Adhyaya 40

Verse 1

श्रीअक्रूर उवाच नतोऽस्म्यहं त्वाखिलहेतुहेतुं नारायणं पूरुषमाद्यमव्ययम् । यन्नाभिजातादरविन्दकोषाद् ब्रह्माविरासीद् यत एष लोक: ॥ १ ॥

ព្រះអក្រूरៈ បាននិយាយថា ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គ អ្នកជាមូលហេតុនៃហេតុទាំងអស់ ព្រះនារាយណៈ ព្រះបុរសដ៏ដើម និងមិនរលាយ។ ព្រះព្រហ្មបានបង្ហាញខ្លួនពីក្រឡាចង្កោមផ្កាឈូកដែលកើតពីផ្ចិតព្រះអង្គ ហើយតាមរយៈព្រះព្រហ្មនេះ សកលលោកបានកើតមាន។

Verse 2

भूस्तोयमग्नि: पवनं खमादि- र्महानजादिर्मन इन्द्रियाणि । सर्वेन्द्रियार्था विबुधाश्च सर्वे ये हेतवस्ते जगतोऽङ्गभूता: ॥ २ ॥

ដី ទឹក ភ្លើង ខ្យល់ អាកាស និងប្រភពរបស់វាគឺអហង្គារ; មហត្តត្ត្វៈ ធម្មជាតិសារធាតុសរុប និងប្រភពរបស់វាគឺការពង្រីកបុរសៈរបស់ព្រះអម្ចាស់; ព្រមទាំងចិត្ត អង្គញាណ វត្ថុអង្គញាណ និងទេវតាអធិស្ឋាតអង្គញាណ—មូលហេតុទាំងអស់នៃការបង្ហាញសកលលោកនេះ កើតចេញពីអង្គនៃព្រះកាយទេវភាពរបស់ព្រះអង្គ។

Verse 3

नैते स्वरूपं विदुरात्मनस्ते ह्यजादयोऽनात्मतया गृहीता: । अजोऽनुबद्ध: स गुणैरजाया गुणात् परं वेद न ते स्वरूपम् ॥ ३ ॥

ប្រក្រឹតិ និងធាតុសೃષ્ટិផ្សេងៗ មិនអាចដឹងអត្តស్వరূপពិតរបស់ព្រះអង្គបានទេ ព្រោះវាបង្ហាញនៅក្នុងដែនសារធាតុអសកម្ម។ ទោះព្រះអង្គលើសលប់ពីគុណៈទាំងបី ក៏សូម្បីព្រះព្រហ្មា ដែលត្រូវបានចងភ្ជាប់ដោយគុណៈនៃប្រក្រឹតិ ក៏មិនដឹងអត្តសញ្ញាណពិតរបស់ព្រះអង្គដែរ។

Verse 4

त्वां योगिनो यजन्त्यद्धा महापुरुषमीश्वरम् । साध्यात्मं साधिभूतं च साधिदैवं च साधव: ॥ ४ ॥

យោគីដ៏បរិសុទ្ធគោរពបូជាព្រះអង្គជាមហាបុរស ព្រះអម្ចាស់អធិឥស្វរ ដោយសមាធិព្រះអង្គក្នុងទម្រង់បី៖ អធ្យាត្ម អធិភូត និងអធិទេវ។

Verse 5

त्रय्या च विद्यया केचित्त्वां वै वैतानिका द्विजा: । यजन्ते विततैर्यज्ञैर्नाना रूपामराख्यया ॥ ५ ॥

ព្រាហ្មណ៍វៃតានិកដែលគោរពវិន័យអគ្គីបី បូជាព្រះអង្គដោយសូត្រមន្ត្រពីវេទទាំងបី ហើយធ្វើយជ្ញាដ៏វិសាលសម្រាប់ទេវតាដែលមាននាមនិងរូបជាច្រើន។

Verse 6

एके त्वाखिलकर्माणि सन्न्यस्योपशमं गता: । ज्ञानिनो ज्ञानयज्ञेन यजन्ति ज्ञानविग्रहम् ॥ ६ ॥

មនុស្សខ្លះលះបង់កិច្ចការកម្មទាំងអស់ ហើយឈានទៅសេចក្តីស្ងប់; ពួកជ្ញានីបូជាព្រះអង្គដោយ «ជ្ញានយជ្ញា» ព្រោះព្រះអង្គជារូបដើមនៃចំណេះដឹងទាំងអស់។

Verse 7

अन्ये च संस्कृतात्मानो विधिनाभिहितेन ते । यजन्ति त्वन्मयास्त्वां वै बहुमूर्त्येकमूर्तिकम् ॥ ७ ॥

មានអ្នកដទៃទៀត—អ្នកមានបញ្ញាបរិសុទ្ធ និងចិត្តបានបណ្តុះ—អនុវត្តតាមវិធានវៃષ્ણវដែលព្រះអង្គបានប្រកាស; ដោយលាយចិត្តក្នុងព្រះអង្គ ពួកគេបូជាព្រះអង្គជាព្រះម្ចាស់តែមួយដែលបង្ហាញជាច្រើនរូប។

Verse 8

त्वामेवान्ये शिवोक्तेन मार्गेण शिवरूपिणम् । बह्वाचार्यविभेदेन भगवन्तम् उपासते ॥ ८ ॥

មានអ្នកខ្លះទៀតបូជាព្រះអង្គ—ឱ ព្រះភគវាន—ក្នុងទម្រង់ជាព្រះសិវៈ ដោយដើរតាមផ្លូវដែលសិវៈបានបង្ហាញ ហើយត្រូវបានបកស្រាយខុសៗគ្នាដោយអាចារ្យជាច្រើន។

Verse 9

सर्व एव यजन्ति त्वां सर्वदेवमयेश्वरम् । येऽप्यन्यदेवताभक्ता यद्यप्यन्यधिय: प्रभो ॥ ९ ॥

ឱ​ព្រះអម្ចាស់! មនុស្សទាំងអស់ពិតប្រាកដជាបូជាព្រះអង្គ ព្រះអធិការដែលរួមទាំងទេវទាំងអស់។ សូម្បីអ្នកគោរពទេវផ្សេងៗ ក៏ជាក់ស្តែងបូជាព្រះអង្គតែមួយ។

Verse 10

यथाद्रिप्रभवा नद्य: पर्जन्यापूरिता: प्रभो । विशन्ति सर्वत: सिन्धुं तद्वत्त्वां गतयोऽन्तत: ॥ १० ॥

ឱ​ព្រះអម្ចាស់! ដូចទន្លេដែលកើតពីភ្នំ ហើយពេញដោយទឹកភ្លៀង ហូរពីគ្រប់ទិសចូលសមុទ្រ ដូច្នោះផ្លូវទាំងអស់នៅទីបញ្ចប់ក៏ទៅដល់ព្រះអង្គ។

Verse 11

सत्त्वं रजस्तम इति भवत: प्रकृतेर्गुणा: । तेषु हि प्राकृता: प्रोता आब्रह्मस्थावरादय: ॥ ११ ॥

សត្តវៈ រជៈ និង តមៈ គឺជាគុណនៃប្រក្រឹតិរបស់ព្រះអង្គ។ សត្វមានជីវិតដែលជាប់ពន្ធន៍ទាំងអស់ ចាប់ពីព្រះព្រហ្មា ដល់សត្វអចល ក៏ត្រូវចងក្រងក្នុងគុណទាំងនេះ។

Verse 12

तुभ्यं नमस्ते त्वविषक्तद‍ृष्टये सर्वात्मने सर्वधियां च साक्षिणे । गुणप्रवाहोऽयमविद्यया कृत: प्रवर्तते देवनृतिर्यगात्मसु ॥ १२ ॥

ខ្ញុំសូមក្រាបនមស្ការ​ព្រះអង្គ អ្នកមើលឃើញដោយមិនជាប់ចិត្ត ព្រះអាត្មាសកល និងសាក្សីនៃចិត្តគំនិតទាំងអស់។ លំហូរគុណនេះ កើតពីអវិទ្យា ហូរខ្លាំងក្នុងសត្វដែលកាន់អត្តសញ្ញាណជាទេវ មនុស្ស និងសត្វ។

Verse 13

अग्निर्मुखं तेऽवनिरङ्‍‍‍‍‍घ्रिरीक्षणं सूर्यो नभो नाभिरथो दिश: श्रुति: । द्यौ: कं सुरेन्द्रास्तव बाहवोऽर्णवा: कुक्षिर्मरुत् प्राणबलं प्रकल्पितम् ॥ १३ ॥ रोमाणि वृक्षौषधय: शिरोरुहा मेघा: परस्यास्थिनखानि तेऽद्रय: । निमेषणं रात्र्यहनी प्रजापति- र्मेढ्रस्तु वृष्टिस्तव वीर्यमिष्यते ॥ १४ ॥

ភ្លើងគឺជាមុខរបស់ព្រះអង្គ ផែនដីជាជើងរបស់ព្រះអង្គ ព្រះអាទិត្យជាភ្នែក និងមេឃជាផ្ចិត។ ទិសទាំងឡាយជាសមត្ថភាពស្តាប់ ព្រះឥន្ទ្រាដិទេវជាដៃ និងមហាសមុទ្រជាពោះ។ ស្ថានសួគ៌ជាក្បាល ខ្យល់ជាព្រលឹងដង្ហើម និងកម្លាំង។ ដើមឈើនិងឱសថជារមោលលើកាយ ពពកជាសក់លើក្បាល ភ្នំជាឆ្អឹង និងក្រចករបស់ព្រះអង្គ។ ការប្រែប្រួលថ្ងៃ-យប់គឺការភ្លក់ភ្នែក; ព្រះប្រជាបតិជាអង្គសម្បូរបែប និងភ្លៀងត្រូវបានហៅថាជាវីរយៈរបស់ព្រះអង្គ។

Verse 14

अग्निर्मुखं तेऽवनिरङ्‍‍‍‍‍घ्रिरीक्षणं सूर्यो नभो नाभिरथो दिश: श्रुति: । द्यौ: कं सुरेन्द्रास्तव बाहवोऽर्णवा: कुक्षिर्मरुत् प्राणबलं प्रकल्पितम् ॥ १३ ॥ रोमाणि वृक्षौषधय: शिरोरुहा मेघा: परस्यास्थिनखानि तेऽद्रय: । निमेषणं रात्र्यहनी प्रजापति- र्मेढ्रस्तु वृष्टिस्तव वीर्यमिष्यते ॥ १४ ॥

ភ្លើងគឺជាព្រះមុខរបស់ព្រះអង្គ ផែនដីជាព្រះបាទ ព្រះអាទិត្យជាព្រះនេត្រ ហើយមេឃជាព្រះនាភី។ ទិសទាំងឡាយជាការស្តាប់របស់ព្រះអង្គ ព្រះទេវតាអធិបតីជាព្រះពាហុ និងមហាសមុទ្រជាព្រះឧदर។ ស្ថានសួគ៌ជាព្រះសិរ្សា ខ្យល់ជាព្រះប្រាណ និងកម្លាំង។ ដើមឈើនិងឱសថជារោមកាយ ពពកជាសក់ក្បាល ភ្នំជាឆ្អឹងនិងក្រចក។ ថ្ងៃ-យប់ជាការភ្លក់ភ្នែក ព្រះប្រជាបតិជាអង្គកំណើត និងភ្លៀងជាវីរយៈ/ពូជស័ក្តិរបស់ព្រះអង្គ។

Verse 15

त्वय्यव्ययात्मन् पुरुषे प्रकल्पिता लोका: सपाला बहुजीवसङ्कुला: । यथा जले सञ्जिहते जलौकसो- ऽप्युदुम्बरे वा मशका मनोमये ॥ १५ ॥

ឱ ព្រះបុរស អាត្មាដែលមិនចេះអស់! ពិភពទាំងឡាយជាមួយទេវតាអធិបតី និងសត្វជីវៈជាច្រើន ត្រូវបានរៀបចំ និងកើតឡើងនៅក្នុងព្រះអង្គ។ ពិភពទាំងនោះចល័តនៅក្នុងព្រះអង្គ—ជាមូលដ្ឋាននៃចិត្ត និងអង្គញ្ញា—ដូចសត្វទឹកហែលក្នុងសមុទ្រ ឬសត្វល្អិតតូចលាក់ខ្លួនក្នុងផ្លែឧទុម្ពរ។

Verse 16

यानि यानीह रूपाणि क्रीडनार्थं बिभर्षि हि । तैरामृष्टशुचो लोका मुदा गायन्ति ते यश: ॥ १६ ॥

ដើម្បីលីឡារបស់ព្រះអង្គ ព្រះអង្គបង្ហាញរូបនានានៅក្នុងលោកនេះ។ ដោយការប៉ះពាល់នៃរូបអវតារទាំងនោះ ទុក្ខ និងមលិនរបស់សត្វលោកត្រូវបានសម្អាត; ហើយពួកគេក៏ច្រៀងសរសើរព្រះយសរបស់ព្រះអង្គដោយសេចក្តីរីករាយ។

Verse 17

नम: कारणमत्स्याय प्रलयाब्धिचराय च । हयशीर्ष्णे नमस्तुभ्यं मधुकैटभमृत्यवे ॥ १७ ॥ अकूपाराय बृहते नमो मन्दरधारिणे । क्षित्युद्धारविहाराय नम: शूकरमूर्तये ॥ १८ ॥

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះមត្ស្យា មូលហេតុនៃសೃષ્ટិ ដែលហែលក្នុងមហាសមុទ្រព្រាល័យ។ សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះហយគ្រីវ/ហយសីර්ษ ដែលសម្លាប់មធុ និងកៃតភ។ សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះកૂર્મដ៏មហិមា អ្នកទ្រភ្នំមន្ទរ។ សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះវរាហៈ រូបសូករ ដែលរីករាយក្នុងលីឡាលើកផែនដីឡើង។

Verse 18

नम: कारणमत्स्याय प्रलयाब्धिचराय च । हयशीर्ष्णे नमस्तुभ्यं मधुकैटभमृत्यवे ॥ १७ ॥ अकूपाराय बृहते नमो मन्दरधारिणे । क्षित्युद्धारविहाराय नम: शूकरमूर्तये ॥ १८ ॥

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះមត្ស្យា មូលហេតុនៃសೃષ્ટិ ដែលហែលក្នុងមហាសមុទ្រព្រាល័យ។ សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះហយគ្រីវ/ហយសីර්ษ ដែលសម្លាប់មធុ និងកៃតភ។ សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះកૂর্মដ៏មហិមា អ្នកទ្រភ្នំមន្ទរ។ សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះវរាហៈ រូបសូករ ដែលរីករាយក្នុងលីឡាលើកផែនដីឡើង។

Verse 19

नमस्तेऽद्भ‍ुतसिंहाय साधुलोकभयापह । वामनाय नमस्तुभ्यं क्रान्तत्रिभुवनाय च ॥ १९ ॥

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះនរសിംហៈ អវតារសិង្ហដ៏អស្ចារ្យ ដែលបំបាត់ភ័យរបស់សាធុភក្តា; និងសូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះវាមនៈ ដែលបានជំហានគ្របដណ្តប់ត្រីភព។

Verse 20

नमो भृगुणां पतये द‍ृप्तक्षत्रवनच्छिदे । नमस्ते रघुवर्याय रावणान्तकराय च ॥ २० ॥

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអម្ចាស់នៃពួកភ្រឹគុ ដែលកាត់បំផ្លាញព្រៃនៃក្សត្រអួតអាង (បរហ្សុរាមៈ); និងសូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះរាមៈ អ្នកល្អបំផុតនៃវង្សរាឃុ ដែលបញ្ចប់រាវណៈ។

Verse 21

नमस्ते वासुदेवाय नम: सङ्कर्षणाय च । प्रद्युम्नायनिरुद्धाय सात्वतां पतये नम: ॥ २१ ॥

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះវាសុទេវៈ; សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះសង្គರ್ಷណៈ; ចំពោះព្រះប្រទ្យុម្ន និងព្រះអនិរុទ្ធ; សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអម្ចាស់ នៃពួកសាត្វតៈ។

Verse 22

नमो बुद्धाय शुद्धाय दैत्यदानवमोहिने । म्‍लेच्छप्रायक्षत्रहन्त्रे नमस्ते कल्किरूपिणे ॥ २२ ॥

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះពុទ្ធរូបដ៏បរិសុទ្ធឥតមាលិន ដែលនឹងធ្វើឲ្យពួកដៃត្យ និងដានវៈវង្វេង; និងសូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះកល្កិរូប ដែលបំផ្លាញក្សត្រិយៈម្លេច្ឆប្រហែល—អ្នកស៊ីសាច់ដែលក្លែងខ្លួនជាស្តេច។

Verse 23

भगवन् जीवलोकोऽयं मोहितस्तव मायया । अहं ममेत्यसद्ग्राहो भ्राम्यते कर्मवर्त्मसु ॥ २३ ॥

ឱ ព្រះភគវាន! ពិភពសត្វមានជីវិតនេះត្រូវបានមាយារបស់ព្រះអង្គបំភាន់។ ដោយចាប់យកគំនិតក្លែងក្លាយថា «ខ្ញុំ» និង «របស់ខ្ញុំ» ពួកគេត្រូវវង្វេងតាមផ្លូវនៃកម្ម។

Verse 24

अहं चात्मात्मजागारदारार्थस्वजनादिषु । भ्रमामि स्वप्नकल्पेषु मूढ: सत्यधिया विभो ॥ २४ ॥

ឱ​ព្រះអម្ចាស់​មានព្រះអំណាច, ខ្ញុំ​ក៏​វង្វេង​ដែរ ដោយ​គិត​ថា​កាយ កូន ផ្ទះ ភរិយា ទ្រព្យ និងញាតិមិត្ត​ជា​របស់​ពិត ទោះបី​វា​ដូច​សុបិន​ក៏ដោយ។

Verse 25

अनित्यानात्मदु:खेषु विपर्ययमतिर्ह्यहम् । द्वन्द्वारामस्तमोविष्टो न जाने त्वात्मन: प्रियम् ॥ २५ ॥

ខ្ញុំ​បាន​យល់ច្រឡំ​ថា​អ្វី​ដែល​មិនថេរ​គឺ​ថេរ ថា​កាយ​គឺ​ខ្លួន និងថា​មូលហេតុ​នៃ​ទុក្ខ​គឺ​មូលហេតុ​នៃ​សុខ; ខ្ញុំ​រីករាយ​ក្នុង​ភាពទ្វេ និងត្រូវ​អវិជ្ជា​គ្របដណ្ដប់ ដូច្នេះ​មិនស្គាល់​ព្រះអង្គ​ជា​គោលដៅ​ពិត​នៃ​សេចក្តីស្រឡាញ់​របស់ខ្ញុំ។

Verse 26

यथाबुधो जलं हित्वा प्रतिच्छन्नं तदुद्भ‍वै: । अभ्येति मृगतृष्णां वै तद्वत्त्वाहं पराङ्‌मुख: ॥ २६ ॥

ដូច​មនុស្ស​ល្ងង់​ដែល​បោះបង់​ទឹក​ដែល​ត្រូវ​រុក្ខជាតិ​ក្នុង​ទឹក​គ្របបាំង ហើយ​រត់តាម​មរីចិកា ដូច្នោះ​ខ្ញុំ​ក៏​បែរ​មុខ​ចេញ​ពី​ព្រះអង្គ។

Verse 27

नोत्सहेऽहं कृपणधी: कामकर्महतं मन: । रोद्धुं प्रमाथिभिश्चाक्षैर्ह्रियमाणमितस्तत: ॥ २७ ॥

ប្រាជ្ញា​ខ្ញុំ​ទន់ខ្សោយ​ណាស់; ខ្ញុំ​មិនអាច​ទប់ចិត្ត​ដែល​ត្រូវ​កម្សាន្តដោយ​កាម និង​កម្ម ហើយ​ត្រូវ​អង្គធាតុអារម្មណ៍​ដ៏រឹងរូស​អូស​ទៅមក​បានទេ។

Verse 28

सोऽहं तवाङ्‌घ्र्युपगतोऽस्म्यसतां दुरापं तच्चाप्यहं भवदनुग्रह ईश मन्ये । पुंसो भवेद् यर्हि संसरणापवर्ग- स्त्वय्यब्जनाभ सदुपासनया मति: स्यात् ॥ २८ ॥

ដោយសារខ្ញុំ​បានធ្លាក់ចុះ​ដូចនេះ ខ្ញុំ​មក​សុំ​ជ្រកកោន​នៅ​ព្រះបាទ​របស់​ព្រះអង្គ ឱ​ព្រះអម្ចាស់; ព្រោះ​អ្វី​ដែល​អសុទ្ធ​មិនអាច​ឈានដល់ ក៏​ខ្ញុំ​ជឿ​ថា​អាច​ទៅដល់​បាន​ដោយ​ព្រះគុណ​របស់​ព្រះអង្គ។ ឱ​ព្រះអង្គ​មានផ្ចិត​ដូច​ផ្កាឈូក, លុះត្រាតែ​ជីវិត​ក្នុង​សំសារ​បញ្ចប់ ទើប​ចិត្ត​ដឹងដល់​ព្រះអង្គ​កើតឡើង ដោយ​សេវាកម្ម​ជា​សេចក្តីបូជា​ពិត​ចំពោះ​អ្នកបរិសុទ្ធ។

Verse 29

नमो विज्ञानमात्राय सर्वप्रत्ययहेतवे । पुरुषेशप्रधानाय ब्रह्मणेऽनन्तशक्तये ॥ २९ ॥

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះព្រហ្មបរមសច្ចៈ អ្នកមានពលានុភាពអនន្ត—ព្រះองค์ជារូបនៃប្រាជ្ញាទេវីសុទ្ធ ជាមូលហេតុនៃការយល់ដឹងទាំងអស់ និងជាព្រះអធិបតីលើកម្លាំងធម្មជាតិដែលគ្រប់គ្រងសត្វមានជីវិត។

Verse 30

नमस्ते वासुदेवाय सर्वभूतक्षयाय च । हृषीकेश नमस्तुभ्यं प्रपन्नं पाहि मां प्रभो ॥ ३० ॥

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះองค์ ព្រះបុត្រនៃវាសុទេវៈ; សត្វមានជីវិតទាំងអស់ស្ថិត និងអាស្រ័យនៅក្នុងព្រះองค์។ ឱ ហ្រឹសីកេស សូមក្រាបបង្គំម្តងហើយម្តងទៀត។ ព្រះអម្ចាស់ ខ្ញុំសូមចូលជ្រក—សូមការពារខ្ញុំ។