Adhyaya 27

Verse 1

श्रीशुक उवाच गोवर्धने धृते शैले आसाराद् रक्षिते व्रजे । गोलोकादाव्रजत्कृष्णं सुरभि: शक्र एव च ॥ १ ॥

ព្រះសុកទេវ គោស្វាមី បានមានប្រសាសន៍ថា បន្ទាប់ពីព្រះក្រឹស្ណៈលើកភ្នំគោវර්ធន ហើយការពារវ្រាជពីភ្លៀងដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច សុរភី មាតានៃគោទាំងឡាយ បានមកពីគោលោក ដើម្បីជួបព្រះក្រឹស្ណៈ ហើយមានឥន្ទ្រៈមកជាមួយ។

Verse 2

विविक्त उपसङ्गम्य व्रीडीत: कृतहेलन: । पस्पर्श पादयोरेनं किरीटेनार्कवर्चसा ॥ २ ॥

ដោយសារបានប្រមាថព្រះអម្ចាស់ ឥន្ទ្រៈមានអារម្មណ៍អៀនខ្លាំង។ គាត់ចូលទៅជិតនៅកន្លែងស្ងាត់ ក្រាបលុត ហើយយកមកុដដែលភ្លឺដូចព្រះអាទិត្យទៅប៉ះព្រះបាទផ្កាឈូករបស់ព្រះអង្គ។

Verse 3

द‍ृष्टश्रुतानुभावोऽस्य कृष्णस्यामिततेजस: । नष्टत्रिलोकेशमद इदमाह कृताञ्जलि: ॥ ३ ॥

ឥន្ទ្រៈបានឃើញ និងបានឮអំពីអานุភាពលើលោករបស់ព្រះក្រឹષ્ણៈដ៏មានតេជៈអសীম ដូច្នេះមោទនភាពថាជាម្ចាស់បីលោករបស់គាត់ត្រូវបានបំបាក់។ ដោយប្រណម្យដៃ គាត់បានទូលព្រះអម្ចាស់ដូច្នេះ។

Verse 4

इन्द्र उवाच विशुद्धसत्त्वं तव धाम शान्तंतपोमयं ध्वस्तरजस्तमस्कम् । मायामयोऽयं गुणसम्प्रवाहोन विद्यते तेऽग्रहणानुबन्ध: ॥ ४ ॥

ព្រះឥន្ទ្រៈទូលថា៖ ធាម/សភាពរបស់ព្រះអង្គជាសត្តវៈបរិសុទ្ធ ស្ងប់ស្ងាត់ និងពោរពេញដោយតបៈ; រជស និងតមស ត្រូវបានលុបបំបាត់។ ក្នុងព្រះអង្គ មិនមានលំហូរគុណៈដែលកើតពីមាយា ទាំងមិនមានការចងពាក់ដោយអវិជ្ជាឡើយ។

Verse 5

कुतो नु तद्धेतव ईश तत्कृतालोभादयो येऽबुधलिङ्गभावा: । तथापि दण्डं भगवान् बिभर्तिधर्मस्य गुप्‍त्यै लनिग्रहाय ॥ ५ ॥

ឱ ព្រះអម្ចាស់! តើអាចមានសញ្ញានៃមនុស្សល្ងង់ ដូចជា លោភៈ កាមៈ កំហឹង និងឈ្នានីស ដែលកើតពីការចងពាក់វត្ថុពីមុន ហើយធ្វើឲ្យជាប់សង្សារវដ្តកាន់តែខ្លាំង នៅក្នុងព្រះអង្គដូចម្តេច? ទោះយ៉ាងណា ព្រះភគវានក៏កាន់ទណ្ឌកម្ម ដើម្បីការពារធម៌ និងទប់ស្កាត់អ្នកអាក្រក់។

Verse 6

पिता गुरुस्त्वं जगतामधीशोदुरत्यय: काल उपात्तदण्ड: । हिताय चेच्छातनुभि: समीहसेमानं विधुन्वन् जगदीशमानिनाम् ॥ ६ ॥

ព្រះអង្គជាព្រះបិតា និងគ្រូវិញ្ញាណនៃសកលលោកទាំងមូល ហើយជាអធិការកំពូល។ ព្រះអង្គជាកាលៈដែលមិនអាចឆ្លងកាត់បាន កាន់ទណ្ឌកម្ម; ព្រះអង្គដាក់ទោសអ្នកមានបាប ដើម្បីប្រយោជន៍របស់ពួកគេផ្ទាល់។ ក្នុងអវតារផ្សេងៗដែលព្រះអង្គជ្រើសដោយព្រះឆន្ទៈ ព្រះអង្គធ្វើការយ៉ាងដាច់ខាត ដើម្បីបំបាត់មោទនភាពក្លែងក្លាយរបស់អ្នកដែលគិតថាខ្លួនជាម្ចាស់លោក។

Verse 7

ये मद्विधाज्ञा जगदीशमानिन-स्त्वां वीक्ष्य कालेऽभयमाशु तन्मदम् । हित्वार्यमार्गं प्रभजन्त्यपस्मयाईहा खलानामपि तेऽनुशासनम् ॥ ७ ॥

សូម្បីតែអ្នកល្ងង់ដូចខ្ញុំ ដែលអួតអាងថាជាម្ចាស់លោក ពេលបានឃើញព្រះអង្គមិនភ័យសូម្បីតែចំពោះកាលៈវេលា ក៏បោះបង់មោទនភាពនោះភ្លាមៗ ហើយចូលទៅកាន់ផ្លូវធម៌ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។ ដូច្នេះ ការផ្តន្ទាទោសអ្នកអាក្រក់របស់ព្រះអង្គ គឺដើម្បីអប់រំពួកគេ។

Verse 8

स त्वं ममैश्वर्यमदप्लुतस्यकृतागसस्तेऽविदुष: प्रभावम् । क्षन्तुं प्रभोऽथार्हसि मूढचेतसोमैवं पुनर्भून्मतिरीश मेऽसती ॥ ८ ॥

ខ្ញុំបានលង់ក្នុងមោទនភាពនៃអំណាច និងមិនដឹងអំពីព្រះមហិទ្ធិរបស់ព្រះអង្គ ទើបបានប្រព្រឹត្តអំពើល្មើសចំពោះព្រះអង្គ។ ព្រះអម្ចាស់ សូមអភ័យទោសខ្ញុំផង។ ចិត្តប្រាជ្ញារបស់ខ្ញុំត្រូវមោហៈគ្រប់គ្រង; ឱ ព្រះអីស្វរ សូមកុំឲ្យមតិខ្ញុំក្លាយជាមិនបរិសុទ្ធបែបនេះម្ដងទៀត។

Verse 9

तवावतारोऽयमधोक्षजेहभुवो भराणामुरुभारजन्मनाम् । चमूपतीनामभवाय देवभवाय युष्मच्चरणानुवर्तिनाम् ॥ ९ ॥

ឱ ព្រះអធោក្សជៈ! ព្រះអង្គចុះមកក្នុងលោកនេះ ដើម្បីបំផ្លាញមេយោធា-ស្តេចដែលជាភារៈធ្ងន់លើផែនដី និងបង្កការរំខានដ៏សាហាវ។ ឱ ព្រះដេវៈ ព្រះអង្គក៏ប្រព្រឹត្តដើម្បីសេចក្តីសុខសាន្តរបស់អ្នកដែលស្មោះត្រង់តាមដានព្រះបាទផ្កាឈូករបស់ព្រះអង្គផងដែរ។

Verse 10

नमस्तुभ्यं भगवते पुरुषाय महात्मने । वासुदेवाय कृष्णाय सात्वतां पतये नम: ॥ १० ॥

សូមក្រាបនមស្ការ ព្រះអង្គជាព្រះភគវាន បុរសមហាត្មា; សូមក្រាបនមស្ការ ព្រះវាសុទេវៈ ព្រះក្រឹស្ណៈ អធិបតីនៃសាត្វតៈ (វង្សយទុ)។

Verse 11

स्वच्छन्दोपात्तदेहाय विशुद्धज्ञानमूर्तये । सर्वस्मै सर्वबीजाय सर्वभूतात्मने नम: ॥ ११ ॥

សូមក្រាបនមស្ការ ព្រះអង្គដែលទទួលយកព្រះកាយទេវភាពដោយសេរី តាមបំណងរបស់ភក្តា; ព្រះអង្គដែលរូបសភាពជាចំណេះដឹងបរិសុទ្ធ; ព្រះអង្គដែលជាសព្វវត្ថុ ជាគ្រាប់ពូជនៃសព្វវត្ថុ និងជាអាត្មានៃសត្វទាំងអស់។

Verse 12

मयेदं भगवन् गोष्ठनाशायासारवायुभि: । चेष्टितं विहते यज्ञे मानिना तीव्रमन्युना ॥ १२ ॥

ឱ​ព្រះអម្ចាស់! ពេល​ពិធីយជ្ញ​របស់ខ្ញុំ​ត្រូវបានរំខាន ខ្ញុំ​កើត​កំហឹង​ខ្លាំង​ដោយសារ​អហങ്കារ​ក្លែងក្លាយ; ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​បានព្យាយាម​បំផ្លាញ​សហគមន៍​អ្នកគោរពគោ​របស់​ព្រះអង្គ​ដោយ​ភ្លៀង និង​ខ្យល់​ដ៏សាហាវ។

Verse 13

त्वयेशानुगृहीतोऽस्मि ध्वस्तस्तम्भो वृथोद्यम: । ईश्वरं गुरुमात्मानं त्वामहं शरणं गत: ॥ १३ ॥

ឱ​ព្រះអម្ចាស់! ព្រះអង្គបានប្រទានមេត្តាករុណាដល់ខ្ញុំ ដោយបំបាក់អហങ്കារ​ក្លែងក្លាយ និងបរាជ័យ​ការខិតខំ​ឥតប្រយោជន៍​របស់ខ្ញុំ។ ចំពោះព្រះអង្គ—ព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិរាជ គ្រូវិញ្ញាណ និងបរមាត្មា—ឥឡូវនេះខ្ញុំសូមចូលជ្រកកោន។

Verse 14

श्रीशुक उवाच एवं सङ्कीर्तित: कृष्णो मघोना भगवानमुम् । मेघगम्भीरया वाचा प्रहसन्निदमब्रवीत् ॥ १४ ॥

ព្រះសុកទេវ គោស្វាមី បាននិយាយថា៖ ពេលឥន្ទ្រៈសរសើរដូច្នេះ ព្រះក្រឹស្ណា—ព្រះបុគ្គលដ៏អធិរាជ—បានញញឹម ហើយនិយាយទៅកាន់គាត់ដោយសំឡេងជ្រៅដូចសូរ​មេឃដូចតទៅ។

Verse 15

श्रीभगवानुवाच मया तेऽकारि मघवन् मखभङ्गोऽनुगृह्णता । मदनुस्मृतये नित्यं मत्तस्येन्द्र श्रिया भृशम् ॥ १५ ॥

ព្រះបរមភគវានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ឱ​មឃវាន ឥន្ទ្រៈ! ដោយមេត្តាករុណា ខ្ញុំបានបញ្ឈប់យជ្ញដែលគេធ្វើសម្រាប់អ្នក។ អ្នកស្រវឹងខ្លាំងដោយសិរីល្អ និងអំណាចជាស្តេចសួគ៌; ដូច្នេះខ្ញុំចង់ឲ្យអ្នករំលឹកខ្ញុំជានិច្ច។

Verse 16

मामैश्वर्यश्रीमदान्धो दण्डपाणिं न पश्यति । तं भ्रंशयामि सम्पद्‌भ्यो यस्य चेच्छाम्यनुग्रहम् ॥ १६ ॥

មនុស្សដែលងងឹតដោយស្រវឹងអំណាច និងសម្បត្តិ មិនឃើញខ្ញុំដែលនៅជិត ដោយកាន់ដំបងទណ្ឌកម្មនៅក្នុងដៃ។ បើខ្ញុំប្រាថ្នាសុភមង្គលពិតសម្រាប់គាត់ ខ្ញុំនឹងទាញគាត់ចុះពីស្ថានភាពសំណាងល្អផ្លូវវត្ថុ។

Verse 17

गम्यतां शक्र भद्रं व: क्रियतां मेऽनुशासनम् । स्थीयतां स्वाधिकारेषु युक्तैर्व: स्तम्भवर्जितै: ॥ १७ ॥

ឱ សក្រណ៍ (ឥន្ទ្រា) ឥឡូវនេះ អ្នកអាចទៅបាន; ចូរអនុវត្តតាមព្រះបញ្ជារបស់យើង។ ចូរស្ថិតនៅក្នុងតួនាទីដែលបានកំណត់ ហើយស្ងប់ស្ងាត់ដោយគ្មានមោទនភាពក្លែងក្លាយ។

Verse 18

अथाह सुरभि: कृष्णमभिवन्द्यमनस्विनी । स्वसन्तानैरुपामन्‍त्र्य गोपरूपिणमीश्वरम् ॥ १८ ॥

បន្ទាប់មក មាតាសុរភី ជាមួយកូនចៅរបស់នាងគឺហ្វូងគោ បានក្រាបបង្គំដល់ព្រះក្រឹស្ណ។ ដោយគោរពសូមព្រះអង្គទ្រង់ប្រទានការយកព្រះទ័យ ទៅលើព្រះអម្ចាស់ដែលស្ថិតមុខនាងក្នុងរូបក្មេងគោល្បាល ហើយនាងបាននិយាយដោយទន់ភ្លន់។

Verse 19

सुरभिरुवाच कृष्ण कृष्ण महायोगिन् विश्वात्मन् विश्वसम्भव । भवता लोकनाथेन सनाथा वयमच्युत ॥ १९ ॥

សុរភីបាននិយាយថា៖ ឱ ក្រឹស្ណា ក្រឹស្ណា មហាយោគីដ៏អស្ចារ្យ! ឱ ព្រះវិញ្ញាណនៃសកល និងប្រភពកំណើតនៃលោក! ឱ អច្យុតៈ ព្រះអង្គជាព្រះនាថនៃលោក; ដោយព្រះគុណ ពួកយើងមានទីពឹង។

Verse 20

त्वं न: परमकं दैवं त्वं न इन्द्रो जगत्पते । भवाय भव गोविप्रदेवानां ये च साधव: ॥ २० ॥

ព្រះអង្គជាព្រះដែលយើងគួរគោរពបូជាខ្ពស់បំផុត; ឱ ព្រះម្ចាស់នៃសកលលោក ព្រះអង្គជាឥន្ទ្ររបស់យើង។ ដើម្បីសុខមង្គលនៃគោ ព្រាហ្មណ៍ ទេវតា និងសាធុទាំងអស់ សូមព្រះអង្គក្លាយជាឥន្ទ្ររបស់យើង។

Verse 21

इन्द्रं नस्त्वाभिषेक्ष्यामो ब्रह्मणा चोदिता वयम् । अवतीर्णोऽसि विश्वात्मन् भूमेर्भारापनुत्तये ॥ २१ ॥

តាមព្រះបញ្ជារបស់ព្រះព្រហ្ម យើងនឹងធ្វើពិធីអភិសេកស្រោចស្រង់ ដើម្បីអភិសេកព្រះអង្គជាឥន្ទ្រ។ ឱ ព្រះវិញ្ញាណនៃសកលលោក ព្រះអង្គបានចុះមកដើម្បីបន្ធូរភារនៃផែនដី។

Verse 22

श्रीशुक उवाच एवं कृष्णमुपामन्‍त्र्य सुरभि: पयसात्मन: । जलैराकाशगङ्गाया ऐरावतकरोद्‌धृतै: ॥ २२ ॥ इन्द्र: सुरर्षिभि: साकं चोदितो देवमातृभि: । अभ्यसिञ्चत दाशार्हं गोविन्द इति चाभ्यधात् ॥ २३ ॥

ព្រះសុកទេវៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ បន្ទាប់ពីអង្វរព្រះក្រឹស្ណា មាតាសុរភីបានធ្វើពិធីអភិសេកស្រង់ព្រះអង្គដោយទឹកដោះរបស់នាង។ បន្ទាប់មក ព្រះឥន្ទ្រ តាមព្រះបញ្ជារបស់មាតាទេវតា បានយកទឹកគង្គាស្ថានសួគ៌ ដែលដំរីអៃរាវតយកមកដោយខ្លួនមាត់ (សុង) មកអភិសេកព្រះក្រឹស្ណាវង្សដាសារហៈ ហើយប្រកាសព្រះនាមថា «គោវិន្ទ»។

Verse 23

श्रीशुक उवाच एवं कृष्णमुपामन्‍त्र्य सुरभि: पयसात्मन: । जलैराकाशगङ्गाया ऐरावतकरोद्‌धृतै: ॥ २२ ॥ इन्द्र: सुरर्षिभि: साकं चोदितो देवमातृभि: । अभ्यसिञ्चत दाशार्हं गोविन्द इति चाभ्यधात् ॥ २३ ॥

ព្រះសុកទេវៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ព្រះឥន្ទ្រ ដោយការជំរុញពីមាតាទេវតា និងមានព្រះឫសីស្ថានសួគ៌ជាមួយ បានអភិសេកព្រះក្រឹស្ណាវង្សដាសារហៈដោយទឹកគង្គាសួគ៌ដែលដំរីអៃរាវតយកមកដោយសុង ហើយប្រកាសព្រះនាម «គោវិន្ទ»។

Verse 24

तत्रागतास्तुम्बुरुनारदादयोगन्धर्वविद्याधरसिद्धचारणा: । जगुर्यशो लोकमलापहं हरे:सुराङ्गना: सन्ननृतुर्मुदान्विता: ॥ २४ ॥

នៅទីនោះ ទុម្ពុរុ នារ៉ដ និងគន្ធರ್ವផ្សេងៗ ព្រមទាំងវិទ្យាធរ សិទ្ធ និងចារណ បានមកច្រៀងសរសើរព្រះហរិ ដែលបរិសុទ្ធលាងកខ្វក់ទាំងលោក។ ភរិយាទេវតាទាំងឡាយក៏រាំដោយសេចក្តីរីករាយ ដើម្បីគោរពព្រះអង្គ។

Verse 25

तं तुष्टुवुर्देवनिकायकेतवोह्यवाकिरंश्चाद्भुतपुष्पवृष्टिभि: । लोका: परां निर्वृतिमाप्नुवंस्त्रयोगावस्तदा गामनयन् पयोद्रुताम् ॥ २५ ॥

ពួកទេវតាដ៏ឧត្តមបានសរសើរព្រះអង្គ ហើយបោះព្រិលផ្កាអស្ចារ្យជុំវិញព្រះអង្គ។ ពិភពទាំងបីបានទទួលសេចក្តីសុខសាន្តដ៏លើសលប់ ហើយហ្វូងគោបានធ្វើឲ្យផ្ទៃផែនដីជ្រាបដោយទឹកដោះ។

Verse 26

नानारसौघा: सरितो वृक्षा आसन् मधुस्रवा: । अकृष्टपच्यौषधयो गिरयोऽबिभ्रनुन्मणीन् ॥ २६ ॥

ទន្លេៗហូរដោយរាវឆ្ងាញ់នានាប្រភេទ ដើមឈើចេញទឹកឃ្មុំ រុក្ខជាតិដែលអាចបរិភោគបានទុំដោយមិនចាំបាច់ដាំដុះ ហើយភ្នំៗបានបង្ហាញអលង្ការមណីដែលធ្លាប់លាក់នៅខាងក្នុង។

Verse 27

कृष्णेऽभिषिक्त एतानि सर्वाणि कुरुनन्दन । निर्वैराण्यभवंस्तात क्रूराण्यपि निसर्गत: ॥ २७ ॥

ឱ ពារីក្សិត ជាទីស្រឡាញ់នៃវង្សកុរុ! ពេលមានពិធីអភិសេកស្រង់ស្នានដល់ព្រះក្រឹષ્ણា សត្វលោកទាំងអស់ ទោះមានសភាពឃោរឃៅក៏ដោយ ក៏ក្លាយជាមិនមានសត្រូវចិត្ត។

Verse 28

इति गोगोकुलपतिं गोविन्दमभिषिच्य स: । अनुज्ञातो ययौ शक्रो वृतो देवादिभिर्दिवम् ॥ २८ ॥

ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីបានអភិសេកស្រង់ស្នានដល់ព្រះគោវិន្ទៈ អធិបតីនៃគោ និងគោកុលៈ សក្រៈ (ឥន្ទ្រ) បានទទួលព្រះអនុញ្ញាតពីព្រះអម្ចាស់ ហើយដោយមានទេវតា និងសត្វឋានខ្ពស់ព័ទ្ធជុំវិញ ក៏ត្រឡប់ទៅស្ថានសួគ៌។