Adhyaya 67

Verse 1

व्यास उवाच । एतच्छ्रुत्वा तु दैत्येंद्रो हिरण्याक्षो महाबलः । सरोषश्चातिताम्राक्षो ह्यसुरानादिदेश ह

ヴィヤーサは言った。これを聞くや、強大なるダイティヤ王ヒラニヤークシャは、怒りに目を赤くして、アスラたちに命令を下した。

Verse 2

स्वयं गच्छामि युद्धाय देवानां विजिघांसया । नागच्छंति न युद्ध्यंते तेन मार्गाद्विशन्त्वितः

「我みずから戦へ赴き、神々（デーヴァ）を討たんとする。出陣せず戦わぬ者は、ここよりその道を通って入れ。」

Verse 3

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं शेषा दैत्यगणाधिपाः । युद्धाय प्रययुः सर्वे शूलपाशातिपंडिताः

その言葉を聞くと、残るダイティヤ軍の諸将はみな戦へと赴き、三叉戟と投げ縄の扱いにきわめて巧みであった。

Verse 4

अधिकं पूर्वसैन्याश्च तथा शतगुणैरपि । निरंतरं तथाकाशं प्रययुर्युद्धकांक्षिणः

軍勢は以前にも増して、まことに百倍にも膨れ上がり、戦いを希求して進み出て、切れ目なき隊列で大空を満たした。

Verse 5

ततो रुद्रास्स साध्याश्च विश्वे च वसवस्तथा । स्कंदश्च गणपश्चैव विष्णुजिष्णुपुरोगमाः

ついでルドラたち、サーディヤたち、ヴィシュヴェーデーヴァたち、そしてヴァスたちが現れ、さらにスカンダとガナパも来た——前衛には遍在のヴィシュヌと、勝利者ジシュヌが立って導いた。

Verse 6

सर्वे योद्धुं गतास्ते च हृष्टा रणसमुत्सुकाः । एतस्मिन्नंतरे युद्धं देवदानवयोरपि

彼らは皆、喜びに満ちて戦いへと赴き、合戦を待ち望んだ。その間にも、神々とダーナヴァとの間に戦争が勃発した。

Verse 7

न भूतं न श्रुतं पूर्वं सर्वलोकभयंकरम् । शस्त्रास्त्रैबर्हुधा युक्तं शिशिरेणेव काननम्

かつて見たことも聞いたこともない——あらゆる世界を震え上がらせる——無数の武器と飛び道具が林立し、冬の森のように裸の枝が密に突き立つさまであった。

Verse 8

धरां स्वर्गौक आकाशं संरुध्य युद्धमाबभौ । अन्योन्यं जघ्नुराकाशे तथान्योन्यं महीतले

大地と天界と虚空を塞ぐほどにして、彼らは戦いに入った。互いに打ち合い、ある者は天空で、またある者は地上で斬り結んだ。

Verse 9

शक्तिभिर्मुसलैर्भल्लैर्बहुभिः शरवृष्टिभिः । दारुणैः खड्गपातैश्च तथा चक्रपरःश्वधैः

槍、棍棒、鋭い投げ矢を用い、無数の矢の雨を降らせ、恐ろしい剣の一撃を加え、同様に円盤の武器や戦斧を用いて——

Verse 10

अन्यायुधैश्च विविधैर्निर्जघ्नुस्ते परस्परम् । अभवन्घोररूपाणि धराकाशे व्ययानि च

他の様々な武器で、彼らは互いに打ち倒し合った。恐ろしい姿が現れ、大地と空にも破壊的な異変が起こった。

Verse 11

शस्त्रैः शरैरसृक्पातैः कंकवायसजंबुकैः । यथा मुसलधाराभिर्घना वर्षंति लोहितम्

武器と矢、そして血の雨と共に——サギやカラス、ジャッカルの中で——厚い雲が激しい雨を降らせるように、彼らは血の雨を降らせた。

Verse 12

तथैव क्षतजैः स्रस्तैः स्वाङ्गाच्च देवदानवाः । केचित्पतंति मुह्यंति स्खलंति च हसंति च

同様に、自らの体から血を流しながら、神々と悪魔たちは——ある者は倒れ、ある者は呆然とし、ある者はつまずき、そしてある者は笑いさえした。

Verse 13

मुंचंति चार्तनादांश्च सिंहनादं मुहुर्मुहुः । केषांचिद्बाहवश्छिन्नाश्छिन्नपादास्तथापरे

彼らは繰り返し苦痛の叫び声を上げ、何度もライオンのように吠えた。ある者は腕を切り落とされ、またある者は足を切断された。

Verse 14

छिन्नपार्श्वोदराः केचिन्निपेतुः शतशो भुवि । कोटिकोटिसहस्राणि गजवाज्यसुराणि च

ある者は脇腹や腹を切り裂かれ、何百人もが大地に倒れ伏した。また、何千万もの象や馬、戦士たちも同様に倒れた。

Verse 15

अपतन्धरणीपृष्ठे रक्तौघे बहुधा भुवि । ततस्तु धरणीपृष्ठे त्वभवल्लोहितार्णवः

血の流れが地上の至る所に降り注いだ。そして、地表には血の海が現れたのである。

Verse 16

विपरीतास्ततो नद्यः सद्यस्तत्र विसुस्रुवुः । तृणकाष्ठपरास्तत्र शक्तयो दारुसंचयाः

すると、そこの川は直ちに逆流し始めた。その場所では、流れが草や木片を運び、木材の山や堆積物があった。

Verse 17

मुद्गरा मुसलाः शूला मकराद्या भवंति च । जयंतिका ध्वजा मीनाः कमठाश्चर्मकायकाः

また、木槌、杵、槍などの様々な形があり、マカラに始まる形もある。同様に、ジャヤンティカの形、旗、魚、亀、そして革のような体を持つものたちもいる。

Verse 18

शरादिभिर्महोष्ट्रैश्च निरुद्धाः प्रचुरैस्तथा । केशचामरशैवालाः संपूर्णास्तास्ततःस्ततः

それらはまた、葦や同様のもの、そして多くの大きなラクダによって密集して塞がれていた。そして、髪のような苔やヤクの尾の払子で至る所が満たされたその場所は、完全に覆い尽くされていた。

Verse 19

पतद्भिश्च तथान्यैश्च विविधैः क्षतजार्णवः । तदा वसुंधरा सर्वा सशैलवनकानना

さまざまな落ち来たる武器と飛翔の矢弾に打たれ傷つき、海は血の海と化した。そのとき大地のすべては—山々、森、林苑をも伴って—その惨禍に呑みこまれた。

Verse 20

रुधिरौघा महाघोरा सर्वलोकभयंकरा । स्कंदस्य शक्तिपातेन गता दैत्या यमक्षयम्

ダイティヤらは、血の奔流のごとく凄まじく、あらゆる世界を震え上がらせる存在であったが、スカンダの威力の降下によってヤマの国へと送られ、滅びに至った。

Verse 21

पर्शुना परमेणैव अग्निनाग्निशिखैः शरैः । वरुणस्य च पाशेन बद्धा मग्ना यमक्षये

彼らは至上の斧に打ち倒され、炎のごとく燃えさかる火矢に貫かれた。さらにヴァルナの縄に縛られ、沈みゆき、ヤマの住処—死の国—へと入った。

Verse 22

येषां पुत्रैश्च पौत्रैश्च पुरोगैः सचिवैस्तथा । निपातिताश्च दैतेयाः शरशक्त्यृष्टिवृष्टिभिः

その子らと孫ら、また先陣の将や臣たちによって、ダイティヤは矢・槍・投げ槍の雨のただ中で打ち倒された。

Verse 23

ग्रहैश्च श्वसनैरेव यक्षगंधर्वकिन्नरैः । महत्या गदया चैव कुबेरेण च धीमता

またグラハとシュヴァサナ、ヤクシャ、ガンダルヴァ、キンナラらも加わり、さらに智者クベーラも、強大な棍棒を携えてそこに在った。

Verse 24

घनानां निकरैर्वज्रैस्तुषारैर्विधुनेरितैः । पन्नगानां विषैर्घोरैर्दैत्याः पेतुर्धरातले

雲より群れなす雷霆に打たれ、風に駆られた雹に砕かれ、さらに蛇の恐るべき毒に苦しめられて、ダイティヤたちは大地の面へと倒れ伏した。

Verse 25

अन्यैश्च विविधैर्देवैः कोटिकोटिसहस्रशः । पातिताः प्रययुस्सर्वे धरण्यां तु गतासवः

また他のさまざまな神々の軍勢—億に億を重ね、幾千にも及ぶ—によって打ち倒され、彼らは皆、命の息を失い大地へと落ちた。

Verse 26

देहांस्त्यक्त्वा दिवं यांति केचिच्च यममंदिरम् । केचिद्गच्छंति पातालं पुण्यापुण्यप्रयोगतः

身を捨てて、ある者は天界へ、ある者はヤマの宮へ赴く。さらにある者は、功徳と罪業のはたらきに従い、パーターラへと落ちてゆく。

Verse 27

एतस्मिन्नंतरे वेदाञ्जजल्पुः परमर्षयः । स्वस्त्यस्तु ब्राह्मणेभ्यश्च गोभ्यः स्त्रीभ्यस्तपस्विषु

その折、至高の聖仙たちはヴェーダを誦し、こう宣した。「ブラーフマナに安寧あれ。牛に安寧あれ。女人に安寧あれ。苦行者に安寧あれ。」

Verse 28

प्रयुध्यमानेष्वन्येषु सांप्रतं सर्वजंतुषु । विबुधैरर्दिता दैत्याः शेषाः पर्वतमाश्रिताः

他の生きとし生けるものが戦いに没頭する中、神々に追い立てられた残りのダイティヤたちは、山に身を寄せて避難した。

Verse 29

प्रजग्मुश्च दिशः सर्वाः कातरा रणभीरवः । दैत्यव्यूहे प्रभग्ने च बलो नाम महाबलः

戦の轟きにおびえ、恐怖に震えて、彼らは四方へと逃げ散った。だがダイティヤの陣が破られると、名をバラという大力の勇者が現れ、力において比類なかった。

Verse 30

अर्दयामास देवांश्च संयम्याग्निसमैः शरैः । तस्य बाणार्दिता देवा बहवो बलदर्पिताः

彼は火のごとく燃える矢で諸天（デーヴァ）を制し、激しく悩ませた。力を誇る多くの神々が、その矢に射られて苦しめられた。

Verse 31

पतिता धरणीपृष्ठे केचिद्भग्ना रणाजिरे । दृष्ट्वा तस्य महत्कर्म दारुणं लोकभीषणम्

ある者は大地に倒れ、ある者は戦場で打ち砕かれた。彼の大いなる業—苛烈にして世を震え上がらせるそれ—を見て、

Verse 32

शशंसुरृषयो देवास्तत्र शिष्टाः प्रचुक्रुशुः । अथ क्रुद्धो महातेजाश्शतक्रतुररिंदमः

そこにて仙人（リシ）と諸天は声を上げ、正しき者たちは大いに叫んだ。すると大威光を放つシャタクラトゥ（インドラ）、敵を砕く者は怒りに燃えた。

Verse 33

जघान शरसंदोहैर्बलं बलवतां वरम् । सोपि क्रुद्धो बलो युद्धे तथा शक्रं ससंभ्रमः

矢の雨をもって、彼は強者の中の第一たるバラを打ち据えた。だがバラもまた憤怒し、戦のただ中で激しい昂ぶりとともにシャクラ（インドラ）へと突進した。

Verse 34

रुधिरेणावसिक्तांगौ प्रसृतेन महाबलौ । तौ यथा माधवे मासि पुष्पितौ किंशुकद्रुमौ

流れ出る血に全身を濡らしたその二人の大勇者は、マードゥハヴァの月に咲き誇るキンシュカの樹のように、燃える花を放って見えた。

Verse 35

चक्राणि च सहस्राणि शूलानि मुसलानि च । निचखान रणे शक्रे चपले चासुरोत्तमः

戦いにおいて、その最上のアスラは、幾千の円盤武器と三叉戟と棍棒をもってインドラを打ち、揺らぐシャクラを激しく攻め立てた。

Verse 36

तानि चक्राणि शूलानि निचकर्त्त शरोत्तमैः । सुरराट्सहसा भ्रांतो लीलया समरे बली

彼は最上の矢でそれらの円盤と三叉戟を断ち落とした。戦に強き神々の王は、たちまちよろめかされたが、それはまるで戦場の戯れのようであった。

Verse 37

स च दैत्यो महातेजाः शक्त्या चैव पुरंदरम् । निजघान तदा तूर्णं गजस्थं च स्तनांतरे

そして大いなる光威を放つそのダイティヤは、ただちに槍をもってプランダラを素早く打ち、象上に座すその胸を貫いた。

Verse 38

तया विनिहतः शक्रः प्रचचाल गजोपरि । लब्धसंज्ञो बलं जिष्णुर्बिभेद दनुजं क्षणात्

その一撃に倒され、シャクラは象上でよろめいた。やがて意識を取り戻すと、力あるジシュヌは瞬く間にダーナヴァを真っ二つに裂いた。

Verse 39

रथसंस्थस्य हस्तौ च धनुश्चिच्छेद चेषुणा । चर्मतीक्ष्णं ध्वजं तस्य शरेणैकेन वीरहा

その英雄殺しは矢をもって、戦車に座す武者の両手を断ち、さらに弓をも断ち切った。しかもただ一矢で、鋭き革の盾とその旗印とを裂き割った。

Verse 40

चतुर्भिर्निशितैर्बाणैर्विव्याध चतुरो हयान् । शरेणैकेन सूतस्य शिरश्चिच्छेद तत्क्षणात्

鋭き四本の矢で四頭の馬を射貫き、さらにただ一矢にて、たちまち御者の首を斬り落とした。

Verse 41

छिन्नधन्वा हतरथो हताश्वो हतसारथिः । निपत्य मूर्च्छितः पृथ्व्यां मुहूर्तान्मृत्युमाप सः

弓は断たれ、戦車は砕かれ、馬は討たれ、御者も殺されて、彼は気を失い大地に倒れた。ほどなくして死を迎えた。

Verse 42

अथ क्रुद्धो महादैत्यो नमुचिः सुरदर्पहा । गदामादाय सहसा स जघान महागजम्

そのとき、神々の驕りを砕く大アスラ、ナムチは憤怒し、たちまち棍棒を取り上げて、巨象を打ち据えた。

Verse 43

यथा मेरुगिरेः शृंगे वज्रपातो भवेद्ध्रुवम् । तथैव च महाशब्दो ह्यभवल्लोमहर्षणः

まるでメール山の峰に金剛の雷が必ず落ちるかのごとく、同じくして大轟音が起こり、身の毛もよだつほどであった。

Verse 44

प्रहारेणार्दितः पद्मी संचचाल स विह्वलः । रुधिरेणावसिक्तांगो विमुखो वेदनातुरः

一撃を受けてパドミーはよろめき、圧倒されて足元が定まらなかった。手足は血にまみれ、背を向けると激痛に苛まれた。

Verse 45

शतक्रतुं विधावंति शतशोथ सहस्रशः । अर्धचंद्रैक्षुःरप्रैश्च चिच्छेद पाकशासनः

シャタクらトゥが何百、何千もの方法で逃げ回る中、パーカシャーサナは半月形の矢で彼を切り伏せた。

Verse 46

जंतुभिस्तस्य मायाभिरर्दितास्सुरपुंगवाः । भूमौ निपतिताः केचित्केचित्सुप्ता रथोपरि

彼の幻惑の力に打たれ、神々の長たちは混乱に陥った。ある者は地に倒れ、ある者は戦車の上で眠り込んでしまった。

Verse 47

दृष्ट्वा तस्य महत्कर्म माधवो विशिखांस्तथा । जंतुभूतान्स चक्रेण चिच्छेद देहलग्नकान्

その偉大な行いを見て、マーダヴァもまた、生き物のように体にしがみついていた矢を円盤で切り落とした。

Verse 48

ततो जिष्णुस्त्रिभिर्बाणैः पातयामास भूतले । पृथिव्यां पतितो दैत्यो मूर्च्छितस्खलितः पुनः

その後、ジシュヌは三本の矢で彼を射て地面に倒した。悪魔は再び大地に倒れ伏し、気を失ってよろめいた。

Verse 49

दधार मुद्गरं घोरं शक्रं हंतुं समुद्यतः । ततो जघान मघवा कुलिशेन महासुरम्

大いなるアスラは恐るべき棍棒を掲げ、シャクラ（インドラ）を討たんと進み出た。するとマガヴァー（インドラ）は金剛杵（ヴァジュラ）の雷霆にて、その強大な魔を打ち倒した。

Verse 50

स पपात महीपृष्ठे क्षतवक्षा महाबलः । साधुसाध्विति देवाश्च सिद्धाश्चैव महर्षयः

その大力の者は胸を傷つけられ、大地の上に倒れ伏した。するとデーヴァたち、シッダたち、そして大リシたちは「サードゥ、サードゥ（善哉、善哉）！」と称えた。

Verse 51

अपूजयंस्तदा शक्रं बहुभिः पुष्पवृष्टिभिः । ततो दैत्यगणाः सर्वे भीतास्तत्र प्रदुद्रुवुः । गीतं गायंति गंधर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः

そのとき彼らは、花の雨を豊かに降らせてシャクラ（インドラ）を讃え敬った。するとダイティヤの軍勢はみな恐れおののき、その場から逃げ去った。ガンダルヴァは歌を奏し、アプサラスの群れは舞い踊った。

Verse 67

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे बलनमुचिवधोनाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः

かくして、栄光ある『パドマ・プラーナ』第一巻（スリシュティ・カーンダ）における「バラナームチ討伐」と名づけられた第六十七章は終わる。