Adhyaya 22
Panchama SkandhaAdhyaya 2217 Verses

Adhyaya 22

Kāla-cakra and the Motions of the Sun, Moon, Stars, and Grahas (Bhāgavata Jyotiṣa Framework)

បន្តការពិពណ៌នាភូមិសាស្ត្រសកលក្នុងស្កន្ធៈ ៥ បន្ទាប់ពីរៀបរាប់តំបន់ជុំវិញសុមេរុ និងធ្រុវលោក ព្រះបារីក្សិតសួរអំពីទិសដៅព្រះអាទិត្យ៖ ហេតុអ្វីបានជាសុមេរុ និងធ្រុវលោកត្រូវបាននិយាយថាស្ថិតទាំងខាងស្តាំ និងខាងឆ្វេងរបស់ព្រះអាទិត្យ? ព្រះសុកទេវដោះស្រាយដោយឧបមាដូចកង់អ្នកធ្វើភាជន៍ បំបែកចលនានៃរង្វង់រាសី និងកាលចក្រ ចេញពីចលនាដែលមើលឃើញរបស់ភ្លើងមេឃដូចសត្វល្អិតនៅក្នុងវា។ បន្ទាប់មក ព្រះអាទិត្យត្រូវបានសម្គាល់ថាជារូបបង្ហាញមានអំណាចរបស់ព្រះនារាយណៈ មានទម្រង់រដូវ ១២ និងនាមរាសី ១២ បង្កើតឆ្នាំ ខែ កន្លះខែ និងអយនៈ។ បន្តឡើងទៅស្រទាប់ខ្ពស់—ព្រះចន្ទ នក្សត្រ សុក្រគ្រោះ ពុធគ្រោះ អង្គារ ព្រហស្បតិ៍ សៅរ៍—ពិពណ៌នាចម្ងាយ ចលនាពិសេស និងផលល្អអាក្រក់ ជាពិសេសទាក់ទងភ្លៀង និងសុខសាន្តសង្គម។ ចុងក្រោយ សប្តរីសិមណ្ឌលវិលជុំវិញធ្រុវលោក បើកផ្លូវទៅការពន្យល់បន្ថែមអំពីការរៀបចំភពខ្ពស់ និងការគ្រប់គ្រងពេលវេលាដោយទេវតា។

Shlokas

Verse 1

राजोवाच यदेतद्भ‍गवत आदित्यस्य मेरुं ध्रुवं च प्रदक्षिणेन परिक्रामतो राशीनामभिमुखं प्रचलितं चाप्रदक्षिणं भगवतोपवर्णितममुष्य वयं कथमनुमिमीमहीति ॥ १ ॥

ព្រះរាជាទូលថា៖ «ឱ ព្រះគ្រូដ៏គួរគោរព អ្នកបានបញ្ជាក់រួចហើយថា ព្រះអាទិត្យ (សូរ្យទេវ) វិលជុំវិញ ធ្រុវលោក ដោយមានភ្នំមេរុ និងធ្រុវនៅខាងស្តាំ។ ប៉ុន្តែពេលតែមួយ ព្រះអង្គបែរមុខទៅកាន់រាសី ហើយហាក់ដូចជាមានមេរុ និងធ្រុវនៅខាងឆ្វេង។ តើយើងអាចទទួលយកថា ព្រះអង្គមានទាំងស្តាំទាំងឆ្វេងក្នុងពេលតែមួយ ដោយហេតុផលដូចម្តេច?»

Verse 2

स होवाच यथा कुलालचक्रेण भ्रमता सह भ्रमतां तदाश्रयाणां पिपीलिकादीनां गतिरन्यैव प्रदेशान्तरेष्वप्युपलभ्यमानत्वादेवं नक्षत्रराशिभिरुपलक्षितेन कालचक्रेण ध्रुवं मेरुं च प्रदक्षिणेन परिधावता सह परिधावमानानां तदाश्रयाणां सूर्यादीनां ग्रहाणां गतिरन्यैव नक्षत्रान्तरे राश्यन्तरे चोपलभ्यमानत्वात् ॥ २ ॥

ព្រះស្រី សុកទេវ គោស្វាមី ឆ្លើយយ៉ាងច្បាស់ថា៖ ដូចជាកង់ជាងធ្វើផើងកំពុងវិល ហើយស្រមោចតូចៗដែលស្ថិតលើកង់នោះក៏វិលទៅជាមួយដែរ ប៉ុន្តែចលនារបស់វាហាក់ខុសពីកង់ ព្រោះពេលខ្លះឃើញនៅផ្នែកមួយ ពេលខ្លះឃើញនៅផ្នែកមួយទៀត។ ដូចគ្នានេះ ក្រុមផ្កាយ និងរាសីដែលជាសញ្ញានៃ “កង់កាល” វិលដោយមានមេរុ និងធ្រុវលោកនៅខាងស្តាំ ហើយព្រះអាទិត្យ និងភពផ្សេងៗក៏វិលទៅជាមួយ។ ទោះយ៉ាងណា ព្រះអាទិត្យ និងភពទាំងឡាយត្រូវបានឃើញនៅរាសី និងក្រុមផ្កាយខុសៗគ្នា នៅពេលខុសៗគ្នា; នេះបង្ហាញថាចលនារបស់ពួកវាខុសពីចលនារបស់រាសី និងកង់កាលខ្លួនវា។

Verse 3

स एष भगवानादिपुरुष एव साक्षान्नारायणो लोकानां स्वस्तय आत्मानं त्रयीमयं कर्मविशुद्धिनिमित्तं कविभिरपि च वेदेन विजिज्ञास्यमानो द्वादशधा विभज्य षट्‌सु वसन्तादिष्वृतुषु यथोपजोषमृतुगुणान् विदधाति ॥ ३ ॥

ព្រះភគវានជាបុរសដើម គឺព្រះនារាយណ៍ដោយផ្ទាល់។ ដើម្បីសុខសាន្តនៃលោកទាំងឡាយ និងដើម្បីបរិសុទ្ធកម្ម ព្រះองค์បានបង្ហាញជារូបព្រះអាទិត្យ ជាស្វរូបនៃត្រៃវេទ; បន្ទាប់មកបែងចែកព្រះអង្គជា១២ភាគ និងរៀបចំរដូវ៦ ចាប់ពីវសន្ត ដោយកំណត់គុណលក្ខណៈរដូវ ដូចជា ក្តៅ ត្រជាក់ ជាដើម តាមសមគួរ។

Verse 4

तमेतमिह पुरुषास्त्रय्या विद्यया वर्णाश्रमाचारानुपथा उच्चावचै: कर्मभिराम्नातैर्योगवितानैश्च श्रद्धया यजन्तोऽञ्जसा श्रेय: समधिगच्छन्ति ॥ ४ ॥

តាមវិជ្ជាត្រៃវេទ និងរបៀបវណ្ណ-អាស្រម មនុស្សទាំងឡាយបូជាព្រះនារាយណ៍ដែលស្ថិតជាទេវសូរិយៈ—ព្រះបរមាត្មា—ដោយសទ្ធា តាមពិធីវេទទាំងខ្ពស់ទាំងទាប និងតាមវិធីយោគៈ; ដូច្នេះពួកគេឈានដល់ប្រយោជន៍ខ្ពស់បំផុតដោយងាយ។

Verse 5

अथ स एष आत्मा लोकानां द्यावापृथिव्योरन्तरेण नभोवलयस्य कालचक्रगतो द्वादश मासान् भुङ्क्ते राशिसंज्ञान् संवत्सरावयवान्मास: पक्षद्वयं दिवा नक्तं चेति सपादर्क्षद्वयमुपदिशन्ति यावता षष्ठमंशं भुञ्जीत स वै ऋतुरित्युपदिश्यते संवत्सरावयव: ॥ ५ ॥

ព្រះសូរិយៈ—ព្រះនារាយណ៍/វិṣṇu ជាព្រលឹងនៃលោកទាំងអស់—ស្ថិតនៅក្នុងអវកាសរវាងមេឃនិងផែនដី ហើយធ្វើដំណើរលើកង់កាលៈ តាមរយៈ១២ខែ។ ពេលប៉ះពាល់នឹងរាសីទាំង១២ ព្រះองค์ទទួលនាម១២។ ការប្រមូលខែទាំង១២ នេះហៅថា “សំវត្សរ” (មួយឆ្នាំ)។ តាមចន្ទគតិ ពាក់កណ្តាលខែសុក្ល និងក្រឹṣṇa ពីរភាគរួមគ្នាជាមួយគ្នា ជាខែមួយ; សម្រាប់ពិត្រលោក វាជាមួយថ្ងៃ-យប់មួយ។ តាមគណនានក្ខត្រ ខែមួយស្មើនឹងនក្ខត្រ២ និងមួយភាគបួន។ ព្រះអាទិត្យធ្វើដំណើរពីរខែ គឺបានមួយភាគប្រាំមួយនៃឆ្នាំ—ហៅថា “ឫតុ”; ដូច្នេះរដូវទាំងឡាយជាអវយវៈនៃឆ្នាំ។

Verse 6

अथ च यावतार्धेन नभोवीथ्यां प्रचरति तं कालमयनमाचक्षते ॥ ६ ॥

រយៈពេលដែលព្រះអាទិត្យធ្វើដំណើរតាមផ្លូវមេឃបានពាក់កណ្តាល គេហៅថា “អយន” (ឧត្តរាយណ ឬ ទក្ខិណាយណ)។

Verse 7

अथ च यावन्नभोमण्डलं सह द्यावापृथिव्योर्मण्डलाभ्यां कार्त्स्‍न्येन स ह भुञ्जीत तं कालं संवत्सरं परिवत्सरमिडावत्सरमनुवत्सरं वत्सरमिति भानोर्मान्द्यशैघ्र्यसमगतिभि: समामनन्ति ॥ ७ ॥

ព្រះសូរិយៈមានល្បឿនបីយ៉ាង—យឺត លឿន និងមធ្យម។ រយៈពេលដែលព្រះองค์ធ្វើដំណើរវិលជុំវិញមណ្ឌលមេឃ ផែនដី និងអវកាសឱ្យគ្រប់លេញ តាមល្បឿនទាំងបីនេះ បណ្ឌិតហៅដោយនាមប្រាំ៖ សំវត្សរ បរិវត្សរ អិឌាវត្សរ អនុវត្សរ និងវត្សរ។

Verse 8

एवं चन्द्रमा अर्कगभस्तिभ्य उपरिष्टाल्लक्षयोजनत उपलभ्यमानोऽर्कस्य संवत्सरभुक्तिं पक्षाभ्यां मासभुक्तिं सपादर्क्षाभ्यां दिनेनैव पक्षभुक्तिमग्रचारी द्रुततरगमनो भुङ्क्ते ॥ ८ ॥

លើសពីកាំរស្មីព្រះអាទិត្យឡើងទៅចម្ងាយមួយសែនយោជន៍ មានព្រះចន្ទ។ ព្រះចន្ទធ្វើដំណើរលឿនជាងព្រះអាទិត្យ—ក្នុងពីរបក្ស វាឆ្លងកាត់ចម្ងាយស្មើមួយឆ្នាំរបស់ព្រះអាទិត្យ; ក្នុងពីរថ្ងៃកន្លះបន្ថែមមួយភាគបួន ស្មើមួយខែ; និងក្នុងមួយថ្ងៃ ស្មើមួយបក្សរបស់ព្រះអាទិត្យ។

Verse 9

अथ चापूर्यमाणाभिश्च कलाभिरमराणां क्षीयमाणाभिश्च कलाभि: पितृणामहोरात्राणि पूर्वपक्षापरपक्षाभ्यां वितन्वान: सर्वजीवनिवहप्राणो जीवश्चैकमेकं नक्षत्रं त्रिंशता मुहूर्तैर्भुङ्क्ते ॥ ९ ॥

ពេលព្រះចន្ទកំពុងឡើង (waxing) ភាគពន្លឺរបស់វាកើនឡើងរាល់ថ្ងៃ បង្កើតថ្ងៃសម្រាប់ទេវតា និងយប់សម្រាប់ពិត្រ។ ពេលព្រះចន្ទកំពុងរំលង (waning) វាបង្កើតយប់សម្រាប់ទេវតា និងថ្ងៃសម្រាប់ពិត្រ។ ដូច្នេះវាឆ្លងកាត់នក្ខត្រមួយៗក្នុង៣០ មុហូរត (មួយថ្ងៃពេញ)។ ព្រះចន្ទជាប្រភពត្រជាក់ដូចអម្រឹត ដែលជួយឲ្យធញ្ញជាតិលូតលាស់ ដូច្នេះព្រះចន្ទត្រូវបានហៅថា ‘ជីវ’ ជាជីវិតនៃសត្វលោកទាំងអស់។

Verse 10

य एष षोडशकल: पुरुषो भगवान्मनोमयोऽन्नमयोऽमृतमयो देवपितृमनुष्यभूतपशुपक्षिसरीसृपवीरुधां प्राणाप्यायनशीलत्वात्सर्वमय इति वर्णयन्ति ॥ १० ॥

ព្រះចន្ទដែលមាន១៦ កលា ត្រូវបានចាត់ទុកថាបង្ហាញឥទ្ធិពលនៃភគវាន ព្រះបុគ្គលភាពដ៏អធិឧត្តម។ ព្រះចន្ទជាទេវតាអធិបតីលើចិត្ត ដូច្នេះហៅថា ‘Manomaya’; ជាអ្នកផ្តល់កម្លាំងដល់ឱសថ និងរុក្ខជាតិ ដូច្នេះហៅថា ‘Annamaya’; និងជាប្រភពជីវិតសម្រាប់សត្វលោកទាំងអស់ ដូច្នេះហៅថា ‘Amṛtamaya’। វាធ្វើឲ្យទេវតា ពិត្រ មនុស្ស សត្វ បក្សី សត្វលូន រុក្ខ-លតា និងសត្វលោកទាំងអស់ពេញចិត្ត ហេតុនេះហៅថា ‘Sarvamaya’ ផងដែរ។

Verse 11

तत उपरिष्टात्‌द्वि्लक्षयोजनतो नक्षत्राणि मेरुं दक्षिणेनैव कालायन ईश्वरयोजितानि सहाभिजिताष्टाविंशति: ॥ ११ ॥

លើសពីនេះឡើងទៅចម្ងាយពីរលាន? (២សែន) យោជន៍ មានក្រុមនក្ខត្រ។ ដោយព្រះបំណងនៃព្រះបុគ្គលភាពដ៏អធិឧត្តម ពួកវាត្រូវបានភ្ជាប់នឹងកង់នៃកាលៈ ហើយវិលដោយមានភ្នំសុមេរុនៅខាងស្តាំ (វិលតាមទិសដក្សិណាវর্ত) ដោយចលនាខុសពីព្រះអាទិត្យ។ មាននក្ខត្រសំខាន់ ២៨ ដឹកនាំដោយ អភិជិត។

Verse 12

तत उपरिष्टादुशना द्विलक्षयोजनत उपलभ्यते पुरत: पश्चात्सहैव वार्कस्य शैघ्र्यमान्द्यसाम्याभिर्गतिभिरर्कवच्चरति लोकानां नित्यदानुकूल एव प्रायेण वर्षयंश्चारेणानुमीयते स वृष्टिविष्टम्भग्रहोपशमन: ॥ १२ ॥

លើសពីក្រុមនក្ខត្រនោះឡើងទៅប្រហែលពីរលក្ស? (២សែន) យោជន៍ មានភពសុក្រ (Venus/អុសនា)។ វាធ្វើចលនាស្ទើរតែដូចព្រះអាទិត្យ—ខ្លះពេលនៅពីក្រោយ ខ្លះពេលនៅពីមុខ ហើយខ្លះពេលទៅជាមួយ—ដោយល្បឿនលឿន យឺត និងមធ្យម។ ភពសុក្រ បំបាត់ឥទ្ធិពលភពដែលរារាំងភ្លៀង; ដូច្នេះការមានវា ធ្វើឲ្យមានភ្លៀង ហើយត្រូវបានចាត់ទុកថាល្អប្រសើរសម្រាប់សត្វលោកទាំងអស់ តាមការទទួលស្គាល់របស់បណ្ឌិត។

Verse 13

उशनसा बुधो व्याख्यातस्तत उपरिष्टाद्विलक्षयोजनतो बुध: सोमसुत उपलभ्यमान: प्रायेण शुभकृद्यदार्काद् व्यतिरिच्येत तदातिवाताभ्रप्रायानावृष्ट्यादिभयमाशंसते ॥ १३ ॥

ភពពុធ (ព្រះបុត្រនៃព្រះចន្ទ) ដូចភពសុក្រណ៍ ម្តងនៅពីក្រោយព្រះអាទិត្យ ម្តងនៅមុខ ហើយម្តងទៀតដើរជាមួយគ្នា។ វាស្ថិតលើសភពសុក្រណ៍ឡើងទៅដប់ប្រាំមួយលានយោជន៍ ហើយភាគច្រើនជាសុភមង្គលដល់សត្វលោក; តែពេលមិនដើរតាមព្រះអាទិត្យ វាប្រាប់អំពីព្យុះ ខ្យល់ធូលី ភ្លៀងមិនទៀងទាត់ និងពពកគ្មានទឹក បង្កស្ថានភាពគួរភ័យដោយភ្លៀងតិចឬច្រើនពេក។

Verse 14

अत ऊर्ध्वमङ्गारकोऽपि योजनलक्षद्वितय उपलभ्यमानस्त्रिभिस्त्रिभि: पक्षैरेकैकशो राशीन्द्वादशानुभुङ्क्ते यदि न वक्रेणाभिवर्तते प्रायेणाशुभग्रहोऽघशंस: ॥ १४ ॥

ខាងលើនេះមានភពអង្គារ (អង្គារក) ស្ថិតលើសភពពុធឡើងទៅពីរលាន? (ពីរលក្ខ) យោជន៍។ បើវាមិនដើរជាវក្រគតិទេ វានឹងឆ្លងកាត់រាសីទាំងដប់ពីរតាមលំដាប់ ដោយរាសីមួយៗក្នុងបីបក្ស; ទោះយ៉ាងណា វាធម្មតាជាភពអសុភ មេរោគនៃអពមង្គល និងផ្តល់ផលមិនល្អទាក់ទងនឹងភ្លៀងជាដើម។

Verse 15

तत उपरिष्टाद्विलक्षयोजनान्तरगता भगवान् बृहस्पतिरेकैकस्मिन् राशौ परिवत्सरं परिवत्सरं चरति यदि न वक्र: स्यात्प्रायेणानुकूलो ब्राह्मणकुलस्य ॥ १५ ॥

ខាងលើនេះចម្ងាយដប់ប្រាំមួយលានយោជន៍ មានព្រះបរិសុទ្ធ ប្រាហស្បតិ (Bṛhaspati) ស្ថិតនៅ។ ព្រះអង្គធ្វើដំណើរនៅក្នុងរាសីមួយៗរយៈពេលមួយបរិវត្សរ; បើចលនាមិនវក្រទេ ព្រះអង្គភាគច្រើនជាអនុគ្រោះដល់ពូជព្រហ្មណ៍ និងសត្វលោក បង្កើនធម៌ និងវិជ្ជា។

Verse 16

तत उपरिष्टाद्योजनलक्षद्वयात्प्रतीयमान: शनैश्चर एकैकस्मिन् राशौ त्रिंशन्मासान् विलम्बमान: सर्वानेवानुपर्येति तावद्भ‍िरनुवत्सरै: प्रायेण हि सर्वेषामशान्तिकर: ॥ १६ ॥

ខាងលើនេះ (លើសភពប្រាហស្បតិ) ចម្ងាយពីរលក្ខយោជន៍ មានភពសៅរ៍ (Śanaiścara) ស្ថិតនៅ។ វាធ្វើដំណើរយឺតៗ ស្នាក់នៅរាសីមួយៗរយៈពេលសាមសិបខែ ហើយវង់ជុំវិញរាសីទាំងមូលក្នុងចំនួនអនុវត្សរ; វាធម្មតាបង្កអសន្តិដល់សត្វលោកទាំងអស់ និងនាំមកនូវអពមង្គលយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 17

तत उत्तरस्माद‍ृषय एकादशलक्षयोजनान्तर उपलभ्यन्ते य एव लोकानां शमनुभावयन्तो भगवतो विष्णोर्यत्परमं पदं प्रदक्षिणं प्रक्रमन्ति ॥ १७ ॥

នៅខាងជើងពីនោះ ចម្ងាយដប់មួយលានយោជន៍ មានឥសីបរិសុទ្ធទាំងប្រាំពីរ ស្ថិតនៅ។ ពួកទ្រង់គិតគូរពីសុខសាន្តរបស់សត្វលោកជានិច្ច ហើយដើរប្រទក្សិណជុំវិញទីដ្ឋានដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតរបស់ព្រះវិṣṇុ គឺធ្រុវលោក (Dhruvaloka) ដូចជាផ្កាយប៉ូល។

Frequently Asked Questions

Śukadeva distinguishes between two motions: (1) the rotation of the zodiacal/stellar framework bound to the wheel of time (kāla-cakra), and (2) the relative motion of the sun and other planets within that rotating framework. Like ants on a potter’s wheel, the luminaries appear in different positions even though the larger system is rotating. Thus statements about “left/right” reflect reference frames—zodiacal rotation versus planetary traversal—rather than a single fixed physical orientation.

The chapter identifies the sun-god as Nārāyaṇa/Viṣṇu in an empowered solar form who benefits all planets, purifies fruitive work, and manifests seasonal divisions. Because the sun regulates time, seasons, and ritual calendars, people following varṇāśrama worship the Supreme as present in the sun through Vedic rites (e.g., agnihotra) and yogic discipline—aiming ultimately at the highest goal of life, not merely material prosperity.

Kāla-cakra is the cosmic “wheel of time” by which the Supreme’s administration becomes measurable as cycles—months, fortnights, seasons, ayanas, and years. In this chapter it is the governing structure to which constellations are fixed and within which the sun and grahas move, producing predictable changes (seasonal qualities) and karmic/ritual timing for embodied beings.

The Bhāgavata presents grahas as instruments within divine governance affecting terrestrial conditions that sustain life and dharma. Their described “favorable/unfavorable” effects—often framed around rainfall—signal how cosmic timing correlates with prosperity or distress in human society. The point is not fatalism but recognition that material conditions operate under higher order (poṣaṇa) and that wise persons align life with dharma and devotion rather than mere prediction.