
Rāsa-līlā Begins; Divine Multiplication; Moral Doubt and Its Resolution
បន្ទាប់ពីព្រះក្រឹṣṇa បន្ធូរបេះដូង និងសម្រួលជាមួយកោពីសក្រោយការឈឺចាប់ពីការបែកចេញ ការរាសលីឡា ចាប់ផ្តើមលើច្រាំងទន្លេយមុនា ក្រោមពន្លឺព្រះច័ន្ទ។ ព្រះអង្គពង្រីកព្រះកាយឲ្យមាននៅជិតកោពីម្នាក់ៗ ដូចជាព្រះអង្គសម្រាប់នាងតែម្នាក់ ខណៈទេវតា និងគន្ធರ್ವជាមួយភរិយា សរសើរពីលើមេឃ។ ព្រះគម្ពីរពិពណ៌នាសោភ័ណភាពនៃរាស—បទចម្រៀង គ្រឿងអលង្ការ ញើស និងកាយវិការស្នេហា—ហើយបន្ទាប់មកបត់ទៅសំណួរធម៌៖ ព្រះបារីក្សិតសួរថា ព្រះអម្ចាស់អ្នកការពារធម៌ហេតុអ្វីដូចជាលើសសីលធម៌ដោយស្និទ្ធជាមួយភរិយារបស់អ្នកដទៃ។ សុកទេវឆ្លើយថា ព្រះអីស្វរ លើសកម្រិតកម្ម មិនអាចវាស់ដោយស្តង់ដារធម្មតា ហើយមនុស្សមិនគួរត្រាប់តាមលីឡារបស់ព្រះអង្គទេ; លីឡានេះមានគោលបំណងទាក់ទាញចិត្តទៅភក្តិ។ បុរសគោព្រៃត្រូវយោគមាយាបំភាន់ មិនមានច嫉។ ជិតភ្លឺថ្ងៃ ព្រះក្រឹṣṇa ប្រាប់កោពីឲ្យត្រឡប់ផ្ទះ។ ចុងក្រោយមានផលស្រដីថា ការស្តាប់ដោយសទ្ធា នាំឲ្យបានភក្តិសុទ្ធ និងឈ្នះកាមតណ្ហារហ័ស។
Verse 1
श्रीशुक उवाच इत्थं भगवतो गोप्य: श्रुत्वा वाच: सुपेशला: । जहुर्विरहजं तापं तदङ्गोपचिताशिष: ॥ १ ॥
ព្រះសុកទេវៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ពេលកោពីទាំងឡាយបានឮព្រះវាចាដ៏ផ្អែមល្ហែមរបស់ព្រះភគវាន ពួកនាងបានបោះបង់កម្តៅទុក្ខពីការបែកឆ្ងាយ។ ពេលបានប៉ះពាល់អង្គកាយដ៏លើសលោករបស់ព្រះអង្គ ពួកនាងមានអារម្មណ៍ដូចជាបំណងទាំងអស់បានសម្រេច និងពោរពេញដោយពរ។
Verse 2
तत्रारभत गोविन्दो रासक्रीडामनुव्रतै: । स्त्रीरत्नैरन्वित: प्रीतैरन्योन्याबद्धबाहुभि: ॥ २ ॥
នៅទីនោះលើច្រាំងយមុនា ព្រះគោវិន្ទបានចាប់ផ្តើមលីឡារបាំរាស ជាមួយកោពីដ៏ស្មោះត្រង់—ជាគ្រឿងរត្នក្នុងចំណោមស្ត្រី—ដែលពោរពេញដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ ហើយពួកនាងបានភ្ជាប់ដៃគ្នាដោយសេចក្តីរីករាយ។
Verse 3
रासोत्सव: सम्प्रवृत्तो गोपीमण्डलमण्डित: । योगेश्वरेण कृष्णेन तासां मध्ये द्वयोर्द्वयो: । प्रविष्टेन गृहीतानां कण्ठे स्वनिकटं स्त्रिय: । यं मन्येरन् नभस्तावद् विमानशतसङ्कुलम् । दिवौकसां सदाराणामौत्सुक्यापहृतात्मनाम् ॥ ३ ॥
ពិធីរាសបានចាប់ផ្តើម ដោយមានកោពីឈរជាវង់មូលតុបតែងឲ្យស្រស់ស្អាត។ ព្រះក្រឹស្ណា ជាម្ចាស់នៃយោគៈ បានពង្រីកព្រះអង្គ ហើយចូលទៅកណ្ដាលរវាងកោពីគ្រប់គូ; ពេលព្រះអង្គដាក់ព្រះបាដៃព័ទ្ធករបស់ពួកនាង កោពីនីមួយៗគិតថាព្រះអង្គឈរនៅជិតខ្លួនតែម្នាក់ឯង។ ព្រះទេវតា និងភរិយារបស់ពួកគេ ត្រូវបានក្តីអន្ទះសារចង់មើលរាសគ្រប់គ្រងចិត្ត ហើយបានបំពេញមេឃដោយវីមានសួគ៌រាប់រយ។
Verse 4
ततो दुन्दुभयो नेदुर्निपेतु: पुष्पवृष्टय: । जगुर्गन्धर्वपतय: सस्त्रीकास्तद्यशोऽमलम् ॥ ४ ॥
បន្ទាប់មក ស្គរទេវតាបន្លឺលាន់លើមេឃ ហើយភ្លៀងផ្កាក៏ធ្លាក់ចុះ។ មេកន្ទរពៈជាមួយភរិយាទាំងឡាយ ច្រៀងសរសើរព្រះកិត្តិយសដ៏បរិសុទ្ធឥតមលិនរបស់ព្រះស្រីក្រឹෂ្ណ។
Verse 5
वलयानां नूपुराणां किङ्किणीनां च योषिताम् । सप्रियाणामभूच्छब्दस्तुमुलो रासमण्डले ॥ ५ ॥
នៅក្នុងរង្វង់រាសៈ ពេលកោពីលេងរីករាយជាមួយព្រះស្រីក្រឹෂ្ណាអ្នកជាទីស្រឡាញ់ សំឡេងកក្រើកកើតឡើងពីកងដៃ កងជើង និងកណ្តឹងចង្កេះរបស់ពួកនាង។
Verse 6
तत्रातिशुशुभे ताभिर्भगवान् देवकीसुत: । मध्ये मणीनां हैमानां महामरकतो यथा ॥ ६ ॥
នៅទីនោះ កណ្ដាលកោពីទាំងឡាយ ព្រះភគវាន ព្រះរាជបុត្រនៃទេវគី គឺព្រះស្រីក្រឹෂ្ណា ភ្លឺរលោងយ៉ាងខ្លាំង ដូចត្បូងនីលដ៏ល្អឯកនៅចំកណ្ដាលគ្រឿងអលង្ការមាស។
Verse 7
पादन्यासैर्भुजविधुतिभि: सस्मितैर्भ्रूविलासै- र्भज्यन्मध्यैश्चलकुचपटै: कुण्डलैर्गण्डलोलै: । स्विद्यन्मुख्य: कवररसनाग्रन्थय: कृष्णवध्वो गायन्त्यस्तं तडित इव ता मेघचक्रे विरेजु: ॥ ७ ॥
ពេលកោពីទាំងឡាយច្រៀងសរសើរព្រះក្រឹෂ្ណា ជើងក៏រាំ ដៃក៏បង្ហាញកាយវិការ និងចិញ្ចើមក៏លេងល្បិចជាមួយស្នាមញញឹម។ ចង្កេះបត់ ក្រណាត់លើទ្រូងរំកិលទៅមក ក្រវិលញ័រលើថ្ពាល់; មុខមានញើស ក្បាលសក់ចង និងខ្សែក្រវាត់ចងតឹង—ក្រមុំរបស់ព្រះក្រឹෂ្ណា ភ្លឺដូចខ្សែរន្ទះក្នុងពពកជុំគ្នា។
Verse 8
उच्चैर्जगुर्नृत्यमाना रक्तकण्ठ्यो रतिप्रिया: । कृष्णाभिमर्शमुदिता यद्गीतेनेदमावृतम् ॥ ८ ॥
កោពីទាំងឡាយដែលប្រាថ្នារសនៃសេចក្តីស្នេហា មានកណ្ដាលកពណ៌ដោយសារពណ៌ជាច្រើន បានច្រៀងខ្លាំងៗ និងរាំ។ ពួកនាងរីករាយដោយសារការប៉ះពាល់របស់ព្រះក្រឹෂ្ណា ហើយបទចម្រៀងរបស់ពួកនាងបានពេញលេញគ្របដណ្តប់សកលលោកទាំងមូល។
Verse 9
काचित् समं मुकुन्देन स्वरजातीरमिश्रिता: । उन्निन्ये पूजिता तेन प्रीयता साधु साध्विति । तदेव ध्रुवमुन्निन्ये तस्यै मानं च बह्वदात् ॥ ९ ॥
គោពីម្នាក់បានច្រៀងរួមសូរសម្របជាមួយព្រះមុកុន្ទៈ លើកតន្ត្រីសុទ្ធស្អាតឲ្យឡើងយ៉ាងសមស្រប; ព្រះក្រឹષ્ણពេញព្រះហឫទ័យ ហើយសរសើរ “សាធុ! សាធុ!” ដោយផ្តល់កិត្តិយសដល់នាង។ បន្ទាប់មក គោពីម្នាក់ទៀតបានលើកទំនុកដដែលក្នុងឆន្ទៈពិសេស; ព្រះស្រីក្រឹષ્ણក៏បានសរសើរ និងផ្តល់មាណដល់នាងដែរ។
Verse 10
काचिद् रासपरिश्रान्ता पार्श्वस्थस्य गदाभृत: । जग्राह बाहुना स्कन्धं श्लथद्वलयमल्लिका ॥ १० ॥
គោពីម្នាក់ដែលនឿយហត់ពីរាសនೃತ្យ បានបែរទៅរកព្រះក្រឹષ્ણដែលឈរនៅក្បែរ ព្រះអង្គជាអ្នកកាន់គទា ហើយយកដៃរបស់នាងកាន់ស្មាព្រះអង្គ; ដោយសារការរាំ កងដៃ និងផ្កានៅសក់របស់នាងបានរលុង។
Verse 11
तत्रैकांसगतं बाहुं कृष्णस्योत्पलसौरभम् । चन्दनालिप्तमाघ्राय हृष्टरोमा चुचुम्ब ह ॥ ११ ॥
នៅទីនោះ ព្រះក្រឹષ્ણបានដាក់ព្រះបាហុរបស់ព្រះអង្គលើស្មាគោពីម្នាក់; ព្រះបាហុនោះមានក្លិនក្រអូបធម្មជាតិដូចផ្កាឈូកខៀវ លាយជាមួយក្លិនចន្ទន៍ដែលលាប។ ពេលនាងស្រូបរីករាយនឹងក្លិននោះ រោមកាយនាងឈរឡើងដោយសេចក្តីអានന്ദ ហើយនាងបានថើបព្រះបាហុ។
Verse 12
कस्याश्चिन्नाट्यविक्षिप्त कुण्डलत्विषमण्डितम् । गण्डं गण्डे सन्दधत्या: प्रादात्ताम्बूलचर्वितम् ॥ १२ ॥
គោពីម្នាក់បានយកថ្ពាល់របស់នាង—ដែលតុបតែងដោយពន្លឺក្រវិលរលោងពេលនាងរាំ—ទៅប៉ះនឹងថ្ពាល់ព្រះក្រឹષ્ણ។ បន្ទាប់មក ព្រះក្រឹષ્ણបានផ្តល់តាំបូល (ស្លឹកស៊ីរី) ដែលព្រះអង្គកំពុងញាំឲ្យនាងដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។
Verse 13
नृत्यती गायती काचित् कूजन्नूपुरमेखला । पार्श्वस्थाच्युतहस्ताब्जं श्रान्ताधात्स्तनयो: शिवम् ॥ १३ ॥
គោពីម្នាក់ទៀតនឿយហត់ពេលរាំ និងច្រៀង ខណៈសម្លេងកងជើង និងខ្សែក្រវាត់របស់នាងកំពុងរំញ័រ។ ដូច្នេះ នាងបានដាក់ព្រះហស្តដូចផ្កាឈូកដ៏មង្គលរបស់ព្រះអច្យុតៈ ដែលឈរនៅក្បែរ លើទ្រូងរបស់នាង ដើម្បីបានសេចក្តីសុខសាន្ត។
Verse 14
गोप्यो लब्ध्वाच्युतं कान्तं श्रिय एकान्तवल्लभम् । गृहीतकण्ठ्यस्तद्दोर्भ्यां गायन्त्यस्तं विजह्रिरे ॥ १४ ॥
ពួកគោពីបានទទួលព្រះអច្យុតៈជាគូស្នេហ៍ជិតស្និទ្ធ—ព្រះអង្គជាគូស្នេហ៍តែមួយរបស់ព្រះស្រីលក្ខ្មី។ ព្រះអង្គអោបករបស់ពួកនាងដោយព្រះពាហុ ហើយពួកនាងច្រៀងសរសើរព្រះគុណ ទទួលរីករាយក្នុងអានន្ទដ៏លើសលប់។
Verse 15
कर्णोत्पलालकविटङ्ककपोलघर्म- वक्त्रश्रियो वलयनूपुरघोषवाद्यै: । गोप्य: समं भगवता ननृतु: स्वकेश- स्रस्तस्रजो भ्रमरगायकरासगोष्ठ्याम् ॥ १५ ॥
ផ្កាឈូកនៅក្រោយត្រចៀក សក់រលោងលើថ្ពាល់ និងញើសជាចំណុចៗ បានបន្ថែមសោភ័ណភាពមុខរបស់គោពី។ សំឡេងកងដៃ និងកងជើងក្លាយជាសូរស័ព្ទតន្ត្រី មាលាផ្កាក៏រាលដាល; ដូច្នេះពួកនាងរាំជាមួយព្រះភគវានក្នុងវាលរាសៈ ដោយមានហ្វូងឃ្មុំច្រៀងជាសម្រស់។
Verse 16
एवं परिष्वङ्गकराभिमर्श- स्निग्धेक्षणोद्दामविलासहासै: । रेमे रमेशो व्रजसुन्दरीभि- र्यथार्भक: स्वप्रतिबिम्बविभ्रम: ॥ १६ ॥
ដូច្នេះ ដោយការអោបក្រសោប ការលួងលោមដោយដៃ ការសម្លឹងដោយសេចក្តីស្នេហា និងសំណើចកម្សាន្តដ៏ទូលាយ ព្រះក្រឹស្ណៈ—ព្រះនាថនៃព្រះស្រីលក្ខ្មី—បានរីករាយជាមួយនារីវ្រាជ ដូចកុមារលេងជាមួយរូបឆ្លុះរបស់ខ្លួន។
Verse 17
तदङ्गसङ्गप्रमुदाकुलेन्द्रिया: केशान् दुकूलं कुचपट्टिकां वा । नाञ्ज: प्रतिव्योढुमलं व्रजस्त्रियो विस्रस्तमालाभरणा: कुरूद्वह ॥ १७ ॥
ដោយសេចក្តីរីករាយពីការប៉ះពាល់កាយរបស់ព្រះអង្គ អារម្មណ៍នៃគោពីក៏រអិលរអួលដោយអានន្ទ។ ពួកនាងមិនអាចរៀបចំសក់ សម្លៀកបំពាក់ និងក្រណាត់បិទទ្រូងឲ្យស្អាតបានទេ; មាលាផ្កា និងគ្រឿងអលង្ការរបស់ពួកនាងក៏រាលដាលទៅវិញទៅមក ឱ វីរបុរសនៃកុរុ។
Verse 18
कृष्णविक्रीडितं वीक्ष्य मुमुहु: खेचरस्त्रिय: । कामार्दिता: शशाङ्कश्च सगणो विस्मितोऽभवत् ॥ १८ ॥
ពេលឃើញលីឡាកម្សាន្តរបស់ព្រះក្រឹស្ណៈ ភរិយារបស់ទេវតាដែលមើលពីយានអាកាស ក៏ស្រវឹងស្រពិចស្រពិល និងរងការរំខានដោយកាម។ សូម្បីតែព្រះចន្ទជាមួយក្រុមផ្កាយរបស់ព្រះអង្គក៏ភ្ញាក់ផ្អើល។
Verse 19
कृत्वा तावन्तमात्मानं यावतीर्गोपयोषित: । रेमे स भगवांस्ताभिरात्मारामोऽपि लीलया ॥ १९ ॥
ព្រះស្រីក្រឹស្ណៈបានពង្រីកព្រះអង្គឲ្យមានចំនួនស្មើនឹងក្រុមគោពីទាំងឡាយ ទោះជាព្រះអង្គជាអាត្មារាម ក៏បានរីករាយលេងលីលាជាមួយពួកនាង។
Verse 20
तासां रतिविहारेण श्रान्तानां वदनानि स: । प्रामृजत् करुण: प्रेम्णा शन्तमेनाङ्ग पाणिना ॥ २० ॥
ឃើញក្រុមគោពីនឿយហត់ពីការរីករាយក្នុងស្នេហា ឱ ព្រះរាជា ព្រះស្រីក្រឹស្ណៈដ៏មានមេត្តា បានជូតមុខពួកនាងដោយព្រះហត្ថដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ ពោរពេញដោយសេចក្តីស្រឡាញ់។
Verse 21
गोप्य: स्फुरत्पुरटकुण्डलकुन्तलत्विड्- गण्डश्रिया सुधितहासनिरीक्षणेन । मानं दधत्य ऋषभस्य जगु: कृतानि पुण्यानि तत्कररुहस्पर्शप्रमोदा: ॥ २१ ॥
ដោយស្នាមញញឹមនិងសម្លឹងមើលដ៏ផ្អែមល្ហែម ដែលបានលម្អដោយសោភ័ណភាពនៃថ្ពាល់ ពន្លឺសក់រួញ និងក្រវិលមាសភ្លឺចែងចាំង គោពីទាំងឡាយបានគោរពដល់វីរបុរសរបស់ពួកនាង; រីករាយពីការប៉ះពាល់នៃក្រចកព្រះអង្គ ពួកនាងបានច្រៀងសរសើរលីលាដ៏មង្គលសុទ្ធសាធរបស់ព្រះអង្គ។
Verse 22
ताभिर्युत: श्रममपोहितुमङ्गसङ्ग- घृष्टस्रज: स कुचकुङ्कुमरञ्जिताया: । गन्धर्वपालिभिरनुद्रुत आविशद् वा: श्रान्तो गजीभिरिभराडिव भिन्नसेतु: ॥ २२ ॥
កម្រងផ្ការបស់ព្រះក្រឹស្ណៈត្រូវបានប៉ះទង្គិចនិងកិនខ្ទេចក្នុងលីលាស្នេហាជាមួយគោពី ហើយត្រូវបានលាបក្រហមដោយម្សៅកុងគុមពីទ្រូងពួកនាង។ ដើម្បីបំបាត់ភាពនឿយហត់របស់គោពី ព្រះអង្គបានចូលទៅក្នុងទឹកយមុនា ដោយមានឃ្មុំដែលច្រៀងដូចកន្ធర్వ តាមក្រោយយ៉ាងលឿន។ ព្រះអង្គមើលទៅដូចស្តេចដំរីចូលទឹកសម្រាកជាមួយគូស្នេហា ហើយព្រះអង្គបានលើសលប់សីលធម៌លោក និងវេដ ដូចដំរីខ្លាំងបំបែកទំនប់ស្រែ។
Verse 23
सोऽम्भस्यलं युवतिभि: परिषिच्यमान: प्रेम्णेक्षित: प्रहसतीभिरितस्ततोऽङ्ग । वैमानिकै: कुसुमवर्षिभिरीड्यमानो रेमे स्वयं स्वरतिरत्र गजेन्द्रलील: ॥ २३ ॥
ឱ ព្រះរាជា ក្នុងទឹក ព្រះស្រីក្រឹស្ណៈត្រូវបានគោពីដែលសើចសប្បាយសាច់ទឹកពីគ្រប់ទិស ហើយពួកនាងសម្លឹងមើលព្រះអង្គដោយសេចក្តីស្រឡាញ់។ ព្រះទេវតានៅលើយានអាកាសបានគោរពព្រះអង្គដោយបាញ់ផ្កាចុះ; ព្រះអង្គដែលស្វ័យត្រាប់តាម (ស្វរតិ) បានរីករាយលេងដូចស្តេចដំរី។
Verse 24
ततश्च कृष्णोपवने जलस्थल- प्रसूनगन्धानिलजुष्टदिक्तटे । चचार भृङ्गप्रमदागणावृतो यथा मदच्युद् द्विरद: करेणुभि: ॥ २४ ॥
បន្ទាប់មក ព្រះបគវាន ស្រីក្រឹស្ណៈ បានដើរលេងក្នុងព្រៃតូចមួយនៅលើច្រាំងយមុនា។ ខ្យល់ដែលនាំក្លិនក្រអូបនៃផ្កាទាំងលើដី និងក្នុងទឹក បានបំពេញទិសទាំងអស់ឲ្យក្រអូប។ មានហ្វូងឃ្មុំ និងក្រុមគោពីស្រស់ស្អាតព័ទ្ធជុំវិញ ព្រះអង្គស្រស់បំព្រងដូចដំរីមាត់ស្រវឹងនៅកណ្ដាលដំរីញី។
Verse 25
एवं शशाङ्कांशुविराजिता निशा: स सत्यकामोऽनुरताबलागण: । सिषेव आत्मन्यवरुद्धसौरत: सर्वा: शरत्काव्यकथारसाश्रया: ॥ २५ ॥
ដូច្នេះ ក្នុងរាត្រីរដូវស្លឹកឈើជ្រុះដែលភ្លឺរលោងដោយពន្លឺព្រះច័ន្ទ ព្រះបគវាន ស្រីក្រឹស្ណៈ—អ្នកដែលបំណងតែងតែសម្រេច—បានសោយលីឡាជាមួយក្រុមគោពីដែលស្រឡាញ់ជាប់ចិត្ត។ ទោះជាយ៉ាងណា ក្នុងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ មិនមានកាមតណ្ហាលោកិយណាមួយអាចប៉ះពាល់បានឡើយ; ដើម្បីល្បែងទេវីយ៍ ព្រះអង្គបានអាស្រ័យលើរាត្រីច័ន្ទភ្លឺនៃរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ ដែលជំរុញរសកវីនៃរឿងស្នេហាអលৌកិក។
Verse 26
श्रीपरीक्षिदुवाच संस्थापनाय धर्मस्य प्रशमायेतरस्य च । अवतीर्णो हि भगवानंशेन जगदीश्वर: ॥ २६ ॥ स कथं धर्मसेतूनां वक्ता कर्ताभिरक्षिता । प्रतीपमाचरद् ब्रह्मन् परदाराभिमर्शनम् ॥ २७ ॥
ព្រះបាទបរិក្សិតមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រាហ្មណ៍! ដើម្បីស្ថាបនាធម៌ និងបំបាត់អធម៌ ព្រះបគវាន ជាព្រះអម្ចាស់នៃសកលលោក បានចុះមកលើផែនដីជាមួយនឹងអಂស (ភាគពេញ) របស់ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គជាអ្នកប្រកាស អ្នកអនុវត្ត និងអ្នកការពារស្ពាននៃធម៌; ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជា ឱ ព្រាហ្មណ៍ ព្រះអង្គបានប្រព្រឹត្តផ្ទុយធម៌ ដោយប៉ះពាល់ភរិយារបស់អ្នកដទៃ?»
Verse 27
श्रीपरीक्षिदुवाच संस्थापनाय धर्मस्य प्रशमायेतरस्य च । अवतीर्णो हि भगवानंशेन जगदीश्वर: ॥ २६ ॥ स कथं धर्मसेतूनां वक्ता कर्ताभिरक्षिता । प्रतीपमाचरद् ब्रह्मन् परदाराभिमर्शनम् ॥ २७ ॥
ព្រះបាទបរិក្សិតមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រាហ្មណ៍! ដើម្បីស្ថាបនាធម៌ និងបំបាត់អធម៌ ព្រះបគវាន ជាព្រះអម្ចាស់នៃសកលលោក បានចុះមកលើផែនដីជាមួយនឹងអಂស (ភាគពេញ) របស់ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គជាអ្នកប្រកាស អ្នកអនុវត្ត និងអ្នកការពារស្ពាននៃធម៌; ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជា ឱ ព្រាហ្មណ៍ ព្រះអង្គបានប្រព្រឹត្តផ្ទុយធម៌ ដោយប៉ះពាល់ភរិយារបស់អ្នកដទៃ?»
Verse 28
आप्तकामो यदुपति: कृतवान्वै जुगुप्सितम् । किमभिप्राय एतन्न: शंशयं छिन्धि सुव्रत ॥ २८ ॥
ឱ អ្នកមានវត្តដ៏ប្រសើរ! ព្រះយទុបតិ ដែលពេញចិត្តក្នុងព្រះអង្គឯង បានប្រព្រឹត្តអំពើដែលហាក់ដូចជាគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើមនោះ ដោយមានបំណងអ្វី? សូមមេត្តាកាត់បំបែកសង្ស័យរបស់ពួកយើង។
Verse 29
श्रीशुक उवाच धर्मव्यतिक्रमो दृष्ट ईश्वराणां च साहसम् । तेजीयसां न दोषाय वह्ने: सर्वभुजो यथा ॥ २९ ॥
ព្រះស្រីសុកទេវៈមានព្រះបន្ទូលថា—ការលើសលប់ធម៌ដែលហាក់ដូចជាការហ៊ានធ្វើរបស់អធិការអំណាចមហាបុរស មិនក្លាយជាកំហុសដល់ពួកគេឡើយ; ដូចភ្លើងដែលលេបអ្វីៗទាំងអស់ហើយនៅតែមិនសៅហ្មង។
Verse 30
नैतत् समाचरेज्जातु मनसापि ह्यनीश्वर: । विनश्यत्याचरन् मौढ्याद्यथारुद्रोऽब्धिजं विषम् ॥ ३० ॥
អ្នកដែលមិនមែនជាអធិការធំ មិនគួរត្រាប់តាមអាកប្បកិរិយារបស់អ្នកគ្រប់គ្រងទេ សូម្បីតែក្នុងចិត្ត។ បើត្រាប់តាមដោយភាពល្ងង់ នឹងវិនាស ដូចមនុស្សមិនមែនរុទ្រ ព្យាយាមផឹកពិសសមុទ្រ។
Verse 31
ईश्वराणां वच: सत्यं तथैवाचरितं क्वचित् । तेषां यत् स्ववचोयुक्तं बुद्धिमांस्तत् समाचरेत् ॥ ३१ ॥
ពាក្យរបស់បរិវារព្រះអម្ចាស់ដែលបានទទួលអំណាច គឺពិតជាសច្ចៈជានិច្ច ហើយសកម្មភាពរបស់ពួកគេក្លាយជាគំរូនៅពេលស្របតាមពាក្យនោះ។ ដូច្នេះអ្នកមានប្រាជ្ញាគួរអនុវត្តតាមសេចក្តីណែនាំរបស់ពួកគេ។
Verse 32
कुशलाचरितेनैषामिह स्वार्थो न विद्यते । विपर्ययेण वानर्थो निरहङ्कारिणां प्रभो ॥ ३२ ॥
ឱ ព្រះអម្ចាស់, មហាបុរសដែលគ្មានអហង្គារក្លែងក្លាយ ពេលប្រព្រឹត្តល្អក្នុងលោកនេះ មិនមានចេតនាស្វার্থឡើយ; ហើយទោះហាក់ដូចជាផ្ទុយនឹងធម៌ក៏ដោយ ពួកគេមិនជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងផលបាបទេ។
Verse 33
किमुताखिलसत्त्वानां तिर्यङ्मर्त्यदिवौकसाम् । ईशितुश्चेशितव्यानां कुशलाकुशलान्वय: ॥ ३३ ॥
ដូច្នេះ តើព្រះអម្ចាស់នៃសត្វសព្វ—សត្វ ទាំងមនុស្ស និងទេវតា—ដែលសត្វទាំងអស់ស្ថិតក្រោមអធិបតីភាពរបស់ព្រះអង្គ អាចមានទំនាក់ទំនងជាមួយបុណ្យ និងបាបដែលប៉ះពាល់ដល់សត្វក្រោមបង្គាប់បានដូចម្តេច?
Verse 34
यत्पादपङ्कजपरागनिषेवतृप्ता योगप्रभावविधुताखिलकर्मबन्धा: । स्वैरं चरन्ति मुनयोऽपि न नह्यमाना- स्तस्येच्छयात्तवपुष: कुत एव बन्ध: ॥ ३४ ॥
អ្នកភក្តិដែលពេញចិត្តដោយបម្រើធូលីពីផ្កាឈូកនៃព្រះបាទរបស់ព្រះអម្ចាស់ មិនត្រូវកិច្ចកម្មចងក្រងឡើយ; ហើយមុនីប្រាជ្ញាដែលដោយអំណាចយោគៈបានលាងចោលចំណងកម្មទាំងអស់ ក៏ដើរដោយសេរី។ ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់ដែលយករូបទេវភាពតាមព្រះឆន្ទៈផ្អែមល្ហែមរបស់ព្រះองค์ តើមានចំណងពីណា?
Verse 35
गोपीनां तत्पतीनां च सर्वेषामेव देहिनाम् । योऽन्तश्चरति सोऽध्यक्ष: क्रीडनेनेह देहभाक् ॥ ३५ ॥
ព្រះองค์ដែលស្ថិតជាសាក្សីអ្នកគ្រប់គ្រងនៅក្នុងគោពី និងស្វាមីរបស់នាង ហើយពិតប្រាកដនៅក្នុងសត្វមានកាយទាំងអស់ ព្រះองค์នោះជាអធិបតីដ៏លើសលប់; ព្រះองค์ទ្រង់យកកាយនៅលោកនេះ ដើម្បីរីករាយនឹងលីឡាដ៏លើសលោក។
Verse 36
अनुग्रहाय भक्तानां मानुषं देहमास्थित: । भजते तादृशी: क्रीडा या: श्रुत्वा तत्परो भवेत् ॥ ३६ ॥
ដើម្បីប្រទានអនុគ្រោះដល់អ្នកភក្តិ ព្រះអម្ចាស់ទ្រង់យកកាយស្រដៀងមនុស្ស ហើយទ្រង់ប្រព្រឹត្តលីឡាដែលអ្នកស្តាប់ហើយនឹងត្រូវទាក់ទាញឲ្យឧទ្ទិសចិត្តចំពោះព្រះองค์។
Verse 37
नासूयन् खलु कृष्णाय मोहितास्तस्य मायया । मन्यमाना: स्वपार्श्वस्थान्स्वान्स्वान्दारान् व्रजौकस: ॥ ३७ ॥
បុរសអ្នកស្រុកវ្រាជ ដែលត្រូវមាយារបស់ព្រះក្រឹષ્ણបំភាន់ គិតថាប្រពន្ធរបស់ខ្លួននៅផ្ទះជិតខាងខ្លួនដដែល; ដូច្នេះពួកគេមិនមានចិត្តច嫉ចំពោះព្រះองค์ឡើយ។
Verse 38
ब्रह्मरात्र उपावृत्ते वासुदेवानुमोदिता: । अनिच्छन्त्यो ययुर्गोप्य: स्वगृहान्भगवत्प्रिया: ॥ ३८ ॥
បន្ទាប់ពីកន្លងផុតពេលវេលាយូរដូចមួយរាត្រីរបស់ព្រះព្រហ្មា ព្រះវាសុទេវៈក្រឹષ્ણបានណែនាំឲ្យគោពីត្រឡប់ទៅផ្ទះរបស់នាង។ ទោះនាងមិនចង់ទៅក៏ដោយ ប៉ុន្តែអ្នកជាទីស្រឡាញ់របស់ព្រះអម្ចាស់បានគោរពតាមព្រះបញ្ជា ហើយទៅផ្ទះរៀងៗខ្លួន។
Verse 39
विक्रीडितं व्रजवधूभिरिदं च विष्णो: श्रद्धान्वितोऽनुशृणुयादथ वर्णयेद् य: । भक्तिं परां भगवति प्रतिलभ्य कामं हृद्रोगमाश्वपहिनोत्यचिरेण धीर: ॥ ३९ ॥
អ្នកណាដែលស្តាប់ ឬពណ៌នាលីឡាការលេងរបស់ព្រះវិṣṇu ជាមួយនារីគោពាលី (gopī) នៃវ្រាជ ដោយសទ្ធា នឹងទទួលបានភក្តិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ចំពោះព្រះភគវាន; ហើយដោយចិត្តមាំមួន នឹងឈ្នះកាម—ជំងឺនៃបេះដូង—បានឆាប់រហ័ស។
The text presents this as yogeśvara-lakṣaṇa—His supreme mystic sovereignty—revealing that the Lord can reciprocate fully with each devotee without division or limitation. Theologically, it illustrates personal reciprocity (bhakta-vātsalya) and the non-material nature of līlā: the Supreme remains complete while manifesting intimate presence for all.
Śukadeva argues that the Supreme Controller is not subject to karmic contamination and cannot be evaluated like conditioned beings. He uses analogies (fire remains pure while consuming; Rudra drinking poison cannot be imitated) to establish two principles: (1) īśvara is beyond piety/impiety that bind creatures, and (2) imitation by ordinary persons is spiritually destructive. The līlā is framed as mercy meant to attract souls to bhakti, not as a license for sensuality.
The cowherd men (gopas) are bewildered so they believe their wives remain at home, preventing jealousy and social rupture. This supports the narrative’s devotional purpose: the līlā proceeds under divine arrangement, protecting devotees and demonstrating that Kṛṣṇa’s actions occur within His sovereign, non-material potency rather than ordinary social causality.
The chapter states that faithful hearing or describing these pastimes grants pure devotional service (śuddha-bhakti) and quickly conquers lust, described as a disease of the heart. In Bhāgavata logic, properly received līlā-kathā does not inflame kāma; it reorients desire toward the Lord, transforming it into devotion.
The text depicts rāsa as cosmically captivating, revealing Kṛṣṇa as the supreme object of attraction (ākarṣaṇa-śakti). Their agitation functions as a narrative contrast: even celestial observers are moved, underscoring the extraordinary potency of the Lord’s beauty and play, while reminding readers that the līlā operates on a transcendental plane requiring proper understanding.