Adhyaya 25

Verse 1

श्रीशुक उवाच इन्द्रस्तदात्मन: पूजां विज्ञाय विहतां नृप । गोपेभ्य: कृष्णनाथेभ्यो नन्दादिभ्यश्चुकोप ह ॥ १ ॥

ព្រះសុកទេវៈមានព្រះបន្ទូលថា—ឱ ព្រះរាជា បរិក្សិត! ពេលឥន្ទ្រៈដឹងថាការបូជារបស់ខ្លួនត្រូវបានដាក់ចោល គាត់ក៏ខឹងខ្លាំងចំពោះនន្ទៈ និងពួកគោបាលដែលទទួលព្រះក្រឹષ્ણជាព្រះអម្ចាស់។

Verse 2

गणं सांवर्तकं नाम मेघानां चान्तकारीणाम् । इन्द्र: प्रचोदयत् क्रुद्धो वाक्यं चाहेशमान्युत ॥ २ ॥

ដោយកំហឹង ឥន្ទ្រៈបានបញ្ជូនក្រុមពពកបំផ្លាញលោកដែលហៅថា «សាំវර්តក» ចេញទៅ ហើយដោយគិតថាខ្លួនជាអ្នកគ្រប់គ្រងអធិបតី គាត់បាននិយាយដូចតទៅ។

Verse 3

अहो श्रीमदमाहात्म्यं गोपानां काननौकसाम् । कृष्णं मर्त्यमुपाश्रित्य ये चक्रुर्देवहेलनम् ॥ ३ ॥

[ឥន្ទ្រៈនិយាយ:] មើលចុះ! ពួកគោបាលអ្នករស់នៅព្រៃទាំងនេះស្រវឹងដោយសម្បត្តិរបស់ខ្លួនយ៉ាងណា! ពួកគេពឹងផ្អែកលើក្រឹષ્ણដែលជាមនុស្សធម្មតា ហើយដូច្នេះបានប្រមាថទេវតា។

Verse 4

यथाद‍ृढै: कर्ममयै: क्रतुभिर्नामनौनिभै: । विद्यामान्वीक्षिकीं हित्वा तितीर्षन्ति भवार्णवम् ॥ ४ ॥

ការពឹងផ្អែកលើក្រឹષ્ણរបស់ពួកគេ គឺដូចជាការខិតខំល្ងង់ខ្លៅរបស់មនុស្សដែលបោះបង់ចំណេះដឹងអធិវិស័យអំពីខ្លួនឯង ហើយព្យាយាមឆ្លងសមុទ្រសំសារ ដោយទូកក្លែងក្លាយគឺយញ្ញពិធីដែលផ្តល់ផលកម្ម។

Verse 5

वाचालं बालिशं स्तब्धमज्ञं पण्डितमानिनम् । कृष्णं मर्त्यमुपाश्रित्य गोपा मे चक्रुरप्रियम् ॥ ५ ॥

ពួកគោបាលបានប្រព្រឹត្តជាសត្រូវចំពោះខ្ញុំ ដោយទៅពឹងពាក់លើក្រឹស្ណៈ មនុស្សធម្មតាម្នាក់ដែលនិយាយច្រើន ក្មេងខ្ជិលអួត អវិជ្ជា តែគិតថាខ្លួនជាបណ្ឌិត។

Verse 6

एषां श्रियावलिप्तानां कृष्णेनाध्मापितात्मनाम् । धुनुत श्रीमदस्तम्भं पशून् नयत सङ्‌क्षयम् ॥ ६ ॥

សេចក្តីសម្បូរបែបបានធ្វើឲ្យពួកគេមមាញឹកដោយមោទនភាព ហើយក្រឹស្ណៈបានបំប៉ោងអហങ്കាររបស់ពួកគេ។ ឥឡូវចូរទៅ កំទេចមោទនភាពពីសម្បត្តិនោះ ហើយនាំសត្វចិញ្ចឹមរបស់ពួកគេទៅរកវិនាស។

Verse 7

अहं चैरावतं नागमारुह्यानुव्रजे व्रजम् । मरुद्गणैर्महावेगैर्नन्दगोष्ठजिघांसया ॥ ७ ॥

ខ្ញុំនឹងតាមអ្នកទៅវ្រាជ ដោយជិះដំរីអៃរាវត ហើយនាំក្រុមទេវតាខ្យល់ដែលលឿននិងខ្លាំងក្លា ទៅដោយបំណងបំផ្លាញភូមិគោបាលរបស់នន្ទមហារាជ។

Verse 8

श्रीशुक उवाच इत्थं मघवताज्ञप्ता मेघा निर्मुक्तबन्धना: । नन्दगोकुलमासारै: पीडयामासुरोजसा ॥ ८ ॥

ស្រីសុកទេវបាននិយាយថា៖ ដូច្នេះ តាមព្រះបញ្ជារបស់មឃវា (ឥន្ទ្រ) ពពកបំផ្លាញលោក ដែលត្រូវបានដោះចេញពីចំណងមុនពេល បានហោះទៅកាន់វាលគោបាលនៃនន្ទនៅគោកុល ហើយចាប់ផ្តើមបង្កទុក្ខដល់ប្រជាជន ដោយបង្ហូរភ្លៀងជាដំណក់ធំៗយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 9

विद्योतमाना विद्युद्भ‍ि: स्तनन्त: स्तनयित्नुभि: । तीव्रैर्मरुद्गणैर्नुन्ना ववृषुर्जलशर्करा: ॥ ९ ॥

ដោយត្រូវបានជំរុញដោយក្រុមទេវតាខ្យល់ដ៏គួរភ័យ ពពកទាំងនោះភ្លឺចាំងដោយផ្លេកបន្ទោរ គ្រហឹមដោយរន្ទះ ហើយបាញ់ធ្លាក់គ្រាប់ទឹកកក (ព្រិលគ្រាប់) ចុះមក។

Verse 10

स्थूणास्थूला वर्षधारा मुञ्चत्स्वभ्रेष्वभीक्ष्णश: । जलौघै: प्लाव्यमाना भूर्नाद‍ृश्यत नतोन्नतम् ॥ १० ॥

ពពកបានបញ្ចេញភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងដូចសសរធំៗជាបន្តបន្ទាប់។ ដីលោកត្រូវទឹកជំនន់លិច ហើយមិនអាចបែងចែកទីទាបទីខ្ពស់បានទៀត។

Verse 11

अत्यासारातिवातेन पशवो जातवेपना: । गोपा गोप्यश्च शीतार्ता गोविन्दं शरणं ययु: ॥ ११ ॥

ដោយសារភ្លៀងខ្លាំង និងខ្យល់កន្ត្រាក់ សត្វទាំងឡាយញ័រខ្លួន។ ក្រុមគោបា និងគោពីដែលរងទុក្ខដោយត្រជាក់ សុទ្ធតែទៅសុំជ្រកកោនព្រះគោវិន្ទ។

Verse 12

शिर: सुतांश्च कायेन प्रच्छाद्यासारपीडिता: । वेपमाना भगवत: पादमूलमुपाययु: ॥ १२ ॥

គោទាំងឡាយញ័រខ្លួនដោយទុក្ខពីភ្លៀងខ្លាំង ហើយព្យាយាមប្រើរាងកាយខ្លួនបាំងក្បាល និងកូនគោ។ បន្ទាប់មកពួកវាចូលទៅជិតបាតព្រះបាទដូចផ្កាឈូករបស់ព្រះភគវាន។

Verse 13

कृष्ण कृष्ण महाभाग त्वन्नाथं गोकुलं प्रभो । त्रातुमर्हसि देवान्न: कुपिताद् भक्तवत्सल ॥ १३ ॥

ក្រុមគោបា និងគោពីបានអំពាវនាវថា៖ «ក្រឹស្ណា ក្រឹស្ណា ឱ ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានសិរីមង្គល! គោកុលស្ថិតក្រោមការពារ​របស់ព្រះអង្គ។ សូមសង្គ្រោះគោរបស់យើងពីកំហឹងរបស់ឥន្ទ្រ; ឱ ព្រះដែលស្រឡាញ់អ្នកភក្តិ សូមសង្គ្រោះយើងផង»។

Verse 14

शिलावर्षातिवातेन हन्यमानमचेतनम् । निरीक्ष्य भगवान् मेने कुपितेन्द्रकृतं हरि: ॥ १४ ॥

ព្រះហរិបានឃើញប្រជាជនគោកុលត្រូវគ្រាប់ព្រិល និងខ្យល់កន្ត្រាក់វាយប្រហាររហូតស្ទើរតែសន្លប់។ ព្រះអង្គយល់ថា នេះជាការងាររបស់ឥន្ទ្រដែលកំពុងខឹង។

Verse 15

अपर्त्वत्युल्बणं वर्षमतिवातं शिलामयम् । स्वयागे विहतेऽस्माभिरिन्द्रो नाशाय वर्षति ॥ १५ ॥

[ព្រះក្រឹស្ណៈគិតក្នុងចិត្ត:] ព្រោះយើងបានបញ្ឈប់យជ្ញរបស់គាត់ ឥន្ទ្រៈបានបង្ហូរភ្លៀងខ្លាំងក្រៅរដូវ ជាមួយខ្យល់ព្យុះ និងព្រិលកក ដើម្បីបំផ្លាញ។

Verse 16

तत्र प्रतिविधिं सम्यगात्मयोगेन साधये । लोकेशमानिनां मौढ्याद्धनिष्ये श्रीमदं तम: ॥ १६ ॥

ដោយអំណាចយោគៈរបស់យើង យើងនឹងទប់ទល់ និងលុបបំបាត់ការរំខានដែលឥន្ទ្រៈបានបង្កនេះឲ្យសព្វគ្រប់។ ទេវតាដូចឥន្ទ្រៈមោទនភាពក្នុងសម្បត្តិ ហើយដោយភាពល្ងង់ខ្លៅគិតថាខ្លួនជាម្ចាស់លោក; ឥឡូវនេះយើងនឹងបំផ្លាញអន្ធការនៃអវិជ្ជានោះ។

Verse 17

न हि सद्भ‍ावयुक्तानां सुराणामीशविस्मय: । मत्तोऽसतां मानभङ्ग: प्रशमायोपकल्पते ॥ १७ ॥

ទេវតាមានសត្ត្វគុណ ដូច្នេះមោទនភាពក្លែងក្លាយថា «ខ្ញុំជាម្ចាស់លោក» មិនគួរប៉ះពាល់ពួកគេឡើយ។ នៅពេលយើងបំបាក់កិត្តិយសក្លែងក្លាយរបស់អ្នកខ្វះសត្ត្វគុណ គោលបំណងរបស់យើងគឺដើម្បីផ្តល់ការស្ងប់ស្ងាត់ និងការលួងលោមដល់ពួកគេ។

Verse 18

तस्मान्मच्छरणं गोष्ठं मन्नाथं मत्परिग्रहम् । गोपाये स्वात्मयोगेन सोऽयं मे व्रत आहित: ॥ १८ ॥

ដូច្នេះយើងត្រូវការពារសហគមន៍អ្នកគោល (គោប) ដោយអំណាចយោគៈដ៏លើសលោករបស់យើង ព្រោះយើងជាជម្រករបស់ពួកគេ យើងជានាថរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេជាគ្រួសាររបស់យើងផ្ទាល់។ លើសពីនេះ យើងបានទទួលវ្រតៈការពារភក្តរបស់យើង។

Verse 19

इत्युक्त्वैकेन हस्तेन कृत्वा गोवर्धनाचलम् । दधार लीलया विष्णुश्छत्राकमिव बालक: ॥ १९ ॥

ក្រោយពោលដូច្នេះ ព្រះស្រីក្រឹស្ណៈ—ដែលជាព្រះវិษ្ណុផ្ទាល់—បានលើកភ្នំគោវರ್ಧនដោយដៃតែមួយ ហើយកាន់ទុកឡើងលើដោយលីឡា ងាយដូចក្មេងតូចលើកផ្សិតដូចឆ័ត្រ។

Verse 20

अथाह भगवान् गोपान्हेऽम्ब तात व्रजौकस: । यथोपजोषं विशत गिरिगर्तं सगोधना: ॥ २० ॥

បន្ទាប់មក ព្រះភគវានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ពួកអ្នកគោបាលថា «ឱ ម្តាយ ឱ ឪពុក ឱ ប្រជាជនវ្រាជៈ! តាមដែលអ្នកចង់ សូមនាំគោទាំងឡាយចូលមកក្រោមភ្នំនេះជាអាស្រ័យ»។

Verse 21

न त्रास इह व: कार्यो मद्धस्ताद्रिनिपातनात् । वातवर्षभयेनालं तत्‍त्राणं विहितं हि व: ॥ २१ ॥

កុំភ័យថាភ្នំនេះនឹងធ្លាក់ពីព្រះហស្តរបស់យើងឡើយ។ ក៏កុំភ័យខ្យល់និងភ្លៀងដែរ ព្រោះការការពារអ្នកពីទុក្ខទាំងនេះ បានរៀបចំរួចហើយ។

Verse 22

तथा निर्विविशुर्गर्तं कृष्णाश्वासितमानस: । यथावकाशं सधना: सव्रजा: सोपजीविन: ॥ २२ ॥

ដោយបានទទួលការលួងលោមពីព្រះក្រឹષ્ણ ចិត្តរបស់ពួកគេស្ងប់ស្ងាត់ ហើយទាំងអស់បានចូលទៅក្រោមភ្នំ។ នៅទីនោះមានកន្លែងទូលាយសម្រាប់ពួកគេ គោ រទេះ អ្នកបម្រើ ព្រះព្រាហ្មណ៍ និងសមាជិកសហគមន៍វ្រាជៈទាំងមូល។

Verse 23

क्षुत्तृड्‍‌‌‌व्यथां सुखापेक्षां हित्वा तैर्व्रजवासिभि: । वीक्ष्यमाणो दधाराद्रिं सप्ताहं नाचलत् पदात् ॥ २३ ॥

ដោយបោះបង់ទុក្ខពីឃ្លាននិងស្រេក និងមិនគិតពីសុខផ្ទាល់ខ្លួន ព្រះក្រឹષ્ણបានឈរទ្រភ្នំនោះអស់ប្រាំពីរថ្ងៃ ខណៈពលរដ្ឋវ្រាជៈមើលទ្រង់; ទ្រង់មិនបានផ្លាស់ទីសូម្បីជំហានមួយ។

Verse 24

कृष्णयोगानुभावं तं निशम्येन्द्रोऽतिविस्मित: । निस्तम्भो भ्रष्टसङ्कल्प: स्वान्मेघान् सन्न्यवारयत् ॥ २४ ॥

ពេលឥន្ទ្រៈបានឃើញការបង្ហាញអานุភាពយោគៈរបស់ព្រះក្រឹષ્ણ គាត់ភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង។ មោទនភាពក្លែងក្លាយត្រូវបានបំបាក់ គំនិតគម្រោងបរាជ័យ ហើយគាត់បានបញ្ជាឲ្យពពករបស់ខ្លួនឈប់។

Verse 25

खं व्यभ्रमुदितादित्यं वातवर्षं च दारुणम् । निशम्योपरतं गोपान् गोवर्धनधरोऽब्रवीत् ॥ २५ ॥

ពេលឃើញខ្យល់និងភ្លៀងដ៏សាហាវបានស្ងប់ ស្ថានមេឃស្រឡះ និងព្រះអាទិត្យរះឡើង ព្រះស្រីក្រឹស្ណា អ្នកលើកភ្នំគោវර්ធន បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ពួកគោបាល។

Verse 26

निर्यात त्यजत त्रासं गोपा: सस्त्रीधनार्भका: । उपारतं वातवर्षं व्युदप्रायाश्च निम्नगा: ॥ २६ ॥

ឱពួកគោបាល! ចូរចេញទៅជាមួយភរិយា កូនៗ និងទ្រព្យសម្បត្តិ; ចូរលះបង់ការភ័យខ្លាច។ ខ្យល់និងភ្លៀងបានឈប់ ហើយទឹកទន្លេដែលលើសកម្រិតក៏ស្រកចុះ។

Verse 27

ततस्ते निर्ययुर्गोपा: स्वं स्वमादाय गोधनम् । शकटोढोपकरणं स्त्रीबालस्थविरा: शनै: ॥ २७ ॥

បន្ទាប់មក ពួកគោបាលបានប្រមូលគោរបស់ខ្លួនៗ ហើយដាក់សម្ភារៈឡើងលើរទេះ រួចចេញទៅ; ស្ត្រី កុមារ និងមនុស្សចាស់ៗបានដើរតាមយឺតៗ។

Verse 28

भगवानपि तं शैलं स्वस्थाने पूर्ववत् प्रभु: । पश्यतां सर्वभूतानां स्थापयामास लीलया ॥ २८ ॥

នៅចំពោះមុខសត្វមានជីវិតទាំងអស់ដែលកំពុងមើល ព្រះបរមបុរសបានដាក់ភ្នំនោះចុះ ហើយដាក់ត្រឡប់ទៅទីតាំងដើម ដោយលីឡារបស់ព្រះองค์។

Verse 29

तं प्रेमवेगान्निर्भृता व्रजौकसोयथा समीयु: परिरम्भणादिभि: । गोप्यश्च सस्‍नेहमपूजयन् मुदादध्यक्षताद्भ‍िर्युयुजु: सदाशिष: ॥ २९ ॥

ប្រជាជនវ្រាជទាំងអស់ត្រូវបានលើកលែងដោយរលកសេចក្តីស្រឡាញ់បក្តិ ហើយបានចូលមកស្វាគមន៍ព្រះស្រីក្រឹស្ណាតាមទំនាក់ទំនងរបស់ខ្លួន—ខ្លះអោប ខ្លះគោរពក្រាបជាដើម។ ពួកគោពីបានថ្វាយទឹកលាយទឹកដោះគោជូរ និងគ្រាប់ស្រូវបារឡីមិនបែក ដើម្បីគោរព ហើយបានបង្ហូរពរ​មង្គលលើព្រះองค์។

Verse 30

यशोदा रोहिणी नन्दो रामश्च बलिनां वर: । कृष्णमालिङ्‌‌ग्य युयुजुराशिष: स्‍नेहकातरा: ॥ ३० ॥

មាតាយសោដា មាតារោហិណី នន្ទមហារាជ និងពលរាម អ្នកខ្លាំងជាងគេក្នុងចំណោមអ្នកមានកម្លាំង ទាំងអស់បានឱបព្រះក្រឹស្ណ។ ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់លើសលប់ ពួកគេបានប្រទានពរ​ដល់ព្រះองค์។

Verse 31

दिवि देवगणा: सिद्धा: साध्या गन्धर्वचारणा: । तुष्टुवुर्मुमुचुस्तुष्टा: पुष्पवर्षाणि पार्थिव ॥ ३१ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ នៅស្ថានសួគ៌ ពួកទេវតា រួមទាំងសិទ្ធៈ សាធ្យៈ គន្ធರ್ವ និងចារណៈ បានសរសើរព្រះក្រឹស្ណដោយចិត្តពេញចិត្ត ហើយបានបង្អួតផ្កាធ្លាក់ចុះដូចភ្លៀង។

Verse 32

शङ्खदुन्दुभयो नेदुर्दिवि देवप्रचोदिता: । जगुर्गन्धर्वपतयस्तुम्बुरुप्रमुखा नृप ॥ ३२ ॥

ឱ ព្រះបរិក្សិត នៅស្ថានសួគ៌ ដោយការជំរុញរបស់ទេវតា ស័ង្ខ និងស្គរដុន្ឌុភីបានលាន់ឮកងរំពង; ហើយមេគន្ធર્વ ដឹកនាំដោយទុម្ពុរុ បានចាប់ផ្តើមច្រៀង។

Verse 33

ततोऽनुरक्तै: पशुपै: परिश्रितोराजन् स्वगोष्ठं सबलोऽव्रजद्धरि: । तथाविधान्यस्य कृतानि गोपिकागायन्त्य ईयुर्मुदिता हृदिस्पृश: ॥ ३३ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ បន្ទាប់មក ព្រះហរិ គឺព្រះក្រឹស្ណា ត្រូវបានហ៊ុំព័ទ្ធដោយមិត្តក្មេងគោពាលដែលពោរពេញដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ ហើយជាមួយពលរាម បានទៅកាន់ទីកន្លែងដែលព្រះองค์ចិញ្ចឹមគោ។ ក្រុមគោពីបានត្រឡប់ទៅផ្ទះដោយអំណរ ច្រៀងសរសើរអំពីការលើកភ្នំគោវර්ធន និងកិច្ចការរុងរឿងផ្សេងៗដែលប៉ះពាល់ដល់ចិត្តពួកនាង។