Adhyaya 5

Verse 1

श्रीशुक उवाच नन्दस्त्वात्मज उत्पन्ने जाताह्लादो महामना: । आहूय विप्रान् वेदज्ञान्‍स्‍नात: शुचिरलङ्कृत: ॥ १ ॥ वाचयित्वा स्वस्त्ययनं जातकर्मात्मजस्य वै । कारयामास विधिवत् पितृदेवार्चनं तथा ॥ २ ॥

ស្រីសុកទេវ គោស្វាមី បាននិយាយថា នន្ទមហារាជ ជាមនុស្សមានចិត្តធំទូលាយ ពេលព្រះស្រីក្រឹષ્ણៈបានបង្ហាញខ្លួនជាកូនប្រុសរបស់គាត់ គាត់ពោរពេញដោយសេចក្តីរីករាយ។ បន្ទាប់ពីងូតទឹកសម្អាតខ្លួន និងតុបតែងឲ្យសមរម្យ គាត់បានអញ្ជើញព្រះព្រាហ្មណ៍ដែលចេះមន្តវេដៈ; ឲ្យពួកគេអានបទស្វស្ត្យយនមង្គល ហើយរៀបចំពិធីជាតកರ್ಮសម្រាប់ទារកតាមវិធីវិន័យ ព្រមទាំងរៀបចំការគោរពបូជាទេវតា និងបិតෘជនផងដែរ។

Verse 2

श्रीशुक उवाच नन्दस्त्वात्मज उत्पन्ने जाताह्लादो महामना: । आहूय विप्रान् वेदज्ञान्‍स्‍नात: शुचिरलङ्कृत: ॥ १ ॥ वाचयित्वा स्वस्त्ययनं जातकर्मात्मजस्य वै । कारयामास विधिवत् पितृदेवार्चनं तथा ॥ २ ॥

ស្រីសុកទេវ គោស្វាមី បាននិយាយថា នន្ទមហារាជ ជាមនុស្សមានចិត្តធំទូលាយ ពេលព្រះស្រីក្រឹષ્ણៈបានបង្ហាញខ្លួនជាកូនប្រុសរបស់គាត់ គាត់ពោរពេញដោយសេចក្តីរីករាយ។ បន្ទាប់ពីងូតទឹកសម្អាតខ្លួន និងតុបតែងឲ្យសមរម្យ គាត់បានអញ្ជើញព្រះព្រាហ្មណ៍ដែលចេះមន្តវេដៈ; ឲ្យពួកគេអានបទស្វស្ត្យយនមង្គល ហើយរៀបចំពិធីជាតកর্মសម្រាប់ទារកតាមវិធីវិន័យ ព្រមទាំងរៀបចំការគោរពបូជាទេវតា និងបិតෘជនផងដែរ។

Verse 3

धेनूनां नियुते प्रादाद् विप्रेभ्य: समलङ्कृते । तिलाद्रीन्सप्त रत्नौघशातकौम्भाम्बरावृतान् ॥ ३ ॥

នន្ទមហារាជបានបរិច្ចាគគោពីរលានក្បាល ដែលតុបតែងដោយក្រណាត់ និងគ្រឿងរតនៈ ដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍។ ព្រះអង្គក៏បានប្រគេនគំនរធញ្ញជាតិដូចភ្នំចំនួនប្រាំពីរ ដែលគ្របដោយរតនៈ និងក្រណាត់ប៉ាក់មាស។

Verse 4

कालेन स्‍नानशौचाभ्यां संस्कारैस्तपसेज्यया । शुध्यन्ति दानै: सन्तुष्टय‍ा द्रव्याण्यात्मात्मविद्यया ॥ ४ ॥

ឱ ព្រះរាជា ដោយការឆ្លងកាលពេលវេលា ដីធ្លី និងទ្រព្យវត្ថុផ្សេងៗត្រូវបានបរិសុទ្ធ; ដោយការងូតទឹក រាងកាយបរិសុទ្ធ; ដោយការសម្អាត អ្វីដែលកខ្វក់ក៏ស្អាត។ ដោយពិធីសំស្ការ កំណើតបរិសុទ្ធ; ដោយតបស្យា អង្គងារ(ឥន្ទ្រីយ)បរិសុទ្ធ; ដោយការគោរពបូជា និងទានដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ ទ្រព្យសម្បត្តិបរិសុទ្ធ។ ដោយសន្តោស ចិត្តបរិសុទ្ធ; និងដោយអាត្មវិទ្យា—គឺស្មារតីក្រឹષ્ણ—ព្រលឹងបរិសុទ្ធ។

Verse 5

सौमङ्गल्यगिरो विप्रा: सूतमागधवन्दिन: । गायकाश्च जगुर्नेदुर्भेर्यो दुन्दुभयो मुहु: ॥ ५ ॥

ព្រះព្រាហ្មណ៍បានសូត្រមន្តវេដៈដ៏ជាមង្គល។ សូតៈ មាគធៈ និងវន្ទិន—អ្នកជំនាញក្នុងការអានបុរាណ និងប្រវត្តិរាជវង្ស—បានប្រកាសច្រៀង; អ្នកចម្រៀងបានច្រៀង ហើយឧបករណ៍តន្ត្រីដូចជា ភេរី និងទុន្ទុភី បានលាន់ឡើងម្តងហើយម្តងទៀត។

Verse 6

व्रज: सम्मृष्टसंसिक्तद्वाराजिरगृहान्तर: । चित्रध्वजपताकास्रक्‍चैलपल्लवतोरणै: ॥ ६ ॥

វ្រាជបុរៈ ដែលជាទីលំនៅរបស់នន្ទមហារាជ ត្រូវបានតុបតែងពេញទីដោយទង់ជាតិ និងបដាចម្រុះពណ៌។ នៅកន្លែងនានា មានការធ្វើក្លោងទ្វារដោយកម្រងផ្កា ក្រណាត់ និងស្លឹកស្វាយ; ទីធ្លា ទ្វារជិតផ្លូវ និងខាងក្នុងផ្ទះទាំងអស់ ត្រូវបានបោសសម្អាត និងលាងដោយទឹកយ៉ាងល្អ។

Verse 7

गावो वृषा वत्सतरा हरिद्रातैलरूषिता: । विचित्रधातुबर्हस्रग्वस्‍त्रकाञ्चनमालिन: ॥ ७ ॥

គោ ក្របីឈ្មោល និងកូនគោ ត្រូវបានលាបដោយល្បាយរមៀត និងប្រេងយ៉ាងល្អ ដោយមានការលាយធាតុរ៉ែចម្រុះ។ ក្បាលរបស់ពួកវាតុបតែងដោយរោមក្ងោក; ពួកវាពាក់កម្រងផ្កា គ្របក្រណាត់ និងគ្រឿងអលង្ការមាស។

Verse 8

महार्हवस्त्राभरणकञ्चुकोष्णीषभूषिता: । गोपा: समाययू राजन् नानोपायनपाणय: ॥ ८ ॥

ឱ ព្រះរាជា បរិក្សិត! បុរសអ្នកគោ (គោបា) តុបតែងយ៉ាងអភិរម្យដោយសម្លៀកបំពាក់មានតម្លៃ គ្រឿងអលង្ការ អាវកញ្ចុក និងក្រណាត់ពាក់ក្បាល ហើយកាន់អំណោយនានា ទៅដល់គេហដ្ឋាននៃព្រះមហារាជ នន្ទ។

Verse 9

गोप्यश्चाकर्ण्य मुदिता यशोदाया: सुतोद्भ‍वम् । आत्मानं भूषयांचक्रुर्वस्त्राकल्पाञ्जनादिभि: ॥ ९ ॥

ពួកគោពី (ភរិយានៃអ្នកគោ) បានឮដំណឹងថា មាតា យសោដា បានប្រសូតព្រះបុត្រា ក៏រីករាយយ៉ាងខ្លាំង ហើយចាប់ផ្តើមតុបតែងខ្លួនដោយសម្លៀកបំពាក់សមរម្យ គ្រឿងអលង្ការ និងអញ្ជន (គូសភ្នែក) ជាដើម។

Verse 10

नवकुङ्कुमकिञ्जल्कमुखपङ्कजभूतय: । बलिभिस्त्वरितं जग्मु: पृथुश्रोण्यश्चलत्कुचा: ॥ १० ॥

ពួកគោពីមានមុខដូចផ្កាឈូក ស្រស់ស្អាតពិសេសដោយម្សៅសាហ្វ្រ៉ុង និងកុងគុមថ្មីៗ ត្រគាកពេញ និងទ្រូងពេញដែលរំកិលពេលប្រញាប់ ដោយកាន់អំណោយក្នុងដៃ បានរត់រហ័សទៅកាន់ផ្ទះមាតា យសោដា។

Verse 11

गोप्य: सुमृष्टमणिकुण्डलनिष्ककण्ठ्य- श्चित्राम्बरा: पथि शिखाच्युतमाल्यवर्षा: । नन्दालयं सवलया व्रजतीर्विरेजु- र्व्यालोलकुण्डलपयोधरहारशोभा: ॥ ११ ॥

គោពីទាំងឡាយពាក់ក្រវិលអលង្ការថ្មមានពន្លឺភ្លឺចែងចាំង និងពាក់និស្កនៅក ឯកសណ្ឋានពណ៌ចម្រុះ ដៃពាក់កង ហើយផ្កាពីសក់ធ្លាក់លើផ្លូវដូចភ្លៀងផ្កា។ ខណៈពួកនាងដើរទៅកាន់គេហដ្ឋាននន្ទ ពួកនាងរុងរឿងយ៉ាងខ្លាំង ដោយក្រវិល ខ្សែក និងទ្រូងរំកិលតាមជំហាន។

Verse 12

ता आशिष: प्रयुञ्जानाश्चिरं पाहीति बालके । हरिद्राचूर्णतैलाद्भ‍ि: सिञ्चन्त्योऽजनमुज्जगु: ॥ १२ ॥

ពួកនាងប្រសិទ្ធពរ​ដល់ទារកថា «សូមព្រះកុមារក្សត្ររក្សាទុកយូរអង្វែង ជាព្រះរាជានៃវ្រាជ និងថែរក្សាប្រជាជនទាំងអស់»។ បន្ទាប់មក ពួកនាងបានព្រួសល្បាយម្សៅរមៀត ប្រេង និងទឹក លើព្រះហរិដែលគ្មានកំណើត ហើយថ្វាយព្រះវន្ទនាប្រសិទ្ធ។

Verse 13

अवाद्यन्त विचित्राणि वादित्राणि महोत्सवे । कृष्णे विश्वेश्वरेऽनन्ते नन्दस्य व्रजमागते ॥ १३ ॥

ពេលព្រះស្រីក្រឹស្ណៈ ព្រះអម្ចាស់សកលលោក អសীম និងសព្វទីសព្វកន្លែង បានមកដល់គេហដ្ឋាននន្ទមហារាជនៅវ្រាជា នោះឧបករណ៍តន្ត្រីនានាប្រភេទបានលាន់ឮដើម្បីអបអរសាទរមហោತ್ಸವ។

Verse 14

गोपा: परस्परं हृष्टा दधिक्षीरघृताम्बुभि: । आसिञ्चन्तो विलिम्पन्तो नवनीतैश्च चिक्षिपु: ॥ १४ ॥

ពួកគោបាលមានសេចក្តីរីករាយ ស្រោចលាយទឹកដោះគោជូរ ទឹកដោះគោខាប់ ឃី និងទឹកលើរាងកាយគ្នាទៅវិញទៅមក លាបប៉ះពាល់ ហើយក៏បោះប៊ឺលើគ្នាផងដែរ។

Verse 15

नन्दो महामनास्तेभ्यो वासोऽलङ्कारगोधनम् । सूतमागधवन्दिभ्यो येऽन्ये विद्योपजीविन: ॥ १५ ॥ तैस्तै: कामैरदीनात्मा यथोचितमपूजयत् । विष्णोराराधनार्थाय स्वपुत्रस्योदयाय च ॥ १६ ॥

នន្ទមហារាជមានចិត្តធំ បានប្រគេនទានដល់ពួកគោបាលជាសម្លៀកបំពាក់ គ្រឿងអលង្ការ និងគោ។ ចំពោះសូត មាគធ វន្ទី និងអ្នករស់ដោយវិជ្ជាផ្សេងៗ ក៏បានផ្តល់ទានតាមសមគួរ បំពេញបំណងគ្រប់គ្នា—ដើម្បីអារាធនាព្រះវិṣṇu និងដើម្បីសេចក្តីរីកចម្រើនរបស់កូនប្រុសរបស់ខ្លួន។

Verse 16

नन्दो महामनास्तेभ्यो वासोऽलङ्कारगोधनम् । सूतमागधवन्दिभ्यो येऽन्ये विद्योपजीविन: ॥ १५ ॥ तैस्तै: कामैरदीनात्मा यथोचितमपूजयत् । विष्णोराराधनार्थाय स्वपुत्रस्योदयाय च ॥ १६ ॥

នន្ទមហារាជមានចិត្តធំ បានប្រគេនទានដល់ពួកគោបាលជាសម្លៀកបំពាក់ គ្រឿងអលង្ការ និងគោ។ ចំពោះសូត មាគធ វន្ទី និងអ្នករស់ដោយវិជ្ជាផ្សេងៗ ក៏បានផ្តល់ទានតាមសមគួរ បំពេញបំណងគ្រប់គ្នា—ដើម្បីអារាធនាព្រះវិṣṇu និងដើម្បីសេចក្តីរីកចម្រើនរបស់កូនប្រុសរបស់ខ្លួន។

Verse 17

रोहिणी च महाभागा नन्दगोपाभिनन्दिता । व्यचरद् दिव्यवासस्रक्कण्ठाभरणभूषिता ॥ १७ ॥

រោហិណីអ្នកមានសំណាងយ៉ាងខ្លាំង ត្រូវបាននន្ទ និងយសោដាគោរពកិត្តិយស។ នាងស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់ដ៏វិសេស ប្រដាប់ដោយកម្រងផ្កា ខ្សែក និងគ្រឿងអលង្ការផ្សេងៗ ហើយដើរទៅមកដើម្បីទទួលស្វាគមន៍ស្ត្រីភ្ញៀវក្នុងពិធីបុណ្យ។

Verse 18

तत आरभ्य नन्दस्य व्रज: सर्वसमृद्धिमान् । हरेर्निवासात्मगुणै रमाक्रीडमभून्नृप ॥ १८ ॥

ចាប់តាំងពីពេលនោះ វ្រាជរបស់មហារាជ នន្ទៈ បានពោរពេញដោយសម្បត្តិគ្រប់យ៉ាង។ ព្រោះព្រះហរិស្នាក់នៅទីនោះជាមួយគុណធម៌អតីតលោក វាក្លាយជាទីលានលីឡារបស់ព្រះនាងលក្ខ្មី ឱ ព្រះរាជា។

Verse 19

गोपान् गोकुलरक्षायां निरूप्य मथुरां गत: । नन्द: कंसस्य वार्षिक्यं करं दातुं कुरूद्वह ॥ १९ ॥

ក្រោយពីតែងតាំងពួកគោបាលឲ្យការពារ គោកុល នន្ទមហារាជបានទៅកាន់ មថុរា ឱ អ្នកការពារល្អបំផុតនៃវង្សកុរុ ដើម្បីបង់ពន្ធប្រចាំឆ្នាំដល់ កংস។

Verse 20

वसुदेव उपश्रुत्य भ्रातरं नन्दमागतम् । ज्ञात्वा दत्तकरं राज्ञे ययौ तदवमोचनम् ॥ २० ॥

ពេលវសុទេវៈបានឮថា នន្ទៈ មិត្តជាទីស្រឡាញ់ និងដូចបងប្អូនរបស់គាត់ បានមកដល់មថុរា ហើយបានបង់ពន្ធដល់ព្រះរាជា ក៏បានទៅកាន់លំនៅរបស់នន្ទៈ។

Verse 21

तं द‍ृष्ट्वा सहसोत्थाय देह: प्राणमिवागतम् । प्रीत: प्रियतमं दोर्भ्यां सस्वजे प्रेमविह्वल: ॥ २१ ॥

ពេលឃើញគាត់ នន្ទៈបានលោតឈរឡើងភ្លាមៗ ដូចជារូបកាយបានទទួលជីវិតវិញ។ ដោយពោរពេញដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ គាត់បានឱបវសុទេវៈ អ្នកជាទីស្រឡាញ់បំផុត ដោយដៃទាំងពីរ។

Verse 22

पूजित: सुखमासीन: पृष्ट्वानामयमाद‍ृत: । प्रसक्तधी: स्वात्मजयोरिदमाह विशाम्पते ॥ २२ ॥

ឱ មហារាជ បរិក្សិត បន្ទាប់ពីទទួលការគោរព និងការស្វាគមន៍ដោយកិត្តិយសពីនន្ទៈ វសុទេវៈអង្គុយដោយសុខសាន្ត ហើយដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ជ្រាលជ្រៅ បានសួរអំពីសុខទុក្ខកូនប្រុសទាំងពីររបស់ខ្លួន។

Verse 23

दिष्टय‍ा भ्रात: प्रवयस इदानीमप्रजस्य ते । प्रजाशाया निवृत्तस्य प्रजा यत् समपद्यत ॥ २३ ॥

ឱ បងនន្ទ មហារាជ! នៅវ័យចាស់ អ្នកមិនមានកូនប្រុស ហើយសេចក្តីសង្ឃឹមក៏រលត់; ដូច្នេះឥឡូវបានកូនប្រុស គឺជាសញ្ញានៃសំណាងដ៏មហិមា។

Verse 24

दिष्टय‍ा संसारचक्रेऽस्मिन् वर्तमान: पुनर्भव: । उपलब्धो भवानद्य दुर्लभं प्रियदर्शनम् ॥ २४ ॥

ទោះនៅក្នុងកង់សង្សារ ការបានឃើញអ្នកថ្ងៃនេះ ដូចជាបានកើតឡើងវិញ; ការជួបមិត្តស្និទ្ធ និងញាតិជាទីស្រឡាញ់ គឺកម្រណាស់។

Verse 25

नैकत्र प्रियसंवास: सुहृदां चित्रकर्मणाम् । ओघेन व्यूह्यमानानां प्लवानां स्रोतसो यथा ॥ २५ ॥

ដូចក្តារនិងឈើដែលត្រូវរលកទន្លេបោកបក់ មិនអាចនៅជាមួយគ្នា បានដែរ; ដូច្នេះមិត្ត និងញាតិ ដោយសារកម្មផ្សេងៗ និងរលកនៃកាលវេលា ក៏មិនអាចនៅរួមគ្នាបាន។

Verse 26

कच्चित् पशव्यं निरुजं भूर्यम्बुतृणवीरुधम् । बृहद्वनं तदधुना यत्रास्से त्वं सुहृद्‌वृत: ॥ २६ ॥

មិត្តជាទីស្រឡាញ់ នន្ទ មហារាជ! កន្លែងដែលអ្នករស់នៅជាមួយមិត្តភក្តិ ព្រៃធំនោះសមស្របសម្រាប់សត្វ និងគោទេ? តើគ្មានជំងឺ ឬការលំបាកទេឬ? សូមឲ្យមានទឹក ស្មៅ និងរុក្ខជាតិច្រើន។

Verse 27

भ्रातर्मम सुत: कच्चिन्मात्रा सह भवद्‌व्रजे । तातं भवन्तं मन्वानो भवद्‌भ्यामुपलालित: ॥ २७ ॥

បងអើយ! កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ បលទេវៈ តើនៅក្នុងវ្រជរបស់អ្នក ជាមួយម្តាយរបស់គាត់ រោហិណី ឬទេ? គាត់គិតថាអ្នកជាឪពុក ហើយអ្នកទាំងពីរលើកទឹកចិត្តលូតលាស់ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់; តើគាត់សុខសាន្តនៅទីនោះទេ?

Verse 28

पुंसस्त्रिवर्गो विहित: सुहृदो ह्यनुभावित: । न तेषु क्लिश्यमानेषु त्रिवर्गोऽर्थाय कल्पते ॥ २८ ॥

នៅពេលមិត្តសហាយ និងញាតិមិត្តស្ថិតនៅក្នុងសុខសាន្តយ៉ាងត្រឹមត្រូវ នោះធម៌ អត្ថ និងកាម តាមវេដៈក៏មានផលប្រយោជន៍។ ប៉ុន្តែបើពួកគេកំពុងទុក្ខវេទនា នោះត្រីវគ្គនេះក៏មិនអាចផ្តល់សុខបានទេ។

Verse 29

श्रीनन्द उवाच अहो ते देवकीपुत्रा: कंसेन बहवो हता: । एकावशिष्टावरजा कन्या सापि दिवं गता ॥ २९ ॥

ស្រីនន្ទបាននិយាយថា—អាណិតអើយ! កូនប្រុសជាច្រើនរបស់ទេវគីត្រូវកংসសម្លាប់។ ហើយកូនស្រីតូចបំផុតដែលនៅសល់តែម្នាក់ ក៏បានឡើងទៅស្ថានសួគ៌។

Verse 30

नूनं ह्यद‍ृष्टनिष्ठोऽयमद‍ृष्टपरमो जन: । अद‍ृष्टमात्मनस्तत्त्वं यो वेद न स मुह्यति ॥ ३० ॥

ពិតប្រាកដណាស់ មនុស្សស្ថិតក្រោមអំណាចអដೃષ્ટ (វាសនា) ហើយអដೃષ્ટនោះជាអ្នកគ្រប់គ្រងខ្ពស់បំផុត។ អ្នកណាដឹងសច្ចៈនេះ នឹងមិនវង្វេងច្រឡំឡើយ។

Verse 31

श्रीवसुदेव उवाच करो वै वार्षिको दत्तो राज्ञे द‍ृष्टा वयं च व: । नेह स्थेयं बहुतिथं सन्त्युत्पाताश्च गोकुले ॥ ३१ ॥

ស្រីវសុទេវបាននិយាយថា—បងប្រុសអើយ អ្នកបានបង់ពន្ធប្រចាំឆ្នាំដល់ស្តេច (កংস) ហើយក៏បានជួបពួកយើងហើយ។ កុំស្នាក់នៅទីនេះយូរ; នៅគោកុលអាចមានការរំខាន។

Verse 32

श्रीशुक उवाच इति नन्दादयो गोपा: प्रोक्तास्ते शौरिणा ययु: । अनोभिरनडुद्युक्तैस्तमनुज्ञाप्य गोकुलम् ॥ ३२ ॥

ស្រីសុកទេវគោស្វាមីបាននិយាយថា—បន្ទាប់ពីសោរី (វសុទេវ) ណែនាំដូច្នេះ នន្ទ និងពួកគោបផ្សេងៗបានសុំអនុញ្ញាត ពាក់គោឈ្មោលចូលរទេះ ហើយចេញដំណើរទៅគោកុល។