Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 12
The Dynasty of Vaivasvata Manu Begins — Ilā/Sudyumna and the Birth of Purūravā
ततो मनु: श्राद्धदेव: संज्ञायामास भारत । श्रद्धायां जनयामास दश पुत्रान् स आत्मवान् ॥ ११ ॥ इक्ष्वाकुनृगशर्यातिदिष्टधृष्टकरूषकान् । नरिष्यन्तं पृषध्रं च नभगं च कविं विभु: ॥ १२ ॥
tato manuḥ śrāddhadevaḥ saṁjñāyām āsa bhārata śraddhāyāṁ janayām āsa daśa putrān sa ātmavān
ឱ ព្រះរាជា អ្នកល្អបំផុតនៃវង្សភារតៈ! ពីវិវស្វាន តាមរយៈគភ៌របស់សំជ្ញា បានកើតមានមនុឈ្មោះ ស្រាទ្ធទេវ។ មនុដែលឈ្នះអារម្មណ៍ទាំងឡាយនោះ បានបង្កើតកូនប្រុសដប់នាក់ក្នុងគភ៌ភរិយា ស្រទ្ធា គឺ អិក្ស្វាគុ ន្រឹគ សរយាតិ ទិષ્ટ ធ្រឹष्ट ករូෂក នរិષ្យន្ត ព្រឹષធ្រ នភគ និង កវិ។
FAQs
The verse lists ten sons: Ikṣvāku, Nṛga, Śaryāti, Diṣṭa, Dhṛṣṭa, Karūṣaka, Nariṣyanta, Pṛṣadhra, Nabhaga, and Kavi.
Ikṣvāku is highlighted as a प्रमुख progenitor of the solar (Sūrya-vaṁśa) royal line, from which many celebrated kings appear in later narratives.
It encourages remembering sacred lineage and responsibility: noble conduct and self-control (ātmavān) sustain family and society, aligning one’s life with dharma and devotion.