Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 21
The Yadu–Vṛṣṇi–Andhaka Genealogies and the Purpose of Kṛṣṇa’s Advent
तस्याहुकश्चाहुकी च कन्या चैवाहुकात्मजौ । देवकश्चोग्रसेनश्च चत्वारो देवकात्मजा: ॥ २१ ॥ देववानुपदेवश्च सुदेवो देववर्धन: । तेषां स्वसार: सप्तासन् धृतदेवादयो नृप ॥ २२ ॥ शान्तिदेवोपदेवा च श्रीदेवा देवरक्षिता । सहदेवा देवकी च वसुदेव उवाह ता: ॥ २३ ॥
tasyāhukaś cāhukī ca kanyā caivāhukātmajau devakaś cograsenaś ca catvāro devakātmajāḥ
ពុនរវសុ មានកូនប្រុស និងកូនស្រី—អាហុក និង អាហុកី។ អាហុកមានកូនប្រុសពីរ គឺ ទេវក និង ឧគ្រសេន។ ទេវកមានកូនប្រុសបួន—ទេវវាន, ឧបាទេវ, សុទេវ, ទេវវឌ្ឍន—ហើយមានកូនស្រីប្រាំពីរ—ធ្រឹតទេវា (ច្បង), សាន្តិទេវា, ឧបាទេវា, ស្រីទេវា, ទេវរក្សិតា, សហទេវា និង ទេវកី។ វសុទេវ ព្រះបិតានៃ ព្រះក្រឹષ્ણ បានរៀបការជាមួយបងប្អូនស្រីទាំងអស់នោះ។
FAQs
This verse continues the dynastic record, naming Āhuka’s children and identifying Devaka’s line, which is connected to the Yadu-Vṛṣṇi heritage leading toward Kṛṣṇa’s appearance.
Ugrasena is a key Yadu king associated with Mathurā; the Bhāgavatam lists him here to establish the historical and devotional context of Kṛṣṇa’s dynasty.
Genealogies anchor Kṛṣṇa-līlā in sacred history and help devotees remember the Lord’s providence through generations, strengthening faith and continuity in hearing (śravaṇam).