្រូវបានបែកឆ្កាងដោយចុងស៊ូលមុតស្រួច។
Verse 119
कुत्र यामि न हि गामि जीवितं हा मृतस्य मरणं पुनर्न वै / इत्थमेव विलपन् प्रयात्यसौ यातनार्हधृतविग्रहः पति
«ខ្ញុំនឹងទៅណា? ខ្ញុំមិនអាចត្រឡប់ទៅជីវិតវិញទេ។ អាឡស់—សម្រាប់អ្នកដែលស្លាប់ហើយ មរណភាពទីពីរមិនមានឡើយ»។ ដូច្នេះយំសោក គាត់ចាកចេញទៅ បង្កាន់កាយដែលសមស្របសម្រាប់ទារុណកម្ម និងទណ្ឌកម្ម។
Verse 120
विचित्रनगरे तत्र विचित्रो नाम पारिथिवः / तत्र षण्मासपिण्डेन तृप्तः सन् व्रजते पुरः
នៅទីនោះ ក្នុងទីក្រុង វិចិត្រនគរ មានព្រះមហាក្សត្រមួយព្រះនាម វិចិត្រ។ សពវិញ្ញាណបានពេញចិត្តដោយបិណ្ឌ (piṇḍa) នៃពិធីប្រាំមួយខែ ហើយបន្តដំណើរទៅមុខតាមផ្លូវ។
Verse 121
व्रजन्नेवं विलपते प्रासाग्रेण प्रपीडितः
ដំណើរទៅមុខដូច្នេះ គាត់យំសោកបែបនេះ—ត្រូវបានទារុណកម្ម និងសង្កត់ដោយចុងមុតស្រួច (នៃទុក្ខវេទនា)។
Verse 122
माता भ्राता पिता पुत्रः को ऽपि मे वर्तते न वा / यो मामुद्धरते पापं पतन्तं दुः खसागरे
ម្តាយ បងប្អូន ឪពុក កូនប្រុស—ឬខ្ញុំគ្មានអ្នកណាសោះ—តើនរណាអាចលើកខ្ញុំ អ្នកមានបាប ដែលកំពុងធ្លាក់ចូលសមុទ្រទុក្ខវេទនា?
Verse 123
व्रजतस्तत्र मार्गे तु तत्र वैतरणी शुभा / शतयोजनविस्तीर्णा पूयशोणितसंकुला
អ្នកដំណើរទៅតាមផ្លូវនោះ នឹងឃើញទន្លេវៃតរ៉ណី (Vaitaraṇī) នៅទីនោះ—ទន្លេសុភមង្គលតាមនាម—ទទឹងរយយោជន៍ ពោរពេញដោយខ្ទុះ និងឈាម។
Verse 124
आयाति तत्र दृश्यन्ते नाविका धीवरादयः / ते वदन्ति प्रदत्ता गौर्यदि वैतरणी त्वया / नावमेनां समारोह सुकेनोत्तर वै नदीम्
ពេលវិញ្ញាណអ្នកស្លាប់មកដល់ទីនោះ គេឃើញអ្នកចែវទូក និងអ្នកនេសាទ។ ពួកគេនិយាយថា៖ «បើអ្នកបានបរិច្ចាគគោ នោះវៃតរ៉ណីត្រូវបានរៀបចំសម្រាប់អ្នក។ ចូរឡើងទូកនេះ ហើយឆ្លងទន្លេដោយសុខសាន្ត»។
Verse 125
तत्र येन प्रदत्ता गौः स सुखेनैव तां तरेत् / अदायी तत्र घृष्येत करग्राहन्तु नाविकैः
នៅទីនោះ អ្នកដែលបានបរិច្ចាគគោ នឹងឆ្លងទន្លេដ៏គួរភ័យនោះដោយងាយស្រួល។ តែអ្នកមិនបានបរិច្ចាគ នឹងត្រូវអូសទាញ និងទទួលទារុណកម្ម ខណៈអ្នកចែវទូកចាប់ដៃ ហើយទាមទារប្រាក់កម្រៃ។
Verse 126
उखैः काकैर्बकोलूकैस्तीक्ष्णतुण्डैर्वितुद्यते / मनुजानां हितं दानमन्ते वैतरणी खग
គេត្រូវចឹក និងហែកដោយក្អែក ក្រសា និងសត្វអ៊ូលូកា (អ៊ូឡុក) ដោយចំពុះមុត។ សម្រាប់មនុស្ស ដានៈ (ការបរិច្ចាគ) មានប្រយោជន៍ពិតនៅចុងក្រោយ—នៅពេលឆ្លងវៃតរ៉ណី ឱ បក្សី (គរុឌ)។
Verse 127
दत्ता पापं दहेत् सर्वं मम लोकन्तु सा नयेत् / मप्तमे मासि सम्प्राप्ते पुरं बह्वापदं मृतः
ទានដែលបានប្រគេនដោយវិធីត្រឹមត្រូវ នឹងដុតបំផ្លាញបាបទាំងអស់ ហើយនាំអ្នកឧបត្ថម្ភទៅកាន់លោករបស់ព្រះអង្គ។ តែពេលខែទី៧មកដល់ អ្នកស្លាប់ត្រូវនាំទៅកាន់ទីក្រុងពោរពេញដោយគ្រោះថ្នាក់ជាច្រើន។
Verse 128
व्रजेत्तु सोदकं भुक्त्वा पिण्डं वै सप्तमासिकम् / व्रजन्नेवं विलपते परिघाहतिपीडितः
ក្រោយពេលបានទទួលទានបិណ្ឌខែទី៧ ជាមួយទឹកសូទកៈ គេបន្តដំណើរទៅមុខ; ហើយពេលដើរទៅ គេយំសោកដូច្នេះ ដោយរងទុក្ខពីការវាយដោយដំបង។
Verse 129
न दत्तं न हुतं तप्तं न स्नातं न कृतं हितम् / यादृशं चरितं कर्म मूढात्मन् भुङ्क्ष्व तादृशम्
អ្នកមិនបានឧបត្ថម្ភទាន មិនបានបូជាហោម មិនបានធ្វើតបៈ មិនបានងូតទឹកសំអាតខ្លួន ហើយមិនបានធ្វើអំពើប្រយោជន៍ឡើយ។ ឱព្រលឹងល្ងង់—អំពើណាដែលអ្នកបានប្រព្រឹត្ត ផលនៃអំពើនោះឯង អ្នកត្រូវទទួលឥឡូវនេះ។
Verse 130
मास्यष्टमे दुः खदे तु परे भुक्त्वाथ सोदकम् / पिण्डं प्रयात्सयौ तार्क्ष्य नानाक्रन्दपुरं ततः
នៅខែទី៨ បន្ទាប់ពីអ្នកទៅលើលោកបានទទួលទុក្ខក្នុងដែនដ៏ឈឺចាប់ហើយ គេបរិភោគទឹកសូទកៈជាមួយបិណ្ឌ។ បន្ទាប់មក ឱតារក្ស្យ (គរុឌ) គេបន្តទៅកាន់ទីក្រុងឈ្មោះ នានាក្រន្ទបុរៈ—«ទីក្រុងនៃសម្លេងយំជាច្រើន»។
Verse 131
प्रयाणे च प्रवदते मुसलाघातपीडितः / क्व जायाचटुलैश्चाटुपटुभिर्वचनैर्मम
សូម្បីតែពេលចាកចេញ ក៏គេនិយាយឡើង ដោយរងទុក្ខដូចត្រូវវាយដោយដំបង៖ «ប្រពន្ធខ្ញុំនៅឯណា—ដែលចិត្តប្រែប្រួល—ដែលធ្លាប់និយាយពាក្យផ្អែមល្ហែមឆ្លាតវៃ ដើម្បីបញ្ឆោតចិត្តខ្ញុំ?»
Verse 132
भोजनं भल्लभल्लीभिर्मुसलैश्च क्व मारणम् / नवमे मासि दत्तं वै नानाक्रन्दपुरे ततः
តើការបរិច្ចាគអាហារនៅឯណា ហើយតើការសម្លាប់ដោយដំបងនិងគល់ឈើនៅឯណា? បន្ទាប់មក ការបូជាដែលបានឧទ្ទិសនៅខែទី៩ នោះពិតជាត្រូវទទួលនៅទីក្រុងឈ្មោះ នានាក្រន្ទ («ទីកន្លែងនៃសម្លេងយំជាច្រើន»)।
Verse 133
पिण्डमश्राति करुणं नानाक्रन्दान् करोत्यपि / दशमे मासि दत्तं वै सुतप्तभवनं ततः
គាត់ទទួលទានបិណ្ឌបូជាដោយទុក្ខសោក ហើយស្រែកយំជាច្រើនបែបផងដែរ។ ពេលដែលបានឧទ្ទិសនៅខែទី១០ បន្ទាប់មកគាត់ទៅដល់លំនៅដ្ឋានកក់ក្តៅ និងផ្តល់សុខសាន្ត។
Verse 134
सरन्नेवं विलपते हलाहतिहतः पथि / क्व सूनुपेशलकरैः पादसंवाहनं मम
ដូច្នេះ ខណៈដែលគាត់រអិលរអួលដើរតាមផ្លូវ ត្រូវពុលសាហាវនៃទុក្ខវេទនាវាយប្រហារ គាត់សោកស្តាយថា៖ «ឥឡូវនេះ តើនៅឯណាមានការច្របាច់ និងម៉ាស្សាជើងរបស់ខ្ញុំដោយដៃទន់ភ្លន់របស់កូនៗ?»
Verse 135
क्व दूतवज्रप्रतिमकैर्मत्पदकर्षणम् / दशमे मासि पिण्डादि तत्र भुक्त्वा प्रसर्पति
តើអាចមានការអូសទាញជើងរបស់ខ្ញុំដោយទូតយម ដែលកម្លាំងដូចផ្គរលាន់បានដូចម្តេច? នៅខែទី១០ បន្ទាប់ពីបានបរិភោគបិណ្ឌបូជា និងអ្វីៗដទៃទៀតនៅទីនោះ គាត់ក៏លូនទៅមុខបន្ត។
Verse 136
मासे चैकादशे पूर्णे पुरं रौद्रं स गच्छति / गच्छन्नेव विलपते यथा पृष्ठे प्रपीडितः
ពេលខែទី១១បានបញ្ចប់ គាត់ទៅដល់ទីក្រុងដ៏គួរភ័យខ្លាចឈ្មោះ រោទ្រ។ ទោះកំពុងទៅក៏ដោយ គាត់នៅតែស្រែកយំ ដូចមនុស្សដែលខ្នងត្រូវបានចុចបង្ហាប់ និងកិនបំបាក់យ៉ាងឈឺចាប់។
Verse 137
क्वाहं सतूलीशयने परिवर्तन् क्षणे क्षणे / भटहस्तभ्रष्टयष्टिकृष्टपृष्ठः क्व वा पुनः
តើខ្ញុំនៅឯណាពេលនេះ? ពីមុនធ្លាប់តែប្រែខ្លួនចុះឡើងលើពូកសំឡីដ៏ទន់ល្មើយ។ តែឥឡូវនេះ ខ្នងរបស់ខ្ញុំត្រូវគេអូស និងវាយដោយដំបងពីដៃពួកឆ្មាំយមរាជ។
Verse 138
क्षितौ दत्तञ्च पिण्डादि भुक्त्वा तत्र ततो व्रजेत् / पयोवर्षणमित्येतन्नामकं पुरमण्डज
បន្ទាប់ពីបានទទួលសំណែនដុំបាយ (Pinda) ដែលគេឧទ្ទិសឱ្យនៅលើផែនដីរួចហើយ ព្រលឹងនោះក៏ចាកចេញពីទីនោះ ហើយបន្តដំណើរទៅកាន់ទីក្រុងឈ្មោះ បយោវស៌ន (Payovarshana) ឱ គ្រុឌ អើយ។
Verse 139
व्रजन्नेवं विलपते कुठारैर्मूर्ध्नि ताडितः / क्व भृत्यकोमलकरैर्गन्धतैलावसेचनम्
ពេលត្រូវគេ lùa ឱ្យដើរទៅមុខ ទាំងយំសោក និងត្រូវគេវាយក្បាលនឹងពូថៅ គេក៏ត្អូញត្អែរថា៖ «តើការលាបប្រេងក្រអូបដោយដៃដ៏ទន់ភ្លន់របស់ពួកអ្នកបម្រើនៅឯណា?»
Verse 140
क्व कीनाशानुगैः क्रोधात्कुठारैः शिरसि व्यथा / ऊनाब्दिकञ्च यच्छ्राद्धं तत्र भुङ्क्ते सुदुः खितः
នៅទីនោះ ពួកបរិវាររបស់យមរាជដែលកំពុងខឹងសម្បារ បានវាយនឹងពូថៅ ធ្វើឱ្យឈឺក្បាលយ៉ាងខ្លាំង។ រាល់ពិធីបុណ្យឧទ្ទិសកុសល (Shraddha) ដែលធ្វើឡើងមុនគម្រប់មួយឆ្នាំ គេត្រូវទទួលទាំងសេចក្តីទុក្ខវេទនាយ៉ាងនេះឯង។
Verse 141
संपूर्णे तु ततो वर्षे शीताढ्यं नगरं व्रजेत् / गच्छन्नेवं छुरिकया च्छिन्नजिह्वस्तु रोदिति
ពេលមួយឆ្នាំនោះកន្លងផុតទៅ គេក៏ទៅដល់ទីក្រុងមួយដែលពោរពេញដោយភាពត្រជាក់ខ្លាំង។ ពេលកំពុងធ្វើដំណើរ អណ្តាតរបស់គេត្រូវគេកាត់ដោយកាំបិត ហើយគេក៏យំសោក។
Verse 142
प्रियालापैः क्व च ससमधुरत्वस्य वर्णनम् / उक्तमात्रे ऽसिपत्रादिजिह्वाच्छेदः क्व चैव हि
ពាក្យស្រឡាញ់ផ្អែមល្ហែម—តើនៅឯណាការពិពណ៌នា? ហើយតើនៅឯណា ការកាត់អណ្តាតដោយដាវដូចស្លឹក និងអាវុធផ្សេងៗ សម្រាប់តែពាក្យដែលបាននិយាយប៉ុណ្ណោះ—ផលវិបាកខុសគ្នាខ្លាំងណាស់។
Verse 143
वार्षिकं पिण्डदानादि भुक्त्वा तत्र प्रसर्पति / बहुभीतिकरं तत्तत् पिण्डजं देवमास्थितः
ក្រោយបានទទួលទានបុណ្យស្រាទ្ធប្រចាំឆ្នាំ—ចាប់ពីទានបិណ្ឌជាដើម—គាត់ចល័តទៅមកនៅទីនោះ។ ដោយយកជាទីពឹងលើអាទិទេវដែលកើតពីបិណ្ឌនោះ គាត់ឆ្លងកាត់ស្ថានភាពនានាដែលបង្កភ័យ។
Verse 144
प्रकाशयति पाप्पानमात्मानञ्च विनिन्दति / योषिदप्येवमेतस्मिन् मार्गे वै परिदेवति
នៅលើផ្លូវនោះ វិញ្ញាណដែលចាកចេញ បង្ហាញបាបរបស់ខ្លួន ហើយស្តីបន្ទោសខ្លួនឯង។ សូម្បីស្ត្រីក៏ដូចគ្នា យំសោកខ្លាំងៗតាមដងផ្លូវនេះ។
Verse 145
ततो याम्यं नातिदूरे नगरं स हि गच्छति / चत्वारिंशद्योजनानि चतुर्युक्तानिविस्तृतम्
បន្ទាប់មក គាត់ទៅដល់ទីក្រុងរបស់យមៈ ដែលមិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន ទូលាយស្មើសែសិបយោជនៈ ហើយរៀបចំជាបួនផ្នែកយ៉ាងមានរបៀប។
Verse 146
त्रयोदश प्रतीहाराः श्रवणा नाम तत्र वै / श्रवणाकर्मतस्तुष्यन्त्यन्यथा क्रोधमाप्नुयुः
នៅទីនោះ មានអ្នកយាមទ្វារចំនួនដប់បី នាមថា «ស្រាវណៈ»។ ពួកគេពេញចិត្តនៅពេលអនុវត្តកិច្ច «ស្តាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់» តាមវិន័យ; បើមិនដូច្នោះទេ ពួកគេនឹងខឹង។
Verse 147
ततस्तत्राशु रक्ताक्षं भिन्नाञ्जनचयोपमम् / मृत्युकालान्तकादीनां मध्ये पश्यति वै यमम्
បន្ទាប់មក នៅក្នុងលោកនោះ គេឃើញយមរាជយ៉ាងឆាប់រហ័ស—ភ្នែកក្រហម ដូចជាគំនរអញ្ជនបុកបែក—ឈរនៅកណ្ដាលមរណៈ កាលៈ អន្តក និងអំណាចគួរភ័យផ្សេងៗ។
Verse 148
दंष्ट्राकरालवदनं भृकुटीदारुणाकृतिम् / विरूपैर्भोषणैर्वक्त्रैर्वृतं व्याधिशतैः प्रभुम्
គេឃើញព្រះអម្ចាស់នៃមរណៈ មានមុខគួរភ័យដោយធ្មេញចង្អៀតលេចចេញ ចិញ្ចើមខ្មៅជាប់គ្នាដ៏សាហាវ រូបរាងគួរភ័យ—ហ៊ុំព័ទ្ធដោយអ្នកបម្រើមុខអាក្រក់គួរភ័យ និងត្រូវបានព័ទ្ធជុំវិញដោយជំងឺរាប់រយ។
Verse 149
दण्डासक्तमहाबाहुं पाशहस्तं सुभैरवम् / तन्निर्दिष्टां ततो जन्तुर्गतिं याति शुभाशुभाम्
បន្ទាប់មក សត្វជីវៈ (វិញ្ញាណចាកចេញ) ទៅកាន់គតិល្អ ឬគតិអាក្រក់ តាមដែលបានកំណត់—ក្រោយបានឃើញអ្នកគួរភ័យដៃធំកាន់ដណ្ឌា និងកាន់បាសនៅក្នុងដៃ។
Verse 150
पापी पापां गतिं याति यथा ते कथितं पुरा / छत्रोपानहदातारो ये च वेश्मप्रदायकाः
មនុស្សបាប ទៅកាន់គតិបាប ដូចដែលខ្ញុំបានពន្យល់អ្នកពីមុន; តែអ្នកដែលបរិច្ចាគឆ័ត្រ និងស្បែកជើង និងអ្នកដែលផ្តល់ទីលំនៅ នឹងទទួលបានគតិដែលកើតពីបុណ្យ។
Verse 151
ये तु पुण्यकृतस्तत्र ते पश्यन्ति यमं तदा / सौम्याकृतिं कुण्डलिनं मौलिमन्तं धृतश्रियम्
តែអ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តបុណ្យ នៅទីនោះ នៅពេលនោះ ឃើញយមរាជមានរូបរាងសុភាពរាបសារ—ពាក់ក្រវិល មានមកុដលើក្បាល និងភ្លឺរលោងដោយសិរីមង្គល។
Verse 152
एकादशे द्वादशे हि षण्मासे आब्दिके तथा / विप्रान् बहून् भोजयेत् तत्र यन्महती क्षुधा
នៅថ្ងៃទីដប់មួយ និងថ្ងៃទីដប់ពីរ ហើយដូចគ្នានៅពិធីគម្រប់ប្រាំមួយខែ និងស្រាទ្ធប្រចាំឆ្នាំ គួរឲ្យបរិភោគព្រះព្រាហ្មណ៍ជាច្រើន ព្រោះនៅពេលនោះវិញ្ញាណអ្នកស្លាប់មានសេចក្តីឃ្លានខ្លាំង។
Verse 153
जीवन् पुत्रकलत्रादिप्रदिष्टमितरैः खग / यो न साधयति स्वार्थमेवं पश्चाद्धिखिद्यते
ឱ ករុដា អ្នកណាដែលនៅមានជីវិត មិនសម្រេចគោលបំណងពិតរបស់ខ្លួន ទោះបានកូន ប្រពន្ធ និងអ្នកដទៃណែនាំក៏ដោយ បន្ទាប់មកនឹងធ្លាក់ចូលក្នុងការសោកស្តាយ និងទុក្ខព្រួយ។
Verse 154
एतत् ते सर्वमाख्यातं संयमिन्यां यथागति / प्रोक्तमावर्षकृत्यं ते किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि
នេះទាំងអស់ ខ្ញុំបានប្រាប់អ្នករួចហើយ តាមលំដាប់ដំណើរដែលត្រឹមត្រូវ អំពីសំយមនី នគររបស់យម។ ខ្ញុំក៏បានពណ៌នាពិធីកិច្ចប្រចាំឆ្នាំដល់អ្នកផងដែរ; តើអ្នកចង់ស្តាប់អ្វីទៀត?
Frequently Asked Questions
For sapiṇḍa relatives, the chapter prescribes a ten-night impurity for death and likewise for birth when seeking precise purification. It also records shorter purifications in specific cases (e.g., three nights for certain commensal/household relations, and one-night variants in early childhood stages), presenting a graded system rather than a single uniform rule.
The text states that across nine day-night periods a subtle body is formed, with specific bodily components attributed to successive piṇḍas; by the tenth observance completeness and relief (including reversal of hunger) are attained. This frames piṇḍa not merely as memorial food but as transitional support shaping post-death embodiment.
It asserts that without vṛṣotsarga on/around the eleventh day, the preta-state can become firmly fixed, and subsequent śrāddhas may not easily undo it; moreover, piṇḍa offerings done without first doing vṛṣotsarga are said to become fruitless. The theological logic presented is that this rite is uniquely efficacious in stabilizing the deceased’s transition.
Sāpiṇḍīkaraṇa is performed by the ekoddiṣṭa method using four vessels (one for the preta and three for the Pitṛs) and a transfer of offering from the preta-vessel to the Pitṛ vessels; after completion, the departed is said to attain the common status of the Pitṛs, and the label ‘preta’ ceases.
The chapter repeatedly links the preta’s provisions to what relatives give on earth and highlights go-dāna at the Vaitaraṇī: those who gave a cow cross comfortably, while those who did not are tormented. It also recommends feeding brāhmaṇas on key days (11th, 12th, six-month, annual) due to the departed’s intense hunger at those junctures.
Read Garuda Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.