Adhyaya 66
Pauṇḍraka’s False Vāsudeva Claim, His Death, and the Burning of Vārāṇasī by Sudarśana
នៅពេលព្រះ Balarāma មិននៅ ស្ដេច Pauṇḍraka នៃ Karūṣa បានប្រកាសខ្លួនថាជា Vāsudeva ពិតប្រាកដ ហើយបានតែងខ្លួនដូចព្រះអង្គ។ ព្រះ Śrī Kṛṣṇa បានកាត់ក្បាល Pauṇḍraka ដោយ Sudarśana Chakra និងសម្លាប់សម្ព័ន្ធមិត្តរបស់គេគឺ Kāśirāja។ ក្រោយមក Sudakṣiṇa ដែលជាបុត្ររបស់ Kāśirāja បានបង្កើតបិសាចភ្លើងដើម្បីសងសឹក ប៉ុន្តែ Sudarśana បានកម្ចាត់វា ហើយដុតបំផ្លាញទីក្រុង Vārāṇasī ទាំងមូល។
Shlokas
Verse 1
श्रीशुक उवाच नन्दव्रजं गते रामे करूषाधिपतिर्नृप । वासुदेवोऽहमित्यज्ञो दूतं कृष्णाय प्राहिणोत् ॥ १ ॥
ព្រះសុកទេវគោស្វាមីមានព្រះបន្ទូលថា៖ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ពេលព្រះបលរាមទៅកាន់ភូមិវ្រជៈរបស់នន្ទៈ អធិបតីករូષៈដែលល្ងង់ខ្លៅ គិតថា «ខ្ញុំជាវាសុទេវ» ហើយបានផ្ញើទូតទៅកាន់ព្រះក្រឹષ્ણ។
Verse 2
त्वं वासुदेवो भगवानवतीर्णो जगत्पति: । इति प्रस्तोभितो बालैर्मेन आत्मानमच्युतम् ॥ २ ॥
«អ្នកគឺវាសុទេវ ព្រះជាម្ចាស់ ជាព្រះអម្ចាស់នៃលោក ដែលបានចុះមកលើផែនដី» ដោយត្រូវបានមនុស្សក្មេងៗលើកតម្កើងបែបនេះ ពៅណ្ឌ្រកៈបានយល់ថាខ្លួនឯងជាអច្យុតៈ។
Verse 3
दूतं च प्राहिणोन्मन्द: कृष्णायाव्यक्तवर्त्मने । द्वारकायां यथा बालो नृपो बालकृतोऽबुध: ॥ ३ ॥
ស្តេចពៅណ្ឌ្រកៈដែលមានបញ្ញាខ្សោយ បានផ្ញើទូតទៅកាន់ព្រះក្រឹષ્ણនៅទ្វារកា ព្រះអង្គដែលដំណើររបស់ព្រះអង្គមិនអាចយល់ដឹងបាន; គាត់ប្រព្រឹត្តដូចក្មេងល្ងង់ម្នាក់ដែលក្មេងផ្សេងៗលេងធ្វើជាស្តេច។
Verse 4
दूतस्तु द्वारकामेत्य सभायामास्थितं प्रभुम् । कृष्णं कमलपत्राक्षं राजसन्देशमब्रवीत् ॥ ४ ॥
ពេលទូតមកដល់ទ្វារកា គេបានឃើញព្រះក្រឹស្ណៈភ្នែកដូចផ្កាឈូកអង្គុយក្នុងសភារាជវាំង ហើយបានថ្វាយសាររបស់ព្រះរាជាដល់ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានអំណាចនោះ។
Verse 5
वासुदेवोऽवतीर्णोऽहमेक एव न चापर: । भूतानामनुकम्पार्थं त्वं तु मिथ्याभिधां त्यज ॥ ५ ॥
ខ្ញុំជាវាសុទេវៈតែមួយគត់ មិនមានអ្នកដទៃឡើយ។ ដើម្បីមេត្តាករុណាចំពោះសត្វលោក ខ្ញុំបានអវតារចុះមកក្នុងលោកនេះ; ដូច្នេះ ចូរលះបង់នាមក្លែងក្លាយរបស់អ្នក។
Verse 6
यानि त्वमस्मच्चिह्नानि मौढ्याद् बिभर्षि सात्वत । त्यक्त्वैहि मां त्वं शरणं नो चेद् देहि ममाहवम् ॥ ६ ॥
ឱ សាត្វតៈ ចូរលះបង់និមិត្តសញ្ញារបស់ខ្ញុំដែលអ្នកកាន់កាប់ដោយភាពល្ងង់ខ្លៅ ហើយមកសុំជ្រកកោនខ្ញុំ; បើមិនដូច្នោះទេ ចូរប្រយុទ្ធនឹងខ្ញុំ។
Verse 7
श्रीशुक उवाच कत्थनं तदुपाकर्ण्य पौण्ड्रकस्याल्पमेधस: । उग्रसेनादय: सभ्या उच्चकैर्जहसुस्तदा ॥ ७ ॥
ព្រះសុកទេវៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ពេលឮពាក្យអួតអាងឥតប្រយោជន៍របស់ពៅណ្ឌ្រកៈដែលមានបញ្ញាតិច ព្រះអុគ្រសេន និងសមាជិកសភាផ្សេងៗបានសើចខ្លាំងៗ។
Verse 8
उवाच दूतं भगवान् परिहासकथामनु । उत्स्रक्ष्ये मूढ चिह्नानि यैस्त्वमेवं विकत्थसे ॥ ८ ॥
បន្ទាប់ពីទទួលរីករាយនឹងការលេងសើចក្នុងសភា ព្រះភគវានបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ទូតថា៖ «ឱ មនុស្សល្ងង់! អាវុធនិងនិមិត្តសញ្ញាដែលអ្នកអួតអាងនោះ ខ្ញុំនឹងបញ្ចេញប្រើប្រាកដ»។
Verse 9
मुखं तदपिधायाज्ञ कङ्कगृध्रवटैर्वृत: । शयिष्यसे हतस्तत्र भविता शरणं शुनाम् ॥ ९ ॥
ឱជនពាលអើយ នៅពេលដែលអ្នកដេកស្លាប់ មុខរបស់អ្នកត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយសត្វត្មាត និងសត្វកុក អ្នកនឹងក្លាយជាចំណីរបស់សត្វឆ្កែ។
Verse 10
इति दूतस्तमाक्षेपं स्वामिने सर्वमाहरत् । कृष्णोऽपि रथमास्थाय काशीमुपजगाम ह ॥ १० ॥
នៅពេលដែលព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ អ្នកនាំសារបាននាំយកការឆ្លើយតបដ៏ប្រមាថនោះទៅប្រាប់ចៅហ្វាយរបស់ខ្លួន។ ព្រះក្រឹស្ណៈក៏ឡើងរាជរថយាងទៅជិតក្រុងកាស៊ី។
Verse 11
पौण्ड्रकोऽपि तदुद्योगमुपलभ्य महारथ: । अक्षौहिणीभ्यां संयुक्तो निश्चक्राम पुराद् द्रुतम् ॥ ११ ॥
ដោយសង្កេតឃើញការត្រៀមលក្ខណៈរបស់ព្រះក្រឹស្ណៈសម្រាប់សង្គ្រាម អ្នកចម្បាំងដ៏ខ្លាំងក្លា ប៉ោនដ្រកៈ បានចេញពីទីក្រុងយ៉ាងលឿនជាមួយកងទ័ពពីរកងពល។
Verse 12
तस्य काशीपतिर्मित्रं पार्ष्णिग्राहोऽन्वयान्नृप । अक्षौहिणीभिस्तिसृभिरपश्यत् पौण्ड्रकं हरि: ॥ १२ ॥ शङ्खार्यसिगदाशार्ङ्गश्रीवत्साद्युपलक्षितम् । बिभ्राणं कौस्तुभमणिं वनमालाविभूषितम् ॥ १३ ॥ कौशेयवाससी पीते वसानं गरुडध्वजम् । अमूल्यमौल्याभरणं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ १४ ॥
មិត្តរបស់ ប៉ោនដ្រកៈ គឺស្តេចនៃក្រុងកាស៊ី បានដើរតាមពីក្រោយ ឱព្រះរាជាអើយ ដោយដឹកនាំកងការពារខាងក្រោយជាមួយនឹងកងទ័ពបីអក្ខោហិនី។ ព្រះក្រឹស្ណៈបានឃើញថា ប៉ោនដ្រកៈ កំពុងកាន់គ្រឿងឥស្សរិយយសរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់ ដូចជា ស័ង្ខ ចក្រ ដាវ និងដំបង ព្រមទាំងធ្នូសារង្គៈក្លែងក្លាយ និងសញ្ញាស្រីវត្សៈ។ គេពាក់ត្បូងកៅស្តុភៈក្លែងក្លាយ តុបតែងដោយកម្រងផ្កាព្រៃ និងស្លៀកពាក់សូត្រពណ៌លឿងដ៏ល្អប្រណិត។ ទង់របស់គេមានរូបគ្រុឌ ហើយគេពាក់មកុដដ៏មានតម្លៃ និងក្រវិលរាងត្រីឆ្លាមដ៏ភ្លឺចែងចាំង។
Verse 13
तस्य काशीपतिर्मित्रं पार्ष्णिग्राहोऽन्वयान्नृप । अक्षौहिणीभिस्तिसृभिरपश्यत् पौण्ड्रकं हरि: ॥ १२ ॥ शङ्खार्यसिगदाशार्ङ्गश्रीवत्साद्युपलक्षितम् । बिभ्राणं कौस्तुभमणिं वनमालाविभूषितम् ॥ १३ ॥ कौशेयवाससी पीते वसानं गरुडध्वजम् । अमूल्यमौल्याभरणं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ १४ ॥
មិត្តរបស់ ប៉ោនដ្រកៈ គឺស្តេចនៃក្រុងកាស៊ី បានដើរតាមពីក្រោយ ឱព្រះរាជាអើយ ដោយដឹកនាំកងការពារខាងក្រោយជាមួយនឹងកងទ័ពបីអក្ខោហិនី។ ព្រះក្រឹស្ណៈបានឃើញថា ប៉ោនដ្រកៈ កំពុងកាន់គ្រឿងឥស្សរិយយសរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់ ដូចជា ស័ង្ខ ចក្រ ដាវ និងដំបង ព្រមទាំងធ្នូសារង្គៈក្លែងក្លាយ និងសញ្ញាស្រីវត្សៈ។ គេពាក់ត្បូងកៅស្តុភៈក្លែងក្លាយ តុបតែងដោយកម្រងផ្កាព្រៃ និងស្លៀកពាក់សូត្រពណ៌លឿងដ៏ល្អប្រណិត។ ទង់របស់គេមានរូបគ្រុឌ ហើយគេពាក់មកុដដ៏មានតម្លៃ និងក្រវិលរាងត្រីឆ្លាមដ៏ភ្លឺចែងចាំង។
Verse 14
तस्य काशीपतिर्मित्रं पार्ष्णिग्राहोऽन्वयान्नृप । अक्षौहिणीभिस्तिसृभिरपश्यत् पौण्ड्रकं हरि: ॥ १२ ॥ शङ्खार्यसिगदाशार्ङ्गश्रीवत्साद्युपलक्षितम् । बिभ्राणं कौस्तुभमणिं वनमालाविभूषितम् ॥ १३ ॥ कौशेयवाससी पीते वसानं गरुडध्वजम् । अमूल्यमौल्याभरणं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ १४ ॥
មិត្តរបស់បោណ្ឌ្រកៈ គឺស្តេចកាសី ឱ ព្រះរាជា បានដើរតាមពីក្រោយជាកងការពារខាងក្រោយ ជាមួយកងទ័ពបីអក្សៅហិណី។ ព្រះហរិបានឃើញថា បោណ្ឌ្រកៈកាន់សញ្ញារបស់ព្រះអង្គឯង ដូចជា សង្ខៈ ចក្រៈ ដាវ និងគដា ហើយក៏មានធ្នូសារង្គ និងសញ្ញាស្រីវត្សដែលក្លែងធ្វើ។ គេពាក់កៅស្តុភមណីក្លែង កម្រងផ្កាព្រៃ (វនមាលា) សម្លៀកបំពាក់សូត្រលឿង ទង់មានរូបគរុឌ និងមកុដមានតម្លៃ ព្រមទាំងក្រវិលរាងមករ ដែលភ្លឺរលោង។
Verse 15
दृष्ट्वा तमात्मनस्तुल्यं वेषं कृत्रिममास्थितम् । यथा नटं रङ्गगतं विजहास भृशं हरि: ॥ १५ ॥
ព្រះហរិបានឃើញគេពាក់ពាក់ព័ន្ធក្លែងធ្វើឲ្យដូចព្រះអង្គឯង ហើយព្រះអង្គសើចខ្លាំង ដូចជាមើលតារាសម្តែងលើឆាក។
Verse 16
शूलैर्गदाभि: परिघै: शक्त्यृष्टिप्रासतोमरै: । असिभि: पट्टिशैर्बाणै: प्राहरन्नरयो हरिम् ॥ १६ ॥
សត្រូវបានវាយប្រហារព្រះហរិដោយ ត្រីសូល គដា ដំបងដែក (បរិឃ) លំពែងសក្តិ ឫଷ្ដិ ប្រសា តោមរ ដាវ ពូថៅ និងព្រួញ។
Verse 17
कृष्णस्तु तत्पौण्ड्रककाशिराजयो- र्बलं गजस्यन्दनवाजिपत्तिमत् । गदासिचक्रेषुभिरार्दयद् भृशं यथा युगान्ते हढतभुक् पृथक् प्रजा: ॥ १७ ॥
ប៉ុន្តែព្រះក្រឹષ્ણបានវាយតបយ៉ាងខ្លាំងលើកងទ័ពរបស់បោណ្ឌ្រកៈ និងកាសីរាជា ដែលមានដំរី រថ សេះ និងទាហានថ្មើរជើង ដោយគដា ដាវ ចក្រៈសុទർശន និងព្រួញ។ ព្រះអង្គបានធ្វើឲ្យសត្រូវទទួលទុក្ខ ដូចភ្លើងប្រល័យនៅចុងយុគ ដែលដុតបំផ្លាញសត្វលោកនានា។
Verse 18
आयोधनं तद्रथवाजिकुञ्जर- द्विपत्खरोष्ट्रैररिणावखण्डितै: । बभौ चितं मोदवहं मनस्विना- माक्रीडनं भूतपतेरिवोल्बणम् ॥ १८ ॥
សមរភូមិនោះ ដែលពោរពេញដោយសំណល់រថ សេះ ដំរី មនុស្ស លា និងអូដ្ឋ ដែលត្រូវចក្រាវុធរបស់ព្រះអង្គកាត់ជាបំណែកៗ បានភ្លឺរលោងយ៉ាងគួរឱ្យខ្លាច។ វាបានក្លាយជាការកម្សាន្តចម្លែកសម្រាប់អ្នកមានបញ្ញា ដូចជាលានលេងដ៏សាហាវរបស់ភូតបតិ (សិវៈ)។
Verse 19
अथाह पौण्ड्रकं शौरिर्भो भो पौण्ड्रक यद् भवान् । दूतवाक्येन मामाह तान्यस्त्रण्युत्सृजामि ते ॥ १९ ॥
បន្ទាប់មក ព្រះសោរី ព្រះក្រឹષ્ણា មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ ពៅណ្ឌ្រកៈ «ឱ ពៅណ្ឌ្រក! អាវុធដែលអ្នកបាននិយាយតាមទូត នោះឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងបញ្ចេញទៅលើអ្នក»
Verse 20
त्याजयिष्येऽभिधानं मे यत्त्वयाज्ञ मृषा धृतम् । व्रजामि शरनं तेऽद्य यदि नेच्छामि संयुगम् ॥ २० ॥
«ឱ មនុស្សល្ងង់! នាមរបស់យើងដែលអ្នកបានកាន់យកដោយក្លែងក្លាយ ថ្ងៃនេះយើងនឹងបង្ខំឲ្យអ្នកបោះបង់។ ហើយបើមិនចង់ប្រយុទ្ធទេ ទើបយើងនឹងទៅសុំជ្រកកោនអ្នក»
Verse 21
इति क्षिप्त्वा शितैर्बाणैर्विरथीकृत्य पौण्ड्रकम् । शिरोऽवृश्चद् रथाङ्गेन वज्रेणेन्द्रो यथा गिरे: ॥ २१ ॥
ព្រះក្រឹષ્ણា បានប្រមាថពៅណ្ឌ្រកៈ ដោយបាញ់ព្រួញមុតបំផ្លាញរទេះឲ្យគេក្លាយជាមិនមានរទេះ; បន្ទាប់មក ព្រះអង្គកាត់ក្បាលគេដោយចក្រ សុទർശនៈ ដូចព្រះឥន្ទ្រ កាត់កំពូលភ្នំដោយវជ្រៈ។
Verse 22
तथा काशिपते: कायाच्छिर उत्कृत्य पत्रिभि: । न्यपातयत् काशिपुर्यां पद्मकोशमिवानिल: ॥ २२ ॥
ដូចគ្នានោះ ព្រះក្រឹષ્ણា បានប្រើព្រួញកាត់ក្បាលស្តេចកាសីចេញពីរាងកាយ ហើយបោះឲ្យធ្លាក់ចូលក្រុងកាសី ដូចខ្យល់បក់បោះកុំពុះផ្កាឈូក។
Verse 23
एवं मत्सरिणं हत्वा पौण्ड्रकं ससखं हरि: । द्वारकामाविशत् सिद्धैर्गीयमानकथामृत: ॥ २३ ॥
ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីសម្លាប់ពៅណ្ឌ្រកៈអ្នកពោរពេញដោយអ嫉 និងសហព័ន្ធរបស់គេហើយ ព្រះហរិ ព្រះក្រឹષ્ણា បានត្រឡប់ចូលទ្វារកា; ខណៈព្រះអង្គចូលទីក្រុង ពួកសិទ្ធនៅស្ថានសួគ៌បានច្រៀងសរសើរព្រះកិត្តិយសអមតៈដូចទឹកអម្រឹត។
Verse 24
स नित्यं भगवद्ध्यानप्रध्वस्ताखिलबन्धन: । बिभ्राणश्च हरे राजन् स्वरूपं तन्मयोऽभवत् ॥ २४ ॥
គាត់សមាធិគិតដល់ព្រះភគវានជានិច្ច ដោយបំផ្លាញចំណងលោកិយទាំងអស់។ ឱ ព្រះរាជា ដោយធ្វើត្រាប់តាមរូបរបស់ព្រះហរិ ទីបំផុតគាត់ក្លាយជាតន្មយៈ មានស្មារតីក្រឹષ્ણ។
Verse 25
शिर: पतितमालोक्य राजद्वारे सकुण्डलम् । किमिदं कस्य वा वक्त्रमिति संशिशिरे जना: ॥ २५ ॥
ពេលឃើញក្បាលមួយដែលតុបតែងដោយក្រវិលដេកនៅមុខទ្វាររាជវាំង មនុស្សទាំងឡាយក៏ស្រពិចស្រពិល។ ពួកគេសួរថា «នេះជាអ្វី? ហើយមុខនេះជារបស់អ្នកណា?»
Verse 26
राज्ञ: काशीपतेर्ज्ञात्वा महिष्य: पुत्रबान्धवा: । पौराश्च हा हता राजन् नाथ नाथेति प्रारुदन् ॥ २६ ॥
ឱ ព្រះរាជា ពេលពួកគេទទួលស្គាល់ថាវាជាក្បាលរបស់ស្តេចរបស់ពួកគេ គឺព្រះអម្ចាស់កាសី ព្រះមហេសី ព្រះរាជបុត្រា សាច់ញាតិ និងប្រជាជនទីក្រុងទាំងអស់បានយំសោកស្តាយថា «អនិច្ចា យើងវិនាសហើយ! ឱ ព្រះនាថា ឱ ព្រះនាថា!»
Verse 27
सुदक्षिणस्तस्य सुत: कृत्वा संस्थाविधिं पते: । निहत्य पितृहन्तारं यास्याम्यपचितिं पितु: ॥ २७ ॥ इत्यात्मनाभिसन्धाय सोपाध्यायो महेश्वरम् । सुदक्षिणोऽर्चयामास परमेण समाधिना ॥ २८ ॥
សុទក្សិណៈ ព្រះរាជបុត្ររបស់ស្តេច បន្ទាប់ពីបានធ្វើពិធីបុណ្យសពតាមកាតព្វកិច្ចសម្រាប់ព្រះបិតា ក៏សម្រេចក្នុងចិត្តថា «តែដោយសម្លាប់អ្នកសម្លាប់បិតា ប៉ុណ្ណោះ ខ្ញុំទើបអាចសងសឹកជូនបិតាបាន»។ ដោយសេចក្តីប៉ងប្រាថ្នានោះ សុទក្សិណៈអ្នកមានទាន រួមជាមួយព្រះសាស្ត្រាចារ្យ បានបូជាព្រះមហេស្វរ ដោយសមាធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។
Verse 28
सुदक्षिणस्तस्य सुत: कृत्वा संस्थाविधिं पते: । निहत्य पितृहन्तारं यास्याम्यपचितिं पितु: ॥ २७ ॥ इत्यात्मनाभिसन्धाय सोपाध्यायो महेश्वरम् । सुदक्षिणोऽर्चयामास परमेण समाधिना ॥ २८ ॥
សុទក្សិណៈ ព្រះរាជបុត្ររបស់ស្តេច បន្ទាប់ពីបានធ្វើពិធីបុណ្យសពតាមកាតព្វកិច្ចសម្រាប់ព្រះបិតា ក៏សម្រេចក្នុងចិត្តថា «តែដោយសម្លាប់អ្នកសម្លាប់បិតា ប៉ុណ្ណោះ ខ្ញុំទើបអាចសងសឹកជូនបិតាបាន»។ ដោយសេចក្តីប៉ងប្រាថ្នានោះ សុទក្សិណៈអ្នកមានទាន រួមជាមួយព្រះសាស្ត្រាចារ្យ បានបូជាព្រះមហេស្វរ ដោយសមាធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។
Verse 29
प्रीतोऽविमुक्ते भगवांस्तस्मै वरमदाद् विभु: । पितृहन्तृवधोपायं स वव्रे वरमीप्सितम् ॥ २९ ॥
ដោយពេញចិត្តនឹងការបូជា ព្រះศិវៈដ៏មានអំណាចបានលេចមកក្នុងដែនដីពិសិដ្ឋ Avimukta ហើយប្រទានពរដល់ Sudaksina ។ ព្រះអង្គម្ចាស់បានជ្រើសរើសយកវិធីសម្លាប់ឃាតករដែលសម្លាប់បិតារបស់ទ្រង់ជាពរជ័យ។
Verse 30
दक्षिणाग्निं परिचर ब्राह्मणै: सममृत्विजम् । अभिचारविधानेन स चाग्नि: प्रमथैर्वृत: ॥ ३० ॥ साधयिष्यति सङ्कल्पमब्रह्मण्ये प्रयोजित: । इत्यादिष्टस्तथा चक्रे कृष्णायाभिचरन् व्रती ॥ ३१ ॥
ព្រះសិវៈមានព្រះបន្ទូលថា 'ចូរគោរពបូជាភ្លើង Daksinagni ជាមួយពួកព្រាហ្មណ៍ តាមច្បាប់នៃពិធី abhicara ។ ពេលនោះ ភ្លើងនោះ រួមជាមួយពួក Pramathas នឹងបំពេញបំណងរបស់អ្នក ប្រសិនបើអ្នកតម្រង់វាទៅរកសត្រូវរបស់ពួកព្រាហ្មណ៍' ។ ដោយទទួលបានការណែនាំបែបនេះ Sudaksina បានធ្វើពិធីប្រឆាំងនឹងព្រះក្រឹស្ណៈ។
Verse 31
दक्षिणाग्निं परिचर ब्राह्मणै: सममृत्विजम् । अभिचारविधानेन स चाग्नि: प्रमथैर्वृत: ॥ ३० ॥ साधयिष्यति सङ्कल्पमब्रह्मण्ये प्रयोजित: । इत्यादिष्टस्तथा चक्रे कृष्णायाभिचरन् व्रती ॥ ३१ ॥
ព្រះសិវៈមានព្រះបន្ទូលថា 'ចូរគោរពបូជាភ្លើង Daksinagni ជាមួយពួកព្រាហ្មណ៍ តាមច្បាប់នៃពិធី abhicara ។ ពេលនោះ ភ្លើងនោះ រួមជាមួយពួក Pramathas នឹងបំពេញបំណងរបស់អ្នក ប្រសិនបើអ្នកតម្រង់វាទៅរកសត្រូវរបស់ពួកព្រាហ្មណ៍' ។ ដោយទទួលបានការណែនាំបែបនេះ Sudaksina បានធ្វើពិធីប្រឆាំងនឹងព្រះក្រឹស្ណៈ។
Verse 32
ततोऽग्निरुत्थित: कुण्डान्मूर्तिमानतिभीषण: । तप्तताम्रशिखाश्मश्रुरङ्गारोद्गारिलोचन: ॥ ३२ ॥ दंष्ट्रोग्रभ्रुकुटीदण्डकठोरास्य: स्वजिह्वया । आलिहन् सृक्वणी नग्नो विधुन्वंस्त्रिशिखं ज्वलत् ॥ ३३ ॥
បន្ទាប់មក ភ្លើងបានឆាបឆេះចេញពីរណ្តៅអាសនៈ ដោយសន្មតថាជារូបរាងរបស់មនុស្សអាក្រាតកាយដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចបំផុត។ ពុកចង្ការ និងសក់របស់សត្វដ៏កាចសាហាវនោះ ដូចជាទង់ដែងរលាយ ហើយភ្នែករបស់វាបញ្ចេញធ្យូងដ៏ក្តៅគគុក។ មុខរបស់វាមើលទៅគួរឱ្យខ្លាចបំផុតដោយមានចង្កូម និងចិញ្ចើមដ៏គួរឱ្យខ្លាច។ នៅពេលដែលវាលិទ្ធជ្រុងមាត់របស់វាដោយអណ្តាតរបស់វា បិសាចនោះបានអង្រួនត្រីសូល៍ដែលកំពុងឆេះ។
Verse 33
ततोऽग्निरुत्थित: कुण्डान्मूर्तिमानतिभीषण: । तप्तताम्रशिखाश्मश्रुरङ्गारोद्गारिलोचन: ॥ ३२ ॥ दंष्ट्रोग्रभ्रुकुटीदण्डकठोरास्य: स्वजिह्वया । आलिहन् सृक्वणी नग्नो विधुन्वंस्त्रिशिखं ज्वलत् ॥ ३३ ॥
បន្ទាប់មក ភ្លើងបានឆាបឆេះចេញពីរណ្តៅអាសនៈ ដោយសន្មតថាជារូបរាងរបស់មនុស្សអាក្រាតកាយដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចបំផុត។ ពុកចង្ការ និងសក់របស់សត្វដ៏កាចសាហាវនោះ ដូចជាទង់ដែងរលាយ ហើយភ្នែករបស់វាបញ្ចេញធ្យូងដ៏ក្តៅគគុក។ មុខរបស់វាមើលទៅគួរឱ្យខ្លាចបំផុតដោយមានចង្កូម និងចិញ្ចើមដ៏គួរឱ្យខ្លាច។ នៅពេលដែលវាលិទ្ធជ្រុងមាត់របស់វាដោយអណ្តាតរបស់វា បិសាចនោះបានអង្រួនត្រីសូល៍ដែលកំពុងឆេះ។
Verse 34
पद्भ्यां तालप्रमाणाभ्यां कम्पयन्नवनीतलम् । सोऽभ्यधावद् वृतो भूतैर्द्वारकां प्रदहन् दिश: ॥ ३४ ॥
ដោយជើងខ្ពស់ដូចដើមត្នោត អសុរនោះរត់ទៅកាន់ទ្វារកា ដោយមានពួកភូតព្រាយព័ទ្ធជុំវិញ ធ្វើឲ្យដីកក្រើក និងដុតបំផ្លាញគ្រប់ទិស។
Verse 35
तमाभिचारदहनमायान्तं द्वारकौकस: । विलोक्य तत्रसु: सर्वे वनदाहे मृगा यथा ॥ ३५ ॥
ពេលឃើញអសុរអគ្គីដែលកើតពីពិធីអភិចារកំពុងចូលមក ប្រជាជនទ្វារកាទាំងអស់ភ័យស្លន់ស្លោ ដូចសត្វដែលខ្លាចភ្លើងព្រៃ។
Verse 36
अक्षै: सभायां क्रीडन्तं भगवन्तं भयातुरा: । त्राहि त्राहि त्रिलोकेश वह्ने: प्रदहत: पुरम् ॥ ३६ ॥
ប្រជាជនដែលភ័យស្លន់ស្លោ ឃើញព្រះបរមបុរសកំពុងលេងស៊ីសងក្នុងសាលារាជវាំង ក៏ស្រែកថា «សូមជួយផង! សូមជួយផង! ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃបីលោក អគ្គីនេះកំពុងដុតក្រុង!»
Verse 37
श्रुत्वा तज्जनवैक्लव्यं दृष्ट्वा स्वानां च साध्वसम् । शरण्य: सम्प्रहस्याह मा भैष्टेत्यवितास्म्यहम् ॥ ३७ ॥
ព្រះក្រឹෂ្ណា អ្នកប្រទានជម្រក បានឮការភ័យស្លន់ស្លោរបស់ប្រជាជន ហើយឃើញសូម្បីអ្នករបស់ព្រះអង្គក៏រអាក់រអួល ទ្រង់សើចហើយមានព្រះបន្ទូលថា «កុំភ័យ; ខ្ញុំនឹងការពារអ្នកទាំងអស់»។
Verse 38
सर्वस्यान्तर्बहि:साक्षी कृत्यां माहेश्वरीं विभु: । विज्ञाय तद्विघातार्थं पार्श्वस्थं चक्रमादिशत् ॥ ३८ ॥
ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានអំណាច អ្នកជាសាក្សីទាំងក្នុងទាំងក្រៅរបស់សត្វលោកទាំងអស់ បានដឹងថា ក្រឹត្យានេះត្រូវបានមហេស្វរ (ព្រះសិវៈ) បង្កើតពីអគ្គីយញ្ញ; ដើម្បីបំផ្លាញវា ព្រះក្រឹෂ្ណាបានបញ្ជូនចក្រសុទർശនៈដែលស្ថិតនៅក្បែរ។
Verse 39
तत् सूर्यकोटिप्रतिमं सुदर्शनं जाज्वल्यमानं प्रलयानलप्रभम् । स्वतेजसा खं ककुभोऽथ रोदसी चक्रं मुकुन्दास्त्रमथाग्निमार्दयत् ॥ ३९ ॥
នៅពេលនោះ សុទර්សនចក្រ របស់ព្រះមុកុន្ទៈ ភ្លឺចែងចាំងដូចព្រះអាទិត្យរាប់កោដិ។ ពន្លឺដូចភ្លើងប្រល័យបានដុតកម្តៅមេឃ ទិសទាំងឡាយ ស្ថានសួគ៌ និងផែនដី ហើយសត្វអារក្សរូបភ្លើងនោះផងដែរ។
Verse 40
कृत्यानल: प्रतिहत: स रथाङ्गपाणे- रस्त्रौजसा स नृप भग्नमुखो निवृत्त: । वाराणसीं परिसमेत्य सुदक्षिणं तं सर्त्विग्जनं समदहत् स्वकृतोऽभिचार: ॥ ४० ॥
ឱ ព្រះរាជា អគ្គីក្រឹត្យាដែលកើតពីមន្តអាបធ្មប់ ត្រូវបានទប់ស្កាត់ដោយអานุភាពអាវុធរបស់ព្រះក្រឹស្ណៈ អ្នកកាន់ចក្រ ហើយវាបានបែរមុខថយក្រោយ។ អភិចារៈដែលបង្កើតសម្រាប់អំពើហិង្សា បានត្រឡប់ទៅវារាណសី ហ៊ុំព័ទ្ធសុទក្ខិណ និងព្រះសង្ឃឥត្វិជរបស់គាត់ ហើយដុតសម្លាប់ពួកគេ ទោះសុទក្ខិណជាអ្នកបង្កើតវាក៏ដោយ។
Verse 41
चक्रं च विष्णोस्तदनुप्रविष्टं वाराणसीं साट्टसभालयापणाम् । सगोपुराट्टालककोष्ठसङ्कुलां सकोशहस्त्यश्वरथान्नशालिनीम् ॥ ४१ ॥
ចក្ររបស់ព្រះវិษ្ណុ ក៏បានចូលទៅក្នុងវារាណសី ដោយដេញតាមអារក្សរូបភ្លើងនោះ ហើយបានដុតក្រុងឲ្យរលាយ—សាលាប្រជុំ វិមានលំនៅមានរានហាលខ្ពស់ ផ្សារជាច្រើន ច្រកទ្វារ ប៉មយាម ឃ្លាំង និងទ្រព្យសម្បត្តិ ព្រមទាំងអគារសម្រាប់ដំរី សេះ រទេះ និងឃ្លាំងស្រូវ។
Verse 42
दग्ध्वा वाराणसीं सर्वां विष्णोश्चक्रं सुदर्शनम् । भूय: पार्श्वमुपातिष्ठत् कृष्णस्याक्लिष्टकर्मण: ॥ ४२ ॥
ក្រោយពីដុតវារាណសីទាំងមូល សុទර්សនចក្ររបស់ព្រះវិษ្ណុ បានត្រឡប់មកវិញ ហើយស្ថិតនៅជិតព្រះស្រីក្រឹស្ណៈ អ្នកប្រព្រឹត្តកិច្ចដោយមិនលំបាក។
Verse 43
य एनं श्रावयेन्मर्त्य उत्तम:श्लोकविक्रमम् । समाहितो वा शृणुयात् सर्वपापै: प्रमुच्यते ॥ ४३ ॥
មនុស្សណាដែលអានឲ្យគេស្តាប់ ឬស្តាប់ដោយចិត្តផ្តោតលើ វីរលីឡានេះរបស់ព្រះអុត្តមៈ-ស្លោកៈ នោះនឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់។
Frequently Asked Questions
Pauṇḍraka was the king of Karūṣa who became intoxicated by praise from immature flatterers. Accepting their claims, he appropriated the name “Vāsudeva” and imitated the Lord’s insignia, mistaking external symbols and social validation for divine identity. The Bhāgavata frames this as a cautionary illustration of ahaṅkāra (false ego) and delusion (moha) when disconnected from śāstra and authentic realization.
Kṛṣṇa’s laughter highlights the ontological gap between mere costume and true divinity. The conch, disc, Śārṅga, Śrīvatsa, Kaustubha, and Garuḍa banner are not decorative accessories; they signify the Lord’s intrinsic potency and sovereignty. Pauṇḍraka’s mimicry resembles theatrical acting—externally similar but devoid of the Lord’s svarūpa-śakti—thereby exposing the absurdity of self-made divinity.
The text states that by constant meditation on the Supreme Lord, Pauṇḍraka shattered material bondage and became ‘Kṛṣṇa conscious’ in the sense that absorption in Kṛṣṇa (even through antagonism or imitation) can purify by fixing the mind on the Absolute. Traditional Vaiṣṇava commentators distinguish this from pure bhakti: the benefit arises from intense viṣaya-smṛti (fixation on the Lord), though it lacks the loving intent of devotion.
Abhicāra is a destructive rite intended to harm an enemy through ritualized invocation of fiery forces. Sudakṣiṇa, seeking revenge, invoked a fire-demon through Dakṣiṇāgni under Śiva’s sanction. Yet the Bhāgavata demonstrates that such violence cannot override Bhagavān’s protection (poṣaṇa). When Sudarśana repelled the demon, the destructive force—being inherently violent and misdirected against the Supreme—recoiled onto its creators, burning Sudakṣiṇa and the officiating priests.
Sudarśana acts as the Lord’s instrument of dharma and protection. After neutralizing the abhicāra demon, Sudarśana pursued the threat to its source, destroying the infrastructure of a polity that had aligned itself with aggressive adharma against Kṛṣṇa and His devotees. The narrative emphasizes Kṛṣṇa’s effortless sovereignty: the Lord remains composed in Dvārakā while His divine energy restores order and removes danger.