Adhyaya 32

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते एकत्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३१// वसिष्ठ उवाच ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा स प्रणम्य जगद्गुरुम् / प्रसन्नचेताः सुभृशं शिवलोकं जगाम ह

ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីព្រហ្មាណ្ឌ មហាពុរាណ» ផ្នែកមធ្យមដែលព្រះវាយុបានប្រកាស ក្នុងឧបោទ្ធាតបាទទី៣ នៃភារគវចរិត បញ្ចប់ជំពូកទី៣១។ វសិષ્ઠបាននិយាយថា—ក្រោយស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះព្រហ្មា គាត់បានក្រាបបង្គំចំពោះគ្រូនៃលោក; ដោយចិត្តរីករាយយ៉ាងខ្លាំង គាត់បានទៅកាន់សិវលោក។

Verse 2

लक्षयोजनमूर्द्ध्वं च ब्रह्मलोका द्विलक्षणम् / अथनिर्वचनीयं च योगिगम्यं परात्परम्

លើសពីព្រហ្មលោកឡើងទៅពីរលក្ខយោជន៍ មានលោកនោះ។ វាមិនអាចពណ៌នាបាន យោគីទើបអាចទៅដល់ ហើយលើសលប់ជាងអ្វីៗទាំងអស់។

Verse 3

वैकुण्ठो दक्षिणे यस्माद्गौरीलोकश्च वामतः / यदधो ध्रुवलोकश्च सर्वलोकपरस्तु सः

ខាងត្បូងរបស់លោកនោះមានវៃគុន្ឋៈ ខាងឆ្វេងមានគោរីលោក; ហើយខាងក្រោមមានធ្រុវលោក។ តែលោកនោះលើសលប់ជាងលោកទាំងអស់។

Verse 4

तपोवीर्यगती रामः शिवलोकं ददर्श च / उपमानेन रहितं नानाकौतुकसंयुतम्

ដោយអំណាចតបៈ និងវីរភាព រាមបានឃើញសិវលោក។ វាគ្មានអ្វីប្រៀបបាន ហើយពោរពេញដោយអស្ចារ្យកោតុកជាច្រើន។

Verse 5

वसंति यत्र योगीन्द्राः सिद्धाः पाशुपताः शुभाः / कोटिकल्पतपः पुण्याः शान्ता निर्मत्सरा जनाः

នៅទីនោះ ព្រះយោគីឥន្ទ្រា ព្រះសិទ្ធៈ និងពាសុបតៈដ៏មង្គល ស្នាក់នៅ; មនុស្សដែលមានបុណ្យពីតបៈរាប់កោដិកល្ប ស្ងប់ស្ងាត់ និងគ្មានការច嫉។

Verse 6

पारिजातमुखैर्वृक्षैः शोभितं कामधेनुभिः / योगेन योगिना सृष्टं स्वेच्छया शङ्करेण हि

តុបតែងដោយដើមឈើដូចបារិជាត និងពោរពេញដោយកាមធេនុ; ត្រូវបានបង្កើតដោយយោគី សង្គរ ដោយអំណាចយោគៈ តាមព្រះឆន្ទៈរបស់ព្រះអង្គ។

Verse 7

शिल्पिनां गुरुणा स्वप्ने न दृष्टं निश्वकर्मणा / सरोवरशतैर्दिव्यैः पद्मरागविराजितैः

សូម្បីតែវិશ્વកರ್ಮា គ្រូនៃសិប្បករ ក៏មិនដែលឃើញទេ សូម្បីក្នុងសុបិន; វារុងរឿងដោយស្រះទឹកទិព្វរាប់រយ ដែលភ្លឺចែងចាំងដោយមណីបទ្មរាគ។

Verse 8

शोभितं चातिरम्यं च संयुक्तं मणिवेदिभिः / सुवर्णरत्नरचितप्राकारेण समावृतम्

វាស្រស់ស្អាត និងរម្យយ៉ាងខ្លាំង ភ្ជាប់ជាមួយវេទិកាមណី; ហើយត្រូវបានព័ទ្ធជុំវិញដោយជញ្ជាំងការពារ ដែលកសាងពីមាស និងរត្ន។

Verse 9

अत्यूर्द्ध्वमंबरस्पर्शि स्वच्छं क्षीरनिभंपरम् / चतुर्द्वारसमायुक्तं शोभितं मणिवेदिभिः

វាខ្ពស់យ៉ាងខ្លាំង ដូចប៉ះមេឃ ស្អាតបរិសុទ្ធ និងភ្លឺដូចទឹកដោះ; មានទ្វារបួន និងតុបតែងដោយវេទិកាមណី។

Verse 10

रक्तसोपानयुक्तैश्च रत्नस्तंभकपाटकैः / नानाचित्रविचित्रैश्च शोभितैः सुमनोहरैः

មានជណ្តើរពណ៌ក្រហម រួមជាមួយសសរនិងទ្វារតុបតែងដោយរត្នៈ ហើយតែងលម្អដោយរូបភាពចម្រុះជាច្រើន យ៉ាងស្រស់ស្អាតគួរឱ្យចិត្តរីករាយ។

Verse 11

तन्मधये भवनं रम्यं सिंहद्वारोपशोभितम् / ददर्शरामो धर्मात्मा विचित्रमिव संगतः

នៅកណ្ដាលមានអគារស្រស់ស្អាត តុបតែងដោយទ្វារសិង្ហា; ព្រះរាមាអ្នកមានធម៌បានឃើញវា ដូចជារួមបញ្ចូលនូវភាពអស្ចារ្យវិចិត្រណ៍។

Verse 12

तत्र स्थितौ द्वार पालौ ददर्शातिभयङ्करौ / महाकरालदन्तास्यौ विकृतारक्तलोचनौ

នៅទីនោះមានអ្នកយាមទ្វារពីរនាក់ឈរនៅ យ៉ាងគួរឱ្យភ័យខ្លាច; មុខមានធ្មេញធំសាហាវ និងភ្នែកវិកលជាពណ៌ក្រហមឈាម។

Verse 13

दग्धशैलप्रतीकाशौ महाबलपराक्रमौ / विभूतिभूषिताङ्गौ च व्याघ्रचर्मांबरौ च तौ

ពួកគេទាំងពីររលោងដូចភ្នំដែលត្រូវដុត មានកម្លាំង និងអំណាចយ៉ាងមហា; រាងកាយតុបតែងដោយវិភូតិ និងស្លៀកស្បែកខ្លាជាអាវពាក់។

Verse 14

त्रिशूलपट्टिशधरौ ज्वलन्तौ ब्रह्मतेजसा / तौ दृष्ट्वा मनसा भीतः किञ्चिदाह विनीतवत्

ពេលឃើញពួកគេទាំងពីរដែលកាន់ត្រីសូល និងបត្តិសៈ កំពុងភ្លឺចែងចាំងដោយព្រះតេជៈព្រហ្ម, គាត់ក៏ភ័យក្នុងចិត្ត ហើយនិយាយបន្តិចដោយសុភាពរាបសារ។

Verse 15

नमस्करोमि वामीशौ शङ्करं द्रष्टुमागतः / ईश्वराज्ञां समादाय मामथाज्ञप्तुमर्हथ

ឱ វាមីសៅ! ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំ; ខ្ញុំមកដើម្បីទស្សនាព្រះសង្គរ។ ខ្ញុំបានទទួលព្រះបញ្ជារបស់ព្រះឥស្វរា; សូមមេត្តាបញ្ជាខ្ញុំផង។

Verse 16

तौतु तद्वचनं श्रुत्वा गृहीत्वाज्ञां शिवस्य च / प्रवेष्टुमाज्ञां ददतुरीश्वरानुचरौ च तौ

ពួកគេទាំងពីរ បានស្តាប់ពាក្យនោះ ហើយទទួលព្រះបញ្ជារបស់ព្រះសិវៈ; ជាអនុចររបស់ព្រះឥស្វរា ពួកគេបានអនុញ្ញាតឲ្យគាត់ចូល។

Verse 17

स तदाज्ञामनुप्राप्य विवेशान्तः पुरं मुदा / तत्रातिरम्यां सिद्धौघैः समाकीर्णां सभां द्विजः

ក្រោយទទួលបានការអនុញ្ញាតនោះ ព្រះទ្វិជៈបានចូលទៅក្នុងអន្តះបុរៈដោយសេចក្តីរីករាយ។ នៅទីនោះ គាត់បានឃើញសភាដ៏ស្រស់ស្អាត ដែលពោរពេញដោយក្រុមសិទ្ធៈ។

Verse 18

दृष्ट्वा विस्मयमापेदे सुगन्धबहुलां विभोः / तत्रापश्यच्छिवं शान्तं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम्

ពេលឃើញ គាត់ក៏ភ្ញាក់ផ្អើល; ទីនោះរបស់ព្រះអម្ចាស់ពោរពេញដោយក្លិនក្រអូប។ នៅទីនោះ គាត់បានឃើញព្រះសិវៈដ៏ស្ងប់ស្ងាត់—មានបីភ្នែក និងព្រះចន្ទលើក្បាល។

Verse 19

त्रिशूलशोभितकरं व्याघ्रचर्मवरांबरम् / विभूतिभूषिताङ्गं च नागयज्ञोपवीतिनम्

ព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គតុបតែងដោយត្រីសូល; ស្បែកខ្លាគឺជាព្រះវស្ត្រដ៏ប្រសើរ។ ព្រះវรกាយត្រូវបានលម្អដោយវិភូតិ ហើយពស់គឺជាយជ្ញោបវីតរបស់ព្រះអង្គ។

Verse 20

आत्मारामं पूर्णकामं कोटिसूर्यसमप्रभम् / पञ्चाननं दशभुजं भक्तानुग्रहविग्रहम्

ព្រះអង្គជាអាត្មារាម ពេញបំណង ភ្លឺរលោងដូចព្រះអាទិត្យរាប់កោដិ; មានប្រាំព្រះមុខ ដប់ព្រះហត្ថ ជារូបកាយប្រទានព្រះគុណដល់ភក្តា។

Verse 21

योगज्ञाने प्रब्रुवन्तं सिद्धेभ्यस्तर्कमुद्रया / स्तूयमानं च योकीन्द्रैः प्रमथप्रकरैर्मुदा

ព្រះអង្គប្រកាសចំណេះដឹងយោគៈ ប្រៀនប្រដៅសិទ្ធៈដោយមុទ្រានៃហេតុផល; ហើយត្រូវបានសរសើរដោយយោគីឧត្តម និងក្រុមប្រមថៈដោយសេចក្តីរីករាយ។

Verse 22

भैरवैर्योगिनीभिश्च वृतं रुद्रगणैस्तथा / मूर्ध्ना नमाम तं दृष्ट्वा रामः परमया मुदा

ពេលឃើញព្រះអង្គដែលត្រូវហ៊ុំព័ទ្ធដោយភៃរវៈ យោគិនី និងក្រុមរុទ្រៈ រាមបានបន្ទាបក្បាលគោរពដោយសេចក្តីអំណរខ្ពស់បំផុត។

Verse 23

वामभागे कार्त्तिकेयं दक्षिणे च गणेश्वरम् / नन्दीश्वरं महाकालं वीरभद्रं च तत्पुरः

នៅខាងឆ្វេងមានការត្តិកេយៈ នៅខាងស្តាំមានគណេឝ្វរៈ; ហើយនៅខាងមុខមាននន្ទីឝ្វរៈ មហាកាល និងវីរភទ្រ។

Verse 24

क्रोडे दुर्गां शतभुजां दृष्ट्वा नत्वाथ तामपि / स्तोतुं प्रचक्रमे विद्वान्गिरा गद्गदया विभुम्

ពេលឃើញទុರ್ಗា​មានរយព្រះហត្ថស្ថិតនៅលើភ្លៅ ក៏បានក្រាបបង្គំព្រះនាងផងដែរ; បន្ទាប់មក រាមអ្នកប្រាជ្ញចាប់ផ្តើមសរសើរព្រះអម្ចាស់ដោយសំឡេងញ័រញាប់។

Verse 25

नमस्ये शिवमीशानं विभुं व्यापकमव्ययम् / भुजङ्गभूषणं चोग्रं नृकपालस्रगुज्ज्वलम्

ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំដល់ព្រះសិវៈ អីសានៈ អ្នកមានអานุភាពធំ សព្វគ្រប់ និងអមតៈ; ព្រះអង្គពាក់អលង្ការពស់ មានភាពកាចសាហាវ និងភ្លឺរលោងដោយខ្សែពួងក្បាលឆ្អឹងមនុស្ស។

Verse 26

यो विभुः सर्वलोकानां सृष्टिस्थितिविनाशकृत् / ब्रह्मादिरूपधृग्ज्येष्ठस्तं त्वां वेद कृपार्णवम्

ព្រះអង្គជាព្រះមានអานุភាព ដែលបង្កើត រក្សា និងរំលាយលោកទាំងអស់; ជាព្រះអង្គចាស់ជាងគេ ដែលទ្រង់ព្រះរូបជាព្រះព្រហ្មា និងរូបផ្សេងៗ—ព្រះអង្គនោះហើយ ជាសមុទ្រករុណា ដែលត្រូវបានស្គាល់ដោយពិត។

Verse 27

वेदा न शक्ता यं स्तोतु मवाङ्मनसगोचरम् / ज्ञानबुद्ध्योरसाध्यं च निराकारं नमाम्यहम्

ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំដល់ព្រះអង្គអរូបី ដែលសូម្បីតែវេទក៏មិនអាចសរសើរបាន; ព្រះអង្គលើសពីពាក្យ និងចិត្ត; លើសពីចំណេះដឹង និងបញ្ញា។

Verse 28

शक्रादयः सुरगणा ऋषयो मनवो ऽसुराः / न यं विदुर्यथातत्त्वं तं नमामि परात्परम्

សូម្បីតែព្រះឥន្ទ្រ (សក្រណ៍) និងពួកទេវតា ឥសី មនុ និងអសុរ ក៏មិនអាចដឹងព្រះអង្គតាមសច្ចធម៌បាន—ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំដល់ព្រះអង្គដែលលើសលប់ជាងអ្វីៗទាំងអស់។

Verse 29

यस्यांशांशेन सृजयन्ते लोकाः सर्वे चराचराः / लीयन्ते च पुनर्यस्मिंस्तं नमामि जगन्मयम्

ដោយសារភាគនៃភាគរបស់ព្រះអង្គ លោកទាំងអស់ទាំងចល័ត និងអចល័ត ត្រូវបានបង្កើតឡើង ហើយបន្ទាប់មកក៏រលាយត្រឡប់ចូលក្នុងព្រះអង្គវិញ—ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំដល់ព្រះអង្គដែលពេញលេញដោយសកលលោក។

Verse 30

यस्येषत्कोपसंभूतो हुताशो दहते ऽखिलम् / सोर्द्ध्वलोकं सपातालं तं नमामि हरं परम्

ដោយកំហឹងតិចតួចរបស់ព្រះអង្គ កើតមានភ្លើងបរិសុទ្ធដុតឆេះសព្វលោក; ព្រះអង្គគ្របដណ្តប់ពីលោកខាងលើដល់បាតាល—ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះហរៈដ៏អធិក។

Verse 31

पृथ्वीपवन वह्न्यभभोनभोयज्वेन्दुभास्कराः / मूर्त्तयो ऽष्टौ जगत्पूज्यास्तं यज्ञं प्रणमाम्यहम्

ផែនដី ខ្យល់ ភ្លើង ទឹក មេឃ យជ្វា (រូបនៃយជ្ញ) ព្រះច័ន្ទ និងព្រះអាទិត្យ—ទាំង៨មូរតិដែលលោកគោរពបូជា; ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំចំពោះយជ្ញនោះ។

Verse 32

यः कालरूपो जगदादिकर्त्ता पाता पृथग्रूपधरो जगन्मयः / रर्त्ता पुना रुद्रवपुस्तथान्ते तं कालरूपं शरणं प्रपद्ये

ព្រះអង្គមានរូបជាកាលៈ ជាអ្នកបង្កើតដើមនៃលោក; ជាអ្នកថែរក្សាដែលពាក់រូបនានា និងស្ថិតពេញសកល; ហើយនៅចុងក្រោយជារូបរុទ្រៈធ្វើសំហារ—ខ្ញុំសូមចូលជ្រកក្រោមកាលៈនោះ។

Verse 33

इत्येवमुक्त्वा स तु भार्गवो मुदा पषात तस्याङ्घ्रि समीप आतुरः / उत्थाप्य तं वामकरेण लीलया दध्रे तदा मूर्ध्नि करं कृपार्णवः

ពោលដូច្នេះហើយ ភារគវៈដោយសេចក្តីរីករាយ និងក្តីអន្ទះសារ បានលុតជិតព្រះបាទរបស់ព្រះអង្គដើម្បីសុំជ្រក។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គជាសមុទ្រករុណា បានលើកគាត់ឡើងដោយដៃឆ្វេងយ៉ាងល្អិតល្អន់ ហើយដាក់ព្រះហស្តលើក្បាលគាត់។

Verse 34

आशीर्भिरेनं ह्यभिनन्द्य सादरं निवेशयामास गणेशपूर्वतः / उवाच वामामभिवीक्ष्य चाप्युमां कृपार्द्रदृष्ट्याखिलकामपूरकः

ព្រះអង្គបានអបអរសាទរគាត់ដោយព្រះពរ និងអញ្ជើញអង្គុយនៅមុខព្រះគណេศ។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានមើលទៅកាន់វាមា ឧមា ដោយភ្នែកសើមដោយករុណា ហើយព្រះអង្គជាអ្នកបំពេញបំណងទាំងអស់បានមានព្រះបន្ទូល។

Verse 35

शिव उवाच कस्त्वं वटो कस्यकुले प्रसूतः किं कार्यमुद्दिश्य भवानिहागतः / विनिर्द्दिशाहं तव भक्तिभावतः प्रीतः प्रदद्यां भवतो मनोगतम्

ព្រះសិវៈមានព្រះបន្ទូលថា «ឱកូនអើយ អ្នកជានរណា កើតក្នុងវង្សកុលណា មកទីនេះដោយបំណងកិច្ចអ្វី? ដោយសារភាវៈភក្តិរបស់អ្នក យើងពេញព្រះហឫទ័យ; ចូរប្រាប់មក យើងនឹងប្រទានអ្វីដែលអ្នកប្រាថ្នានៅក្នុងចិត្ត»

Verse 36

इत्येवमुक्तः स भृगुर्महात्मना हरेण विश्वार्त्तिहरेण सादरम् / पुनश्च नत्वा विबुधां पति गुरुं कृपासमुद्रं समुवाच सत्वरम्

ពេលមហាត្មា ហរិ—អ្នកបំបាត់ទុក្ខវេទនានៃលោក—មានព្រះវាចាដោយក្តីគោរពដូច្នេះ ភ្រឹគុបានកោតក្រាបម្តងទៀតចំពោះគ្រូជាអធិបតីទេវតា មហាសមុទ្រករុណា ហើយនិយាយភ្លាមៗ។

Verse 37

परशुराम उवाच भृगोश्चाहं कुले जातो जमदग्निसुतौ विभो / रामो नाम जगद्वन्द्यं त्वामहं शरणं गतः

បរśុរាមបាននិយាយថា «ឱព្រះអម្ចាស់ដ៏មានអานุភាព ខ្ញុំកើតក្នុងវង្សភ្រឹគុ ជាបុត្ររបស់ជមដគ្និ។ ខ្ញុំមាននាមថា រាម; ឱអ្នកដែលលោកទាំងមូលគោរព ខ្ញុំសូមចូលជ្រកក្រោមព្រះអង្គ»

Verse 38

यत्कार्यार्थमहं नाथ तव सांनिध्यमागतः / तं प्रसाधय विश्वेश वाञ्छितं काममेव मे

ឱព្រះនាថា ដោយសារកិច្ចនោះហើយ ខ្ញុំបានមកកាន់សាន្និធ្យរបស់ព្រះអង្គ; ឱវិશ્વេសា សូមប្រទានឲ្យវាសម្រេច—នោះហើយជាបំណងប្រាថ្នារបស់ខ្ញុំ។

Verse 39

मृगयामागतस्यापि कार्त्तवीर्यस्य भूपतेः / आतिथ्यं कृतवान् देव जमदग्निः पिता मम

ឱព្រះទេវា សូម្បីតែព្រះរាជា ការត្តវីរ្យ ដែលមកប្រមាញ់សត្វ ក៏ត្រូវបានឪពុកខ្ញុំ ជមដគ្និ ទទួលស្វាគមន៍ជាអតិថិជនដោយកិត្តិយស។

Verse 40

राजा तं स बलाल्लोभात्पातयामास मन्दधीः / सा धेनुस्तं मृतं दृष्ट्वा गवां लोकं जगाम ह

ព្រះរាជាដែលមានបញ្ញាអន់ ដោយសេចក្តីលោភ បានបង្ខំឲ្យគាត់ដួលចុះ។ ធេនុឃើញគាត់ស្លាប់ហើយ ក៏ទៅកាន់លោកនៃគោទាំងឡាយ។

Verse 41

राजा न शोचन्मरणं पितुर्मम निरागसः / जगाम स्वपुरं पश्चान्माता मे प्रारुदद्भृशम्

ព្រះរាជាមិនបានសោកស្តាយចំពោះមរណភាពនៃឪពុកខ្ញុំដែលគ្មានទោសឡើយ។ បន្ទាប់មកគាត់ត្រឡប់ទៅក្រុងរបស់ខ្លួន; ម្តាយខ្ញុំយំសោកខ្លាំងណាស់។

Verse 42

तज्ज्ञात्वा लोकवृत्तज्ञो भृगुर्नः प्रपितामहः / आजगाम महादेव ह्यहमप्यागतो वनात्

ឱ មហាទេវៈ ពេលដឹងរឿងនោះហើយ ព្រះឥសីភ្រឹគុ ជាបុព្វបុរសធំរបស់យើង អ្នកដឹងច្បាស់អំពីទំនៀមលោក ក៏បានមកដល់; ខ្ញុំក៏បានត្រឡប់មកពីព្រៃដែរ។

Verse 43

मया मह सुदुःखार्त्तान्भ्रातॄन्मात्रासहैव मे / सांत्वयित्वा स मन्त्रज्ञो ऽजीवयत्पितरं मम

ខ្ញុំបានលួងលោមបងប្អូនដែលទុក្ខសោកខ្លាំង ព្រមទាំងម្តាយរបស់ខ្ញុំ។ បន្ទាប់មក ព្រះឥសីអ្នកជំនាញមន្ត្រ បានធ្វើឲ្យឪពុកខ្ញុំរស់ឡើងវិញ។

Verse 44

आनागते भृगौ मातुर्दुःखेनाहं प्रकोपितः / प्रतिज्ञां कृतवान्देव सात्वयन्मातरंस्वकाम्

មុនពេលភ្រឹគុមកដល់ ខ្ញុំបានកើតកំហឹងដោយសារទុក្ខរបស់ម្តាយ។ ឱ ព្រះទេវៈ ខណៈលួងលោមម្តាយ ខ្ញុំបានធ្វើពាក្យសច្ចា​មួយ។

Verse 45

त्रिःसप्तकृत्वो यदुरस्ताडितं मातुरात्मनः / तावत्संख्यमहं पृथ्वीं करिष्ये क्षत्रवर्जिताम्

ដូចចំនួនបីដងប្រាំពីរដងដែលទ្រូងយទុត្រូវបានវាយដោយអាត្មស్వరূপរបស់មាតា ខ្ញុំនឹងធ្វើឲ្យផែនដីនេះគ្មានពួកក្សត្រិយៈតាមចំនួននោះ។

Verse 46

इत्येवं परिपूर्णा मे कर्त्ता देवो जगत्पतिः / महादेवो ह्यतो नाथ त्वत्सकाणमिहागतः

ដូច្នេះ ពាក្យសច្ចារបស់ខ្ញុំបានបំពេញពេញលេញ។ ព្រះជាម្ចាស់នៃលោក គឺមហាទេវៈ ឱ នាថា ឥឡូវបានមកទីនេះជាមួយមិត្តសហាយរបស់អ្នក។

Verse 47

वसिष्ठ उवाच इत्येवं तद्वचः श्रुत्वा दृष्ट्वा दुर्गामुखं हरः / बभूवानम्रवदनस्छिन्तयानः क्षणं तदा

វសិષ્઎្ឋបាននិយាយថា—ពេលបានស្តាប់ពាក្យនោះ ហើយបានឃើញមុខទុರ್ಗា ហរៈ (ព្រះសិវៈ) ក៏ក្លាយជាមុខទាប ស្រមៃគិតមួយភ្លែតនៅពេលនោះ។

Verse 48

एतस्मिन्नन्तरे दुर्गा विस्मिता प्राहसद्भृशम् / उवाच च महाराज भार्गवं वैरसाधकम्

នៅពេលនោះ ទុರ್ಗា ភ្ញាក់ផ្អើលហើយសើចខ្លាំងៗ; ហេ មហារាជា នាងបាននិយាយទៅកាន់ភារគវៈ អ្នកសម្រេចវេរ។

Verse 49

तपस्विन्द्विजपुत्र क्ष्मां निर्भूपां कर्त्तुमिच्छसि / त्रिः सप्तकृत्वः कोपेन साहसस्ते महान्बटो

ឱ តបស្វី កូនប្រុសទ្វិជៈ! តើអ្នកចង់ធ្វើឲ្យផែនដីគ្មានស្តេចឬ? ដោយកំហឹងដល់បីដងប្រាំពីរដង—កូនអើយ សេចក្តីក្លាហានរបស់អ្នកមហិមា​ណាស់!

Verse 50

हन्तुमिच्छसि निःशस्त्रः सहस्रार्जुनमीश्वरम् / भ्रूभङ्गलीलया येन रावणो ऽपि निराकृतः

តើអ្នកចង់សម្លាប់ព្រះអម្ចាស់ សហស្រារជុន ដោយគ្មានអាវុធឬ? ព្រះអង្គដែលត្រឹមលីឡាបត់ចិញ្ចើមក៏បានបដិសេធសូម្បីរាវណៈ។

Verse 51

तस्मै प्रदत्तं दत्तेन श्रीहरेः कवचं पुरा / शक्तिरत्यर्थवीर्या च तं कथं हन्तुमिच्छसि

ដត្តៈបានប្រទានអាវក្រោះ (កវច) របស់ព្រះស្រីហរិដល់គាត់ពីមុន ហើយអំណាចរបស់គាត់ក៏ក្លាហានខ្លាំងណាស់; ដូច្នេះអ្នកនឹងសម្លាប់គាត់ដោយរបៀបណា?

Verse 52

शङ्करः करुणासिद्धः कर्त्तुं चाप्यन्यथा विभुः / न चान्यः शङ्करात्पुत्र सत्कार्यं कर्त्तुमीश्वरः

ព្រះសង្ករៈសម្រេចដោយព្រះមេត្តា ហើយជាព្រះវិភូអាចធ្វើឲ្យខុសទៅក៏បាន; ប៉ុន្តែ កូនអើយ ក្រៅពីព្រះសង្ករៈ មិនមានព្រះអម្ចាស់ណាអាចបំពេញសត្ការយ៍បានទេ។

Verse 53

अथ देव्या अनुमतिं प्राप्य शंभुर्द्दयार्णवः / अभ्यधाद्भद्रया वाया जमदग्निसुतं विभुः

បន្ទាប់មក ព្រះសម្ភូ ដែលជាសមុទ្រមេត្តា បានទទួលការអនុញ្ញាតពីព្រះទេវី ហើយក្នុងភាពជាព្រះវិភូ បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់កូនប្រុសជមដគ្នី ដោយពាក្យមង្គល។

Verse 54

शिव उवाच अद्यप्रभृति विप्र त्वं मम स्कन्दसमो भव / दास्यामि मन्त्रं दिव्यं ते कवचं च महामते

ព្រះសិវៈមានព្រះបន្ទូលថា «ឱ វិប្រៈ ចាប់ពីថ្ងៃនេះទៅ អ្នកចូរជាស្មើនឹងស្កន្ទរបស់យើង។ ឱ មហាមតិ យើងនឹងប្រទានមន្តទិព្វ និងកវចដល់អ្នក»។

Verse 55

लीलया यत्प्रसादेन कार्त्तवीर्यं हनिष्यसि / त्रिः सप्तकृत्वो निर्भूपां महीं चापि करिष्यसि

ដោយព្រះគុណដ៏ជាលីឡារបស់ព្រះអង្គ អ្នកនឹងសម្លាប់ ការត្តវីរ្យ និងធ្វើឲ្យផែនដីគ្មានព្រះមហាក្សត្រ ២១ ដង។

Verse 56

इत्युक्त्वा शङ्करस्तस्मै ददौ मन्त्रं सुदुर्लभम् / त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं परमाद्भुतम्

បន្ទាប់ពីនិយាយដូច្នេះ ព្រះសង្ករៈបានប្រទានមន្តដ៏កម្រណាស់—កវចដ៏អស្ចារ្យឈ្មោះ «ត្រೈលោក្យវិជ័យ»។

Verse 57

नागपाशं पाशुपतं ब्रह्मास्त्रं च सुदुर्ल्लभम् / नारायणास्त्रमाग्नेयं वायव्यं वारुणं तथा

នាគបាស, បាសុបត, ព្រហ្មាស្ត្រ​ដ៏កម្រណាស់; ហើយនារាយណាស្ត្រ, អគ្នេយ, វាយវ្យ, វារុណ ផងដែរ។

Verse 58

घान्धर्वं गारुडं चैव जृंभणास्त्रं महाद्भुतम् / गदां शक्तिं च परशुं शूलं दण्डमनुत्तमम्

គន្ធರ್ವ, ការុឌ និងជ្រឹಂಭណាស្ត្រ​ដ៏អស្ចារ្យ; ព្រមទាំងគទា, សក្តិ, បរśុ, សូល និងទណ្ឌដ៏ប្រសើរ។

Verse 59

शस्त्रास्त्रग्राममखिलं प्रहृष्टः संबभूव ह / नमस्कृत्य शिवं शान्तं दुर्गां स्कन्दं गणेश्वरम्

ពេលទទួលបានសព្វសាស្ត្រា-អាស្ត្រាទាំងមូល គាត់ក៏រីករាយយ៉ាងខ្លាំង; ហើយបានក្រាបបង្គំដល់ព្រះសិវៈដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ ព្រះទុರ್ಗា ព្រះស្កន្ទ និងព្រះគណេស្វរ។

Verse 60

परिक्रम्य ययौ रामः पुष्करं तीर्थमुत्तमम् / सिद्धं कृत्वा शिवोक्तं तु मन्त्रं कवचमुत्तमम्

ក្រោយពេលធ្វើប្រទក្សិណា ព្រះរាមបានទៅកាន់ទីរថៈដ៏ឧត្តម ពុស្ករ។ ហើយបានធ្វើឲ្យសម្រេចមន្ត្រ-កវចដ៏ប្រសើរ ដែលព្រះសិវៈបានប្រកាស។

Verse 61

साधयामास निखिलं स्वकार्यं भृगुनन्दनः / निहत्य कार्त्तवीर्यं तं ससैन्यं सकुलं मुदा / विनिवृत्तो गृहं प्रागात्पितुः स्वस्य भृगूद्वहः

ព្រះបុត្ររបស់ភೃគុបានបំពេញកិច្ចការរបស់ខ្លួនទាំងអស់ឲ្យសម្រេច។ បន្ទាប់ពីសម្លាប់ ការត្តវីរ្យ ព្រមទាំងកងទ័ព និងវង្សកុលទាំងមូល ដោយសេចក្តីរីករាយ គាត់បានត្រឡប់ទៅផ្ទះបិតារបស់ខ្លួន ជាអ្នកឧត្តមក្នុងភૃគុ។