Adhyaya 2

Verse 1

विदुर उवाच भवे शीलवतां श्रेष्ठे दक्षो दुहितृवत्सल: । विद्वेषमकरोत्कस्मादनाद‍ृत्यात्मजां सतीम् ॥ १ ॥

វិទូរ សួរ​ថា៖ ហេតុអ្វីបានជា ដក្ស ដែលស្រឡាញ់កូនស្រីខ្លាំង ត្រឡប់មានចិត្តឈ្នានីស និងស្អប់ព្រះសិវៈ ដែលល្អបំផុតក្នុងចំណោមអ្នកមានសីល? ហេតុអ្វីបានជាគាត់មើលរំលងកូនស្រី សតី?

Verse 2

कस्तं चराचरगुरुं निर्वैरं शान्तविग्रहम् । आत्मारामं कथं द्वेष्टि जगतो दैवतं महत् ॥ २ ॥

ព្រះសិវៈជាគ្រូរបស់សត្វចល និងអចល គ្មានសត្រូវ មានសភាពស្ងប់ស្ងាត់ ជា អាត្មារាម និងជាទេវតាធំក្នុងលោក។ ដក្សអាចមានចិត្តស្អប់ចំពោះព្រះអង្គដូចម្តេចបាន?

Verse 3

एतदाख्याहि मे ब्रह्मन्जामातु: श्वशुरस्य च । विद्वेषस्तु यत: प्राणांस्तत्यजे दुस्त्यजान्सती ॥ ३ ॥

ឱ ព្រាហ្មណ៍ មៃត្រេយៈ សូមមេត្តាប្រាប់ខ្ញុំថា កំហឹងស្អប់អ្វីរវាងកូនប្រសារ និងឪពុកក្មេក បានក្លាយជាខ្លាំងដល់ថ្នាក់ដែលទេវី សតី បោះបង់ជីវិតដ៏លះបង់បានលំបាក?

Verse 4

मैत्रेय उवाच पुरा विश्वसृजां सत्रे समेता: परमर्षय: । तथामरगणा: सर्वे सानुगा मुनयोऽग्नय: ॥ ४ ॥

មហាឥសី មៃត្រេយៈ បាននិយាយថា៖ កាលពីបុរាណ នៅក្នុងពិធីសត្រៈយញ្ញដ៏ធំរបស់មេដឹកនាំការបង្កើតសកលលោក ព្រះឥសីធំៗ ទេវតាទាំងឡាយ មុនីជាមួយអ្នកតាម និងទេវអគ្គីទាំងអស់ បានមកប្រជុំគ្នា។

Verse 5

तत्र प्रविष्टमृषयो दृष्ट्वार्कमिव रोचिषा । भ्राजमानं वितिमिरं कुर्वन्तं तन्महत्सद: ॥ ५ ॥

ពេលទក្ខៈចូលទៅក្នុងសភានោះ ព្រះឥសីទាំងឡាយបានឃើញគាត់ភ្លឺរលោងដូចព្រះអាទិត្យ; ពន្លឺរាងកាយរបស់គាត់បានបំភ្លឺសភាធំឲ្យគ្មានអន្ធការ ហើយអ្នកសមវេទទាំងអស់ហាក់មើលទៅស្រអាប់នៅមុខគាត់។

Verse 6

उदतिष्ठन्सदस्यास्ते स्वधिष्ण्येभ्य: सहाग्नय: । ऋते विरिञ्चां शर्वं च तद्भासाक्षिप्तचेतस: ॥ ६ ॥

ដោយឥទ្ធិពលពន្លឺរាងកាយរបស់គាត់ សមាជិកក្នុងសភាទាំងអស់ រួមទាំងទេវអគ្គី លើកលែងតែ វិរិញ្ចិ (ព្រះព្រហ្មា) និង សរវៈ (ព្រះសិវៈ) បានចាកចេញពីកៅអីរបស់ខ្លួន ហើយឈរឡើងដោយគោរព។

Verse 7

सदसस्पतिभिर्दक्षो भगवान्साधु सत्कृत: । अजं लोकगुरुं नत्वा निषसाद तदाज्ञया ॥ ७ ॥

ព្រះព្រហ្មា ជាប្រធានសភា បានទទួលស្វាគមន៍ទក្ខៈដោយកិត្តិយសសមគួរ។ ទក្ខៈបានក្រាបបង្គំចំពោះ អជៈ គ្រូនៃលោក (ព្រះព្រហ្មា) ហើយតាមព្រះបញ្ជា បានអង្គុយនៅកន្លែងសមរម្យ។

Verse 8

प्राङ्‍‌निषण्णं मृडं दृष्ट्वा नामृष्यत्तदनाद‍ृत: । उवाच वामं चक्षुर्भ्यामभिवीक्ष्य दहन्निव ॥ ८ ॥

មុននឹងអង្គុយ ដក្ខសាបានឃើញព្រះសិវៈអង្គុយហើយមិនបង្ហាញការគោរពចំពោះខ្លួន ទើបគាត់ខឹងខ្លាំង។ ភ្នែករបស់គាត់ដូចជាឆេះភ្លើង ហើយចាប់ផ្តើមនិយាយពាក្យរឹងមាំប្រឆាំងព្រះសិវៈ។

Verse 9

श्रूयतां ब्रह्मर्षयो मे सहदेवा: सहाग्नय: । साधूनां ब्रुवतो वृत्तं नाज्ञानान्न च मत्सरात् ॥ ९ ॥

សូមឲ្យព្រះឫស្សីព្រហ្ម ទេវតា និងទេវអគ្គីដែលមានវត្តមាន ស្តាប់ខ្ញុំដោយយកចិត្តទុកដាក់។ ខ្ញុំកំពុងនិយាយអំពីចរិតរបស់អ្នកសុចរិត មិនមែនដោយអវិជ្ជា ឬដោយការច嫉ទេ។

Verse 10

अयं तु लोकपालानां यशोघ्नो निरपत्रप: । सद्‌भिराचरित: पन्था येन स्तब्धेन दूषित: ॥ १० ॥

មនុស្សនេះ (ព្រះសិវៈ) បំផ្លាញកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់អ្នកគ្រប់គ្រងលោក និងគ្មានអៀនខ្មាស។ ដោយសារភាពអួតអាងរបស់គាត់ ផ្លូវនៃសុភាពរបស់អ្នកសុចរិតក៏ត្រូវបានបំពុល។

Verse 11

एष मे शिष्यतां प्राप्तो यन्मे दुहितुरग्रहीत् । पाणिं विप्राग्निमुखत: सावित्र्या इव साधुवत् ॥ ११ ॥

ដោយរៀបការជាមួយកូនស្រីរបស់ខ្ញុំមុខភ្លើងបូជានិងព្រះព្រាហ្មណ៍ គាត់ដូចជាទទួលខ្លួនឯងជាអ្នកក្រោមបង្គាប់របស់ខ្ញុំ។ គាត់រៀបការជាមួយកូនស្រីរបស់ខ្ញុំដែលដូចកាយត្រី ប៉ុន្តែធ្វើពុតជាមនុស្សសុចរិត។

Verse 12

गृहीत्वा मृगशावाक्ष्या: पाणिं मर्कटलोचन: । प्रत्युत्थानाभिवादार्हे वाचाप्यकृत नोचितम् ॥ १२ ॥

គាត់មានភ្នែកដូចស្វា ប៉ុន្តែបានទទួលដៃកូនស្រីរបស់ខ្ញុំដែលមានភ្នែកដូចកូនក្តាន់។ ទោះជាខ្ញុំគួរត្រូវបានស្វាគមន៍ ក៏គាត់មិនឈរឡើងទទួលទេ ហើយក៏មិនស្វាគមន៍ដោយពាក្យផ្អែមល្ហែមដែរ។

Verse 13

लुप्तक्रियायाशुचये मानिने भिन्नसेतवे । अनिच्छन्नप्यदां बालां शूद्रायेवोशतीं गिरम् ॥ १३ ॥

ខ្ញុំមិនប្រាថ្នាផ្តល់កូនស្រីឲ្យបុគ្គលនេះទេ ព្រោះគាត់បានបំបែកច្បាប់នៃសុភាពរាបសារ។ ដោយមិនគោរពវិន័យនិងកិច្ចក្រម គាត់មិនបរិសុទ្ធ ប៉ុន្តែខ្ញុំត្រូវបង្ខំចិត្តប្រគល់កូនស្រីឲ្យគាត់ ដូចជាបង្រៀនព្រះវេទដល់សូទ្រ។

Verse 14

प्रेतावासेषु घोरेषु प्रेतैर्भूतगणैर्वृत: । अटत्युन्मत्तवन्नग्नो व्युप्तकेशो हसन् रुदन् ॥ १४ ॥ चिताभस्मकृतस्‍नान: प्रेतस्रङ्‌न्रस्थिभूषण: । शिवापदेशो ह्यशिवो मत्तो मत्तजनप्रिय: । पति: प्रमथनाथानां तमोमात्रात्मकात्मनाम् ॥ १५ ॥

គាត់រស់នៅកន្លែងគួរឱ្យខ្លាចដូចជាវាលបូជាសព ហើយមានព្រេត និងភូតជាក្រុមៗព័ទ្ធជុំវិញ។ អាក្រាតដូចមនុស្សឆ្កួត សក់រញ៉េរញ៉ៃ ពេលខ្លះសើច ពេលខ្លះយំ ដើរលេងទៅមក; គាត់លាបផេះពីចិតាឲ្យពេញខ្លួន មិនងូតទឹកទៀងទាត់ ហើយតុបតែងដោយខ្សែផ្កាក្បាលឆ្អឹង និងឆ្អឹង។ ដូច្នេះគាត់គ្រាន់តែមានឈ្មោះថា ‘សិវៈ’ ប៉ុន្តែពិតប្រាកដវិញអមង្គល និងឆ្កួតខ្លាំង ជាទីស្រឡាញ់របស់សត្វដែលលង់ក្នុងតមោគុណ និងជាមេដឹកនាំព្រមថៈ។

Verse 15

प्रेतावासेषु घोरेषु प्रेतैर्भूतगणैर्वृत: । अटत्युन्मत्तवन्नग्नो व्युप्तकेशो हसन् रुदन् ॥ १४ ॥ चिताभस्मकृतस्‍नान: प्रेतस्रङ्‌न्रस्थिभूषण: । शिवापदेशो ह्यशिवो मत्तो मत्तजनप्रिय: । पति: प्रमथनाथानां तमोमात्रात्मकात्मनाम् ॥ १५ ॥

គាត់រស់នៅកន្លែងគួរឱ្យខ្លាចដូចវាលបូជាសព ព័ទ្ធជុំវិញដោយព្រេត និងភូត។ អាក្រាតដូចមនុស្សឆ្កួត សក់រញ៉េរញ៉ៃ ពេលខ្លះសើច ពេលខ្លះយំ ដើរលេងទៅមក; គាត់លាបផេះពីចិតាលើខ្លួន មិនងូតទឹកទៀងទាត់ ហើយពាក់ខ្សែផ្កាក្បាលឆ្អឹង និងឆ្អឹង។ ដូច្នេះគាត់ ‘សិវៈ’ តែតាមឈ្មោះ; ពិតប្រាកដវិញអមង្គល និងឆ្កួតខ្លាំង ជាអធិបតីនៃព្រមថៈក្នុងតមោគុណ និងជាទីស្រឡាញ់របស់អ្នកមមាញឹក។

Verse 16

तस्मा उन्मादनाथाय नष्टशौचाय दुर्हृदे । दत्ता बत मया साध्वी चोदिते परमेष्ठिना ॥ १६ ॥

ចំពោះមេដឹកនាំនៃភាពឆ្កួត ដែលបាត់បង់សុចរិតភាព និងមានចិត្តអាក្រក់—តាមការបញ្ជារបស់ព្រះព្រហ្មា (Paramesthī)—ខ្ញុំបានប្រគល់កូនស្រីសុចរិតរបស់ខ្ញុំឲ្យគាត់; អូហ៍ ជាអកុសលយ៉ាងណា!

Verse 17

मैत्रेय उवाच विनिन्द्यैवं स गिरिशमप्रतीपमवस्थितम् । दक्षोऽथाप उपस्पृश्य क्रुद्ध: शप्तुं प्रचक्रमे ॥ १७ ॥

ព្រះឥសីម៉ៃត្រេយៈបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់ពីស្តីបន្ទោសគិរីសៈ (ព្រះសិវៈ) ដូច្នេះ ដក្សៈឃើញព្រះអង្គអង្គុយដូចជាប្រឆាំងនឹងខ្លួន; បន្ទាប់មកគាត់ធ្វើអាចមនៈ សម្អាតដៃនិងមាត់ ហើយដោយកំហឹងចាប់ផ្តើមដាក់បណ្តាសា។

Verse 18

अयं तु देवयजन इन्द्रोपेन्द्रादिभिर्भव: । सह भागं न लभतां देवैर्देवगणाधम: ॥ १८ ॥

យញ្ញនេះសម្រាប់ឥន្ទ្រ ឧបេន្ទ្រ និងទេវតាផ្សេងៗ; ភវៈ (ព្រះសិវៈ) ដែលត្រូវបាននិយាយថាទាបបំផុតក្នុងចំណោមទេវតា មិនគួរទទួលភាគនៃអាហុតិទេ។

Verse 19

निषिध्यमान: स सदस्यमुख्यै- र्दक्षो गिरित्राय विसृज्य शापम् । तस्माद्विनिष्क्रम्य विवृद्धमन्यु- र्जगाम कौरव्य निजं निकेतनम् ॥ १९ ॥

ទោះបីមេដឹកនាំក្នុងសភាយញ្ញាបានហាមឃាត់ ក៏ដក្សៈនៅតែដាក់បណ្តាសាលើគិរិត្រ (ព្រះសិវៈ)។ បន្ទាប់មកដោយកំហឹងកើនឡើង គាត់ចាកចេញពីសភា ហើយត្រឡប់ទៅលំនៅរបស់ខ្លួន។

Verse 20

विज्ञाय शापं गिरिशानुगाग्रणी- र्नन्दीश्वरो रोषकषायदूषित: । दक्षाय शापं विससर्ज दारुणं ये चान्वमोदंस्तदवाच्यतां द्विजा: ॥ २० ॥

ពេលដឹងថាគិរីសៈ (ព្រះសិវៈ) ត្រូវបានដាក់បណ្តាសា នន្ទីឥស្វរៈ មេដឹកនាំអ្នកអនុគមន៍របស់ព្រះសិវៈ ក៏កំហឹងឡើងខ្លាំងភ្នែកក្រហម; គាត់ត្រៀមដាក់បណ្តាសាដ៏សាហាវលើដក្សៈ និងព្រះព្រាហ្មណ៍ដែលបានអត់ធ្មត់ចំពោះពាក្យនិន្ទារឹងរ៉ៃលើព្រះសិវៈ។

Verse 21

य एतन्मर्त्यमुद्दिश्य भगवत्यप्रतिद्रुहि । द्रुह्यत्यज्ञ: पृथग्दृष्टिस्तत्त्वतो विमुखो भवेत् ॥ २१ ॥

អ្នកណាដែលយកមនុស្សស្លាប់បាននេះ (ដក្សៈ) ជាអ្នកសំខាន់បំផុត ហើយដោយច嫉ស嫉ច្រណែនបានប្រឆាំងនឹងភគវាន សិវៈ នោះគឺជាមនុស្សខ្វះប្រាជ្ញា; ដោយទស្សនៈទ្វេភាគ គាត់នឹងឆ្ងាយពីចំណេះដឹងពិតប្រាកដ។

Verse 22

गृहेषु कूटधर्मेषु सक्तो ग्राम्यसुखेच्छया । कर्मतन्त्रं वितनुते वेदवादविपन्नधी: ॥ २२ ॥

អ្នកដែលជាប់ចិត្តនឹងធម៌ក្លែងក្លាយក្នុងជីវិតគ្រួសារ ដោយប្រាថ្នាសុខលោកិយ៍ ហើយលង់ក្នុងការពន្យល់លើផ្ទៃនៃវេទៈ ប្រាជ្ញារបស់គាត់នឹងខូចខាត; គាត់នឹងពង្រីកផ្លូវកិច្ចការពិធី (កರ್ಮកाण्ड) ជាអ្វីគ្រប់យ៉ាង។

Verse 23

बुद्ध्या पराभिध्यायिन्या विस्मृतात्मगति: पशु: । स्त्रीकाम: सोऽस्त्वतितरां दक्षो बस्तमुखोऽचिरात् ॥ २३ ॥

ទក្សបានចាត់ទុកថារាងកាយគឺជាអ្វីៗទាំងអស់។ ដោយសារតែគាត់បានភ្លេចព្រះវិស្ណុ ហើយជំពាក់ចិត្តនឹងកាមគុណ ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ គាត់នឹងមានមុខជាពពែ។

Verse 24

विद्याबुद्धिरविद्यायां कर्ममय्यामसौ जड: । संसरन्त्विह ये चामुमनु शर्वावमानिनम् ॥ २४ ॥

អស់អ្នកដែលក្លាយទៅជាល្ងਿចល្ងង់ដូចវត្ថុធាតុ ដោយសារការសិក្សានិងបញ្ញាផ្លូវលោក ហើយជាប់ជំពាក់នឹងកម្មផល ពួកគេបានប្រមាថព្រះសិវៈដោយចេតនា។ សូមឱ្យពួកគេបន្តនៅក្នុងវដ្តនៃការកើតនិងស្លាប់ចុះ។

Verse 25

गिर: श्रुताया: पुष्पिण्या मधुगन्धेन भूरिणा । मथ्ना चोन्मथितात्मान: सम्मुह्यन्तु हरद्विष: ॥ २५ ॥

សូមឱ្យអស់អ្នកដែលច្រណែននឹងព្រះសិវៈ ដោយសារតែជាប់ចិត្តនឹងភាសាដ៏ไพរោះនៃ វេទ ហើយក្លាយទៅជាល្ងិចល្ងង់ សូមឱ្យពួកគេនៅតែជាប់ជំពាក់នឹងកម្មផលជារៀងរហូត។

Verse 26

सर्वभक्षा द्विजा वृत्त्यै धृतविद्यातपोव्रता: । वित्तदेहेन्द्रियारामा याचका विचरन्त्विह ॥ २६ ॥

ពួកព្រាហ្មណ៍ទាំងនេះចាប់យកការសិក្សា ការតបៈ និងការถือត្រ័ត គ្រាន់តែដើម្បីចិញ្ចឹមរាងកាយប៉ុណ្ណោះ។ ពួកគេនឹងគ្មានការបែងចែករវាងអ្វីដែលគួរញ៉ាំ និងអ្វីដែលមិនគួរញ៉ាំ។ ពួកគេនឹងស្វែងរកប្រាក់ ដោយដើរសុំទានពីផ្ទះមួយទៅផ្ទះមួយ គ្រាន់តែដើម្បីបំពេញតម្រូវការរាងកាយ។

Verse 27

तस्यैवं वदत: शापं श्रुत्वा द्विजकुलाय वै । भृगु: प्रत्यसृजच्छापं ब्रह्मदण्डं दुरत्ययम् ॥ २७ ॥

នៅពេលដែលពួកព្រាហ្មណ៍តំណត្រកូលទាំងអស់ត្រូវបានបណ្តាសាដោយ នន្ទិស្វរៈ ឥសី ភ្រឹគុ ជាការឆ្លើយតប បានដាក់បណ្តាសាដល់អ្នកដើរតាមព្រះសិវៈវិញ នូវបណ្តាសាព្រាហ្មណ៍ដ៏ខ្លាំងក្លានេះ។

Verse 28

भवव्रतधरा ये च ये च तान्समनुव्रता: । पाषण्डिनस्ते भवन्तु सच्छास्त्रपरिपन्थिन: ॥ २८ ॥

អ្នកដែលកាន់វ្រតដើម្បីបំពេញព្រះសិវៈ និងអ្នកដែលដើរតាមវ្រតនោះ នឹងក្លាយជាពួកបដិសេធធម៌ ហើយវៀរចេញពីបទបញ្ជានៃសាស្ត្រព្រះ។

Verse 29

नष्टशौचा मूढधियो जटाभस्मास्थिधारिण: । विशन्तु शिवदीक्षायां यत्र दैवं सुरासवम् ॥ २९ ॥

អ្នកដែលបាត់បង់ភាពបរិសុទ្ធ មានបញ្ញាខ្សោយ ហើយត្រាប់តាមដោយកាន់សក់ជតា លាបផេះ និងពាក់ឆ្អឹង—ចូរចូលទៅក្នុងពិធីទទួលទិក្សាព្រះសិវៈ ដែលនៅទីនោះ ‘ទេវភាព’ ត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយសុរា និងរបស់ស្រដៀងគ្នា។

Verse 30

ब्रह्म च ब्राह्मणांश्चैव यद्यूयं परिनिन्दथ । सेतुं विधारणं पुंसामत: पाषण्डमाश्रिता: ॥ ३० ॥

ភ្រឹគុមុនីបន្តថា៖ ព្រោះអ្នកទាំងឡាយប្រមាថវេទ និងព្រះព្រាហ្មណ៍ដែលស្ថិតក្នុងវេទ—អ្នកជាស្ពានធម៌សម្រាប់មនុស្ស—ដូច្នេះច្បាស់ថាអ្នកបានយកជម្រកក្នុងលទ្ធិអធេវនិយម។

Verse 31

एष एव हि लोकानां शिव: पन्था: सनातन: । यं पूर्वे चानुसन्तस्थुर्यत्प्रमाणं जनार्दन: ॥ ३१ ॥

នេះហើយជាមាគ៌ាសនាតនៈដ៏មង្គលសម្រាប់លោកមនុស្ស ដែលបុរាណជនបានអនុវត្តយ៉ាងរឹងមាំ។ ភស្តុតាងដ៏ខ្លាំងគឺព្រះជនារទនៈផ្ទាល់—ព្រះបុគ្គលភាពកំពូល អ្នកប្រាថ្នាល្អចំពោះសត្វមានជីវិតទាំងអស់។

Verse 32

तद्ब्रह्म परमं शुद्धं सतां वर्त्म सनातनम् । विगर्ह्य यात पाषण्डं दैवं वो यत्र भूतराट् ॥ ३२ ॥

ព្រះព្រហ្មនោះបរិសុទ្ធលើសគេ និងជាមាគ៌ាសនាតនៈរបស់សាធុជន។ ដោយប្រមាថគោលការណ៍វេទនេះ ឱអ្នកដើរតាមភូតរ៉ាត (ព្រះសិវៈ) អ្នកនឹងធ្លាក់ចុះទៅកម្រិតលទ្ធិអធេវនិយមដោយមិនសង្ស័យ។

Verse 33

मैत्रेय उवाच तस्यैवं वदत: शापं भृगो: स भगवान् भव: । निश्चक्राम तत: किञ्चिद्विमना इव सानुग: ॥ ३३ ॥

មૈត្រេយៈបាននិយាយថា—នៅពេលសាប និងសាបតបត្រូវរបស់ភೃគុ កំពុងកើតឡើង ព្រះសិវៈជាព្រះភគវានមានព្រះហឫទ័យសោកសៅ។ ព្រះองค์មិនបានមានព្រះបន្ទូលអ្វីឡើយ ហើយចាកចេញពីមណ្ឌលយជ្ញា ជាមួយសិស្សានុសិស្សរបស់ព្រះองค์។

Verse 34

तेऽपि विश्वसृज: सत्रं सहस्रपरिवत्सरान् । संविधाय महेष्वास यत्रेज्य ऋषभो हरि: ॥ ३४ ॥

មૈត្រេយៈបន្តថា—ឱ វិទុរា អ្នកកាន់ធ្នូដ៏អស្ចារ្យ! ព្រះបិតាសកល (ព្រាជាបតិ) ទាំងអស់បានប្រតិបត្តិសត្រ-យជ្ញា អស់ពាន់ៗឆ្នាំ ព្រោះយជ្ញាគឺជាវិធីដ៏ល្អបំផុតក្នុងការគោរពបូជាព្រះហរិ ជាព្រះបុគ្គលនៃព្រះជាម្ចាស់។

Verse 35

आप्लुत्यावभृथं यत्र गङ्गा यमुनयान्विता । विरजेनात्मना सर्वे स्वं स्वं धाम ययुस्तत: ॥ ३५ ॥

ឱ វិទុរា អ្នកកាន់ធ្នូដ៏អស្ចារ្យ! បន្ទាប់ពីយជ្ញាបញ្ចប់ ព្រះទេវតាទាំងអស់បានងូតទឹកអវភ្រឹថ (avabhṛtha-snāna) នៅចំណុចប្រសព្វទន្លេគង្គា និងយមុនា។ ដោយចិត្តបានសុទ្ធសាធ ពួកគេបានត្រឡប់ទៅធាមរបស់ខ្លួនៗ។