Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 12
Dynasty of Kṣatravṛddha: Kāśi Kings, Dhanvantari, Rajī’s Sons, and the Transition to Nahuṣa
तत: शान्तरजो जज्ञे कृतकृत्य: स आत्मवान् । रजे: पञ्चशतान्यासन् पुत्राणाममितौजसाम् ॥ १२ ॥
tataḥ śāntarajo jajñe kṛta-kṛtyaḥ sa ātmavān rajeḥ pañca-śatāny āsan putrāṇām amitaujasām
ពី ចិត្រក្រឹត កើតមាន សាន្តរាជ ជាអ្នកបានបំពេញកិច្ចទាំងអស់ និងមានចិត្តដឹងខ្លួន; ព្រោះបានបំពេញពិធីវេដទាំងស្រុង គាត់មិនបានមានពូជពង្សទេ។ តែ រជី មានកូនប្រុសប្រាំរយ នាក់ សុទ្ធតែមានអំណាចខ្លាំងក្លា។
FAQs
Śāntaraja is presented as a descendant in the royal lineage, described here as ātmavān (self-controlled) and kṛtakṛtya (having fulfilled his duties).
This verse states that Raji had five hundred sons, all described as amita-ojasām—possessing immense strength and valor.
It points to living with discipline and inner mastery (ātmavān) while completing one’s responsibilities with integrity (kṛtakṛtya), rather than chasing endless dissatisfaction.