Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 5
Pūru-vaṁśa, Duṣmanta–Śakuntalā, and the Rise of Mahārāja Bharata
ऋतेयुस्तस्य कक्षेयु: स्थण्डिलेयु: कृतेयुक: । जलेयु: सन्नतेयुश्च धर्मसत्यव्रतेयव: ॥ ४ ॥ दशैतेऽप्सरस: पुत्रा वनेयुश्चावम: स्मृत: । घृताच्यामिन्द्रियाणीव मुख्यस्य जगदात्मन: ॥ ५ ॥
ṛteyus tasya kakṣeyuḥ sthaṇḍileyuḥ kṛteyukaḥ jaleyuḥ sannateyuś ca dharma-satya-vrateyavaḥ
រោទ្រាស្វៈ មានបុត្រ ១០ នាក់—ឋ្ឫតេយុ កក្ខេយុ ស្ថណ្ឌិលេយុ ក្រឹតេយុក ជលេយុ សន្នតេយុ ធម្មេយុ សត្យេយុ វ្រតេយុ និង វនេយុ—ក្នុងនោះ វនេយុ ជាកូនពៅ។ ពួកគេទាំងអស់កើតពីអប្សរា ឃ្រឹតាចី ហើយដូចអង្គសញ្ញាទាំងដប់ស្ថិតក្រោមអធិបតីភាពនៃជីវិតសកល ពួកគេក៏ស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងពេញលេញរបស់បិតា រោទ្រាស្វៈ។
FAQs
Ghṛtācī is an Apsarā mentioned in the dynastic narration; in this verse she is identified as the mother of ten sons whose names are listed as part of the Lunar dynasty history.
It highlights that noble descendants are characterized by dharma (righteous conduct), satya (truthfulness), and vrata (disciplined vows), showing these as foundational virtues praised in the Purāṇic tradition.
It reminds a seeker that all capacities—like the senses—are meant to be connected to the Supreme (Paramātmā); practically, this means using one’s abilities with discipline and truthfulness in service to higher spiritual purpose.