Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 36
Rantideva’s Supreme Charity and the Hastī Lineage
Hastināpura and Pañcāla Origins
तद् दृष्ट्वा कृपयागृह्णाच्छान्तनुर्मृगयां चरन् । कृप: कुमार: कन्या च द्रोणपत्न्यभवत्कृपी ॥ ३६ ॥
tad dṛṣṭvā kṛpayāgṛhṇāc chāntanur mṛgayāṁ caran kṛpaḥ kumāraḥ kanyā ca droṇa-patny abhavat kṛpī
នៅពេលមហារាជ សាន្តនុ ចេញទៅប្រមាញ់ ទ្រង់បានឃើញទារកប្រុសស្រីដេកនៅក្នុងព្រៃ ហើយដោយមេត្តាករុណា ទ្រង់បាននាំពួកគេត្រឡប់ទៅផ្ទះ។ ដូច្នេះក្មេងប្រុសត្រូវបានហៅថា ‘ក្រឹប’ និងក្មេងស្រីឈ្មោះ ‘ក្រឹពី’។ ក្រោយមក ក្រឹពី បានក្លាយជាប្រពន្ធរបស់ ទ្រូណាចារ្យ។
Thus end the Bhaktivedanta purports of the Ninth Canto, Twenty-first Chapter, of the Śrīmad-Bhāgavatam, entitled “The Dynasty of Bharata.”
FAQs
It says that King Śāntanu, while hunting, compassionately accepted the two children; the boy was known as Kṛpa, and the girl Kṛpī later became Droṇa’s wife.
They are siblings taken in by King Śāntanu; Kṛpa later becomes famed as Kṛpācārya, and Kṛpī becomes the wife of Droṇācārya.
It highlights dharmic compassion—protecting and supporting the vulnerable can shape destinies and strengthen society through responsible care.