Shloka 5
Purukutsa’s Rasātala Victory; Triśaṅku and Hariścandra; Rohita and Śunaḥśepha
तस्य सत्यव्रत: पुत्रस्त्रिशङ्कुरिति विश्रुत: । प्राप्तश्चाण्डालतां शापाद् गुरो: कौशिकतेजसा ॥ ५ ॥ सशरीरो गत: स्वर्गमद्यापि दिवि दृश्यते । पातितोऽवाक् शिरा देवैस्तेनैव स्तम्भितो बलात् ॥ ६ ॥
tasya satyavrataḥ putras triśaṅkur iti viśrutaḥ prāptaś cāṇḍālatāṁ śāpād guroḥ kauśika-tejasā
ព្រះរាជបុត្ររបស់ ត្រីបន្ធនៈ គឺ សត្យវ្រតៈ ដែលល្បីថា ត្រីសង្គុ។ ដោយសារព្រះគ្រូដាក់បណ្តាសា គាត់បានធ្លាក់ចូលស្ថានភាព ចណ្ឌាល; បន្ទាប់មក ដោយអំណាចតបៈរបស់ កៅសិក (វិશ્વាមិត្រ) គាត់ឡើងទៅសួគ៌ទាំងរាងកាយ។ ទេវតាបានបណ្តេញឲ្យធ្លាក់ចុះ ប៉ុន្តែដោយកម្លាំងវិશ્વាមិត្រ គាត់មិនធ្លាក់ដល់ក្រោមទាំងស្រុងទេ; សព្វថ្ងៃក៏នៅឃើញគាត់ព្យួរនៅលើមេឃ ក្បាលចុះក្រោម។
FAQs
Triśaṅku is Satyavrata, a king in the solar dynasty, who became famous for the extraordinary events surrounding his fall and later attempt to reach heaven.
This verse states that he attained the condition of a caṇḍāla due to the curse of his spiritual master, empowered by the ascetic potency associated with Kauśika (Viśvāmitra).
The verse highlights the seriousness of guru-related offenses and the principle that actions and disrespect toward sacred authority can bring swift karmic consequences.