Adhyaya 13
Bhāgavatam Mahimā — The Glory, Measure, Transmission, and Gift of Śrīmad-Bhāgavatam
សូត គោស្វាមី ថ្វាយមង្គលាចរណ ដោយគោរពបង្គំដល់ព្រះអម្ចាស់អតីត-អនាគត ដែលវេដាសរសើរ និងយោគីពេញលេញបានដឹង។ លោកអំពាវនាវរូបកូរមៈ (អវតារអណ្តើក) ជាគ្រឹះគាំទ្រពិភពលោក និងការពារ។ បន្ទាប់មក លោកសង្ខេបចុងស្កន្ធៈ ដោយរាប់ចំនួនកាព្យនៃបុរាណទាំងឡាយ និងបញ្ជាក់ស្ថានៈពិសេសរបស់ «ស្រីមទ-ភាគវតំ» ក្នុងចំណោម ៤០០,០០០ កាព្យបុរាណ។ លោករំលឹកការបង្ហាញដើមដល់ព្រះប្រាមហា និងបញ្ជាក់គោលបំណងស្នូល៖ ការលះបង់តាមរយៈកថាព្រះ, សារសំខាន់នៃវេដាន្ត, និងភក្តិឯកបន្ទាល់ចំពោះសច្ចៈអប្បទ្វ័យ ដែលបានដឹងជាព្រះហរិ។ ជំពូកនេះក៏បញ្ជាអំពីទានពិធីនៃភាគវតំ—ដាក់លើសិហាសន៍មាសនៅថ្ងៃភទ្រពូរណិមា—ហើយប្រកាសភាពអធិបតីរបស់វា ដូចគង្គានៅក្នុងទន្លេ និងកាសីនៅក្នុងទីរម្យ។ ចុងក្រោយ រំលឹកបរម្បរា (ប្រាមហា–នារទ–វ្យាស–សុក–បរិក្សិត) និងអធិស្ឋានសុំភក្តិសុទ្ធ បង្ហាញការលោះលែងតាមការស្តាប់ និងច្រៀងដោយស្មោះបូជា។
Shlokas
Verse 1
सूत उवाच यं ब्रह्मा वरुणेन्द्ररुद्रमरुत: स्तुन्वन्ति दिव्यै: स्तवै- र्वेदै: साङ्गपदक्रमोपनिषदैर्गायन्ति यं सामगा: । ध्यानावस्थिततद्गतेन मनसा पश्यन्ति यं योगिनो यस्यान्तं न विदु: सुरासुरगणा देवाय तस्मै नम: ॥ १ ॥
សូតៈបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំសូមនមស្ការចំពោះព្រះអង្គនោះ ដែលព្រះព្រហ្មា វរុណៈ ឥន្ទ្រៈ រុទ្រៈ និងមរុត សរសើរដោយបទស្តុតិទិព្វ; ដែលអ្នកច្រៀងសាមវេទ ច្រៀងជានិច្ចជាមួយវេទទាំងឡាយ ព្រមទាំងអង្គៈ បទក្រម និងឧបនិសដ; ដែលយោគីអ្នកសម្រេចឃើញក្នុងចិត្តពេលសមាធិដោយមនសិការៈជាប់នឹងព្រះអង្គ; ហើយដែលដែនកំណត់របស់ព្រះអង្គ មិនអាចដឹងបានដោយទេវៈឬអសុរ—សូមនមស្ការចំពោះព្រះបុគ្គលភាពអធិទេវ។
Verse 2
पृष्ठे भ्राम्यदमन्दमन्दरगिरिग्रावाग्रकण्डूयना- न्निद्रालो: कमठाकृतेर्भगवत: श्वासानिला: पान्तु व: । यत्संस्कारकलानुवर्तनवशाद् वेलानिभेनाम्भसां यातायातमतन्द्रितं जलनिधेर्नाद्यापि विश्राम्यति ॥ २ ॥
នៅពេលព្រះអង្គអធិទេវបានអវតារជាព្រះកូរមៈ (អណ្តើក), ខ្នងរបស់ព្រះអង្គត្រូវបានកោសដោយថ្មមុតៗលើភ្នំមន្ទរាដ៏ធំដែលកំពុងវិល, ការកោសនោះធ្វើឲ្យព្រះអង្គងងុយ។ សូមឲ្យខ្យល់ដែលកើតពីដង្ហើមរបស់ព្រះអង្គក្នុងសភាពងងុយនោះ ការពារអ្នកទាំងអស់គ្នា។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក រលកជំនោរឡើងចុះនៃសមុទ្រ បានតាមដានដូចដង្ហើមចូលចេញរបស់ព្រះអង្គ ដោយចេញចូលមិនឈប់សម្រាករហូតដល់សព្វថ្ងៃ។
Verse 3
पुराणसङ्ख्यासम्भूतिमस्य वाच्यप्रयोजने । दानं दानस्य माहात्म्यं पाठादेश्च निबोधत ॥ ३ ॥
ឥឡូវសូមស្តាប់សេចក្តីសង្ខេបអំពីចំនួនគាថានៅក្នុងបុរាណនីមួយៗ។ បន្ទាប់មក សូមស្តាប់អំពីប្រធានបទ និងគោលបំណងសំខាន់របស់បុរាណភាគវតនេះ; វិធីត្រឹមត្រូវក្នុងការផ្តល់វាជាទាន, មហិមារបស់ការផ្តល់ទាននោះ, ហើយចុងក្រោយ មហិមារបស់ការស្តាប់ និងការអាន/សូត្រកម្មវិធីនៃអក្សរសាស្ត្រនេះ។
Verse 4
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
បុរាណព្រហ្មមានដប់ពាន់គាថា, បុរាណបទ្មមានហាសិបប្រាំពាន់; បុរាណវិṣṇuមានម្ភៃបីពាន់, បុរាណសិវៈមានម្ភៃបួនពាន់; និងស្រីមទ្ភាគវតមមានដប់ប្រាំបីពាន់។ បុរាណនារទមានម្ភៃប្រាំពាន់, បុរាណមារកណ្ឌេយមានប្រាំបួនពាន់, បុរាណអគ្គនី (វាហ្និ) មានដប់ប្រាំពាន់បួនរយ; បុរាណភវិṣ្យមានដប់បួនពាន់ប្រាំរយ, បុរាណព្រហ្មវൈവર્તមានដប់ប្រាំបីពាន់, បុរាណលិង្គមានដប់មួយពាន់។ បុរាណវរាហមានម្ភៃបួនពាន់, បុរាណស្កន្ទមានប៉ែតសិបមួយពាន់មួយរយ, បុរាណវាមនមានដប់ពាន់; បុរាណកូរមមានដប់ប្រាំពីរពាន់, បុរាណមត្ស្យមានដប់បួនពាន់, បុរាណគរុឌ (សៅបរណ) មានដប់ប្រាំបួនពាន់, និងបុរាណព្រហ្មាណ្ឌមានដប់ពីរពាន់គាថា។ ដូច្នេះចំនួនគាថាសរុបនៃបុរាណទាំងអស់គឺបួនសែន; ក្នុងនោះដប់ប្រាំបីពាន់ជារបស់ស្រីមទ្ភាគវតមដ៏វិសុទ្ធ។
Verse 5
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ព្រះបុរាណៈ ប្រាហ្មៈ មាន ១០,០០០ គាថា; បទ្មៈ ៥៥,០០០; ព្រះវិṣṇុ ២៣,០០០; ព្រះឝិវៈ ២៤,០០០; និង «ស្រីមទ-ភាគវតម» ១៨,០០០។ នារទៈ ២៥,០០០; មារកណ្ឌេយៈ ៩,០០០; អគ្និ ១៥,៤០០; ភវិષ្យៈ ១៤,៥០០; ប្រាហ្ម-វៃវរតៈ ១៨,០០០; លិង្គៈ ១១,០០០។ វារាហៈ ២៤,០០០; ស្កន្ទៈ ៨១,១០០; វាមនៈ ១០,០០០; កូរមៈ ១៧,០០០; មាត្ស្យៈ ១៤,០០០; គរុឌៈ ១៩,០០០; ប្រាហ្មាណ្ឌៈ ១២,០០០។ ដូច្នេះ គាថាទាំងអស់ក្នុងបុរាណៈមាន ៤០០,០០០; ក្នុងនោះ ១៨,០០០ ជារបស់ «ភាគវតម» ដ៏វិសុទ្ធស្រស់ស្អាត។
Verse 6
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ព្រះបុរាណៈ ប្រាហ្មៈ មាន ១០,០០០ គាថា; បទ្មៈ ៥៥,០០០; ព្រះវិṣṇុ ២៣,០០០; ព្រះឝិវៈ ២៤,០០០; និង «ស្រីមទ-ភាគវតម» ១៨,០០០។ នារទៈ ២៥,០០០; មារកណ្ឌេយៈ ៩,០០០; អគ្និ ១៥,៤០០; ភវិષ្យៈ ១៤,៥០០; ប្រាហ្ម-វៃវរតៈ ១៨,០០០; លិង្គៈ ១១,០០០។ វារាហៈ ២៤,០០០; ស្កន្ទៈ ៨១,១០០; វាមនៈ ១០,០០០; កូរមៈ ១៧,០០០; មាត្ស្យៈ ១៤,០០០; គរុឌៈ ១៩,០០០; ប្រាហ្មាណ្ឌៈ ១២,០០០។ ដូច្នេះ គាថាទាំងអស់ក្នុងបុរាណៈមាន ៤០០,០០០; ក្នុងនោះ ១៨,០០០ ជារបស់ «ភាគវតម» ដ៏វិសុទ្ធស្រស់ស្អាត។
Verse 7
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ព្រះបុរាណៈ ប្រាហ្មៈ មាន ១០,០០០ គាថា; បទ្មៈ ៥៥,០០០; ព្រះវិṣṇុ ២៣,០០០; ព្រះឝិវៈ ២៤,០០០; និង «ស្រីមទ-ភាគវតម» ១៨,០០០។ នារទៈ ២៥,០០០; មារកណ្ឌេយៈ ៩,០០០; អគ្និ ១៥,៤០០; ភវិષ្យៈ ១៤,៥០០; ប្រាហ្ម-វៃវរតៈ ១៨,០០០; លិង្គៈ ១១,០០០។ វារាហៈ ២៤,០០០; ស្កន្ទៈ ៨១,១០០; វាមនៈ ១០,០០០; កូរមៈ ១៧,០០០; មាត្ស្យៈ ១៤,០០០; គរុឌៈ ១៩,០០០; ប្រាហ្មាណ្ឌៈ ១២,០០០។ ដូច្នេះ គាថាទាំងអស់ក្នុងបុរាណៈមាន ៤០០,០០០; ក្នុងនោះ ១៨,០០០ ជារបស់ «ភាគវតម» ដ៏វិសុទ្ធស្រស់ស្អាត។
Verse 8
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ព្រះបុរាណៈ ប្រាហ្មៈ មាន ១០,០០០ គាថា; បទ្មៈ ៥៥,០០០; ព្រះវិṣṇុ ២៣,០០០; ព្រះឝិវៈ ២៤,០០០; និង «ស្រីមទ-ភាគវតម» ១៨,០០០។ នារទៈ ២៥,០០០; មារកណ្ឌេយៈ ៩,០០០; អគ្និ ១៥,៤០០; ភវិષ្យៈ ១៤,៥០០; ប្រាហ្ម-វៃវរតៈ ១៨,០០០; លិង្គៈ ១១,០០០។ វារាហៈ ២៤,០០០; ស្កន្ទៈ ៨១,១០០; វាមនៈ ១០,០០០; កូរមៈ ១៧,០០០; មាត្ស្យៈ ១៤,០០០; គរុឌៈ ១៩,០០០; ប្រាហ្មាណ្ឌៈ ១២,០០០។ ដូច្នេះ គាថាទាំងអស់ក្នុងបុរាណៈមាន ៤០០,០០០; ក្នុងនោះ ១៨,០០០ ជារបស់ «ភាគវតម» ដ៏វិសុទ្ធស្រស់ស្អាត។
Verse 9
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ព្រះបុរាណៈ ប្រាហ្មៈ មាន ១០,០០០ គាថា; បទ្មៈ ៥៥,០០០; ព្រះវិṣṇុ ២៣,០០០; ព្រះឝិវៈ ២៤,០០០; និង «ស្រីមទ-ភាគវតម» ១៨,០០០។ នារទៈ ២៥,០០០; មារកណ្ឌេយៈ ៩,០០០; អគ្និ ១៥,៤០០; ភវិષ្យៈ ១៤,៥០០; ប្រាហ្ម-វៃវរតៈ ១៨,០០០; លិង្គៈ ១១,០០០។ វារាហៈ ២៤,០០០; ស្កន្ទៈ ៨១,១០០; វាមនៈ ១០,០០០; កូរមៈ ១៧,០០០; មាត្ស្យៈ ១៤,០០០; គរុឌៈ ១៩,០០០; ប្រាហ្មាណ្ឌៈ ១២,០០០។ ដូច្នេះ គាថាទាំងអស់ក្នុងបុរាណៈមាន ៤០០,០០០; ក្នុងនោះ ១៨,០០០ ជារបស់ «ភាគវតម» ដ៏វិសុទ្ធស្រស់ស្អាត។
Verse 10
इदं भगवता पूर्वं ब्रह्मणे नाभिपङ्कजे । स्थिताय भवभीताय कारुण्यात् सम्प्रकाशितम् ॥ १० ॥
ស្រីមទ្ភាគវតមនេះ ព្រះភគវានបានបង្ហាញជាលើកដំបូងដោយព្រះមហាករុណា ដល់ព្រះព្រហ្មដែលអង្គុយលើផ្កាឈូកពីព្រះនាភី ហើយភ័យខ្លាចសំសារ។
Verse 11
आदिमध्यावसानेषु वैराग्याख्यानसंयुतम् । हरिलीलाकथाव्रातामृतानन्दितसत्सुरम् ॥ ११ ॥ सर्ववेदान्तसारं यद ब्रह्मात्मैकत्वलक्षणम् । वस्त्वद्वितीयं तन्निष्ठं कैवल्यैकप्रयोजनम् ॥ १२ ॥
ចាប់ពីដើមដល់ចប់ ស្រីមទ្ភាគវតមពោរពេញដោយរឿងរ៉ាវដែលជំរុញវៃរាគ្យ និងដោយកថាអម្រឹតអំពីលីឡាទិព្វរបស់ព្រះហរិ ដែលធ្វើឲ្យសាធុភក្ត និងទេវតារីករាយ។ វាជាសារសំខាន់នៃវេទាន្តទាំងមូល ព្រោះប្រធានបទគឺសច្ចៈដាច់ខាតអដ្វិតិយ—មិនមានទីពីរ—ដែលទោះអភিন্নនឹងអាត្មានក៏ជាការពិតខ្ពស់បំផុត; គោលបំណងតែមួយរបស់គម្ពីរនេះគឺភក្តិសេវាអនន្យចំពោះសច្ចៈខ្ពស់នោះ។
Verse 12
आदिमध्यावसानेषु वैराग्याख्यानसंयुतम् । हरिलीलाकथाव्रातामृतानन्दितसत्सुरम् ॥ ११ ॥ सर्ववेदान्तसारं यद ब्रह्मात्मैकत्वलक्षणम् । वस्त्वद्वितीयं तन्निष्ठं कैवल्यैकप्रयोजनम् ॥ १२ ॥
ចាប់ពីដើមដល់ចប់ ស្រីមទ្ភាគវតមពោរពេញដោយរឿងរ៉ាវដែលជំរុញវៃរាគ្យ និងដោយកថាអម្រឹតអំពីលីឡាទិព្វរបស់ព្រះហរិ ដែលធ្វើឲ្យសាធុភក្ត និងទេវតារីករាយ។ វាជាសារសំខាន់នៃវេទាន្តទាំងមូល ព្រោះប្រធានបទគឺសច្ចៈដាច់ខាតអដ្វិតិយ—មិនមានទីពីរ—ដែលទោះអភিন্নនឹងអាត្មានក៏ជាការពិតខ្ពស់បំផុត; គោលបំណងតែមួយរបស់គម្ពីរនេះគឺភក្តិសេវាអនន្យចំពោះសច្ចៈខ្ពស់នោះ។
Verse 13
प्रौष्ठपद्यां पौर्णमास्यां हेमसिंहसमन्वितम् । ददाति यो भागवतं स याति परमां गतिम् ॥ १३ ॥
អ្នកណាដែលនៅថ្ងៃពេញចន្ទខែភាទ្រា ដាក់ស្រីមទ្ភាគវតមលើសിംហាសនមាស ហើយបរិច្ចាគជាទាន នោះនឹងទៅដល់គតិដ៏ខ្ពស់បំផុត។
Verse 14
राजन्ते तावदन्यानि पुराणानि सतां गणे । यावद्भागवतं नैव श्रूयतेऽमृतसागरम् ॥ १४ ॥
ដរាបណាមិនទាន់បានស្តាប់ស្រីមទ្ភាគវតម ដែលជាសមុទ្រអម្រឹត ដរាបនោះបុរាណផ្សេងៗទើបតែភ្លឺរលោងក្នុងសមាគមសាធុ។
Verse 15
सर्ववेदान्तसारं हि श्रीभागवतमिष्यते । तद्रसामृततृप्तस्य नान्यत्र स्याद्रति: क्वचित् ॥ १५ ॥
ស្រីមទ្ភាគវតំ ត្រូវបានប្រកាសថា ជាសារសំខាន់នៃវេទាន្តទាំងអស់។ អ្នកណាដែលបានឆ្អែតចិត្តដោយរសអម្រឹតរបស់វា នឹងមិនចាប់អារម្មណ៍លើអត្ថបទផ្សេងទៀតឡើយ។
Verse 16
निम्नगानां यथा गङ्गा देवानामच्युतो यथा । वैष्णवानां यथा शम्भु: पुराणानामिदं तथा ॥ १६ ॥
ដូចដែលទន្លេទាំងឡាយមានគង្គាជាទីប្រសើរ ដូចដែលទេវតាទាំងឡាយមានអច្យុតជាព្រះអធិបតី និងក្នុងចំណោមវៃષ્ણវមានសម្ភុ (សិវៈ) ជាទីប្រសើរ ដូច្នេះដែរ ក្នុងចំណោមបុរាណទាំងឡាយ ស្រីមទ្ភាគវតំ គឺអធិកអធម។
Verse 17
क्षेत्राणां चैव सर्वेषां यथा काशी ह्यनुत्तमा । तथा पुराणव्रातानां श्रीमद्भागवतं द्विजा: ॥ १७ ॥
ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ ដូចដែលកាសីគ្មានទីប្រៀបក្នុងចំណោមទីសក្ការៈទាំងអស់ ដូច្នេះដែរ ក្នុងចំណោមបុរាណទាំងឡាយ ស្រីមទ្ភាគវតំ គឺខ្ពស់បំផុត។
Verse 18
श्रीमद्भागवतं पुराणममलं यद्वैष्णवानां प्रियं यस्मिन् पारमहंस्यमेकममलं ज्ञानं परं गीयते । तत्र ज्ञानविरागभक्तिसहितं नैष्कर्म्यमाविष्कृतं तच्छृण्वन् सुपठन् विचारणपरो भक्त्या विमुच्येन्नर: ॥ १८ ॥
ស្រីមទ្ភាគវតំ ជាបុរាណដ៏បរិសុទ្ធឥតមលិន ជាទីស្រឡាញ់យ៉ាងខ្លាំងរបស់វៃષ્ણវ; ក្នុងនោះមានការសរសើរច្រៀងអំពីចំណេះដឹងដ៏ខ្ពស់បំផុត និងបរិសុទ្ធរបស់បរមហಂស។ នៅទីនោះបានបង្ហាញនៃស្កម្ម្យ (ការលះបង់ចំណងកម្ម) រួមជាមួយជ្ញាន វៃរាគ្យ និងភក្តិ។ អ្នកណាដែលស្តាប់ អាន/សូត្រយ៉ាងត្រឹមត្រូវ និងពិចារណាដោយភក្តិ នឹងបានមោក្សពេញលេញ។
Verse 19
कस्मै येन विभासितोऽयमतुलो ज्ञानप्रदीप: पुरा तद्रूपेण च नारदाय मुनये कृष्णाय तद्रूपिणा । योगीन्द्राय तदात्मनाथ भगवद्राताय कारुण्यत- स्तच्छुद्धं विमलं विशोकममृतं सत्यं परं धीमहि ॥ १९ ॥
ខ្ញុំសមាធិលើសច្ចៈអប្សូលូតដ៏ខ្ពស់បំផុត ដែលបរិសុទ្ធ ឥតមលិន មិនមានទុក្ខ និងជាអម្រឹត—ព្រះអង្គដែលនៅដើមកាលបានបំភ្លឺ “ប្រទីបនៃចំណេះដឹង” ដ៏មិនអាចប្រៀបបានដល់ព្រះព្រហ្មា។ ព្រះព្រហ្មាបានប្រាប់ដល់នារទ មុនី, នារទបានប្រាប់ដល់ ក្រឹષ્ણទ្វៃបាយន វ្យាស, វ្យាសបានបង្ហាញដល់យោគីឥន្ទ្រ សុកទេវ, ហើយសុកទេវដោយមេត្តាករុណាបាននិយាយដល់ ភគវទ្រាត (មហារាជា បរិក្សិត)។
Verse 20
नमस्तस्मै भगवते वासुदेवाय साक्षिणे । य इदं कृपया कस्मै व्याचचक्षे मुमुक्षवे ॥ २० ॥
សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះភគវាន វាសុទេវៈ ព្រះសាក្សីសព្វទី ដែលបានដោយព្រះមេត្តា ពន្យល់វិជ្ជាសក្ការៈនេះដល់ព្រះព្រហ្មាដែលប្រាថ្នាមោក្សៈ។
Verse 21
योगीन्द्राय नमस्तस्मै शुकाय ब्रह्मरूपिणे । संसारसर्पदष्टं यो विष्णुरातममूमुचत् ॥ २१ ॥
សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះស្រី សុកទេវ គោស្វាមី ជាយោគីឥន្ទ្រ និងជារូបនៃព្រះព្រហ្ម; ព្រះអង្គបានសង្គ្រោះវិෂ្ណុរាត (បរិក្សិត) ដែលត្រូវពស់សង្សារខាំ។
Verse 22
भवे भवे यथा भक्ति: पादयोस्तव जायते । तथा कुरुष्व देवेश नाथस्त्वं नो यत: प्रभो ॥ २२ ॥
ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា ឱ ព្រះប្រហូ! សូមប្រទានឲ្យភក្តិចំពោះព្រះបាទផ្កាឈូករបស់ព្រះអង្គ កើតឡើងភពក្រោយភពទៀត; ព្រោះព្រះអង្គជានាថរបស់យើង។
Verse 23
नामसङ्कीर्तनं यस्य सर्वपापप्रणाशनम् । प्रणामो दु:खशमनस्तं नमामि हरिं परम् ॥ २३ ॥
សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះហរិដ៏ឧត្តម; ការសង្គីរតនៈនៃព្រះនាមបរិសុទ្ធរបស់ព្រះអង្គ បំផ្លាញបាបទាំងអស់ ហើយការក្រាបថ្វាយបង្គំដល់ព្រះអង្គ បន្ធូរទុក្ខទាំងមូល។
Frequently Asked Questions
The enumeration functions as a traditional pramāṇa-style framing: it situates Śrīmad-Bhāgavatam within the wider Purāṇic canon (400,000 verses total) and then highlights the Bhāgavatam’s distinct identity (18,000 verses) to underscore its unique authority, completeness, and supremacy as the Vedānta-sāra and amala-purāṇa.
The chapter states that from beginning to end the Bhāgavatam teaches renunciation through Hari-kathā and establishes the Absolute Truth as its subject—one without a second—culminating not in impersonal conclusion but in exclusive devotional service (kevalā-bhakti) to that Supreme Truth. Thus, Vedānta’s final import is presented as bhakti grounded in realized knowledge.
The chapter identifies Brahmā as the first recipient of the Bhāgavatam directly from the Supreme Lord. Brahmā spoke it to Nārada; Nārada to Kṛṣṇa-dvaipāyana Vyāsa; Vyāsa to Śukadeva Gosvāmī; and Śuka spoke it to Mahārāja Parīkṣit—establishing the authorized chain of revelation and teaching.
The text prescribes a specific dāna-vidhi: placing the Bhāgavatam on a golden throne and offering it as a gift on the full moon of Bhādra. The significance is twofold—honoring the Bhāgavatam as the living embodiment of sacred knowledge and cultivating bhakti through generosity—said to grant the supreme transcendental destination.
It is termed spotless (amala) because its teaching culminates in pure devotion free from ulterior motives (karma and mere jñāna) and because it reveals paramahaṁsa-knowledge: the integrated path of jñāna, vairāgya, and bhakti that liberates the sincere hearer through devoted śravaṇa and kīrtana.