Shloka 2
Pūru-vaṁśa, Duṣmanta–Śakuntalā, and the Rise of Mahārāja Bharata
जनमेजयो ह्यभूत् पूरो: प्रचिन्वांस्तत्सुतस्तत: । प्रवीरोऽथ मनुस्युर्वै तस्माच्चारुपदोऽभवत् ॥ २ ॥
janamejayo hy abhūt pūroḥ pracinvāṁs tat-sutas tataḥ pravīro ’tha manusyur vai tasmāc cārupado ’bhavat
ក្នុងវង្សពូរុ មានព្រះរាជា ជនមេជយៈ កើតឡើង។ ព្រះរាជបុត្រា គឺ ប្រចិន្វាន; បុត្ររបស់ប្រចិន្វាន គឺ ប្រវីរៈ; បន្ទាប់មក បុត្ររបស់ប្រវីរៈ គឺ មនុស្យុ ហើយពីមនុស្យុ កើតមាន ចារុបដៈ។
FAQs
It lists successive kings in Puru’s line—Janamejaya, Pracinvān, Pravīra, Manusyu, and Cārupada—preserving the Lunar dynasty genealogy.
To connect sacred history, show how dharmic rulers appear in divine chronology, and situate later events and personalities within established dynasties.
It encourages remembrance of dharmic lineage and accountability—seeing oneself as part of a chain of responsibility, and valuing character and duty over mere prestige.