Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 31
Ikṣvāku Dynasty: Vikukṣi’s Offense, Purañjaya’s Victory, Māndhātā’s Birth, and Saubhari’s Fall and Renunciation
कं धास्यति कुमारोऽयं स्तन्ये रोरूयते भृशम् । मां धाता वत्स मा रोदीरितीन्द्रो देशिनीमदात् ॥ ३१ ॥
kaṁ dhāsyati kumāro ’yaṁ stanye rorūyate bhṛśam māṁ dhātā vatsa mā rodīr itīndro deśinīm adāt
ទារកនោះយំខ្លាំងដោយចង់បានទឹកដោះ; ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយក៏ព្រួយថា «នរណានឹងបំបៅកូននេះ?» បន្ទាប់មក ព្រះឥន្ទ្រ ដែលត្រូវបានបូជានៅក្នុងយជ្ញនោះ បានមកលួងលោមទារក ដាក់ម្រាមចង្អុលចូលមាត់ ហើយមានព្រះបន្ទូលថា «កុំយំ; ចូរផឹកខ្ញុំ»។
FAQs
This verse shows Indra arranging care for a crying infant, illustrating that higher powers may facilitate protection and nourishment when a child is helpless.
Seeing the infant crying for breast-milk and lacking immediate maternal nursing, Indra ensured the child’s survival by appointing a caretaker.
Care for the vulnerable—especially children—should be treated as sacred duty; when we become instruments of protection and support, we align with dharma.