Adhyaya 4

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथाभ्यधत्त विजया प्रणम्य जगदम्बिकाम् । सांत्वयन्ती स्तुतिशतैरुपायैः शिवदर्शनैः

ブラフマーは語った。ついでヴィジャヤーは万界の母に礼拝して言葉を発し、幾百の讃歌と、シヴァのダルシャンへ導く方途によって彼女を慰めようとした。

Verse 2

देवि त्वमविनाभूता सदा देवेन शंभुना । प्राणेश्वरी त्वमेकासि शक्तिस्तस्य परात्मनः

「女神よ、あなたは常に主シャンブと不可分である。あなたこそ唯一、その御生命力の主—至上の自己のシャクティである。」

Verse 3

तथा मायां त्वमात्मीयां संदर्शयितुमीहसे । पृथग्भावमिवेशानः प्रकाशयति न स्वयम्

同じく汝は、自らのマーヤー（Māyā）を顕そうとする。主イーシャーナ（Īśāna）は、自ら分離を真実であるかのように示すことはない。

Verse 4

आदेशं प्रतिगृह्यैव समुपेतासि पार्वति । अलंघनीया सेवाज्ञा शांभवी सर्वदा त्वया

おおパールヴァティー（Pārvatī）よ、彼の命を受けて汝はここに来た。シャンブ（Śambhu）への奉仕の命は、いかなる時も汝が犯してはならぬ。

Verse 5

विधातव्यं तपः प्राप्तं स्थानेस्मिच्छिवकल्पिते । निवृत्त्य निखिलान्कामाच्छंमुमाश्रितया त्वया

汝が受けた苦行（tapas）は、シヴァ（Śiva）の定めたこの地において正しく成就せねばならぬ。シャンブ（Śambhu）に帰依し、あらゆる欲望から退け。

Verse 6

अन्यथापि जगद्रक्षा त्वदधीना जगन्मयि । धर्मसंरक्षणं भूयः शिवेन सहितं तव

さらに、宇宙に遍満する母よ、世の護りは汝に依る。ダルマ（Dharma）を守護することもまた、シヴァ（Śiva）と共に汝の務めである。

Verse 7

निष्कलं शिवमत्यंतं ध्यायंत्यात्मन्यवस्थितम् । वियोगदुःखं कञ्चित्त्वं न स्मरिष्यसि पार्वति

おおパールヴァティー（Pārvatī）よ、至高に超越したシヴァ（Śiva）—ニシュカラ（niṣkala）にして無分、汝自身の真我に安住する御方—を観想するなら、離別の苦をいかなるものも思い出さず、欠乏を微塵も感じなくなる。

Verse 8

भक्तानां तव मुख्यानां तवैवाचारसंग्रहः । उपदेशितया लोके प्रथतां धर्मवत्सले

おおダルマを愛する御方よ、あなたの最上の帰依者たちのためのこの御作法の規範が、あなたによって説き示され、世に広く知られますように。

Verse 9

इति तस्या वचः श्रुत्वा गौरी सुस्थिरमानसा । तपः कर्त्तुं समारेभे कंपा नद्यास्तटे शुभे

その言葉を聞くと、ガウリーは心を堅く定め、吉祥なるカンパー河の岸辺で苦行（タパス）を始めた。

Verse 10

विमुच्य विविधा भूषा रुद्राक्षगणभूषिता । विसृज्य दिव्यं वसनं पर्यधाद्वल्कले शुभे

さまざまな装身具を脱ぎ捨て、代わりにルドラークシャの珠の房を身に飾り、天上の衣を退けて、吉祥なる樹皮の衣をまとった。

Verse 11

अलकैः सहसा शिल्पमनयच्च कपर्दृताम् । अलिंपत तनूं सर्वां भस्मना मुक्तकुंकुमा

たちまち髪を結い上げて乱れた結髪（ジャター）とし、クンクマを捨てて、全身に聖灰（バスマ）を塗り広げた。

Verse 12

मृगेषु कृतसंतोषा शिलोंछीकृतवृत्तिषु । जजाप नियमोपेता शिवपंचाक्षरं परम्

森にふさわしいものに満ち足り、拾い集めた糧で暮らし、戒め（ニヤマ）を守って、シヴァの至上の五音（パンチャークシャラ）真言を繰り返し唱えた。

Verse 13

कृत्वा त्रिषवणं स्नानं कम्पा पयसि निर्मले । कृत्वा च सैकतं लिंगं पूजयामास सादरम्

彼女は清らかなカンパーの水に一日三度沐浴し、砂でリンガを作って、恭しく礼拝供養した。

Verse 14

वृक्षप्ररोपणैर्दानैरशेषातिथिपूजनैः । श्रांतिं हरंती जीवानां देवी धर्ममपालयत्

樹を植え、施しをなし、来る客を一人も漏らさず敬ってもてなすことにより、女神はダルマを守り、衆生の疲れを取り除いた。

Verse 15

ग्रीष्मे पंचाग्निमध्यस्था वर्षासु स्थंडिलेशया । हेमन्ते जलमध्यस्था शिशिरे चाकरोत्तपः

夏には五火の中に立ち、雨季には裸地に臥し、秋には水中に留まり、冬にもまたタパス（苦行）を修した。

Verse 16

पुण्यात्मनां महर्षीणां दर्शनार्थमुपेयुषाम् । विस्मयं जनयामास पूजयामास सादरम्

清らかな大仙たちが拝謁（ダルシャナ）を求めて来ると、彼女は彼らに驚嘆を起こさせ、恭しく礼拝してもてなした。

Verse 17

कदाचित्स्वयमुच्चित्य वनांतात्पल्लवान्वितम् । पुष्पोत्करं विशेषेण शोधितुं समुपाविशत्

ある時、彼女は森のほとりで若葉を添えた花の束を自ら摘み集め、供養のためにそれらを丁寧に選り分け、清めようと座した。

Verse 18

कृत्वा च सैकतं लिंगं कंपारोधसि पावने । संपूजयितुमारेभे न्यासावाहनपूर्वकम्

そして彼女は、聖なるカンパー河の岸辺に砂でリンガを作り、完全な礼拝を始めた。まずニヤーサ（nyāsa）を行い、ついでアーヴァーハナ（āvāhana）によって神を招請した。

Verse 19

सूर्यमभ्यर्च्य विधिवद्रक्तैः पुष्पैश्च चंदनैः । पंचावरणसंयुक्तं क्रमादानर्च शंकरम्

彼女はまず、赤い花と白檀をもって作法どおりに太陽神を礼拝し、ついで定められた次第に従い、五つの随伴の輪（pañcāvaraṇa）とともにシャンカラを供養した。

Verse 20

धूपैर्दीपश्च नैवेद्यैर्भक्तिभावसमन्वितैः । अपरोक्षितमीशानमालुलोके पुरोहितम्

香・灯明・供物（naivedya）を、篤いバクティの心をこめて捧げると、司祭は主イーシャーナ（Īśāna）を直に拝し、まるで眼前にましますかのようであった。

Verse 21

अथ देवः शिवः साक्षात्संशोधयितुमंबिकाम् । कंपानद्याः प्रवाहेण महता पर्यवेष्टयत्

そのとき主シヴァは自ら、アンビカーを試みようとして、カンパー河の大いなる洪水の流れを起こし、彼女の周囲を取り巻かせた。

Verse 22

अतिवृद्धं प्रवाहं तं कम्पायाः समुपस्थितम् । आलोक्य नियमासीनामाहुः सख्यस्तदांबिकाम्

カンパー河の流れが甚だしく増水して迫り来るのを見て、誓願と戒めを守って座していたアンビカーに、友らはそのとき語りかけた。

Verse 23

उत्तिष्ठ देवि बहुलः प्रवाहोऽयं विजृंभते । दिशां मुखानि संपूर्य तरसा प्लावयिष्यति

起き給え、女神よ！この大いなる洪水の流れはいま広く膨れ上がり、十方の口を満たして、たちまち万物を水に沈めよう。

Verse 24

इति तद्वचनं श्रुत्वा ध्यायंती मीलितेक्षणा । उन्मील्य वेगमतुलं नद्यास्तं समवैक्षत

その言葉を聞くと、彼女は目を閉じたまま禅定に沈み、やがて目を開いて、川の比類なき奔流の勢いを見た。

Verse 25

अचिंतयच्च सा देवी पूजाविघ्नसमाकुला । किं करोमि न शक्नोमि हातुमारब्धमर्चनम्

供養の妨げに心乱れた女神は思案した。「いかにすべきか。すでに始めた礼拝を、私は捨てることができない。」

Verse 26

श्रेयः प्राप्तुमविघ्नेन प्रायः पुण्यात्मनां भुवि । घटते धर्मसंयोगो मनोरथफलप्रदः

障りなく吉祥を得んとするなら、地上の徳ある者には、たいてい法（ダルマ）の結びつきが妨げなく成り、正しき志と念願の果を授ける。

Verse 27

सैकतं लिंगमतुलप्रवाहाल्लयमेष्यति । लिंगनाशे विमोक्तव्यः सद्भक्तैः प्राणसंग्रहः

この砂で作られたリンガは、比類なき洪流によって溶け失せる。リンガが滅する時、真の帰依者は命への執着を放ち、慌てず静かに息を手放して、必然を受け入れるべきである。

Verse 28

प्रवाहोऽयं समायाति शिवमायाविनिर्मितः । विशोधयितुमात्मानं भक्तियुक्तं निजे पदे

この洪水は来た——シヴァ自らのマーヤーによって現れ——バクティと結ばれた自己を浄め、真実の本位に安住させるためである。

Verse 29

आलिंग्य सुदृढं दोर्भ्यामेतल्लिंगमनाकुलम् । अहं वत्स्यामि याताशु सख्यो यूयं विदूरतः

「このリンガを両腕で固く抱きしめ、心を乱さぬ。私はここに留まる。友よ、汝らは速やかに遠くへ去れ。」

Verse 30

इत्युक्ता सैकतं लिगं गाढमालिंग्य सांबिका । न मुमोच प्रवाहेन वेष्ट्यमानापि वेगतः

そう言い終えると、サーンビカーは砂のリンガを固く抱きしめた。激流が渦を巻いて彼女を取り巻いても、彼女は決して放さなかった。

Verse 31

स्तनचूचुकनिर्मग्नमुद्रादर्शितलांछनम् । महालिंगं स्वसंयुक्तं प्रणनाम तदादरात्

その後、彼女は敬虔にその大リンガに礼拝した——乳首が押し沈んだところに印（ムドラー）がはっきりと刻まれ——いまや彼女の存在と親密に結び合わされていた。

Verse 32

निमीलितेक्षणा ध्याननिष्ठैकहृदया स्थिता । पुलकांचितसर्वांगी सा स्मरंती सदाशिवम्

目を閉じ、彼女は一心に禅定へと安住して立っていた。サダーシヴァを念ずるとき、全身に戦慄が走り、鳥肌が立った。

Verse 33

कंपस्वेदपरित्राणलज्जाप्रणयकेलिदात् । क्षणमप्यचला लिंगान्न वियोगमपेक्षते

震え、汗、守護を求める思い、はにかみ、そして愛の戯れゆえに、彼女は—微動だにせず—一瞬たりともリンガから離れたいとは願わなかった。

Verse 34

अथ तामब्रवीत्कापि दैवी वागशरीरिणी । विमुंच बालिके लिंगं प्रवाहोऽयं गतो महान्

そのとき、ある神聖な無形の声が彼女に告げた。「幼子よ、リンガを放しなさい。この大いなる洪水は、いまや過ぎ去った。」

Verse 35

त्वयार्चितमिदं लिंगं सैकतं स्थिरवैभवम् । भविष्यति महाभागे वरदं सुरपूजितम्

「汝が礼拝したこの砂のリンガは、揺るがぬ栄光を得るであろう。大いに幸いなる者よ。これは福を授けるものとなり、神々さえも礼拝する。」

Verse 36

तपश्चर्यां तवालोक्य रचितं धर्मपालनम् । लिंगं चैतन्नमस्कृत्य कृतार्थाः संतु मानवाः

「汝の苦行と、汝が守り立てたダルマを見て、これが स्थापितされた。此のリンガに礼拝し頭を垂れる者は、人々が成就し、真の目的を得んことを。」

Verse 37

अहं हि तैजसं रूपमास्थाय वसुधातले । वसामि चात्र सिद्ध्यर्थमरुणाचलसंज्ञया

「我は神なる光の赫々たる姿をとり、地上に住す。ここにおいて成就（シッディ）を授けんがため、『アルナーチャラ』の名のもとに留まる。」

Verse 38

रुणद्धि सर्वलोकेभ्यः परुषं पापसंचयम् । रुणो न विद्यते यस्मिन्दृष्टे तेनारुणाचलः

それはあらゆる世界より来る苛烈な罪の集積を遮り、留め置く。さらに、これを拝見すれば「負債」（ruṇa）が残らぬゆえ、これをアルナーチャラ（Aruṇācala）と称する。

Verse 39

ऋषयः सिद्धगंधर्वा महात्मानश्च योगिनः । मुक्त्वा कैलासशिखरं मेरुं चैनमुपासते

リシたち、シッダたち、ガンダルヴァたち、偉大なる魂とヨーギーたちは、カイラーサとメールの峰をさえ離れて、このアルナーチャラを礼拝する。

Verse 40

मदंश जातयोः पूर्वं युध्यतोर्ब्रह्मकृष्णयोः । अहं मोहमपाकर्त्तुं तेजोरूपो व्यवस्थितः

かつて、梵天とクリシュナ（ヴィシュヌ）が、慢心の一片より起こった争いにおいて相争ったとき、我はその迷妄を除かんがため、赫々たる光焔の姿として現れ立った。

Verse 41

ब्रह्मणा हंसरूपेण विष्णुना क्रोडरूपिणा । अदृष्टशेखरपदः प्रणतो भक्तियोगतः

梵天は白鳥の姿にて、ヴィシュヌは猪の姿にて、頂も底も見出だせなかった。ゆえに、バクティ・ヨーガの力により、彼らは恭しく頭を垂れて礼拝した。

Verse 42

ततः प्रसन्नः प्रत्यक्षस्तस्यां वरमभीप्सितम् । प्रादां जगत्त्रयस्यास्य संरक्षायां तु कौशलम्

そのとき我は歓喜して彼らの前に現れ、望みのままの恩寵を授けた――この三界を護るための巧みさと力能である。

Verse 43

प्रार्थितश्च पुनस्ताभ्यामरुणाचलसंज्ञया । अनैषि तैजसं रूपमहं स्थावरलिंगताम्

その二者に再び願われ、「アルナーチャラ」として留まれと言われたので、わたしは自らの光輝の姿を、不動のリンガの位へと導き入れた。

Verse 44

गत्वा पृच्छ महाभागं मद्भक्तिं गौतमं मुनिम् । अरुणाचलमाहात्म्यं श्रुत्वा तत्र तपश्चर

行きなさい、気高き者よ。わが信奉の僕である大聖ガウタマ仙に問いなさい。彼からアルナーチャラの偉大さを聞いたなら、そこで苦行（タパス）を修めよ。

Verse 45

तत्र ते दर्शयिष्यामि तैजसं रूपमात्मनः । सर्वपापनिवृत्त्यर्थं सर्वलोकहिताय च

そこで、わたしは自らの光輝の姿をあなたに示そう。あらゆる罪が滅し、また一切世界の利益となるためである。

Verse 46

इति वाचं समाकर्ण्य निष्कलात्कथितां शिवात् । तथेति सहसा देवी गंतुं समुपचक्रमे

無相（ニシュカラ）の相においてシヴァが語ったその言葉を聞くや、女神はたちまち「そのとおりです」と答え、ただちに出立の支度に取りかかった。

Verse 47

अथ देवानृषीन्सर्वान्पश्चात्सेवार्थमागतान् । अवादीदंबिकालोक्य स्नेहपूर्णेन चक्षुषा

ついでアンビカーは、奉仕のために後から来たすべての神々と聖仙たちを、慈愛に満ちた眼差しで見渡し、彼らに向かって語った。

Verse 48

तिष्ठतात्रैव वै देवा मुनयश्च दृढव्रताः । नियमांश्चाधितिष्ठंतः कंपारोधसि पावने

その場にとどまれ、神々よ、堅き誓願の牟尼たちよ。聖なるカンパー河の岸にて、戒律と修行の規範を守り立てよ。

Verse 49

सर्वपापक्षयकरं सर्वसौभाग्यवर्द्धनम् । पूज्यतां सैकतं लिंगं कुचकंकणलांछनम्

あらゆる罪を滅し、すべての吉祥を増す、乳房の飾り（kuca-kaṅkaṇa）の印を帯びた砂のリンガを礼拝せよ。

Verse 50

अहं च निष्कलं रूपमास्थायैतद्दिवानिशम् । आराधयामि मंत्रेण शोणेश्वरं वरप्रदम्

我もまた、無相（niṣkala）のあり方に住して、真言によって昼夜、授福の主ショーネーシュヴァラを礼拝する。

Verse 51

मत्तपश्चरणाल्लोके मद्धर्मपरिपालनात् । मल्लिंगदर्शनाच्चैव सिध्यंत्विष्टविभूतयः

世において我が苦行を行い、我がダルマを守り、さらに我がリンガを拝することによって、望む成就が悉くかないますように。

Verse 52

सर्वकामप्रदानेन कामाक्षीमिति कामतः । मां प्रणम्यात्र मद्भक्ता लभंतां वांछितं वरम्

我はあらゆる願いを授けるがゆえに、人々の望みにより「カーマークシー」と称される。ここにて我が信者たちは我に礼拝し、望む恩寵の賜物を得ますように。

Verse 53

अहं हि देवदेवस्य शंभोरव्याहतो जनः । आदेशं पालयिष्यामि गत्वारुणमहीधरम्

まことに我は、神々の神シャンブ（Śambhu）の妨げられぬ使者である。アરુṇaの山へ赴き、その聖命を成し遂げよう。

Verse 54

तत्र गत्वा तपस्तीव्रं कृत्वा शंभुं प्रसाद्य च । मां तु लब्धवरां यूयं पश्चाद्रक्ष्यथ संगताः

そこへ赴き、激しい苦行を修してシャンブを歓喜させよ。のちに、我が恩寵（賜物）を得たなら、集いし汝ら皆が我を守護するであろう。

Verse 55

इति सर्वान्विसृज्याशु सद्भक्तान्पादसेविनः । अरुणाद्रिं गता बाला तपसे शंकराज्ञया

かくして彼女は、足もとに仕える真の帰依者たちを皆ただちに退かせ、シャンカラの御命により苦行のためアルナードリへと赴いた。

Verse 56

नित्याभिसेविताऽकारि सखीभिरभियोगतः । आससादारुणाद्रीशं दिव्यदुंदुभिनादितम्

友らに常に付き添われ、また励まされて、彼女は天の鼓の響き渡るアルナードリの主のもとへと到った。

Verse 57

अंतस्तेजोमयं शांतमरुणाचलनायकम् । अप्सरोनृत्यगीतैश्च पूजितं पुष्पवृष्टिभिः

彼女はアルナーチャラの主を拝した——静寂にして内なる光明より成り、アプサラスの舞と歌により供養され、花の雨をもって讃えられていた。

Verse 58

प्रणम्य स्थावरं लिंगं कौतूहलसमन्विता । सिद्धानां योगिनां सार्थमृषीणां चान्ववैक्षत

不動のリンガに礼拝し、驚嘆に満ちて、彼女は集いしシッダたち、ヨーギンたち、そしてリシたちの一団を見渡した。

Verse 59

अत्रिर्भृगुर्भरद्वाजः कश्यपश्चांगिरास्तथा । कुत्सश्च गौतमश्चान्ये सिद्धविद्याधरामराः

そこにはアトリ、ブリグ、バラドヴァージャ、カश्यパ、アンギラスがあり、またクッツァとガウタマ、さらに多くの者—シッダ、ヴィディヤーダラ、そして神々の衆もいた。

Verse 60

तपः कुर्वंति सततमपेक्षितवराप्तये । गंगाद्याः सरितश्चान्याः परितः पर्युपासते

彼らは望む恩寵を得るために常に苦行（タパス）を修し、またガンガーをはじめとする諸河と他の流れが、四方からこの聖地に仕え礼拝している。

Verse 61

दिव्यलिंगमिदं पूज्यमरुणाद्रिरिति स्मृतम् । वंदस्वेति सुरैः प्रोक्ता प्रणनाम पुनःपुनः

「この神聖なるリンガは礼拝されるべきもの、アરુṇādriとして知られる。」と神々が「拝せよ」と告げたので、彼女は幾度も幾度も平伏した。

Verse 62

अभ्यर्थिता पुनः सर्वैरातिथ्यार्थे महर्षिभिः । शिवाज्ञया गौतमो मे द्रष्टव्य इति सावदत्

もてなしのために大リシたちが再び皆で願い出ると、彼女は言った。「シヴァの御命により、私はガウタマに会わねばならぬ。」

Verse 63

अयमत्रर्षिभिर्भक्तैर्निर्दिष्टं तमथाभ्यगात् । स मुनिः शिवभक्तानां प्रथमस्तपसां निधिः

信心深きリシたちが「ここにおられる」と示したので、彼女はその御方に近づいた。その牟尼はシヴァの帰依者の中で第一、タパス（苦行）の宝蔵であった。

Verse 64

वनांतरं गतेः प्रातः समित्कुशफलाहृतेः । अतिथीनाश्रमं प्राप्तानर्चथेति दृढव्रतान्

朝、彼は森の奥へ入り、薪とクシャ草と果実を採りに行き、こう戒めていた。「アーシュラマに来る客人を礼拝し、もてなせ」—誓戒に堅固なる者たちよ。

Verse 65

शिष्यानादिश्य धर्मात्मा गतश्च विपिनांतरम् । अथ सा गौतमं द्रष्टुमागता पर्णशालिकाम्

弟子たちに教えを授けたのち、法の心をもつその人は森の奥へ入っていった。やがて彼女は、ゴータマに会うため、葉の庵のアーシュラマへと来た。

Verse 66

क्व गतो मुनिरित्युक्तैरित आयास्यति क्षणात् । शिष्यैरभ्यर्थितेत्युक्त्वा फलमूलैस्सुगंधिभिः

「牟尼はどこへ行かれたのですか」と問うと、弟子たちは「ほどなくこちらへお戻りになります」と答えた。さらに「弟子たちの願いにより」と言って、香り高い果実と根菜をもって彼女をもてなした。

Verse 67

अभ्युत्थानेनासनेन पाद्येनार्घेण सूनृतैः । वचनैः फलमृलेन सार्चिता शिष्यसंपदा

起立して迎え、座を供し、足洗いの水を捧げ、アルギャ（arghya）の供物を献じ、柔らかく真実の言葉を添え、さらに果実と根菜をもって、弟子たちの尽くしにより彼女はしかるべく敬われた。

Verse 68

क्षणं क्षमस्वसूनुस्तामन्ये जग्मुस्तदन्तिकम् । देव्यां प्रविष्टमात्रायां महर्षेराश्रमो महान्

「愛しき子よ、しばしの間だけ耐えなさい。」そう告げて、ほかの者たちは彼女のもとへ近づいた。女神が入られたその瞬間、偉大なる聖仙のアーシュラマは驚くべき荘厳へと変容した。

Verse 69

अभवत्कल्पबहुलो मणिप्रासादसंकुलः । वनांतरादुपावृत्त्य समित्कुशफलाहरः

そこは願いを叶える樹々に満ち、宝玉の宮殿が立ち並ぶ場となった。奥深き森より戻った聖仙は、薪とクシャ草と果実を携え、近づいて来た。

Verse 70

अपश्यत्स्वाश्रमं दूरे विमानशतशोभितम् । किमेतदिति साश्चर्यं चिंतयन्मुनिपुंगवः

遠くから彼は、自らのアーシュラマが幾百のヴィマーナに飾られて輝くのを見た。「これは何事か」と、最勝の牟尼は驚嘆して思い巡らした。

Verse 71

गौर्याः समागमं सर्वमपश्यज्ज्ञानचक्षुषा । शीघ्रं निवर्तमानोऽसौ द्रष्टुं तां लोकमातरम्

霊智の眼をもって、彼はガウリーの来臨のすべてを見通した。すぐさま引き返し、諸世界の母を拝見せんと急いだ。

Verse 72

शिष्यैः शीघ्रचरैर्वृत्तमावेदितमथाशृणोत्

その後、足の速い弟子たちが伝えたとおり、起こった次第の報告を彼は聞いた。

Verse 73

अथ महर्षिरुपागतकौतुको निजतपःफलमेव तदागमम् । शिवदयाकलितं परिचिन्तयन्नभजदाश्रममाश्रितवत्सलः

そのとき大聖仙は、胸を躍らせる驚きのうちに、彼女の来臨はまさしく自らの苦行の果であり、しかもシヴァの慈悲によって整えられたものだと観想した。帰依して寄り来る者を慈しむ彼は、自らの庵（アーシュラマ）へと入った。