
The Future Manus and the Avatāras in Their Manvantaras
សុកទេវ បន្តបរិបទមន្វន្តរ ដោយបញ្ជាក់ថា ស្រាទ្ធទេវ (វೈវស្វត) មនុ ជាមនុទី៧ ហើយរាយនាមកូនៗ ក្រុមទេវតាសំខាន់ៗ ឥន្ទ្រ (បុរន្ទរ) ឥសី៧ និងអវតារ វាមន កើតពី កស្ស្យប និង អទិតិ។ បន្ទាប់មក លោករំលឹកភរិយារបស់ វិវស្វាន (សំជ្ញា ឆាយា និង វឌវា) និងពូជពង្ស ដើម្បីបង្កើតវង្សសាស្ត្រសម្រាប់មនុទី៨ សាវរណិ។ ជំពូកនេះព្យាករណ៍យ៉ាងមានរចនាសម្ព័ន្ធ៖ សម្រាប់មនុអនាគតទី៨ ដល់ទី១៤ សុកទេវ បង្ហាញកូនសំខាន់ៗ ឥន្ទ្រដែលគ្រប់គ្រង ក្រុមទេវតា ឥសី៧ និងអវតាររបស់ព្រះវិស្ណុ ដែលធ្វើឲ្យយុគនោះមានស្ថិរភាព។ ការលើកតម្កើងបាលីមហារាជត្រូវបានរំលេច៖ ទោះត្រូវព្រះអម្ចាស់ចងក្រង ក៏ត្រូវដាក់នៅ សុតលា ហើយក្រោយមកក្លាយជាឥន្ទ្រ ក្នុងមន្វន្តរ ទី៨ ពេល សារវភោម បែងចែកអធិបតេយ្យឡើងវិញ។ ចុងក្រោយ កំណត់ថា វដ្តមនុ ១៤ ជាកល្បៈមួយ—មួយថ្ងៃរបស់ព្រះព្រហ្ម—ភ្ជាប់រឿង វាមន–បាលី ទៅកាន់កាលវិភាគធំរបស់បុរាណ។
Verse 1
श्रीशुक उवाच मनुर्विवस्वत: पुत्र: श्राद्धदेव इति श्रुत: । सप्तमो वर्तमानो यस्तदपत्यानि मे शृणु ॥ १ ॥
ព្រះសុកទេវគោស្វាមីបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ មនុបច្ចុប្បន្នមាននាមថា «ស្រាទ្ធទេវ» ហើយជាព្រះបុត្ររបស់ វិវស្វាន ព្រះទេវតាអធិបតីលើព្រះអាទិត្យ។ ព្រះអង្គជាមនុទី៧។ ឥឡូវសូមស្តាប់ពីខ្ញុំអំពីកូនប្រុសរបស់ព្រះអង្គ។
Verse 2
इक्ष्वाकुर्नभगश्चैव धृष्ट: शर्यातिरेव च । नरिष्यन्तोऽथ नाभाग: सप्तमो दिष्ट उच्यते ॥ २ ॥ तरूषश्च पृषध्रश्च दशमो वसुमान्स्मृत: । मनोर्वैवस्वतस्यैते दशपुत्रा: परन्तप ॥ ३ ॥
ឱ ព្រះរាជា បរិក្សិត! ក្នុងចំណោមព្រះបុត្រទាំងដប់របស់មនុ វៃវស្វត មាន អិក្ស្វាគុ, នភគ, ធ្រឹଷ្ដ, សរយាតិ, នរិષ្យន្ត និង នាភាគ។ ព្រះបុត្រទី៧ គេហៅថា ទិෂ្ដ។ បន្ទាប់មកមាន តរូષ និង ព្រឹષធ្រ; ព្រះបុត្រទី១០ គេរំលឹកថា វសុមាន។
Verse 3
इक्ष्वाकुर्नभगश्चैव धृष्ट: शर्यातिरेव च । नरिष्यन्तोऽथ नाभाग: सप्तमो दिष्ट उच्यते ॥ २ ॥ तरूषश्च पृषध्रश्च दशमो वसुमान्स्मृत: । मनोर्वैवस्वतस्यैते दशपुत्रा: परन्तप ॥ ३ ॥
ឱ ព្រះរាជា បរិក្សិត! ព្រះបុត្រទាំងដប់របស់មនុ វៃវស្វត មាន អិក្ស្វាគុ, នភគ, ធ្រឹષ្ដ, សរយាតិ, នរិષ្យន្ត និង នាភាគ។ ព្រះបុត្រទី៧ ហៅថា ទិષ្ដ។ បន្ទាប់មកមាន តរូષ និង ព្រឹષធ្រ; ព្រះបុត្រទី១០ ត្រូវបានរំលឹកថា វសុមាន។
Verse 4
आदित्या वसवो रुद्रा विश्वेदेवा मरुद्गणा: । अश्विनावृभवो राजन्निन्द्रस्तेषां पुरन्दर: ॥ ४ ॥
ឱ ព្រះរាជា! ក្នុងមន្វន្តរានេះ អាទិត្យ, វសុ, រុទ្រ, វិશ્વេទេវ, ក្រុមមរុត, បងប្អូនអស្វិនីកុមារ ទាំងពីរ និង ឫភុ—ជាពួកទេវតា។ មេដឹកនាំរបស់ពួកគេ គឺឥន្ទ្រ មាននាមថា បុរន្ទរ។
Verse 5
कश्यपोऽत्रिर्वसिष्ठश्च विश्वामित्रोऽथ गौतम: । जमदग्निर्भरद्वाज इति सप्तर्षय: स्मृता: ॥ ५ ॥
កশ্যប, អត្រី, វសិષ્ઋ, វិશ્વាមិត្រ, គោតម, ជមទគ្និ និង ភរទ្វាជ—ត្រូវបានគេរំលឹកថាជា សប្តឫសី (សប្តរីសិ)។
Verse 6
अत्रापि भगवज्जन्म कश्यपाददितेरभूत् । आदित्यानामवरजो विष्णुर्वामनरूपधृक् ॥ ६ ॥
ក្នុងមន្វន្តរានេះផងដែរ ព្រះភគវានបានប្រសូត្រពី កশ্যប និង អទិតិ។ ជាព្រះវិษ្ណុដែលក្មេងជាងគេក្នុងចំណោមអាទិត្យ ព្រះអង្គបានទ្រង់រূপជា វាមន (ទ្រង់រាងតូច)។
Verse 7
सङ्क्षेपतो मयोक्तानि सप्तमन्वन्तराणि ते । भविष्याण्यथ वक्ष्यामि विष्णो: शक्त्यान्वितानि च ॥ ७ ॥
ខ្ញុំបានពន្យល់ដោយសង្ខេបអំពីស្ថានភាពនៃមនុទាំងប្រាំពីរដល់អ្នកហើយ។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងពណ៌នាមនុអនាគត និងអវតាររបស់ព្រះវិṣṇុដែលប្រកបដោយព្រះសក្តិ។
Verse 8
विवस्वतश्च द्वे जाये विश्वकर्मसुते उभे । संज्ञा छाया च राजेन्द्र ये प्रागभिहिते तव ॥ ८ ॥
ឱ ព្រះរាជា! វិវស្វានមានភរិយាពីរនាក់ ជាកូនស្រីរបស់វិśvakarmā ឈ្មោះ សំជ្ញា និង ឆាយា; ខ្ញុំបានពណ៌នាមុននេះរួចហើយ។
Verse 9
तृतीयां वडवामेके तासां संज्ञासुतास्त्रय: । यमो यमी श्राद्धदेवश्छायायाश्च सुताञ्छृणु ॥ ९ ॥
មានអ្នកខ្លះនិយាយថា មានភរិយាទីបីឈ្មោះ វឌវា។ ក្នុងចំណោមភរិយាទាំងបី សំជ្ញាមានកូនបីនាក់—យម, យមី និង ស្រាទ្ធទេវ។ ឥឡូវសូមស្តាប់អំពីកូនៗរបស់ឆាយា។
Verse 10
सावर्णिस्तपती कन्या भार्या संवरणस्य या । शनैश्चरस्तृतीयोऽभूदश्विनौ वडवात्मजौ ॥ १० ॥
ឆាយាមានកូនប្រុសឈ្មោះ សាវර්ណិ និងកូនស្រីឈ្មោះ តបតី ដែលក្រោយមកក្លាយជាព្រះមហេសីរបស់ព្រះរាជា សំវរណ។ កូនទីបីរបស់ឆាយាគឺ សណៃឝ្ចរ (សានី/សៅរ៍)។ ចំណែកវឌវា បានបង្កើតកូនប្រុសពីរនាក់ គឺ អស្វិនីកុមារ។
Verse 11
अष्टमेऽन्तर आयाते सावर्णिर्भविता मनु: । निर्मोकविरजस्काद्या: सावर्णितनया नृप ॥ ११ ॥
ឱ ព្រះរាជា! នៅពេលមន្វន្តរទីប្រាំបីមកដល់ សាវර්ណិ នឹងក្លាយជាមនុ។ ក្នុងចំណោមកូនប្រុសរបស់គាត់ នឹងមាន និរមោក និង វិរាជស្ក ជាដើម។
Verse 12
तत्र देवा: सुतपसो विरजा अमृतप्रभा: । तेषां विरोचनसुतो बलिरिन्द्रो भविष्यति ॥ १२ ॥
ក្នុងមន្វន្តរាទី៨ ពួកទេវតានឹងមាននាម សុតបស វិរាជ និង អម្រឹតប្រភា។ ព្រះឥន្ទ្រា ជារាជានៃទេវតា នឹងជា ពលីមហារាជ ព្រះរាជបុត្រាវិរោចន។
Verse 13
दत्त्वेमां याचमानाय विष्णवे य: पदत्रयम् । राद्धमिन्द्रपदं हित्वा तत: सिद्धिमवाप्स्यति ॥ १३ ॥
អ្នកណាដែលបានប្រគេនដីបីជំហានដល់ព្រះវិṣṇu ដែលមកសុំ នោះបានបោះបង់តំណែងឥន្ទ្រាដ៏រុងរឿង (ហើយបាត់បង់ត្រីលោក)។ ប៉ុន្តែក្រោយមក ពេលព្រះអម្ចាស់ពេញព្រះហឫទ័យដោយការប្រគល់ទាំងអស់ គាត់នឹងទទួលបានសិទ្ធិដ៏ល្អឥតខ្ចោះនៃជីវិត។
Verse 14
योऽसौ भगवता बद्ध: प्रीतेन सुतले पुन: । निवेशितोऽधिके स्वर्गादधुनास्ते स्वराडिव ॥ १४ ॥
ព្រះអម្ចាស់បានចងពលីដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ ហើយបន្ទាប់មកបានស្ថាបនាគាត់នៅសុតលា ដែលមានសម្បត្តិលើសស្ថានសួគ៌។ ឥឡូវនេះ ពលីមហារាជរស់នៅទីនោះដូចជាព្រះមហាក្សត្រឯករាជ្យ ហើយសុខសាន្តជាងឥន្ទ្រា។
Verse 15
गालवो दीप्तिमान्रामो द्रोणपुत्र: कृपस्तथा । ऋष्यशृङ्ग: पितास्माकं भगवान्बादरायण: ॥ १५ ॥ इमे सप्तर्षयस्तत्र भविष्यन्ति स्वयोगत: । इदानीमासते राजन् स्वे स्व आश्रममण्डले ॥ १६ ॥
ឱ ព្រះរាជា ក្នុងមន្វន្តរាទី៨ មហាបុគ្គល គាលវៈ ទីប្តិមាន បរśុរាម អશ્વត្ថាមា ព្រះរាជបុត្រដ្រូណ ក្រឹបាចារ្យ ឫષ្យśṛṅga និងព្រះបិតារបស់យើង ព្រះភគវាន បាទរាយណ វ្យាស—អវតារនៃនារាយណ—នឹងជា សប្តឫṣi ទាំង៧។ បច្ចុប្បន្ន ពួកគេរស់នៅក្នុងអាស្រមរបស់ខ្លួនៗ។
Verse 16
गालवो दीप्तिमान्रामो द्रोणपुत्र: कृपस्तथा । ऋष्यशृङ्ग: पितास्माकं भगवान्बादरायण: ॥ १५ ॥ इमे सप्तर्षयस्तत्र भविष्यन्ति स्वयोगत: । इदानीमासते राजन् स्वे स्व आश्रममण्डले ॥ १६ ॥
ឱ ព្រះរាជា ក្នុងមន្វន្តរាទី៨ មហាបុគ្គល គាលវៈ ទីប្តិមាន បរśុរាម អશ્વត្ថាមា ព្រះរាជបុត្រដ្រូណ ក្រឹបាចារ្យ ឫṣ្យśṛṅga និងព្រះបិតារបស់យើង ព្រះភគវាន បាទរាយណ វ្យាស—អវតារនៃនារាយណ—នឹងជា សប្តឫṣi ទាំង៧។ បច្ចុប្បន្ន ពួកគេរស់នៅក្នុងអាស្រមរបស់ខ្លួនៗ។
Verse 17
देवगुह्यात्सरस्वत्यां सार्वभौम इति प्रभु: । स्थानं पुरन्दराद्धृत्वा बलये दास्यतीश्वर: ॥ १७ ॥
ក្នុងមន្វន្តរាទី៨ ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានពលានុភាព នាម សារវភោមៈ នឹងអវតារជាកូនប្រុសរបស់ ទេវគុហ្យៈ និងកើតពីគភ៌របស់ សរស្វតី។ ព្រះអង្គនឹងដករាជ្យពី ពុរន្ទរ (ឥន្ទ្រ) ហើយប្រទានឲ្យ ពលី មហារាជ។
Verse 18
नवमो दक्षसावर्णिर्मनुर्वरुणसम्भव: । भूतकेतुर्दीप्तकेतुरित्याद्यास्तत्सुता नृप ॥ १८ ॥
ឱ ព្រះរាជា មនុទី៩ គឺ ដក្ស-សាវ័រណិ ដែលកើតពី វរុណៈ។ ក្នុងចំណោមព្រះរាជបុត្រានឹងមាន ភូតកេតុ និង ទីប្តកេតុ ជាដើម។
Verse 19
पारामरीचिगर्भाद्या देवा इन्द्रोऽद्भुत: स्मृत: । द्युतिमत्प्रमुखास्तत्र भविष्यन्त्यृषयस्तत: ॥ १९ ॥
ក្នុងមន្វន្តរាទី៩ ពួកទេវតានឹងមាន ក្រុម បារៈ និង មរីចិគರ್ಭៈ ជាដើម។ ឥន្ទ្រា ព្រះមហាក្សត្រស្ថានសួគ៌ នឹងមាននាម «អដ្ភុតៈ» ហើយក្នុងចំណោមសប្តឫសី នឹងមាន ទ្យុតិមាន ជាដើម។
Verse 20
आयुष्मतोऽम्बुधारायामृषभो भगवत्कला । भविता येन संराद्धां त्रिलोकीं भोक्ष्यतेऽद्भुत: ॥ २० ॥
ពីព្រះបិតា អាយុស្មាន និងពីគភ៌មាតា អំបុធារា ឥសភទេវៈ ដែលជាអវតារផ្នែកមួយនៃព្រះបរមបុរស នឹងអវតារ។ ដោយព្រះអង្គ ឥន្ទ្រាដែលមាននាម «អដ្ភុតៈ» នឹងបានសោយសម្បត្តិនៃត្រីលោក។
Verse 21
दशमो ब्रह्मसावर्णिरुपश्लोकसुतो मनु: । तत्सुता भूरिषेणाद्या हविष्मत्प्रमुखा द्विजा: ॥ २१ ॥
មនុទី១០ គឺ ប្រាហ្ម-សាវ័រណិ ជាបុត្ររបស់ ឧបស្លោកៈ។ ក្នុងចំណោមបុត្រានឹងមាន ភូរិសេណ ជាដើម ហើយសប្តឫសីនឹងជា ព្រះព្រាហ្មណ៍ ដឹកនាំដោយ ហវិស្មាន។
Verse 22
हविष्मान्सुकृत: सत्यो जयो मूर्तिस्तदा द्विजा: । सुवासनविरुद्धाद्या देवा: शम्भु: सुरेश्वर: ॥ २२ ॥
ហវិṣម៉ាន សុក្រឹត សត្យ ជយ និងមូរតិ ជាដើម នឹងក្លាយជាឥសីទាំង៧។ សុវាសន និងវិរុទ្ធ ជាដើម នឹងស្ថិតក្នុងពួកទេវតា ហើយសម្បូ (Śambhu) នឹងជាឥន្ទ្រា ជាសុរេស្វររបស់ពួកគេ។
Verse 23
विष्वक्सेनो विषूच्यां तु शम्भो: सख्यं करिष्यति । जात: स्वांशेन भगवान्गृहे विश्वसृजो विभु: ॥ २३ ॥
ពីគភ៌របស់វិṣūcī ព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិរាជ (ភាគពេញ) នឹងបង្ហាញខ្លួននៅគេហដ្ឋានរបស់ Viśvasraṣṭā ជាអវតារឈ្មោះ Viṣvaksena។ ព្រះអង្គនឹងធ្វើមិត្តភាពជាមួយ Śambhu។
Verse 24
मनुर्वै धर्मसावर्णिरेकादशम आत्मवान् । अनागतास्तत्सुताश्च सत्यधर्मादयो दश ॥ २४ ॥
ក្នុងមន្វន្តរទី១១ មនុ នឹងមាននាមថា Dharma-sāvarṇi ជាអ្នកមានប្រាជ្ញាខាងវិញ្ញាណយ៉ាងខ្លាំង។ ពីគាត់ នឹងមានកូនប្រុស ១០ នាក់ ដោយមាន Satyadharma ជាមុខ។
Verse 25
विहङ्गमा: कामगमा निर्वाणरुचय: सुरा: । इन्द्रश्च वैधृतस्तेषामृषयश्चारुणादय: ॥ २५ ॥
ពួកទេវតានឹងមាន Vihaṅgama, Kāmagama, Nirvāṇaruci ជាដើម។ ឥន្ទ្រារបស់ពួកគេនឹងមាននាម Vaidhṛta ហើយពួកឥសីនឹងមាន Aruṇa ជាមុខ។
Verse 26
आर्यकस्य सुतस्तत्र धर्मसेतुरिति स्मृत: । वैधृतायां हरेरंशस्त्रिलोकीं धारयिष्यति ॥ २६ ॥
នៅទីនោះ កូនប្រុសរបស់ Āryaka នឹងត្រូវគេហៅថា Dharmasetu។ ព្រះអង្គនឹងកើតពីគភ៌ Vaidhṛtā ភរិយារបស់ Āryaka ជាអវតារភាគមួយរបស់ Hari ហើយនឹងគ្រប់គ្រង និងគាំទ្រពិភពទាំងបី។
Verse 27
भविता रुद्रसावर्णी राजन्द्वादशमो मनु: । देववानुपदेवश्च देवश्रेष्ठादय: सुता: ॥ २७ ॥
ឱ ព្រះមហាក្សត្រ មនុទីដប់ពីរនឹងមាននាម រុទ្រ-សាវរណី។ ក្នុងចំណោមព្រះរាជបុត្រ មាន ទេវវាន ឧបាទេវ និង ទេវស្រេស្ឋ ជាដើម។
Verse 28
ऋतधामा च तत्रेन्द्रो देवाश्च हरितादय: । ऋषयश्च तपोमूर्तिस्तपस्व्याग्नीध्रकादय: ॥ २८ ॥
ក្នុងមន្វន្តរានេះ ឥន្ទ្រនឹងមាននាម ឫតធាមា ហើយពួកទេវតានឹងមានក្រុម ហរិត ជាអ្នកដឹកនាំ។ ក្នុងចំណោមឫសី មាន តបោមូរតិ តបស្វី និង អាគ្នីធ្រក ជាដើម។
Verse 29
स्वधामाख्यो हरेरंश: साधयिष्यति तन्मनो: । अन्तरं सत्यसहस: सुनृताया: सुतो विभु: ॥ २९ ॥
ពីឪពុកឈ្មោះ សត្យសហា និងម្តាយឈ្មោះ សុន្រឹតា នឹងកើតមាន ស្វធាមា ដែលជាអវតារផ្នែកមួយនៃព្រះហរិ។ ព្រះអង្គនឹងគ្រប់គ្រងមន្វន្តរនោះ។
Verse 30
मनुस्त्रयोदशो भाव्यो देवसावर्णिरात्मवान् । चित्रसेनविचित्राद्या देवसावर्णिदेहजा: ॥ ३० ॥
មនុទីដប់បីនឹងមាននាម ទេវ-សាវរណី ហើយព្រះអង្គនឹងឈានមុខខ្លាំងក្នុងចំណេះដឹងវិញ្ញាណ។ ក្នុងចំណោមព្រះរាជបុត្រ មាន ចិត្រសេន និង វិចិត្រ ជាដើម។
Verse 31
देवा: सुकर्मसुत्रामसंज्ञा इन्द्रो दिवस्पति: । निर्मोकतत्त्वदर्शाद्या भविष्यन्त्यृषयस्तदा ॥ ३१ ॥
ក្នុងមន្វន្តរទីដប់បី ពួកទេវតានឹងមាន សុកರ್ಮា និង សុត្រាមា; ឥន្ទ្រជាព្រះអធិបតីសួគ៌នឹងមាននាម ទិវស្បតិ។ ក្នុងចំណោមឫសី មាន និរមោក និង តត្ត្វទರ್ಶ ជាដើម។
Verse 32
देवहोत्रस्य तनय उपहर्ता दिवस्पते: । योगेश्वरो हरेरंशो बृहत्यां सम्भविष्यति ॥ ३२ ॥
ព្រះបុត្រារបស់ ទេវហោត្រ ឈ្មោះ ‘យោគេស្វរ’ នឹងកើតពីគភ៌នាង ប្រឹហតី ជាអវតារផ្នែកមួយនៃ ព្រះហរិ ដើម្បីសុខសាន្តរបស់ ទិវស្បតិ។
Verse 33
मनुर्वा इन्द्रसावर्णिश्चतुर्दशम एष्यति । उरुगम्भीरबुधाद्या इन्द्रसावर्णिवीर्यजा: ॥ ३३ ॥
មនុទី១៤ នឹងមាននាមថា ឥន្ទ្រ-សាវ័រណិ។ ព្រះអង្គនឹងមានព្រះបុត្រា ដូចជា អុរុ កម្ភីរ និង បុធ ជាដើម។
Verse 34
पवित्राश्चाक्षुषा देवा: शुचिरिन्द्रो भविष्यति । अग्निर्बाहु: शुचि: शुद्धो मागधाद्यास्तपस्विन: ॥ ३४ ॥
ព្រះទេវតា ពវិត្រ និង ចាក្សុស នឹងស្ថិតក្នុងหมู่ទេវតា ហើយ ‘សុចិ’ នឹងជា ឥន្ទ្រ។ អគ្គនី បាហុ សុចិ សុទ្ធ មាគធ និងអ្នកតបស្យាផ្សេងៗ នឹងជា សប្តឫសី។
Verse 35
सत्रायणस्य तनयो बृहद्भानुस्तदा हरि: । वितानायां महाराज क्रियातन्तून्वितायिता ॥ ३५ ॥
ឱ មហារាជ បរិក្សិត! ក្នុងមន្វន្តរាទី១៤ ព្រះហរិ នឹងប្រសូតពីគភ៌នាង វិតានា ជាព្រះបុត្ររបស់ សត្រាយណ។ អវតារនេះនឹងល្បីថា ‘ប្រឹហទ្ភានុ’ ហើយនឹងដឹកនាំពិធីកិច្ចធម៌-វិញ្ញាណ។
Verse 36
राजंश्चतुर्दशैतानि त्रिकालानुगतानि ते । प्रोक्तान्येभिर्मित: कल्पो युगसाहस्रपर्यय: ॥ ३६ ॥
ឱ ព្រះរាជា! ខ្ញុំបានពណ៌នាអំពីមនុទាំង១៤ ដែលបង្ហាញក្នុងអតីត បច្ចុប្បន្ន និងអនាគត។ រយៈពេលសរុបនៃការគ្រប់គ្រងរបស់ពួកគេ ស្មើនឹងមួយពាន់វដ្តយុគ; នោះហៅថា ‘កល្ប’ គឺមួយថ្ងៃរបស់ ព្រះព្រហ្មា។
The chapter lists ten sons of the seventh Manu (Śrāddhadeva Vaivasvata), headed by Ikṣvāku, along with Nabhaga, Dhṛṣṭa, Śaryāti, Nariṣyanta, Nābhāga, Diṣṭa, Tarūṣa, Pṛṣadhra, and Vasumān. This serves vaṁśa (dynastic) mapping, especially for royal lineages central to Purāṇic history.
Because the Lord personally protected and established Bali in Sutala—depicted as more opulent than Svarga—after binding him with affection. The theological point is that proximity to the Lord’s favor and protection outweighs positional prestige; divine guardianship makes Bali’s ‘defeat’ a superior condition.
It concludes that the combined duration of the fourteen Manus’ reigns equals one thousand yuga cycles, termed a kalpa—one day of Brahmā. This is the Bhāgavata’s macro-chronological frame for organizing manvantara histories and avatāra descents.
The chapter states that in the eighth manvantara the Lord will appear as Sārvabhauma, born of Devaguhya and Sarasvatī. He will take the kingdom from Purandara (Indra) and give it to Bali Mahārāja, aligning sovereignty with the Lord’s devotional purpose and karmic-ethical order.