Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 14
Yayāti, Devayānī, Śarmiṣṭhā, and the Exchange of Youth: The Unsatisfied Nature of Desire
यैरिदं तपसा सृष्टं मुखं पुंस: परस्य ये । धार्यते यैरिह ज्योति: शिव: पन्था: प्रदर्शित: ॥ १२ ॥ यान् वन्दन्त्युपतिष्ठन्ते लोकनाथा: सुरेश्वरा: । भगवानपि विश्वात्मा पावन: श्रीनिकेतन: ॥ १३ ॥ वयं तत्रापि भृगव: शिष्योऽस्या न: पितासुर: । अस्मद्धार्यं धृतवती शूद्रो वेदमिवासती ॥ १४ ॥
yair idaṁ tapasā sṛṣṭaṁ mukhaṁ puṁsaḥ parasya ye dhāryate yair iha jyotiḥ śivaḥ panthāḥ pradarśitaḥ
យើងស្ថិតក្នុងចំណោមព្រាហ្មណ៍ដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ ដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាព្រះភក្ត្រនៃព្រះបុគ្គលិកលក្ខណៈកំពូល។ ពួកព្រាហ្មណ៍បានបង្កើតចក្រវាឡទាំងមូលដោយការតបៈរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេតែងតែរក្សានូវសច្ចធម៌ដាច់ខាតនៅក្នុងបេះដូងរបស់ពួកគេ។ ពួកគេបានបង្ហាញផ្លូវនៃសំណាងល្អ ផ្លូវនៃអរិយធម៌វេទ។ ដោយសារពួកគេជាវត្ថុតែមួយគត់ដែលគួរគោរពបូជានៅក្នុងលោកនេះ ពួកគេត្រូវបានបូជាសូម្បីតែដោយទេវតាដ៏អស្ចារ្យ និងព្រះជាម្ចាស់កំពូល។ ហើយយើងកាន់តែមានកិត្តិយសជាងនេះទៅទៀត ព្រោះយើងស្ថិតនៅក្នុងវង្សត្រកូលរបស់ ភ្រឹគុ។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី បិតារបស់ស្ត្រីម្នាក់នេះ ដែលជាអសុរៈ ជាសិស្សរបស់យើង នាងបានស្លៀកពាក់របស់ខ្ញុំ ដូចជាសូទ្រៈដែលកាន់កាប់ចំណេះដឹងវេទ។
FAQs
This verse credits the brāhmaṇas—through tapasya—with manifesting and sustaining the ‘light’ of Vedic wisdom and showing the auspicious path of dharma.
Here austerity is presented as the spiritual power by which divine order and Vedic illumination are established and preserved in the world.
Support and practice truthful study, disciplined living, and teaching that guides others toward virtue—so knowledge becomes lived guidance, not mere information.