Adhyaya 3
Satī Desires to Attend Dakṣa’s Sacrifice; Śiva Warns Against the Pain of Relatives’ Insults
បន្តភាពតានតឹងរវាងទក្ខស និងព្រះសិវៈ ទក្ខសត្រូវបានអំណាចជាមេប្រជាបតិ ហើយមោទនភាពកើនឡើង។ គាត់ធ្វើយជ្ញាធំៗ (វាជបេយ និង ប្រ្ហស្បតិសវ) អញ្ជើញឫសី បិត្រ ទេវតា និងភរិយាដែលតុបតែងមកពីគ្រប់ទិស។ សតីឮពាក្យលើមេឃ និងឃើញក្រុមស្ត្រីទេវតាទៅយជ្ញារបស់ឪពុក នាងសុំឲ្យព្រះសិវៈទៅជាមួយ ដោយថាអាចទៅផ្ទះឪពុកបានទោះគ្មានការអញ្ជើញ។ ព្រះសិវៈបង្រៀនថា ការទៅជិតអ្នកច嫉ឈ្នានាំគ្រោះថ្នាក់ ហើយពាក្យរឹងរូសពីសាច់ញាតិឈឺជាងព្រួញសត្រូវ។ គាត់បង្ហាញភាពងងឹតរបស់ទក្ខសដោយមោទនភាពលើវិជ្ជា តបស្យា ទ្រព្យ សម្រស់ យុវវ័យ និងវង្សត្រកូល ហើយប្រៀបធៀបការគោរពតាមរាងកាយនឹងការគោរពដល់ព្រះអាត្មាធំក្នុងគ្រប់រូប។ ព្រះសិវៈប្រកាសការគោរពជានិច្ចដល់វាសុទេវៈក្នុងចិត្តបរិសុទ្ធ និងព្រមានសតីថា ការច嫉របស់ទក្ខសនឹងនាំឲ្យនាងអាម៉ាស់ ហើយការប្រមាថពីញាតិអាចស្មើនឹងមរណៈ។
Shlokas
Verse 1
मैत्रेय उवाच सदा विद्विषतोरेवं कालो वै ध्रियमाणयो: । जामातु: श्वशुरस्यापि सुमहानतिचक्रमे ॥ १ ॥
មૈត្រេយៈបាននិយាយថា—ដូច្នេះ ភាពតានតឹង និងសត្រូវភាពរវាងកូនប្រសា និងឪពុកក្មេក គឺព្រះសិវៈ និងទក្ខៈ បានបន្តអស់រយៈពេលយូរណាស់។
Verse 2
यदाभिषिक्तो दक्षस्तु ब्रह्मणा परमेष्ठिना । प्रजापतीनां सर्वेषामाधिपत्ये स्मयोऽभवत् ॥ २ ॥
នៅពេលព្រះព្រហ្មា (បរមេស្ឋិ) បានអភិសេកទក្ខៈឲ្យជាអធិបតីលើព្រាជាបតិទាំងអស់ ទក្ខៈក៏ក្លាយជាមនុស្សអួតអាង និងអហങ്കារខ្លាំងណាស់។
Verse 3
इष्ट्वा स वाजपेयेन ब्रह्मिष्ठानभिभूय च । बृहस्पतिसवं नाम समारेभे क्रतूत्तमम् ॥ ३ ॥
ដក្ខសបានប្រព្រឹត្តយជ្ញៈវាជបេយ ហើយមានទំនុកចិត្តលើសលប់ដោយការគាំទ្រព្រះព្រហ្មា។ បន្ទាប់មកគាត់ចាប់ផ្តើមមហាយជ្ញៈដ៏ប្រសើរមួយទៀតឈ្មោះ “ព្រហស្បតិ-សវ”។
Verse 4
तस्मिन्ब्रह्मर्षय: सर्वे देवर्षिपितृदेवता: । आसन् कृतस्वस्त्ययनास्तत्पत्न्यश्च सभर्तृका: ॥ ४ ॥
នៅពេលយជ្ញៈកំពុងប្រព្រឹត្ត មានព្រះឥសីធំៗ (ប្រាហ្មរីសិ), ឥសីទេវ (ទេវរីសិ), ទេវតាបិត្រ និងទេវតាផ្សេងៗទាំងអស់មកចូលរួម។ ពួកគេបានធ្វើពិធីសួស្តីមង្គល ហើយភរិយារបស់ពួកគេក៏មកជាមួយស្វាមី ដោយតុបតែងអលង្ការយ៉ាងស្រស់ស្អាត។
Verse 5
तदुपश्रुत्य नभसि खेचराणां प्रजल्पताम् । सती दाक्षायणी देवी पितृयज्ञमहोत्सवम् ॥ ५ ॥ व्रजन्ती: सर्वतो दिग्भ्य उपदेववरस्त्रिय: । विमानयाना: सप्रेष्ठा निष्ककण्ठी: सुवासस: ॥ ६ ॥ दृष्ट्वा स्वनिलयाभ्याशे लोलाक्षीर्मृष्टकुण्डला: । पतिं भूतपतिं देवमौत्सुक्यादभ्यभाषत ॥ ७ ॥
ពេលបានឮពួកអ្នកហោះហើរនៅលើមេឃនិយាយគ្នា សតី ដាក់្សាយណី ទេវី ដែលមានសេចក្តីសុចរិត បានដឹងអំពីមហោស្រពយជ្ញៈបិត្រ ដែលឪពុកនាងកំពុងប្រព្រឹត្ត។ នាងឃើញពីគ្រប់ទិសថា ភរិយាស្រស់ស្អាតរបស់អុបទេវ មកលើវិមានជាមួយអ្នកជាទីស្រឡាញ់ ស្លៀកពាក់ល្អប្រណិត និងពាក់ខ្សែក–ក្រវិល–ចិញ្ចៀនព្យួរ ឆ្លងក្បែរទីលំនៅនាងទៅកាន់យជ្ញៈ។ ដោយក្តីអន្ទះសារ និងកង្វល់ នាងចូលទៅរកស្វាមី នាយកភូតៈ ព្រះសង្ករ ហើយនិយាយដូច្នេះ។
Verse 6
तदुपश्रुत्य नभसि खेचराणां प्रजल्पताम् । सती दाक्षायणी देवी पितृयज्ञमहोत्सवम् ॥ ५ ॥ व्रजन्ती: सर्वतो दिग्भ्य उपदेववरस्त्रिय: । विमानयाना: सप्रेष्ठा निष्ककण्ठी: सुवासस: ॥ ६ ॥ दृष्ट्वा स्वनिलयाभ्याशे लोलाक्षीर्मृष्टकुण्डला: । पतिं भूतपतिं देवमौत्सुक्यादभ्यभाषत ॥ ७ ॥
ពេលបានឮពួកអ្នកហោះហើរនៅលើមេឃនិយាយគ្នា សតី ដាក់្សាយណី ទេវី ដែលមានសេចក្តីសុចរិត បានដឹងអំពីមហោស្រពយជ្ញៈបិត្រ ដែលឪពុកនាងកំពុងប្រព្រឹត្ត។ នាងឃើញពីគ្រប់ទិសថា ភរិយាស្រស់ស្អាតរបស់អុបទេវ មកលើវិមានជាមួយអ្នកជាទីស្រឡាញ់ ស្លៀកពាក់ល្អប្រណិត និងពាក់ខ្សែក–ក្រវិល–ចិញ្ចៀនព្យួរ ឆ្លងក្បែរទីលំនៅនាងទៅកាន់យជ្ញៈ។ ដោយក្តីអន្ទះសារ និងកង្វល់ នាងចូលទៅរកស្វាមី នាយកភូតៈ ព្រះសង្ករ ហើយនិយាយដូច្នេះ។
Verse 7
तदुपश्रुत्य नभसि खेचराणां प्रजल्पताम् । सती दाक्षायणी देवी पितृयज्ञमहोत्सवम् ॥ ५ ॥ व्रजन्ती: सर्वतो दिग्भ्य उपदेववरस्त्रिय: । विमानयाना: सप्रेष्ठा निष्ककण्ठी: सुवासस: ॥ ६ ॥ दृष्ट्वा स्वनिलयाभ्याशे लोलाक्षीर्मृष्टकुण्डला: । पतिं भूतपतिं देवमौत्सुक्यादभ्यभाषत ॥ ७ ॥
ពេលបានឮពួកអ្នកហោះហើរនៅលើមេឃនិយាយគ្នា សតី ដាក់្សាយណី ទេវី ដែលមានសេចក្តីសុចរិត បានដឹងអំពីមហោស្រពយជ្ញៈបិត្រ ដែលឪពុកនាងកំពុងប្រព្រឹត្ត។ នាងឃើញពីគ្រប់ទិសថា ភរិយាស្រស់ស្អាតរបស់អុបទេវ មកលើវិមានជាមួយអ្នកជាទីស្រឡាញ់ ស្លៀកពាក់ល្អប្រណិត និងពាក់ខ្សែក–ក្រវិល–ចិញ្ចៀនព្យួរ ឆ្លងក្បែរទីលំនៅនាងទៅកាន់យជ្ញៈ។ ដោយក្តីអន្ទះសារ និងកង្វល់ នាងចូលទៅរកស្វាមី នាយកភូតៈ ព្រះសង្ករ ហើយនិយាយដូច្នេះ។
Verse 8
सत्युवाच प्रजापतेस्ते श्वशुरस्य साम्प्रतं निर्यापितो यज्ञमहोत्सव: किल । वयं च तत्राभिसराम वाम ते यद्यर्थितामी विबुधा व्रजन्ति हि ॥ ८ ॥
សតីបាននិយាយថា—ឱ ព្រះសិវៈជាទីស្រឡាញ់ ឪពុកក្មេករបស់អ្នក គឺប្រជាបតិ កំពុងប្រព្រឹត្តមហាយជ្ញាធំ។ ព្រះទេវតាទាំងអស់ដែលត្រូវបានអញ្ជើញ កំពុងទៅទីនោះ។ បើអ្នកពេញចិត្ត យើងក៏អាចទៅដែរ។
Verse 9
तस्मिन्भगिन्यो मम भर्तृभि: स्वकै- र्ध्रुवं गमिष्यन्ति सुहृद्दिदृक्षव: । अहं च तस्मिन्भवताभिकामये सहोपनीतं परिबर्हमर्हितुम् ॥ ९ ॥
នៅក្នុងយជ្ញានោះ បងប្អូនស្រីរបស់ខ្ញុំប្រាកដជាទៅជាមួយស្វាមីរបស់ពួកនាង ដើម្បីបានជួបញាតិមិត្ត។ ខ្ញុំក៏ចង់តុបតែងខ្លួនដោយគ្រឿងអលង្ការដែលឪពុកផ្តល់ ហើយទៅជាមួយអ្នក ដើម្បីចូលរួមក្នុងសភានោះ។
Verse 10
तत्र स्वसृर्मे ननु भर्तृसम्मिता मातृष्वसृ: क्लिन्नधियं च मातरम् । द्रक्ष्ये चिरोत्कण्ठमना महर्षिभि- रुन्नीयमानं च मृडाध्वरध्वजम् ॥ १० ॥
នៅទីនោះ នឹងមានបងប្អូនស្រីរបស់ខ្ញុំ មីងខាងម្តាយជាមួយស្វាមីរបស់ពួកគេ និងម្តាយដ៏ស្រឡាញ់—ដែលខ្ញុំអន្ទះសារចង់ជួបយូរហើយ។ ខ្ញុំក៏អាចឃើញយជ្ញាដែលមហារិសីកំពុងប្រព្រឹត្ត និងទង់បដាដែលបក់បោកស្រស់ស្អាត។ ដូច្នេះ ស្វាមីជាទីស្រឡាញ់ ខ្ញុំប្រាថ្នាចង់ទៅខ្លាំងណាស់។
Verse 11
त्वय्येतदाश्चर्यमजात्ममायया विनिर्मितं भाति गुणत्रयात्मकम् । तथाप्यहं योषिदतत्त्वविच्च ते दीना दिदृक्षे भव मे भवक्षितिम् ॥ ११ ॥
ពិភពលោកដែលបង្ហាញនេះ ជាការបង្កើតដ៏អស្ចារ្យដោយម៉ាយារបស់ព្រះអម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ អ្នកមិនកើត ដែលមានលក្ខណៈត្រីគុណ—សេចក្តីពិតនេះអ្នកដឹងច្បាស់។ ប៉ុន្តែខ្ញុំគ្រាន់តែជាស្ត្រីទន់ខ្សោយ មិនសូវយល់តត្តវៈ។ ដូច្នេះខ្ញុំចង់ឃើញដីកំណើតម្តងទៀត; សូមអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំទៅ។
Verse 12
पश्य प्रयान्तीरभवान्ययोषितो ऽप्यलड़्क़ृता: कान्तसखा वरूथश: । यासां व्रजद्भि: शितिकण्ठ मण्डितं नभो विमानै: कलहंसपाण्डुभि: ॥ १२ ॥
សូមមើល ឱ អ្នកមិនកើត ឱ អ្នកកពណ៌ខៀវ—មិនត្រឹមតែញាតិរបស់ខ្ញុំទេ ស្ត្រីផ្សេងៗក៏តុបតែងស្អាតដោយសម្លៀកបំពាក់ និងគ្រឿងអលង្ការ ហើយទៅជាក្រុមៗជាមួយស្វាមី និងមិត្តស្រីរបស់ពួកនាង។ យានអាកាសពណ៌សដូចហង្ស បានធ្វើឲ្យមេឃទាំងមូលស្រស់ស្អាត។
Verse 13
कथं सुताया: पितृगेहकौतुकं निशम्य देह: सुरवर्य नेङ्गते । अनाहुता अप्यभियन्ति सौहृदं भर्तुर्गुरोर्देहकृतश्च केतनम् ॥ १३ ॥
ឱ ព្រះទេវតាដ៏ប្រសើរ! កាយចិត្តរបស់កូនស្រីអាចស្ងប់ស្ងាត់ដូចម្តេចបាន នៅពេលឮថាមានពិធីមង្គលនៅផ្ទះឪពុក? ទោះមិនបានអញ្ជើញ ក៏មិនមានទោសក្នុងការទៅផ្ទះមិត្ត ប្តី គ្រូវិញ្ញាណ ឬឪពុក។
Verse 14
तन्मे प्रसीदेदममर्त्य वाञ्छितं कर्तुं भवान्कारुणिको बतार्हति । त्वयात्मनोऽर्धेऽहमदभ्रचक्षुषा निरूपिता मानुगृहाण याचित: ॥ १४ ॥
ឱ ព្រះសិវៈអមតៈ! សូមមេត្តាប្រោស និងបំពេញបំណងរបស់ខ្ញុំ។ អ្នកបានទទួលខ្ញុំជាពាក់កណ្តាលនៃព្រះកាយរបស់អ្នកហើយ ដូច្នេះសូមដោយករុណា ទទួលសំណូមពររបស់ខ្ញុំ។
Verse 15
ऋषिरुवाच एवं गिरित्र: प्रिययाभिभाषित: प्रत्यभ्यधत्त प्रहसन् सुहृत्प्रिय: । संस्मारितो मर्मभिद: कुवागिषून् यानाह को विश्वसृजां समक्षत: ॥ १५ ॥
ឥសីម៉ៃត្រេយៈបាននិយាយថា៖ ព្រះសិវៈ អធិបតីភ្នំកៃឡាស ត្រូវបានភរិយាជាទីស្រឡាញ់និយាយដូច្នេះ ហើយបានឆ្លើយតបដោយញញឹម; ប៉ុន្តែពេលតែមួយគាត់នឹកឃើញពាក្យកាចសាហាវចាក់បេះដូង ដែលទក្ខៈបាននិយាយមុខអ្នកថែរក្សាកិច្ចការសកល។
Verse 16
श्रीभगवानुवाच त्वयोदितं शोभनमेव शोभने अनाहुता अप्यभियन्ति बन्धुषु । ते यद्यनुत्पादितदोषदृष्टयो बलीयसानात्म्यमदेन मन्युना ॥ १६ ॥
ព្រះមហាទេវៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ឱ ស្រីស្រស់ស្អាត! អ្វីដែលអ្នកនិយាយថា ទោះមិនបានអញ្ជើញក៏អាចទៅរកញាតិបាន នោះពិតមែន; ប៉ុន្តែត្រូវជា ពួកគេមិនស្វែងរកកំហុសដោយអហങ്കារចំពោះរាងកាយ ហើយមិនរលត់ឡើងដោយកំហឹងខ្លាំង។
Verse 17
विद्यातपोवित्तवपुर्वय:कुलै: सतां गुणै: षड्भिरसत्तमेतरै: । स्मृतौ हतायां भृतमानदुर्दृश: स्तब्धा न पश्यन्ति हि धाम भूयसाम् ॥ १७ ॥
វិជ្ជា តបៈ ទ្រព្យសម្បត្តិ សម្រស់ យុវវ័យ និងវង្សត្រកូល—គុណទាំងប្រាំមួយនេះសម្រាប់អ្នកខ្ពង់ខ្ពស់; ប៉ុន្តែអ្នកដែលអួតអាងវា នឹងក្លាយជាខ្វាក់ បាត់បង់ស្មារតីល្អ ហើយមិនអាចដឹងគុណមហិមារបស់មហាបុរសបាន។
Verse 18
नैतादृशानां स्वजनव्यपेक्षया गृहान्प्रतीयादनवस्थितात्मनाम् । येऽभ्यागतान् वक्रधियाभिचक्षते आरोपितभ्रूभिरमर्षणाक्षिभि: ॥ १८ ॥
មិនគួរទៅផ្ទះអ្នកដែលចិត្តមិនស្ថិតស្ថេរដូច្នោះ ទោះជាសាច់ញាតិឬមិត្តក៏ដោយ; ព្រោះគេមើលភ្ញៀវដោយចិត្តកោងកល លើកចិញ្ចើម និងសម្លឹងដោយភ្នែកកំហឹង។
Verse 19
तथारिभिर्न व्यथते शिलीमुखै: शेतेऽर्दिताङ्गो हृदयेन दूयता । स्वानां यथा वक्रधियां दुरुक्तिभि- र्दिवानिशं तप्यति मर्मताडित: ॥ १९ ॥
ទោះបីរងរបួសដោយព្រួញសត្រូវ ក៏មិនឈឺចាប់ដូចរងពាក្យសម្តីរឹងរ៉ៃពីសាច់ញាតិដែលមានចិត្តកោងកលទេ; វាចាក់ដល់មជ្ឈដ្ឋានចិត្ត ហើយដុតបេះដូងទាំងថ្ងៃទាំងយប់។
Verse 20
व्यक्तं त्वमुत्कृष्टगते: प्रजापते: प्रियात्मजानामसि सुभ्रु मे मता । तथापि मानं न पितु: प्रपत्स्यसे मदाश्रयात्क: परितप्यते यत: ॥ २० ॥
ឱ ភរិយាស្បែកសរបស់ខ្ញុំ ច្បាស់ណាស់ថា ក្នុងចំណោមកូនស្រីទាំងឡាយរបស់ទក្សប្រជាបតិ អ្នកជាទីស្រឡាញ់បំផុត; ប៉ុន្តែដោយសារអ្នកស្ថិតក្រោមអាស្រ័យខ្ញុំ អ្នកនឹងមិនទទួលកិត្តិយសនៅផ្ទះឪពុកទេ ហើយនឹងសោកស្តាយព្រោះពាក់ព័ន្ធនឹងខ្ញុំ។
Verse 21
पापच्यमानेन हृदातुरेन्द्रिय: समृद्धिभि: पूरुषबुद्धिसाक्षिणाम् । अकल्प एषामधिरोढुमञ्जसा परं पदं द्वेष्टि यथासुरा हरिम् ॥ २१ ॥
អ្នកដែលត្រូវអហങ്കារក្លែងក្លាយដឹកនាំ នឹងទុក្ខទាំងចិត្តទាំងអារម្មណ៍ជានិច្ច; គេមិនអាចទ្រាំទ្រភាពរុងរឿងរបស់អ្នកបានសម្រេចខ្លួនបានទេ។ ព្រោះមិនអាចឡើងដល់កម្រិតនោះបាន យ៉ាងងាយ គេក៏ច嫉 និងស្អប់ពួកគេ ដូចអសុរ ស្អប់ព្រះហរិ។
Verse 22
प्रत्युद्गमप्रश्रयणाभिवादनं विधीयते साधु मिथ: सुमध्यमे । प्राज्ञै: परस्मै पुरुषाय चेतसा गुहाशयायैव न देहमानिने ॥ २२ ॥
ឱ ភរិយាដែលមានចង្កេះស្រស់ស្អាត មិត្ត និងសាច់ញាតិ តែងតែឈរឡើងស្វាគមន៍ បង្ហាញការគោរព និងសំពះគ្នាទៅវិញទៅមក—វាជារឿងល្អ។ ប៉ុន្តែអ្នកប្រាជ្ញដែលស្ថិតលើវេទិកាអតីតលោក ធ្វើការគោរពនោះដោយចិត្ត មិនមែនចំពោះអ្នកដែលចាប់ខ្លួនជារូបកាយទេ ប៉ុន្តែចំពោះបរមាត្មា ព្រះបុរសអតិបរមា ដែលស្ថិតលាក់លៀមនៅក្នុងរូបកាយ។
Verse 23
सत्त्वं विशुद्धं वसुदेवशब्दितं यदीयते तत्र पुमानपावृत: । सत्त्वे च तस्मिन्भगवान्वासुदेवो ह्यधोक्षजो मे नमसा विधीयते ॥ २३ ॥
សត្តវៈដ៏បរិសុទ្ធ ដែលហៅថា «វាសុទេវ» នោះ ធ្វើឲ្យបុរសបង្ហាញខ្លួនដោយគ្មានការបាំងបិទ។ ក្នុងចិត្តដ៏បរិសុទ្ធនោះ ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំជានិច្ចចំពោះព្រះភគវាន វាសុទេវ អធោក្សជៈ។
Verse 24
तत्ते निरीक्ष्यो न पितापि देहकृद् दक्षो मम द्विट्तदनुव्रताश्च ये । यो विश्वसृग्यज्ञगतं वरोरु मा- मनागसं दुर्वचसाकरोत्तिर: ॥ २४ ॥
ដូច្នេះ អ្នកមិនគួរទៅជួបសូម្បីតែឪពុករបស់អ្នក គឺទក្ខៈ អ្នកផ្តល់រាងកាយនេះទេ ព្រោះគាត់ និងអ្នកតាមគាត់មានចិត្តច嫉 និងស្អប់ខ្ញុំ។ ឱអ្នកគួរគោរព ដោយសារច嫉 គាត់បានប្រមាថខ្ញុំដែលគ្មានកំហុស ដោយពាក្យសម្តីឃោរឃៅ ក្នុងសភាយជ្ញារបស់វិશ્વសೃជ។
Verse 25
यदि व्रजिष्यस्यतिहाय मद्वचो भद्रं भवत्या न ततो भविष्यति । सम्भावितस्य स्वजनात्पराभवो यदा स सद्यो मरणाय कल्पते ॥ २५ ॥
បើអ្នកនៅតែទៅ ដោយមិនគោរពពាក្យរបស់ខ្ញុំ នោះអនាគតរបស់អ្នកនឹងមិនល្អទេ។ អ្នកគួរឲ្យគោរពយ៉ាងខ្លាំង; ហើយពេលត្រូវបានប្រមាថពីសាច់ញាតិរបស់ខ្លួន ការប្រមាថនោះភ្លាមៗស្មើនឹងមរណភាព។
Frequently Asked Questions
Satī is moved by natural filial emotion and social dharma: hearing of festivity at her father’s home and seeing other devas’ wives traveling, she longs to meet sisters, maternal relatives, and witness the sacrificial grandeur. She also reasons that a father, like a friend, husband, or guru, may be approached without formal invitation—an appeal grounded in customary etiquette and familial intimacy.
Śiva reads the underlying consciousness: Dakṣa’s pride and envy make him likely to dishonor Satī because she is Śiva’s wife. Śiva teaches that association with the envious is spiritually and emotionally dangerous; insults from relatives pierce more deeply than attacks from enemies. His warning is also theological: when ritual is driven by bodily identification and ego, it becomes a venue for aparādha, not purification.
Śiva distinguishes social courtesies from spiritual vision: the truly intelligent offer respect to the Supersoul (Paramātmā) seated within all bodies, not merely to the external person identified with the body. He frames his own practice as constant obeisance to Vāsudeva in pure Kṛṣṇa consciousness, where the Lord is revealed without covering.
The six—education, austerity, wealth, beauty, youth, and heritage—are ordinarily signs of elevation, but when possessed with pride they produce blindness and loss of discernment. In Dakṣa’s case, these become fuel for superiority and contempt toward a self-realized personality (Śiva), demonstrating the Bhāgavata’s critique of prestige divorced from humility and devotion.