Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 32
Rantideva’s Supreme Charity and the Hastī Lineage
Hastināpura and Pañcāla Origins
शान्ते: सुशान्तिस्तत्पुत्र: पुरुजोऽर्कस्ततोऽभवत् । भर्म्याश्वस्तनयस्तस्य पञ्चासन्मुद्गलादय: ॥ ३१ ॥ यवीनरो बृहद्विश्व: काम्पिल्ल: सञ्जय: सुता: । भर्म्याश्व: प्राह पुत्रा मे पञ्चानां रक्षणाय हि ॥ ३२ ॥ विषयाणामलमिमे इति पञ्चालसंज्ञिता: । मुद्गलाद् ब्रह्मनिर्वृत्तं गोत्रं मौद्गल्यसंज्ञितम् ॥ ३३ ॥
śānteḥ suśāntis tat-putraḥ purujo ’rkas tato ’bhavat bharmyāśvas tanayas tasya pañcāsan mudgalādayaḥ
កូនរបស់ សាន្តិ គឺ សុសាន្តិ; កូនរបស់ សុសាន្តិ គឺ ពុរុជ; ហើយកូនរបស់ ពុរុជ គឺ អរក។ ពី អរក មាន ភរម្យាស្វៈ ហើយពី ភរម្យាស្វៈ មានកូនប្រុស៥—មុទ្គល, យវីនរ, ព្រឹហទ្វិឝ្វ, កាំពិល្ល និង សញ្ជយ។ ភរម្យាស្វៈ បាននិយាយសុំកូនៗថា៖ «ឱកូនទាំងឡាយ សូមទទួលភារកិច្ចការពារដែនដី៥ របស់ឪពុក ព្រោះអ្នកទាំងអស់មានសមត្ថភាព»។ ដូច្នេះពួកគេត្រូវបានគេស្គាល់ថា «បញ្ចាល»។ ពី មុទ្គល កើតមានគោត្រព្រាហ្មណ៍ដែលហៅថា «មោទ្គល្យ»។
FAQs
This verse names Bharmyāśva’s sons as Yavīnara, Bṛhadviśva, Kāmpilla, and Sañjaya (within a set of five sons).
It indicates Bharmyāśva’s sons were associated with safeguarding “the five,” which the following verse clarifies as the five territories/subjects later known collectively as Pañcāla.
Leadership is defined by protection and responsibility—those with power or position should safeguard dependents and uphold order rather than seek personal gain.